Art is My Life: ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေခ်င္းသာ ၂

Wednesday, April 18, 2007

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေခ်င္းသာ ၂

ေနကအေတာ္ ေလးျမင့္ေနၿပီ။ ျမင့္ဆို ၁၀ ရာရီ ေက်ာ္လာၿပီကိုး။ ကၽြန္ေတာ္စက္ ဘီးစီးေနရတာလဲ ေမာလာၿပီ ဒါေၾကာင့္ စက္ဘီးကို ငွားတဲ့ ဆီမွာ ျပန္အပ္လိုက္ၿပီး ဧည့္ႀကိဳကို အခန္းရၿပီးလားလို႕ စံုစမ္းၾကည့္တယ္။ အခမ္းက မရေသးဘူး။ အခမ္းရေန ေအာင္ေစာင့္ ေနရင္ေတာ့ ပင္လယ္ထဲ ဆင္းဖို႕ အခ်ိန္ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ၁၀ နာေက်ာ္တာ ေတာင္ေနက ေတာ္ေတာ္ေလး ျပင္းေနၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲကို ဒီတိုင္းပဲ ဆင္းခဲ့တယ္။ ပင္လယ္ထဲ ေရာက္ေတာ့ ကဲကဲသဲသဲ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေဆာ့ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြကို ေတြ႕ရတယ္။ ခဏေလာက္ေနေတာ့ ေရနစ္လို႕ေရနစ္ လို႕ ဆိုၿပီး ၀ိုင္းကယ္ေနၾက တာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ စပ္စပ္စုစုနဲ႕ သြားၾကည့္လိုက္တယ္။
သူမ်ားေတြ လားလို႕ ေအာင္းမိပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ အုပ္စုက ေကာာင္မေလးေတြ။ ၿပီးေတာ့ ေရနစ္တယ္ ဆိုတဲ့ ေကာာင္မေလးက ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ေၾသာ္ ဘဲေခ်ာေခ်ာ ေလးေတြ႕လို႕ ဇာတ္လမ္းရလိုရ ျငား ေရႏွစ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လိုက္တာ လာကယ္တာက ကိုယ့္အုပ္စု ကလူေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ငါပဲ ဆပ္ဆလူးစိန္ ျဖစ္သြားေတာ့တယ္တဲ့။ အင္း သူေျပာပံုအရ ဆိုရင္ေတာ့ ေရနစ္တဲ့ သူမွာ အျပစ္မရွိဘူး ကယ္မိသူေတြရဲ႕ အမွားတာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
အဲလိုေရကစား ေနတုန္း ကမ္းေျခမွာ ေစ်းလာေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတြကိုလဲ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူ႕တို႕ကေတာ့ ငါးကင္ ပုစြန္ကင္ ေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတြပါ။ သူတို႕ ေတြကေတာ့ ထံုစံအတိုင္း ပုစြန္ကင္ တစ္ကင္ကို ၁၀၀ လို႕ေျပာေရာင္း ပါတယ္။ ဆစ္ရင္ေတာ့ ငါးဆယ္နဲ႕ ေပးပါတယ္။ ငါးကင္ကေတာ့ အရြယ္အႀကီး အေသးေပၚ မူတည္ၿပီး ၃၀၀ ကေန ငါးရာ ေလာက္ထိ ေရာင္းၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ ဘီယာဆိုင္ ေတြမွာ ၈၀၀ ေလာက္ေရာင္းတဲ့ အေကာင္ကို သူတို႕ေရာင္းတာ ၄၀၀ ေလာက္ပဲရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တလားဗီးယားနဲ႕ ပင္လယ္ငါး အမ်ိဳးစာခ်င္းေတာ့ မတူသလို ကင္တဲ့ပံုခ်င္းလဲ မတူဘူးေပါ့။ လာေရာင္းတဲ့ ငါးကင္ ပုစြန္ကင္ေတြက ေစာေစာက ဟိုတယ္၀န္ထမ္း ေျပာသလို တခ်ိဳ႕ ဟာေတြက မက်က္တက်က္ ျဖစ္သလို ကင္ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ထံုးစံတစ္ခုက ပိုက္ဆံမပါလဲ ေရာင္းပါတယ္။ ကမ္းေျခမွာရွိတဲ့ ေဘာကြင္း ငွားျခင္း အုန္းရည္ေသာက္ ျခင္း ငါးကင္ပုစြန္ကင္စား ျခင္းအားလံုး ပိုက္ဆံမပါပဲ ငွားလို႕ စားလို႕ရပါတယ္။ ၿပီးမွ သူတို႕က တည္းတဲ့ဟိုတယ္ အခန္းကို လုိက္ၿပီး ပိုက္ဆံယူၾကတပါ။ စီးၿပီးသား ေဘာကြင္းကိုလဲ ျပန္အပ္ စရာမလုိပါဘူး ကမ္းေျခမွာ ပစ္ထားခဲ့လဲ သူတို႕တံဆိပ္နဲ႕ သူတို႕လိုက္သိမ္း ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ ျပသနာက ဘာရွိသလဲဆိုေတာ့ ဒီအဖြဲ႕က ေဘာကြင္း သံုးကြင္းငွားတယ္ ဆိုရင္ တခါတရံမွာ ေလးကြင္းငွားတယ္ ငါးကြင္းငွားတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ လံုး၀မငွားေပမယ့္ အခန္းကို ပိုက္ဆံလာေတာင္း တမ်ိဳးေတြ ႀကံဳရပါတယ္။ ဒါကသူတို႕ကအႀကံ ဖန္လုပ္ၿပီး လာေတာင္းတာ ျဖစ္ႏိုင္သလို အက်င့္မေကာင္းတဲ့ လူေတြက အခန္းနံပါတ္ လိမ္ေျပာၿပီး ငွားတာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
အဲလို ေဘာကြင္းငွားတာ တို႕စက္ဘီးငွားတို႕က သာမန္အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ေလာက္ ဘူးထင္ေပမယ့္ ၀င္ေငြက မဆိုးဘူးဗ်။ ၀င္ေငြ မဆိုးသလို ေပးရတဲ့ အခြန္ကမနည္းဘူး။ ေဘာကြင္း ငွားျခင္းလုပ္ ငန္းဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ကို ငါးသိန္းေပးရတယ္ လို႕သိရတယ္။ ငါးသိန္းဆိုတာက အကြက္ တစ္ကြက္ကို ေျပာတာပါ။ အကြက္တစ္ကြက္ကို မီတာ တစ္ရာေလာက္ေတာ့ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ ကိုရထားတဲ့ အကြက္တြင္းမွာ ေဘာကြင္းငွား ျခင္းလုပ္ငန္းကို သူမ်ားလာလုပ္လို႕ မရသလို သူမ်ားအကြက္မွာ လဲကိုသြားလုပ္လို႕မရပါဘူး။ ေဘာကြင္း တစ္ကြင္းကို တစ္ေထာင္ေလာက္ ေပး၀ယ္ရပါတယ္တဲ့ ။ တစ္ကြင္းကို တစ္ခါငွားရင္ သံုးရာ ယူပါတယ္။ တစ္ရက္ကို အနည္းဆံုး ေျခာက္ေထာင္ကေန ႏွစ္ေသာင္း ေက်ာ္ေလာက္ထိ ျပန္၀င္ပါတယ္တဲ့။
စက္ဘီငွားတာလဲ အဲလုိပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ စက္ဘီးက ကမ္းေျခစီႏွင္းခြင့္ လိုင္စင္၀င္ရပါေသးတယ္။ စက္ဘီတစ္စီးကို လိုင္စင္၀င္ရင္ သံုးေသာင္းက်ပ္ ေပးရၿပီး ႏွစ္စဥ္ေၾကးကေတာ့ ခုႏွစ္ေထာင္က်ပ္ ေဆာင္ရပါတယ္တဲ့။ စက္ဘီးတစ္စီးရဲ႕ တန္ဖိုးကေတာ့ တစ္စီးကို ခုေသာင္းေသာင္းကေန တစ္သိန္းခြဲေလာက္ထိ တန္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ ၀င္ေငြကေတာ့ စက္ဘီးအေရတြက္ မ်ားရင္မ်ားသလို ကြာျခားၾကပါတယ္။ စက္ဘီကေတာ့ တစ္ေယာက္နင္း တစ္ဘီးကို တစ္နာရီ ငါးရာ၊ ႏွစ္ေယာက္နင္း ဘီးကို တစ္ေထာင္ယူပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေရထဲက တက္ေတာ့ မနက္၁၁နာရီ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။ ဟိုတယ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနမဲ့ အခန္းက မရေသးပါဘူးတဲ့။ ပထမ ဧည့္သည္ကလဲ ၾကည့္ရတာ ၁၂ နာရီအထိ တန္ေအာင္ေနမလို႕ လားမသိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ အခန္းရၿပီးသား လူေတြရဲ႕ အေဆင္မွာ ေရခ်ိဳးပါတယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ အ၀တ္စားလဲွမလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့....။
ေသပါၿပီ။ ထံုးစံအတိုင္း ျဖစ္လာရင္ အရာရာနဲ႕ အေၾကာင္းေၾကာင္း။ ပါလာတဲ့ အ၀တ္က ႏွစ္စံုထဲ ပိုဆိုးတာက မေလွ်ာ္ရေသးတဲ့ အ၀တ္ေတြ။ ဆရာ လုပ္ခ်င္တဲ့ အႀကိဳးဆက္ခံ ဦးေပါ့။ ျဖစ္ပံုက ဒီလုိပါ။ ကၽြန္ေတာ္က အ၀တ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ မထည့္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ့တို႕ထဲက လူႏိုင္တစ္ေယာက္ ကို ငါ့ေသတၱာေထာင့္မွာ ပံုထားတဲ့ အ၀တ္ေတြ ထည့္လိုက္ဆိုၿပီး ေျပာလိုက္မိပါတယ္။ တကယ္ပဲ မွားတာလား တမင္ ပညာျပတာ လားေတ့ာ့ မသိဘူးဗ်ာ။ ေသတၱာေထာင့္ပါဆို အခန္းေထင့္မွာ ေလွ်ာ္မလို႕ပံုထားတဲ့ အ၀တ္ေတြ ေကာက္ထည့္လာတယ္။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ကံ ဆိုးတဲ့ငါေပပဲ။ ေခ်ာင္းသာရယ္ ငါရယ္ မေလွ်ာ္ရေသးတဲ့ အ၀တ္ေတြရယ္ေတာ့ ေတြ႕ၾကၿပီေပါ့ေလ။

1 comment:

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

စိတ္၀င္တစားဖတ္ေနတယ္ ။ ဆက္ေရးပါဦး ။ ဟီဟီ ဗမာျပည္မွာ ေရနစ္တယ္ဆိုျပီး ဇာတ္လမ္းေဖၚျကသတဲ့လား စိတ္၀င္စားစရာပဲ ။

There was an error in this gadget