Art is My Life: 2008

Tuesday, December 30, 2008

ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ၾကည့္ပါ



ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ရိုးရွင္းပါတယ္။ အသက္ငါးႏွစ္အရြယ္မွာ သာနာ့ေဘာင္ကို သူ၀င္ခဲ့ရတယ္။ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ သာသနာမွာ မေပ်ာ္ပိုက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူထြက္ၿပီး အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အိမ္ေထာင္ေရးကို စိတ္ကုန္သြားၿပီး ဇနီးေခ်ာေလးနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ထားခဲ့ၿပီး သာသနာ့ေဘာင္ကို ျပန္၀င္သြားတယ္။ ဇာတ္လမ္းနာမည္က SAMSARA တဲ့။

တာရွီလို႔ အမည္ရတဲ့ လားမား တစ္ပါးဟာ အသက္ငါးႏွစ္အရြယ္ကတည္းက သာ့သနာ့ေဘာင္ကို ၀င္လာၿပီး အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လံုးလံုး ဗုဒၶစာေပေတြကို ေလ့လာသင္ယူခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူသူမရွိတဲ့ လႈိင္ဂူၾကီးတစ္ခု ထဲမွာ သံုးႏွစ္သံုးလနဲ႔သံုးရက္တိတိ ဂူပိတ္တရားက်င့္ႏိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ လားမာေခါင္းေဆာင္ေပးတဲ့ အထြဋ္အျမတ္ဆံုးဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမေပ်ာ္ပိုက္ဘူး ဒါေၾကာင့္သူ လူထြက္ခဲ့တယ္။
အခုလို သံုးႏွစ္လံုးလံုး ဂူပိတ္တရားက်င့္ခဲ့ၿပီးမွ ဘာေၾကာင့္လူထြက္ရလည္း ဆိုတာတာ သူ႔မွာ ခိုင္လံုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ကို ေပၚလြင္ေအာင္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရိုက္ကူးထားပါတယ္။

ၿပီးေတာ့သူလူထြက္တယ္။ ေယကၡမရဲ႕ ယာလုပ္ငန္းကို ၀င္လုပ္တယ္။ ယာလုပ္ငန္းမွာလည္း သူေအာင္ျမင္ခဲ့သလို သူ႔လက္ထက္မွာ စီးပြားလည္းပိုၿပီး ျဖစ္ထြန္းခဲ့တယ္။ သူ႔မိန္းမကိုလည္း သူဟာေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္လည္း ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ သူက သူ႔မိန္းမကိုခ်စ္တယ္ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ယာထဲမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္နဲ႔ ေဖာက္ျပန္ခဲ့တယ္။

မိန္းမနဲ႔ ကေလးကို ခ်စ္လွ်က္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္လဲ ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပခ်က္ ခိုင္လံုေအာင္ ရိုက္ကူးထားတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ မိန္းမရယ္ ကေလးရယ္ သူပိုင္ဆုိင္တဲ့ ယာခင္းေတြရယ္ အားလံုးစြန္႔ခြါၿပီး သာနာ့ေဘာင္ကို ျပန္၀င္သြားတယ္။ သူ႔ကို ဘယ္အရာေတြ သာသနာ့ေဘာင္ကို ျပန္၀င္ဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို သိရဖို႔ အဲဒီကားေလးကို ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ၾကည့္ပါလို႔ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္အျမင္ႏွင့္သံုးသပ္ခ်က္
ဒီဇာတ္လမ္းဟာ တိဘက္ေဒသကို အေျခခံၿပီး ဂႏၵာရပတ္၀န္းက်င္း႐ႈေမွ်ာ္ခင္းေတြပါ ေပၚလြင္ေအာင္ရိုက္ကူး ထားတာေၾကာင့္ အျပက ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရွိၿပီး အေျပာက ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပဲ ပါ၀င္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ရိုက္ကူးရာမွာလည္း ျမန္မာကားမ်ားမွာလို ေန႔ျဖစ္ျဖစ္ညျဖစ္ျဖစ္ လူရုပ္ေတြ အကုန္လင္းေအာင္ မီးထိုးၿပီး ရိုက္ထားတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ လင္းသင့္တဲ့ အခ်ိန္ လင္းသင့္ေနရာမွာ လင္းၿပီး ေမွာင္သင့္တဲ့အခ်ိန္ ေမွာင္သင့္တဲ့ ေနရာမွာ အေမွာင္ထားၿပီး ရိုက္ကူးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အကယ္ဒမီေပးပြဲက စကားကို ငွားေျပာရရင္ေတာ့ အလင္းနဲ႔အေမွာင္ အေရာင္နဲ႔ အရိပ္ကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူ သံုးထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ၾကည့္ရသူ အဖို႔ ပိုၿပီး မ်က္စိပသာသ ျဖစ္ေစပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ဒီဇာတ္ကားကို ျမန္မာေတြသာ ရိုက္ရင္ သမက္ေရာက္လာၿပီးမွ စီးပြားတက္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ရြာထဲမွာရွိတဲ့ မိန္းမၾကီးေတြနဲ႔ တေက်ာ္ေက်ာ္ အတင္းေျပာတဲ့ အခန္းေတြကို ေ၀ေ၀ဆာဆာ ထည့္ၿပီး ရိုက္ၾကဦးမွာ ျမင္ေယာင္မိပါေသးတယ္။ ဒီဇာတ္ကားမွာ အစအဆံုး အတင္းေျပာတဲ့ အခန္း တစ္ခန္းမွ မပါဘူး။ (ၾကံဳလို႔ ေျပာရဦးမယ္ဆိုရင္ ကုလားကား ၾကည့္ရင္ ကတဲ့အခန္း မပါပဲမေနသလို ျမန္ကားၾကည့္ရင္လည္း အတင္းေျပာတဲ့အခန္းက မပါပဲကို မေနႏိုင္ၾကပါဘူး။)

အိမ္ေထာင္ေရးကို စိတ္ကုန္သြားလို႔ အိမ္ကေန တိတ္တိတ္ေလး ထြက္ေျပးခဲ့တယ္။ သကၤန္း၀တ္ၿပီးေတာ့ သူဆက္သြားမဲ့ အေရွ႕အတည့္တည့္မွာ မိန္းမက ျမင္းနဲ႔ၾကိဳၿပီး ေရာက္ေနႏွင့္တယ္။ အဲဒီအခန္းေလးကေတာ့ ဇာတ္ကားတစ္ခုလံုး အျမင့္ဆံုး ဇာတ္ရွိန္ပါပဲ။ အဲဒီေနရာမွာ စကားလံုးေတြ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ သိပ္သံုးမေနပါဘူး။ ေယက်ာၤးတစ္ေယာက္က မိန္းမနဲ႔ ကေလးကို စြန္႔ပစ္ၿပီး သာနာ့ေဘာင္ကို ၀င္ေတာ့မယ့္အခါမွာ မိန္းမျဖစ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို၊ ဥပမာေလး တစ္ခုေျပာၿပီး သူ႔ခံစားခ်က္ကို ထုတ္ေဖာ္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ အထီးက်န္ေတာ့မွာပဲ၊ ကၽြန္မ၀မ္းနည္းတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားရတယ္ အစရွိတာေတြကို ေျပာေနဖို႔ မလိုပဲ အဲဒီဥပမာေလးနဲ႔တင္ သူဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္းရမယ္ဆိုတာကို ေပၚလြင္သိရွိ ခံစားသြားႏိုင္ပါတယ္။

ဆက္ေျပာရရင္ေတာ့ အရွည္ၾကီးပါပဲ။ ေကာင္းတာကေတာ့ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ၾကည့္လိုက္ၾကပါ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ႕ေသာ အခန္းေလးေတြကေတာ့ မိသားစုနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေက်ာ္ရပါလိမ့္မယ့္လို႔ ေျပာၾကားရင္း ….
ေၾသာ္ေမ့ေနလို႔ ဇာတ္ကားကို ၀ယ္မရဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ လာယူပါ။ တစ္ေခြ တစ္ေထာင္။ အဲဒီတစ္ေထာင္ဆိုတာကလည္း ကၽြန္ေတာ္ယူထားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမကို ေပးမွာပါ။ ဟဲဟဲ စတာပါ မိန္းမလည္းမရွိေသးပါဘူး။ ၀ယ္မရရင္ ယုဇနပလာ ဒီဗီဒီ တန္းကိုသြားပါ။ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္သမွ် ေခြအားလံုးနီးပါ ၀ယ္လို႔ပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားရင္း …………….

Read More...

Monday, December 29, 2008

ေနကိုၾကယ္ျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ၾကည့္မယ္

အေပၚဆံုးပံုကေတာ့ ရိုးရိုး ရိုက္ထားတဲ့ပံု

ေအာက္က ႏွစ္ပံုကေတာ့ ေနကိုၾကယ္ျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ထားတဲ့ပံု





ေနကိုၾကယ္ျဖစ္ေအာင္ ဖိုတိုေရွာ့သံုးစရာမလိုပဲ ကင္မရာနဲ႔ ရိုက္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီလိုရိုက္ ဖို႔အတြက္ ေနေရာင္ဟာ အားေကာင္းဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။ ေနေရာင္အရမ္းမိွန္လြန္းေနရင္ ၾကယ္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေနၾကီးသက္သက္ၾကယ္ျဖစ္ေအာင္ရိုက္ရံုနဲ႔ ဓာတ္ပံုက အႏုပညာေျမာက္တဲ့ ပံုတစ္ပံုျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနရဲ႕ အေရွ႕မွာ Subject လို႔ေခၚတဲ့ ကိုယ္ရိုက္ကူးမဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုရွိေနဖို႔လည္း လိုပါေသးတယ္။

Subject တစ္ခုကို ရိုက္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ခံေနလံုးၾကီးက လင္းလြန္းေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ဒီတိုင္းၾကီးလင္းေနတာထက္ ၾကယ္လိုပံုစံမ်ိဳး အလင္းျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ကူးၾကတာမ်ားပါတယ္။

ရိုက္ကူးမဲ့ ကင္မရာဟာ အလင္းတံခါးကို 22 ေက်ာ္တဲ့အထိ က်ဥ္းေပးထားပါ။ Exposure မီတာကိုေတာ့ ေနကိုခ်ိန္ၿပီး တုိင္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္က Subject ကိုတိုင္းထားရင္ေတာ့ အရမ္းလင္းသြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနဟာၾကယ္ျဖစ္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ Shutter Speed ကိုေတာ့ Exposure မီတာေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ခါတိုင္းရိုက္ကူးေနက်အတိုင္း ထားရင္ရပါၿပီ။ အဲလိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္လည္း အလင္းတံခါးကို 22 အေက်ာ္မွာ ကစားၾကည့္ၿပီး Shutter Speed ကို ေအာ္တိုထားရိုက္ရင္လည္း အဆင္ေျပပါတယ္။

တစ္ခုရွိတာက ေနေရာင္ကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးအတြင္းထဲကို တိုက္ရိုက္ေပး၀င္ရတာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အခန္႔မသင့္ရင္ေတာ့ ကင္မရာ ပ်က္စီးသြားႏိုင္ပါတယ္။

Read More...

ဗႏၶဳလတံတားေပၚကေန ျမင္ရတဲ့ပံု



Read More...

Tuesday, December 23, 2008

GSM ဖုန္းမွာ Voice Message ပို႔လို႔ရၿပီ

အခု GSM ဖုန္းေတြမွာ Voice Message ပို႔လို႔ရပါၿပီ။ Voice Message ကို 5
နဲ႔ တဲ့ဖုန္းေတြကို ပို႔မယ္ဆုိရင္ေတာ့ 011 ကို အေရွ႕မွာခံရၿပီး 2 နဲ႔
စတဲ့ဖုန္းေတြမွာေတာ့ 021 ကိုအေရွ႕မွာခံရပါတယ္။ ဥပမာ 0951******
ကိုပို႔မယ္ဆိုရင္ 01151******* လို႔ႏွိပ္ၿပီး ေခၚလိုက္ရံုပါပဲ။
0920******* အစရွိတဲ့ ဖုန္းေတြကို ပို႔မယ္ဆိုရင္ေတာ့ 02120********
လို႔ႏွိပ္ၿပီးေခၚလိုက္ရံုပါပဲ။ အသံသြင္းခ်ိန္ကေတာ့ စကၠန္႔သံုးဆယ္ေလာက္ပဲ
ရတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။

Voice Message ကိုနားေထာင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ 155 ကိုေခၚၿပီး နားေထာင္ရပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ အသံ Message ကိုနားေထာင္တဲ့လူက ပိုက္ဆံကုန္ မကုန္လည္း
မသိသလို တစ္ခါပို႔ရင္ ဘယ္ေလာက္က်လဲ ဆိုတာလည္း မသိပါဘူး။ သိခ်င္ရင္ေတာ့
စံုစမ္းေရးဌာန 100 ကိုႏွိပ္ၿပီး ေမးၾကည့္လိုက္ေပါ့။ :P

Read More...

အေပၚစီးက ျမင္ကြင္း

ေနာင္ခ်ိဳက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ရိုက္လာတာ



ပဲခူးတိုင္း သနပ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္ မင္းရြာ

Read More...

ဗႏၶဳလတံတား


ဗႏၶဳလတံတားေပၚကို တက္ရိုက္ထားတာပါ။

ေဆာင္းေနကလဲ ၀င္တာျမန္ပ တံတားေပၚတက္ေနတုန္းရွိေသးတယ္ ျဖဳတ္ဆို ၀င္သြားတယ္။ ပံုေတာင္ သိပ္မရိုက္လိုက္ရဘူး။

Read More...

Monday, December 22, 2008

ေနာင္ခ်ိဳအမွတ္တရ


မက္မန္းသီးပင္ရဲ႕ ထြက္ခါစ အရြက္ေလးႏွစ္ရြက္ပါ




ကေလးေပါက္စေတြ မီးလ

Read More...

ေတာင္ငူျပန္ အမွတ္တရ


Read More...

Saturday, December 13, 2008

က်ားပါးစပ္ႏုတ္ခမ္းတြင္ ျဖတ္ေလွ်ာက္သူမ်ား

အဲဒီေနရာကို သြားခ်င္ရင္ အရင္ဆံုးျဖတ္သန္းရာမွာက က်ားပါးစပ္ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးပဲ။ ေကြ႕သြားလို႔မရဘူး မျဖစ္မေနျဖတ္ရမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ က်ားပါးစပ္တြင္းကို ျမင္ရံုနဲ႔ ကူးလို႔မလြတ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုၿပီး ျပန္လွည့္သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အထဲကို ျပဳတ္မက်ေအာင္ သတိထားၿပီး ႏုတ္ခမ္းေပၚက လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ တံတားထိုးၿပီး ေက်ာ္သြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘာမွစဥ္းစားမေနဘူး ေတြ႕တာနဲ႔တခါတည္း ဒိုင္ပင္ထိုးခ်လိုက္တယ္။

အဲဒီက်ားပါးစပ္ကို ျဖတ္မိၿပီဆိုရင္ေတာ့ ႏုတ္ခမ္းေပၚကေန သတိထားၿပီးပဲ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ တံတားထိုးၿပီးေတာ့ပဲသြားသြား သတိလက္လြတ္သြားရင္ သို႔မဟုတ္ ကံမေကာင္းရင္ေတာ့ က်ားပါးစပ္တြင္းထဲ ျပဳတ္က်သြားတာပဲ။

က်ားပါးစပ္တြင္းထဲသို႔ က်သြားၿပီးေနာက္ ကူးရင္ခတ္ရင္း တစ္ဘက္ကို ေရာက္သြားၾကသူမ်ားရွိသလို ၊ က်ားပါးစပ္တြင္းမွာ မရုန္းထြက္ႏုိင္ပဲ နစ္ျမဳတ္သြားၾကသူမ်ားလည္း ရွိေလရဲ႕။

* * * * *


ကၽြန္ေတာ္အဂၤလိပ္ စကားေျပာ သင္တန္းတစ္ခုကို တက္စဥ္ကျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စကားေျပာ သင္တန္းဆိုသည့္အတြက္ ထံုးစံတိုင္း အတန္းသားအခ်င္းခ်င္း အသက္ ေနရပ္ ၀ါသနာ အစရွိတို႔ကို အျပန္အလွန္ေမးၾက ေျဖၾကရသည္။ အမ်ားစုကေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီး ျဖစ္ခ်င္ၾကသည္ဟု ေျဖၾကၿပီး ေဆးေက်ာင္းတက္ေနသူမ်ားက ဆရာ၀န္၊ ကြန္ပ်ဴတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားက ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္ အစရွိသျဖင့္ ေျဖၾကသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ထိုထဲမွာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး ျဖစ္လိုသည္ဟု ဆိုသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၀ါသနာပါသူ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားအေၾကာင္း ျမန္မာကားမ်ား မေကာင္းေၾကာင္း ကိုးရီးကားမ်ားသည္ အလြန္ရွည္လြန္းေၾကာင္း အစရွိသျဖင့္ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳးေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ဒီလိုနဲ႔ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးခင္သြားသည္။ ခင္သြာေတာ့မွ သူ႔အေၾကာင္းကို သိရသည္။ သူက ဆယ္တန္းေအာင္ကတည္းက ေမာ္ဒယ္သင္တန္းေတြတက္ၿပီး ေမာ္ဒယ္လည္းေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးသည္။ ဗီစီဒီ ႏွစ္ပုဒ္သံုးပုဒ္ေလာက္လဲ ရိုက္ခဲ့ဖူးသည္။ မဂၢဇင္း စာေစာင္အခ်ိဳ႕မွာလည္း ပါခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ယခုအခါတြင္ အိမ္က ခြင့္မျပဳေတာ့သည့္အတြက္ ထိုအလုပ္အားလံုးကို ရပ္နားလိုက္ရသည္ဟု ဆိုသည္။

အစပိုင္းကေတာ့ ခြင့္ျပဳၿပီး ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ခြင့္မျပဳတာလည္းလို႔ သူ႔ကို ေမးၾကည့္ေတာ့
“ အစပိုင္းတုန္းကေတာ့ အေမက ငါ့ေနာက္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္ႏိုင္တယ္ေလ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အေမလည္း က်မ္းမာေရးသိပ္မေကာင္းေတာ့ မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့တာ” ဟုသူက ဆက္ေျပာသည္။

သူက ရုပ္ရည္းလည္းရွိသည္။ သရုပ္ေဆာင္ထားတာေတြကလည္း သြက္သြက္လက္လက္ရွိသည္။ ဒီအလုပ္ကို သူဆက္လုပ္ပါက ေအာင္ျမင္မည္ဟု ထင္မိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က
နင္ကလဲ အေမ မလုိက္ေပးေတာ့လည္း ဘာျဖစ္လဲဟ ကေလးမွ မဟုတ္တာ အဆက္အသြယ္လည္း ရေနၿပီပဲ ဆက္လုပ္ေပါ့ ဟု ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလိုက္မိသည္။ ထိုအခါတြင္ သူမက …

ေအးငါလည္း အရင္ကေတာ့ အဲလိုပါပဲ အေမမလိုက္ႏိုင္လည္း ငါဆက္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး အေမကိုေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ အေမက ဘာေျပာလဲသိလား

မသိဘူးေလ

ငါ့သမီး ေယက်ာၤးေကာင္းေကာင္းမရပဲ ေနလိမ့္မယ္တဲ့

သူအေမက အဲလိုေျပာသည့္ စကားကို ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ၿပီး ၀ါသနာပါလွ်က္ ဆက္မလုပ္ေတာ့ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္ဟုဆိုသည္။ သူကေတာ့ က်ားပါးစပ္ ေခ်ာက္ကို ေၾကာက္လို႔ ေနာက္ျပန္လွည့္ခဲ့သူ။

* * * * *
အေၾကာင္းအရင္းေတြ တိုက္ဆိုင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရုပ္ရွင္နဲ႔ ဗီဒီယို ေလာကထဲတြင္ ၀င္တိုးေတာ့ ၀ါသနာတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရလာသည္။ ၀ါသနာတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ သင္တန္းတက္လိုက္ ဇာတ္လမ္းတိုေလးေတြရိုက္ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး တြဲျဖစ္ၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နယ္ျပန္တာႏွင့္ နာဂစ္ျဖစ္သည္ႏွင့္တို႔ေၾကာင့္ သံုးေလးလေလာက္ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားသည္။

တစ္ရက္တြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထဲမွ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လမ္းမွာ မထင္မွတ္ပဲ ဆံုမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္က နင္ဇာတ္ကားေတြ ဘာေတြေတာင္ရိုက္ေနၿပီဆိုဟု ေမးေတာ့။ သူက ေအးဟုတ္တယ္ဟု ေျဖေသာ္လည္း သူ႔အသံမွာ သိပ္အားမရွိလွ။ ဘယ္ကားမွာ ဘယ္သူနဲ႔ရိုက္လဲ ဘာလည္း အဲဒီေခြထြက္ေနၿပီလား အစရွိသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ဆက္ေမးေတာ့ မထြက္ေသးပါဘူးဟာဟုသာ ေျဖသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူလည္း သြားစရာရွိသည္ ကၽြန္ေတာ္လည္း သြားစရာရွိသည္မို႔ စကားအၾကာႀကီး သိပ္မေျပာျဖစ္ၾကပဲ ေနာက္မွ ေအးေဆးေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ဟု သာေျပာၿပီး လမ္းခြဲခဲ့လိုက္ၾကသည္။

ေနာက္ထပ္ကၽြန္ေတာ္ သူန႔ဲထပ္ေတြ႕ေတာ့ ထမင္စားရင္း စကားေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူေျပာျပေတာ့မွေတာ့မွ ကိုယ္အလုပ္လုပ္ရမည့္ ေလာကထဲက အတြင္းေရးမ်ားအေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္စံုစံုလင္လင္ သိလိုက္ရသည္။

အဲဒီလူၾကီးက အသက္ၾကီးၿပီး မ်က္မွန္တပ္ထားတယ္ဆိုတယ္ ငါ့ေျခသလံုးက အမာရြတ္ကိုေတာင္ျမင္တယ္ ျမင္ရင္လည္း အသာေအးေအးမေနဘူး အဲဒီအမာရြတ္က ဘာျဖစ္ထားတာလဲလို႔ လာေမးေသးတယ္။

ဟုအစခ်ီၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ မေတြ႕ျဖစ္သည့္ သံုးေလးလအတြင္းမွာ သူေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရသည္မ်ားကို ျပန္ေျပာျပသည္။ ေနာက္ဆံုးနိဂံုးကေတာ့ သူ ဒါရိုက္တာတစ္ေယာက္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ေနၿပီဟု ဆိုသည္။ ထိုဒါရိုက္တာ အမည္ကို ေမးၾကည့္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္ထိုနာမည္ကို တစ္ခါမွ ၾကားဖူးျခင္းမရွိ။

“ ဒီလုိပဲေပါ့ဟာ အေနနီးစပ္ေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့” ဟု သူက ခပ္ေအးေအးပင္ျပန္ေျပာသည္။
သူကေတာ့ က်ားပါးစပ္ႏုတ္ခမ္းမွ လမ္ေလွ်ာက္ရင္း ေျခေခ်ာ္က်သြားခဲ့ၿပီ။

သူကေတာ့ ငါ့ကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားရွားပါတယ္။ သူနဲ႔ဇာတ္ကားဆက္ရိုက္ ဖို႔က်ေတာ့ သမီးရည္းစားျဖစ္ေနေတာ့ ငါက သူေဟာက္ရင္ မၾကိဳက္ဘူးဟ။ သူကလည္း အလုပ္ထဲမွာ ေဟာက္သင့္ရင္ ေဟာက္ရမွာပဲေလ အဲဒီေတာ့ ရိုက္ရတာ အဆင္မေျပမလို႔ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ တျခားဒါရိုက္တာနဲ႔ ရိုက္မယ္ဆိုေတာ့လည္း သူကငါ့ကို စိတ္မခ်ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ေတာ့ငါလည္း ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး။

ရိုက္ကြင္းေတြဘာေတြမွာ လိုက္သြားရင္ သူနဲ႔ရိုက္ရတဲ့ ေဆာ္ေတြက ငါ့ကိုၾကည့္တဲ့အထာကို ငါမၾကိဳက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ဘဲနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ပံုစံကိုလဲ ငါမၾကိဳက္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္ေတာ့ ရိုက္ကြင္းေတြကို သိပ္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး ေတြ႕ခ်င္ရင္အျပင္မွာပဲေတြ႕တယ္။ သူကိုလည္းေျပာထားတယ္ ရႈပ္ခ်င္ရင္ ငါမ်က္စိကြယ္ရာမွာရႈပ္ ငါ့အေရွ႕ေတာ့လာမရႈပ္နဲ႔လု႔ိ။ ငါက မိန္းကေလးခ်င္းဆိုေတာ့ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး တစ္ခ်ိဳ႕ေဆာ္ေတြက ဇာတ္လမ္းမွာ ပါရရင္ၿပီးေရာ ဒါရိုက္တာကို ဘာလုပ္ေပးရေပးရ ဆိုၿပီး အေသကပ္ၾကတာေလ။
သူေျပာတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ က်ားပါးစပ္ထဲ ဒိုင္ပင္ပစ္၀င္သူမ်ား ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

* * * * *

တစ္ခါတုန္းက ေရထဲတြင္ လက္ပံတုန္းၾကီး ေမွ်ာပါလာသည္။ ထိုလက္ပံတုန္းႀကီးေနာက္က ေဗဒါပင္အုပ္ၾကီး ေမွ်ာလာသည္။ လမ္းတစ္ေနရာအေရာက္ ေဗဒါပင္အုပ္ၾကီးက လက္ပံတုန္းႀကီးကို လမ္းဖယ္ေပးဖို႔ ေျပာသည္။ ထိုအခါ လက္ပတ္တုန္းၾကီးက ဘာျဖစ္လို႔ လမ္းဖယ္ရမွာလဲ ငါကမင္းတို႔အေရွ႕ကေန ေရာက္ေနႏွင့္တာပဲဟု ေျပာသည္။ ထိုအခါ ေဗဒါအုပ္က ျမစ္ထဲမွာ စည္းကမ္းတစ္ခုရွိတယ္။ ပိုရႈပ္တဲ့သူကို ဦးစားေပး လမ္းဖယ္ေပးရမယ္ေလ လို႔ေျပာေတာ့ လက္ပံတံုးၾကီးလည္း လမ္းဖယ္ေပးလိုက္ရသည္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ေဗဒါအုပ္က ျမစ္အလည္မွာ မင္းမႈၿပီး စီးေမွ်ာေနတုန္း အေနာက္မွာ ဒိုက္ပံုေတြ လုိက္လာသည္။ ဒိုက္ပံုေတြ ေဗဒါအုပ္ကို လမ္းဖယ္ခိုင္းသည္။ ေဗဒါအုပ္ထက္ ဒိုက္ပံုက ပိုရႈပ္တာေၾကာင့္ ေဗဒါအုပ္က လမ္းဖယ္ေပးလိုက္ရသည္။ ဒိုက္ပံုက ေဗဒါအုပ္ကို ေက်ာ္တက္ၿပီး ျမစ္အလည္ေခါင္မွာ ဆက္ေမွ်ာေနခဲ့သည္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ဒိုက္ပံုအေနက္က သပြတ္အူ လိုက္လာၿပီး လမ္းဖယ္ခိုင္းသည္။ ဒိုက္ပံုသည္ သပြတ္အူေလာက္ မရႈပ္ႏိုင္သျဖင့္ ျမစ္အတြင္း လမ္းဖယ္လိုက္ရသည္။ ထိုအခါ သပြတ္အူက ကမၻာေပၚမွာ သူ႔ကိုယ္သူ႔အရႈပ္ဆံုးဆိုၿပီး အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ကာ ျမစ္အတြင္းတြင္ ဆက္ၿပီးေမွ်ာလာခဲ့သည္။ ေလာကတြင္ သူအရႈပ္ဆံုးျဖစ္သည့္အတြက္ ျမစ္အတြင္းတြင္ သူ႔ကို လမ္းဖယ္ခိုင္းႏိုင္မည့္သူ မရွိေတာ့ဟု ေတြးထင္ေနတုန္း သူ႔ကို လမ္းဖယ္ခိုင္းသူ ေပၚလာသည္။
ငါက သပြတ္အူ ကမၻာမွာ အရႈပ္ဆံုးပဲ မင္းက ဘာမို႔ ငါ့ကို လမ္းဖယ္ခိုင္းရတာလဲဟု ေမးေတာ့
ငါက ဇာတ္သမားေတြ တင္လာတဲ့ေလွ မင့္ထက္ ပိုရႈပ္တယ္
အဲဒီေတာ့ သပြတ္အူလည္း လမ္းဖယ္ေပးလိုက္ရေတာ့သည္။

ထိုပံုျပင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က ဆရာမသိခၤ၏ စာအုပ္တစ္အုပ္(ပုဂံသားေမာင္ဘေမာ္ ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္) တြင္ဖတ္ဖူးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ပံုျပင္ရဲ႕ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ဇာတ္သဘင္အသိုင္း၀ိုင္းသည္ ေတာ္ေတာ္ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး ႏုိင္သည္ကို ရည္ညြန္လိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။

* * * * *

ဒီေလာက္ရႈပ္ေထြးရင္ ဒီေလာက္ျဖစ္ေနရင္ လူေတြ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္ၾကတာလဲ ဟုေမးစရာရွိေပလိမ့္မည္။ ထိုအလုပ္ကို လုပ္ေနသူမ်ားသည္ မည္သည့္ရြယ္ရည္ခ်က္ျဖင့္ လုပ္ေနသည္ျဖစ္ပါေစ အားလံုးကေတာ့ တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္းေျဖၾကလိမ့္မည္ ၀ါသနာေၾကာင့္။

လူတိုင္းသည္ ကိုယ္သန္ရာသန္ရာ ၀ါသနာကို ရူးသြပ္ၾကသည္။ ၀ါသနာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ခ်င္ၾကသည္။ ထိုအခါတြင္ ရုပ္ရွင္ႏွင့္ဗီဒီယို အသိုင္းအ၀ိုင္းသို႔ ၀င္တိုးရန္ ျပင္ဆင္ၾကေတာ့သည္။ ထိုသို႔ ၀င္တိုးရာတြင္ ေယက်ာၤးေလးမ်ားအတြက္ ဘ၀ပ်က္ေလာက္ေအာင္ မျဖစ္ေသာ္လည္း မိန္းကမ်ားအတြက္မႈက သေရတမွ်ားမွ်ားႏွင့္ လွ်ာတစ္လစ္တစ္လစ္ထြက္ေနေသာ က်ားပါးစပ္ႏုတ္ခမ္းကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ကာသြားၾကသည္။ တံတားထိုး သြားမည္ဆိုပါက တံတားေစ်းက ၾကီးလွသည္။

တံတားထိုးစရာ ေငြကလည္းမရွိ ၀ါသနာကိုလည္း မစြန္႔လြတ္ႏုိင္ဘူးဆိုလွ်င္ေတာ့ သေရတမွ်ားမွ်ားႏွင့္ က်ားပါးစပ္၀ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ကာ သြားရေပလိမ့္မည္။

Read More...

Thursday, December 11, 2008

GSM ဖုန္ေတြမွာ MSG ပို႔ဖုိ႔ အခက္ခဲ ျဖစ္ေနရင္

အခုရက္ပိုင္းမွာ GSM ဖုန္းေတြမွာ MSG ပို႔ရတာ အခက္ခဲျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တခါတေလ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေရာက္ဘူး။ တခါတေလဆို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ လံုး၀မထြက္ဘူး။

အဲလို ျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္ပို႔တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္အေရွ႕မွာ 09 ခံၿပီး ပို႔ရင္ရပါၿပီ။ ဥပမာ ေျပာရရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဖုန္းမက္ေဆ့ ပို႔မယ္ဆိုရင္ 50 ****** ဆိုၿပီး ပို႔ျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲလိုပို႔မဲ့ေနရမွာ အေရွ႕က 09 ထည့္လိုက္ရံုပါပဲ။ ကၽြမ္းလို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး ဆက္သြယ္ေရးကို ဖုန္းဆက္ေမးထားတာ အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ MPT 01555476 ကိုဆက္ၿပီးေမးလိုက္ပါ။

Read More...

Tuesday, December 02, 2008

ေနာင္ခ်ိဳသြားမယ္

ကဲ မနက္ျဖန္ ညေန လာရႈိးတက္လမ္း ကားနဲ႔ ေနာင္ခ်ိဳၿမိဳ႕ကို သြားပါမယ္။
ေနာင္ခ်ိဳၿမိဳ႕ေပၚေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ ေနာင္ခ်ိဳကေန ေနာက္ထပ္ 35 မိုင္ေလာက္
ဆက္သြားရတဲ့ ေညာင္နီဆိုတဲ့ ရြာေလးေပါ့။ အဲဒီရြာမွာ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီမ
မဂၤလာေဆာင္ကို သြားရမွာေလ။

သိပ္ေတာ့မၾကာပါဘူး တနလၤလာေန႔ဆိုရင္ ျပန္ေရာက္ၿပီ။ ေလာေလာဆယ္ စီစဥ္ထားတာ
ကေတာ့ လက္ဖက္ခင္းေတြ သြားမယ္။ နာမည္ေက်ာ္ ဂုတ္ထိပ္တံတားကို သြားမယ္။
အျပန္မွာ ျပင္ဦးလြင္ကို ၀င္မယ္။ လာရႈိးအထိ တက္ဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။
တနလၤာေန႔ ေက်ာင္းတက္ရမယ္။

လစ္ၿပီ တာ့တာ

Read More...

Monday, December 01, 2008

ဘေလာ့ဂ္မေရးျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း

ကြန္နက္ရွင္ေဒါင္း
Ultra Surf မပြင့္
Free Don မတက္
၀က္ပေရာက္စီကေန ေက်ာ္ျပန္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ ဖန္ရွင္ေတြက မစံု
အဲဒီေတာ့ မထူးပါဘူးဆိုၿပီး မေရးပဲ ပစ္ထားလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္

Read More...

Monday, November 17, 2008

Forever Sports Journal What is your Ethic


ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ထားတဲ့ပံုကို Forever Sports Journal က ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ၾကီးၾကီး က်ယ္က်ယ္ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီပံုေတြကို လမ္းေဘးမွာ ရိုက္သလို ခ်က္ျခင္းရိုက္လို႔ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘရာဇီးအသင္း ဧရာ၀တီသြားမယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ခ်င္လြန္းလို႔ ေဘာ့လံုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို သြားေျပာပါတယ္။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကသူတို႔ အစီစဥ္ မဟုတ္ပါဘူး YMCA ရဲ႕ အစီစဥ္ပါဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လိုက္ဖို႔ရာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ႀကိဳၿပီး YMCA မွာေျပာထားရပါတယ္။

ဧရာ၀တီတိုင္းကို ထြက္မဲ့မနက္ေရာက္ေတာ့ မနက္အေစာႀကီးထၿပီး ဟိုတယ္ရန္ကုန္အေရွ႕မွာ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ဟိုတယ္လံုျခံဳေရးေတြက ဓာတ္ပံုသမားမို႔ ေပးမ၀င္ဘူးဆိုလို႔ပါ။ ေနာက္ေတာ့ YMCA အဖြဲ႕ေတြလာျပန္ေတာ့လည္း ကားကတစ္စီးတည္း ျဖစ္ေနလို႔ မဆံ့ေတာ့ဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ မွတ္ရပ္ၿပီး လိုက္ရလိုက္ရ လိုက္ရရင္ၿပီးပါၿပီ ဆိုၿပီး အဲဒီခရီးစဥ္ကို လိုက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

ဆိုလိုခ်င္တာေတာ့ သူမ်ားဘက္က အဲလို ခဲရာခဲဆစ္ႀကိဳစားၿပီး ရိုက္လာတဲ့ပံုေတြကို သူတို႔က အေၾကာင္းမၾကား ဘာမၾကားနဲ႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ေဖာင္ပိတ္အမွီမို႔လို႔ ယူသံုးလိုက္တာ အေၾကာင္းမၾကားဘူးပဲထား။ ပံုေအာက္မွာေတာ့ ဘယ္သူ႔ဆီကေန ယူသံုးတယ္ဆိုမ်ိဳးေတာ့ ထည့္သင့္ပါတယ္။ အခုေတာ့ မသိရင္ သူ႔ဖာသာ သူတို႔ ရိုက္ထားတာလို လို ဘာလိုလိုနဲ႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးလိုက္တာ။

အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္တာက Forever Sports Journal ရဲ႕ Ethic က ဘာလဲဆိုတာပါပဲ ။

မူရင္းပို႔စ္ကို ဒီေနရာမွာကလစ္ေခါက္ၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္

Read More...

Friday, November 14, 2008

ႏွင္းဆီ

ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္က ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပင္ကို စိုက္ဖူးသည္။ ထိုႏွင္းဆီပင္ေလးသည္ ေက်ာင္းအနီးရွိ ႏွင္းဆီျခံတစ္ျခံမွ ပိုက္ဆံငါးဆယ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူလာျခင္းျဖစ္ၿပီး ေငြငါးဆယ္ေပးရေသာ ႏွင္းဆီပင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္တန္ဖိုးထားသည္။ ထိုႏွင္းဆီပင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မနက္တိုင္းေရ ေလာင္းသည္။ ထိုႏွင္းဆီပင္ေလးမွ ႏွင္းဆီပန္းေလးတစ္ပြင့္ ပြင့္လာေစရန္ျဖစ္သည္။ တစ္ခုေသာ အိမ္မက္တြင္ ထိုႏွင္းဆီပင္ေလးမွ ႏွင္းဆီပန္းေလး တစ္ပြင့္လာသည္။ အိပ္ရာမွ ႏိုးေတာ့ ႏွင္းဆီပင္ေလးကို အေျပး အလႊားသြားၾကည့္မိသည္။ ႏွင္းဆီပင္ေလးမွ ႏွင္းဆီပန္း မပြင့္ေသးပါ။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္မွာ ႏွင္းဆီပင္ေလးမွ ႏွင္းဆီဖူးေသးေသး ထြက္လာသည္။ ေနၾကာေစ့ တစ္၀က္စာေလာက္ ရွိေသာ ထိုႏွင္းဆီဖူး ေသးေသးေလးကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္၍မဆံုးပါ။ ထုိႏွင္းဆီဖူးေလးသည္ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္ ပိုပိုၿပီးၾကီးထြားလာသည္။ ႏွင္းဆီဖူးေလးကိုၾကည့္ရင္း ႏွင္းဆီပင္ေလးကို ေန႔စဥ္ေရေလာင္းရင္း ႏွင္းဆီဖူးမွ ႏွင္းဆီပြင့္ေလးတစ္ပြင့္ ပြင့္မည့္ရက္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမိသည္။

ကၽြန္ေတာ္ႏွင္းဆီဖူးေလးကို ေရေလာင္းေသာ္လည္း ၾကီးလာျခင္းမရွိသည္ကို သတိထားမိလုိက္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ သတိထားမိၿပီး သံုးေလးရက္အၾကာတြင္ ႏွင္းဆီရြက္ေလးမ်ား လိမ္တြန္႔ကာ ႏွင္းဆီးဖူးေလးမွာလဲ အေပါက္ေလးမ်ား ျဖစ္လာသည္။ တစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ ႏွင္းဆီပင္ေလးသည္ ျငိဳးေျခာက္သြားၿပီး ေသဆံုးသြားေတာ့သည္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင္းဆီပင္ကို မစိုက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏွင္းဆီပြင့္ေလးေတြကို လိုခ်င္တိုင္း သက္ေသာင့္သက္သာပင္ ေစ်းမွ ၀ယ္လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တြင္ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္မ်ားစြာကို ေစ်းမွ၀ယ္ယူခဲ့ဖူးပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္ေသာ ႏွင္းဆီပင္ကို ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္ႏိုးေပမယ့္ ႏွင္းဆီပင္တစ္ကို ႏွင္းဆီပန္းပြင့္လာ ေအာင္စိုက္ႏိုင္စြမ္းမရွိပါ။

တစ္ခုေသာ တစ္ရက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင္းပန္းေလး တစ္ပြင့္ကို၀ယ္ၿပီး ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲက ပန္းအိုးတြင္ ထိုးထားလိုက္သည္။ ညေနေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပန္းေလးကို တျခားေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္က ယူသြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔လက္က ႏွင္းဆီပြင့္ကို မရမက ျပန္လုသည္။ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္လုရင္း ႏွင္းဆီကဆူးေတြ ကၽြန္ေတာ့လက္ကို စူးကုန္သည္။

ဘ၀တြင္ မည့္သည့္အခါတုန္းကမွ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ဖူးျခင္း မရွိေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို တစ္ခါမွ ေမွ်ာ္လင့္ထားျခင္း မရွိသည့္ေနရာတြင္ ဆံုဆည္းခဲ့သည္။ သူမသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူမ၏ အခ်စ္ကို ရဖို႔အတြက္ ေန႔စဥ္ႀကိဳးစားရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ ႏွင္းဆီပင္ေလးကို ေရေလာင္းျခင္းေလာ။

အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာႏွင့္အမွ် သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ရင္းႏွီးမႈေတြဆီကေန တစ္ဆင့္ကူးလို႔ သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ထိုသံေယာဇဥ္ ရိုးတန္းရွည္ေလးမွ အခ်စ္ႏွင္းဆီပြင့္ေလး ဘယ္ေန႔ပြင့္မလဲ ဆိုသည့္ ေမွ်ာ္လင့္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္အခ်ိန္မ်ားစြာ ေစာင့္စားေနခဲ့မိသည္။ အခ်ိန္ေတြတာ ကုန္လာသည္။ ႏွင္းဆီပြင့္ေလး ပြင့္မလာခဲ့ပါ။

ႏွင္းဆီပြင့္ေလး ပြင့္မလာေပမယ့္ တစ္ေနမွာ ပြင့္လာႏိုးဆိုသည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ သံေယာဇဥ္ရိုးတန္ ရွည္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ဖက္တြယ္ထားမိသည္။ ရင္ဘတ္ကို စူးၿပီး ႏွလံုးသားက ေသြးေတြ ထြက္လာေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိလုိက္သည္။ ႏွင္းဆီရိုးပဲ ဆူးေတြလည္း ပါမွာေပါ့ေလ။


တကယ္ေတာ့ ေလာကမွာ ပိုက္ဆံရွိရင္ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္ေတြကို ႀကိဳက္သေလာက္ ေစ်းမွာ၀ယ္လို႔ရသည္။ ရည္းစားဆိုတာလဲ ႏွင္းဆီပန္းလိုျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ေပးႏိုင္ရင္ ေပးႏိုင္သေလာက္ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ထားလို႔ရသည္။ ဘ၀တြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင္းဆီပန္း ေျမာက္မ်ားစြာကို ေစ်းမွ ၀ယ္ယူခဲ့ဖူးပါသည္။ ထုိ႔အတူ ရည္းစားေပါင္းမ်ားစြာကိုလည္း ထားခဲ့ဖူးသည္။


ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မစိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ေသးတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေလးတစ္ပြင့္မ်ား ျဖစ္ေနမလား မသိ...











မွတ္ခ်က္၊ ၊ သစၥာနီ၏ ေတာင္တန္းမ်ား ၀တၳဳတိုကို ဖတ္အၿပီးတြင္ ႏွင္းဆီကို ေရးျခင္းျဖစ္သည္

Read More...

Thursday, November 13, 2008

ႏွစ္ေယာက္တစ္ပုဒ္

တခါတုန္းက သမီးေယကၹႏွစ္ေယာက္ဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စီကို ႏွစ္ေယာက္၀ိုင္းၿပီး ေရးခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ပို႔ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွစ္ေယာက္ တစ္ပုဒ္လို႔ ေပးထားတယ္။


‘ကဗ်ာ’

ကြ်န္ေတာ္က ေကာင္းကင္က်ယ္
သူမက တိမ္တိုက္ငယ္
ကြ်န္ေတာ့္ကမၻာထဲမွာ ျမဴးထူးစြာ လြင့္ေမ်ာဖူးတယ္။

ကြ်န္ေတာ္က သစ္ပင္တစ္ပင္
သူမက ေရေသာက္ျမစ္
ကြ်န္ေတာ္ အသက္ဆက္ေနရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္အရင္း။

ကြ်န္ေတာ္က မိုးစက္ေတြ
သူမက ကေလးငယ္လို
ကြ်န္ေတာ္ရင္ခြင္ထဲ ေျပးလႊားေဆာ့့ကစားဖူးတယ္။

ကြ်န္ေတာ္က ပန္းပြင့္ငယ္
သူမက လိပ္ျပာေလး
ကြ်န္ေတာ့္ထံပါး ရစ္သီသီနဲ႔ ပ်ံ၀ဲဖူးတယ္။

ကြ်န္ေတာ္က ေက်ာက္ေဆာင္
သူမက ေရလိႈင္းေတြလို
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မာေက်ာမႈေတြကို ႏူးညံ့ေစခဲ့တယ္။

အခု ကြ်န္ေတာ္က ႐ိုးတံရွည္
သူမက ငွက္ငယ္
ကြ်န္ေတာ့္ လက္အစံုေပၚ ခုိနားဖူးတယ္။

ကြ်န္ေတာ္က စာအုပ္ေလးျဖစ္
သူမက ေဖာင္တိန္ငယ္
ကြ်န္ေတာ့္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚ ပံုရိပ္ေတြ ထားခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ…
သူမနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ဟာ
သစ္ပင္အိုေတြကို…
အခ်စ္မ်ားငတ္ေနမလားဆိုၿပီးေတာ့လည္း
အတူတူ ဂ႐ုဏာသက္ခဲ့ၾကဖူးတယ္

ဟန္သစ္ၿငိမ္

အကို(ညီမကိုယူထားလွ်င္ အကိုဟုရိုေသစြာေခၚရသည္)ေရးေသာကဗ်ာ။



ကြၽန္ေတာ္က ကင္းေကာင္
သူမက ေဂၚဇီလာ
တိုက္ခိုက္ရင္းနဲ႔ ငွက္ေပ်ာ္ခင္းေတြ ပ်က္စီးခဲ့ဖူးတယ္

ကြၽန္ေတာ္က သစ္ပင္
သူမက ေမ်ာက္မေလး
သူခ်ိဳးခ်ခဲ့လို႔ လူညြန္႔တံုးခဲ့ရတယ္

ကြၽန္ေတာ္က မိုးစက္
သူမက ကေလးလို
ရူးရူးေတြေပါက္ခ်ထားခဲ့လို႔ ပတ္၀န္က်င္မွာနံေဟာင္ရစ္ခဲ့တယ္

ကြၽန္ေတာ္က ပန္းပြင့္ငယ္
သူကမက ယဥ္ေကာင္
ဟိုမွာဒီမွာနားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ေဘးနားလာရစ္ဖူးတယ္
နံလိုက္တာမွ လြန္ေရာပဲ

ကြၽန္ေတာ္က ေက်ာက္ေဆာင္
သူမက ေရျငွိ
သူမေၾကာင့္ လူေတြခဏခဏ ေခ်ာ္လွဲၾကရတယ္

ကြၽန္ေတာ္က ရိုးတံရွည္
သူမက ဌင္းတ
မႏိုင္မနင္းသူ႔၀ိတ္ႀကီးနဲ႔ တက္လို႔ သစ္ကိုင္းက်ိဳးက်ခဲ့ရဖူးတယ္

ကြၽန္ေတာ္က စာအုပ္ေလးျဖစ္
သူကမက ျခ
သူကိုက္စားသြားလို႔ ႏွလံုးသားေတာင္ တိုးလွိဴေပါက္ေနၿပီ

ဒီလိုနဲ႔ သူမနဲ႔ကြၽန္ေတာ္
ဘိုးဘြားရိပ္သာက အဖိုးႀကီးအိုေတြကို
အရက္ငတ္ေနမလားဆိုၿပီး
အတူတူ ၀ယ္တိုက္ခဲ့ၾကဖူးတယ္

စိုးေဇယ်
ညီျဖစ္သူ ( ကဗ်ာေရးသူညီမ၏ ခင္ပြန္းေလာင္း) ကျပန္ေရးေသာကဗ်ာ


သက္ဆိုင္သူသို႕ ...

ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့မ်က္နွာေတြေပၚမွာ အခ်စ္ေတြကို ေဖာ္ျပမထားဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ အခ်စ္ေတြရွိခဲ့တယ္
အဲဒီအခ်စ္ေတြကို
မ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ရံုနဲ႔ေတာ့ နင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး
ခံစားၾကည့္လိုက္ပါ နင္ျမင္လာလိမ့္မယ္

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အတြက္ ေလာကၾကီးမွာေနရာေလးတစ္ခု ဖန္တီးမေပးႏုိင္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားမွာေတာ့ နန္းေတာ္ၾကီးတစ္ခုရွိတယ္
အဲဒီနန္းေတာ္ႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး
နင္က ဘုရင္မလုပ္ေပါ့

ေကာင္မေလးေရ …
တကယ္ေတ့ ငါကနင့္ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို မပိုင္ဆိုင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ငါပိုင္ဆုိင္တယ္

ေကာင္မေလးေရ…
တကယ္ေတာ့ငါ့ဘ၀က ဂစ္တာအိုေလးပါ
သိပ္ၿပီးအသံုးမ၀င္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ
ဂစ္တာအိုကထြက္လာတဲ့ သံစဥ္ေတြကေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေပါ့
ကြဲရွရွနဲ႔ သိပ္ၿပီးမၿပီျပင္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အခ်စ္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ဒီဘ၀မွာ
အဲဒီဂစ္တာအိုေလးကိုတီးၾကည့္ရင္း ထြက္လာတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကိုခံစားရင္ခုန္ရင္း
ငါဆက္ၿပီး အိပ္မက္ေတြမက္ေနမယ္
မိန္းကေလးရယ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီးအဲဒီဂစ္တာေလးကိုမရိုက္ခ်ိဳးလိုက္ပါနဲ႕ေနာ္
ငါဆက္ၿပီး အိပ္မက္ေတြမက္ပါရေစ

စိုးေဇယ်ထြန္း


ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့မ်က္နွာေတြေပၚမွာ အမာရြတ္ေတြကို ေဖာ္ျပမထားဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ ၀ဲေတြရွိခဲ့တယ္
အဲဒီ ၀ဲေတြကို
မ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ရံုနဲ႔ေတာ့ နင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး
ကူးစက္ခံစားၾကည့္လိုက္ပါ နင္ျမင္လာလိမ့္မယ္

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အတြက္ ေလာကၾကီးမွာ အိမ္သာေလးတစ္ခု ဖန္တီးမေပးႏုိင္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားမွာေတာ့
အမိႈက္ပံုးႀကီးတစ္ခုရွိတယ္
အဲဒီအမိႈက္ပံုးႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး
နင္က မစင္မလုပ္ေပါ့

ေကာင္မေလးေရ …
တကယ္ေတ့ ငါကနင့္ရဲ႕ ႏွာေခါင္းကို မပိုင္ဆိုင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ႏွပ္ေခ်းေတြကို ငါပိုင္ဆုိင္တယ္

ေကာင္မေလးေရ…
တကယ္ေတာ့ငါ့ဘ၀က ဠင္းတအိုႀကီးပါ
သိပ္ၿပီးအသံုးမ၀င္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ
ဠင္းတအိုကထြက္လာတဲ့ သံစဥ္ေတြကေတာ့
အညီႇနံ႔ေတြေပါ့
စူးရွရွနဲ႔ သိပ္ၿပီးမၿပီျပင္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အခ်စ္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ဒီဘ၀မွာ
အဲဒီဠင္းတ႐ုပ္ႀကီးကို မွန္ၾကည့္ရင္း ထြက္လာတဲ့ ၀ဲေတြကိုခံစားကုတ္ဖဲ့ရင္း
ငါဆက္ၿပီး ပုတ္ပြေနမယ္
မိန္းကေလးရယ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အဲဒီဠင္းတအိုႀကီး ကို႐ိုက္ေမာင္းမထုတ္ပါနဲ႔ေနာ္
ငါဆက္ၿပီး ေလာက္ေသေတြ စားပါရေစ။

ဟန္သစ္ျငိမ္

Read More...

Sunday, November 02, 2008

ရင္နာတယ္ ...

ရင္နာတယ္ တကယ္ပါ
မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔
မ်က္ႏွာမသစ္ေသးဘူး အင္တာနက္ကိုအရင္ၾကည့္တယ္

ေန႔လည္
ထမင္းစားရင္လည္း အင္တာနက္အရွ႕မွာပဲ

အလုပ္လုပ္ရင္လည္း
အင္တာနက္နဲ႔ပဲ

အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္
အင္တာနက္ကိုသံုးလို႕

ခ်စ္သူကေတာင္ေျပာတယ္
ရွင္က အင္တာနက္ကိုကၽြန္မထက္ပိုစြဲလမ္းတယ္တဲ့

အဲလို .....
အခ်ိန္တိုင္း စကၠန္႔တိုင္း
ငါ့ဘက္က အဲဒီေလာက္ခေရဇီျဖစ္ေနတာကို
နင့္တို႔ဘက္က ျပတ္ျပတ္သြားရက္တယ္ေနာ္

ျပန္စဥ္းစားရင္ေလ
တကယ္ကိုရင္နာဖို႔ ေကာင္းပါတယ္

Read More...

ဗိုင္းရပ္ထိသြားတယ္

မေန႔ညက ဗိုင္းကၽြန္ေတာ့္ဂ်ီေတာ့ကို ဗိုင္းရပ္ထိသြားတယ္
Ripway ဗိုင္းရပ္ပဲ။ တစ္ေယာက္ကေန လာပို႕တာ အဲဒီေကာင္ကို ဘေလာ့ဂ္မလို႔ လုပ္တာ ေမာက္ကစုတ္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္တဲ့ေနရာကို မေရာက္ပဲ အဲဒီေကာင္ကို ကလစ္ေခါက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီမွ သေကာင့္သားက ကၽြန္ေတာ့္ဂ်ီေတာ့မွာ ရွိတဲ့လူေတြကို တန္းစီးၿပီးပို႔ေတာ့တာပဲ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့ ဗိုင္းရပ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ ဘာမွျဖစ္မလာေသးဘူး။ ပတ္စ၀ပ္ေတာ့ ေျပာင္းထားလိုက္ရတာ္ ေနာက္ေတာ့ဘာထပ္ျဖစ္ဦးမလဲ မသိဘူး။

Read More...

Saturday, November 01, 2008

သက္ဆိုင္သူသို႕ ...

ေကာင္မေလးေရ…
ငါ့မ်က္နွာေတြေပၚမွာ အခ်စ္ေတြကို ေဖာ္ျပမထားဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ အခ်စ္ေတြရွိခဲ့တယ္
အဲဒီအခ်စ္ေတြကို
မ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ရံုနဲ႔ေတာ့ နင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး
ခံစားၾကည့္လိုက္ပါ နင္ျမင္လာလိမ့္မယ္

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အတြက္ ေလာကၾကီးမွာေနရာေလးတစ္ခု ဖန္တီးမေပးႏုိင္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားမွာေတာ့ နန္းေတာ္ၾကီးတစ္ခုရွိတယ္
အဲဒီနန္းေတာ္ႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး
နင္က ဘုရင္မလုပ္ေပါ့

ေကာင္မေလးေရ …
တကယ္ေတ့ ငါကနင့္ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို မပိုင္ဆိုင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ငါပိုင္ဆုိင္တယ္

ေကာင္မေလးေရ…
တကယ္ေတာ့ငါ့ဘ၀က ဂစ္တာအိုေလးပါ
သိပ္ၿပီးအသံုးမ၀င္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ
ဂစ္တာအိုကထြက္လာတဲ့ သံစဥ္ေတြကေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေပါ့
ကြဲရွရွနဲ႔ သိပ္ၿပီးမၿပီျပင္ဘူး

ေကာင္မေလးေရ ….
နင့္အခ်စ္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ဒီဘ၀မွာ
အဲဒီဂစ္တာအိုေလးကိုတီးၾကည့္ရင္း ထြက္လာတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကိုခံစားရင္ခုန္ရင္း
ငါဆက္ၿပီး အိပ္မက္ေတြမက္ေနမယ္
မိန္းကေလးရယ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီးအဲဒီဂစ္တာေလးကိုမရိုက္ခ်ိဳးလိုက္ပါနဲ႕ေနာ္
ငါဆက္ၿပီး အိပ္မက္ေတြမက္ပါရေစ

Read More...

Thursday, October 30, 2008

Hacker

အခုတေလာ ဟို႔လူ႔ဂ်ီေမး ဒီလူ႕ဂ်ီေမးေတြ ဟက္ခံရတယ္။ အေကာင့္ဖြင့္မရဘူး ဆိုတဲ့ အသံေတြ ဟိုနားတစ္စ ဒီနားတစ္စ ၾကားေနရပါတယ္။ အဲဒီလိုၾကားေနရတဲ့ ဟက္ျခင္းေတြ ပတ္စ၀ပ္ေပ်ာက္ျခင္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို တိုင္လာပတ္မယ္လို႔ ထင္မထားခဲ့မိဘူး။

ဒီေန႔ ေန႔လည္ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ဖုန္းဆက္ခဲတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဖုန္းဆက္တယ္ သူ႔အေကာင့္ဖြင့္လို႔ မရလို႔ကူညီပါဦးတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔အေကာင့္မွာ Security Question ေပးထားလားဆိုေတာ့ ေပးထားတယ္တဲ့။ သူ႕ရဲ႕ ပထမဆရာ နာမည္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း Forgot Password ကေန ျပန္၀င္ဖို႔ လုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေကာင့္က Disabled ဆိုၿပီး ျပတယ္။ Security Question ကိုေတာင္မေမးေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္ေလွ်ာ့လိုက္တယ္။ ျပသနာက ဒီမွာတင္ ၿပီးလားဆိုေတာ့ ......

ညပိုင္းမွာ ေနာက္တစ္ေယာက္ ျပသနာ ေပၚလာျပန္တယ္။ ျပသနာက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားကေတာက္ကဆ ျဖစ္ထားတဲ့ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဖုန္းဆက္တယ္။ နင္ဘာေတြ လုပ္ထားတာလဲတဲ့။ ငါဘာလုပ္လို႔လဲလို႔ ျပန္ေမးေတာ့ ကိုယ္လုပ္ထားတာ ကိုယ္သိမွာေပါ့တဲ့။ ဘာလုပ္ထားလို႔ငါက သိရမွာတုန္း ဆိုေတာ့ မသိရင္ေန မေျပာေတာ့ဘူးတဲ့။ နဂိုကတည္း ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို အျမင္မၾကည္ရတဲ့ ၾကားက ဒါမ်ိဳးလာေျပာေတာ့ မေျပာခ်င္လည္းေနေပါ့ ဆိုၿပီးဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ သူျပန္ဆက္တယ္။ ကိုင္ေတာ့ သူ႔အီးေမးကို သံုးၿပီး ဘာျဖစ္လို႔ ေပါက္တကရ ေမးေတြ ပို႔ထားတာလဲတဲ့။ သူ႔အီးေမးကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေပးထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔အီးေမးပတ္စ၀ပ္ကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူႏွစ္ေယာက္ပဲ သိတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္မလုပ္ရင္ တျခားလူ လုပ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးတဲ့။ အဲဒီမွာ အမႈက တိုင္ပတ္ၿပီ။

ပထမကေတာ့ ငါမလုပ္ဘူးလို႔ ေျပာပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထပ္ေျပာေနတာနဲ႔။ အရူးမ ကိုယ့္ဘာသာကို အသံုးမက်လို႔ ပတ္စ၀ပ္အခိုးခံထိတာ ငါ့လာၿပီးရစ္ေနတယ္ဆိုၿပီး ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းေပးလိုက္မွ ဖုန္းခ်သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ အဲလိုအီးေမး ပို႔တဲ့လူက ကၽြန္ေတာ္ကိုပဲ ထင္ေနမွာေသခ်ာတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္လဲေတာ့ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ကိုယ္မွ တရာခံကို ဖမ္းျပလို႔မရတာကိုး။

Read More...

ဘာရာဇီးေဘာ့လံုးအသင္းရဲ႕ ေလေဘးခရီးစဥ္





ရန္ကုန္ ထြက္ခါစ


ဖ်ာပံုအေရာက္




ဖ်ာပံု အထက ၃


ရွမ္းကြင္းႀကီးေက်းရြာ



ဖ်ာပံုေက်ာင္းအထြက္မွာ ကားတြန္း

ဖ်ာပံု အထက ၃ ေက်ာင္းသားေတြကို ေဘာ့လံုး လက္ေဆာင္ေပး


ကားဗြက္ကၽြံေနတုန္း ေဘာလံုးကစားျပ



ဆိုကၠားစီးၿပီး သေဘာက်


က်ိဳက္လတ္ ေဘာလံုးကြင္းမွာ လက္ေတြ႕သရုပ္ျပ သင္တန္းေပး



လာအားေပးတဲ့ ပရိသတ္က ရန္ကုန္ထက္ေတာင္ မ်ားေသးတယ္



တခ်ိန္မွာေတာ့ ကမၻာေက်ာ္မယ္


ရွမ္းကြင္းႀကီးရြာမွာ ေဘာ့လံုးလက္ေဆာင္ေပး




နိဒါန္း


ရန္ကုန္ပုသိပ္လမ္းမႀကီးေပၚတြင္ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕မွ လမ္းရွင္းေမာ္ေတာ္ပီကယ္က ဦးေဆာင္ၿပီး အေနာက္မွ ေလအိတ္ဘတ္စကား တစ္စီးက လိုက္ပါလာသည္။ ကားေရွ႕တြင္ Brazil (AME) ဆိုသည့္ စေတကာကို ကပ္ထားတာကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ထိုကားသည္ ဘရာဇီး ေဘာ့လံုးသမားမ်ားကို တင္ေဆာင္လာေသာ ကားျဖစ္ေၾကာင္း ျမင္ရံုနဲ႔ သိၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လမ္းေဘး၀ဲယာမွ ေဘာလံုးပရိတ္သတ္မ်ားက ကားကိုလက္ေ၀ွ႕ရမ္းကာ ႏုတ္ဆက္ၾကသည္။

ရန္ကုန္ဟိုတယ္က ထြက္လာခါစက ကားေပၚတြင္ ဘရာဇီးေဘာ့လံုး အသင္းသား အားလံုး ခရစ္ယန္ဘာသာတရားစာမ်ားကို ရြတ္ဆိုဆုေတာင္းၾကသည္။ ၿမိဳ႕အျပင္ေရာက္သည့္အခါတြင္ ခပ္ျမဴျမဴး ဘရာဇီးသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဖြင့္ၿပီး အသင္းသားအားလံုး ခုန္ေပါက္ျမဴးတူးၾကသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္စေနာက္ၾကသည္။ မေရာက္ဖူးသည့္ေနရာ မေရာက္ဖူးသည့္ ေဒသ ေရေျမအသစ္တစ္ခုကို ျမင္ေတြ႕ရျခင္း ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးၾကျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ကားသည္တေရႊ႕ေရႊ႕ေမာင္းလာခဲ့ၿပီး ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕အ၀င္နားေရာက္သည့္ ဦးသာဥာဏ္က ေလမုန္တိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျဖစ္ပြားခဲ့ပံုမ်ား ပ်က္စီးဆံုးရႈံးရမႈမ်ားကို ရွင္းျပသည္။ ဦးသာဥာဏ္က အဂၤလိပ္လို ေျပာၿပီး အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူက အသင္းသားမ်ားကို ဘရာဇီးဘာသာစကားျဖင့္ တဆင့္ျပန္လည္ရွင္းျပသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သခ်င္းကိုပိတ္ၿပီး သူတို႔ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးမႈေတြကို ရပ္လိုက္ၾကၿပီး မုန္းတိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပသည္မ်ားကို စိတ္၀င္တစား နားေထာင္ေနၾကသည္။ အသင္းသားမ်ားထဲမွ တစ္ခ်ိဳ႕က ကင္မရာေလးမ်ားျဖင့္ လမ္းေဘး၀ဲယာက အိမ္ေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္။

တကယ္တန္း ဘရာဇီးေဘာ့လံုးသာမ်ား၏ အစီစဥ္မွာ ကားေပၚတြင္အိပ္ၿပီး လုိက္ရန္စီစဥ္ခဲ့ၿပီး ဟိုတယ္မွ ေခါင္းအံုးမ်ားကိုလည္းယူေဆာင္လာၾကေသးသည္။ သို႔ေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ လက္ေ၀ွ႕ရမ္း ႏုတ္ဆက္ျပေနသည့္ လူမ်ားကိုၾကည့္ၿပီး သူတို႔အိပ္ဖို႔ စိတ္ကူးရွိဟန္မတူေတာ့ေပ။ မုန္တုိင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပသည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားကို နားေထာင္ရင္း လမ္းေဘး၀ဲယာက တာေပၚလင္မိုးထားသည့္ အိမ္ေလးမ်ား ေက်ာင္းေလးမ်ားကို ၾကည့္ရႈရင္း လိုက္ပါလာၾကသည္။


စာကိုယ္

ဟိုတယ္ရန္ကုန္မွ နံနက္ရွစ္နာရီခြဲ အခ်ိန္ခန္႔တြင္ စတင္ထြက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေန႔လည္ ဆယ့္ႏွစ္နာရီခန္႔တြင္ ဖ်ာပံုတံတားသို႔ေရာက္သည္။ တံတားေပၚတြင္ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက အသင့္ေစာင့္ၾကိဳၾကသည္။ အသင္းသားမ်ားကလည္း ကားေပၚမွ ဆင္းကာ တံတားေပၚမွ ဧရာ၀တီျမစ္ျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ရႈခံစားၾကၿပီး အမွတ္တရာဓာတ္ပံုမ်ားကို ရိုက္ၾကသည္။ အသင္းသားမ်ားထဲမွာ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေဘးနားမွ ျဖတ္သြားသည့္ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးကို တားၿပီး တံတားေပၚတြင္ ဆိုင္ကယ္ပတ္စီးကာ သေဘာက်ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ကား မစီးၾကေတာ့ပဲ တံတားဆံုးသည္အထိ တစ္ဖြဲ႕လံုးလမ္းေလွ်ာက္ၾကသည္။ တံတားဆံုးမွသာ ကားေပၚသို႔ ျပန္တက္ၾကၿပီး ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ထဲသုိ႔ ၀င္သည္။ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ခံမ်ားကလည္း ဘရားဇီးအသင္းသားမ်ား လုိက္ပါလာသည့္ ကားကိုျမင္သည္ႏွင့္ လမ္းမေပၚသို႔ ေျပးထြက္တဖြဲဖြဲေျပး ထြက္လာၾကၿပီး လက္ေ၀ွ႕ရမ္းကာ ႏုတ္ဆက္ၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘရာဇီး ဘရာဇီး ဟု သံျပိဳင္ဟစ္ေအာ္ၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ ယခုျမန္မာျပည္ကိုလာေရာက္သည့္ အသင္းသည္ ဘရာဇီးႏုိင္ငံ ကိုယ္စားျပဳ လက္ေရႊးစင္အသင္း မဟုတ္ေပ။ ဘရာဇီးႏိုင္ငံရွိ ကလပ္သင္းတစ္ခုသာ ျဖစ္ၿပီး ဘရာဇီးလက္ေရႊးစင္ေဟာင္း ေျခာက္ဦးသာပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းအေနျဖင့္ ေျပာမည္ဆိုလွ်င္ ကလပ္အသင္းေလး တစ္ခုသာျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္သူ ပရိတ္သတ္မ်ားက လမ္းေဘး၀ဲယာတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ယခုလို အုပ္အုပ္ၾကက္ၾကက္ အားေပးၾကသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရေသာအခါ သူတို႔ အရမ္း၀မ္းသာၾကသည္။ အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူက “ ထိုင္းႏိုင္ငံက သူတို႔ႏိုင္ငံဟာ Country Of Smile (အျပံဳးႏိုင္ငံ) လို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေၾကျငာထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံေလာက္ မျပံဳးဘူး တကယ္ေတာ့အျပံဳးႏိုင္ငံဆိုတာကို ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပိုၿပီး ေခၚသင့္တယ္ ” ဟု အားေပးေနေသာ ပရိတ္သတ္မ်ားကို ၾကည့္ၿပီး ေၾကနပ္စြာ ေျပာဆိုသြားခဲ့သည္။

ေန႔လည္စာကို ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ရွိ စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ခုမွာ စားၾကသည္။ စားေသာက္ဆိုင္ အျပင္မွာေတာ့ ဘရာဇီးေဘာ့လံုး အသင္းကို ႏုတ္ဆက္ဖို႔ ေဒသခံ ျပည္သူမ်ားက ရပ္ကာ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။ ေန႔လည္စားၿပီး ထြက္လာသည့္အခါ ေစာင့္ေနသည့္ ပရိတ္သတ္မ်ားကို မေန႔က တီဗီမွာလာတဲ့ ေဘာ့လံုးပြဲကို ၾကည့္ျဖစ္ပါသလားဟု အသင္းအခ်ဳပ္သူက မားကို႔စ္က ေမးသည္။ ထိုအခါ ပရိတ္သတ္မ်ားက ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္ဟု ေျပာေတာ့ ဂိုးအေရအတြကို ထပ္ေမးသည္။ ေဒသခံမ်ားက လက္ေလးေခ်ာင္းကို ေထာင္ျပၿပီး ေလဂိုးဟုေျပာေတာ့ ျမန္မာနဲ႕ ဘရာဇီး ကန္တဲ့ပြဲမွာ ဘယ္ဘက္ကို အားေပးပါသလဲဟု ထပ္ေမးသည္။ အားလံုးက ဘရာဇီးဟု ေအာ္ၾကေတာ့ သူတို႔ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ေဘာ့လံုးသမ်ားက ဆိုက္ကား တက္စီးသူမ်ားက တက္စီး ဆိုင္ကယ္တက္စီးသူမ်ားက တက္စီး။ ေဒသခံမ်ားႏွင္ ့ ဓာတ္ပံုတြဲရိုက္သူက တြဲရိုက္ျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်ေနၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ ဖ်ာပံု မယက ရံုးတြင္ မုန္တိုင္းမွတ္တမ္း ေခြကို ဘရာဇီး ေဘာ့လံုးသမားမ်ားကို ျပသသည္။ ထိုေခြတြင္ မုန္တိုင္းအတြင္းက ပ်က္စီးဆံုးရံႈးရမႈမ်ား ျပန္လည္ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား အလႈရွင္မ်ားထံမွာ အလႈပစၥည္းေရာက္ရွိမႈမ်ား ပါ၀င္သည္။ ထိုေခြကိုၾကည့္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ႏုိင္ငံအလိုက္ ေလယဥ္မ်ားျဖင့္ လာေရာက္လႈဒန္းသည့္ အထဲတြင္ ဘရာဇီးႏိုင္ငံေရာပါပါသလားဟု အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူ မားကိုစ္က ေမးသည္။ မပါေၾကာင္း ေျပာသည့္အခါတြင္ သူ႔အေနနဲ႔ မ်ားစြာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါေၾကာင္း သူႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိသည့္အခါတြင္ ယခုမုန္တုိင္းသင့္ေဒသတို႔ လႈဒန္းႏိုင္ရန္ သက္ဆိုင္ရာႏွင့္ မီဒီယာမ်ားသို႔ တင္ျပအသိေပးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ မားကို႔စ္အေနျဖင့္လည္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္းထပ္မံ လာေရာက္မည္ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ႀကိမ္တြင္ ဘရာဇီးမွာ ေဆး၀ါကုသေရး အဖြဲ႕မ်ားကို ေခၚေဆာင္လာခဲ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ စာသင္ေက်ာင္းအခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ေဆာက္လုပ္ လႈဒန္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။

ယင္းေနာက္ ဖ်ာပံု အထက(၃) ေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ၾကၿပီး မုန္တိုင္းျဖစ္စဥ္က ၿပိဳက်ပ်က္စီးခဲ့ရသည့္ ေက်ာင္းေဆာင္တစ္ခုကို ယခုေဘာလံုးကန္၍ ရေသာ ရံပံုေငြျဖင့္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးရန္ သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။ ဘရာဇီး ေဘာ့လံုးအသင္းသားမ်ားကေတာ့ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းမ်ားအတြင္းသို႔ လွည့္ပတ္သြားလာၾကၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားကို လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ပို႔စကဒ္ေလးမ်ား ေ၀ငွေပးသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အသင္းသားမ်ားကေတာ့ ေက်ာင္းစာသင္ခံုမ်ား ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေရာထိုင္ကာ စာသင္တာကို ထိုင္ၾကည့္ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကေလးမ်ားႏွင့္တြဲကာ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ရိုက္ကူးသည္။ ေက်ာင္းအတြင္းမွ ေဘာ့လံုးအသင္းသားမ်ား ထြက္လာသည့္အခါ ရန္ကုန္မွစီးလာေသာ ဘတ္စကားသည္ ေက်ာင္းအေရွ႕တြင္ ဗြက္ကၽြံေနသည္။ ဗြက္ကၽြံေနေသာ ကားကို ဗြက္မွရုန္းေနစဥ္ ေဘာ့လံုးသမားတစ္ေယာက္က လမ္းမေပၚတြင္ ေဘာ့လံုးကို ေတာ့က သရုပ္ျပကစားျပသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ေဘာ့လံုးသမ်ားက လက္မွတ္ေရးထားေသာ ပို႕စကဒ္ေလးမ်ားကို လာၾကည့္ၾကသည့္ ေဒသခံမ်ားကို ေ၀ငွေပးသည္။ ဗြက္ကၽြံေနသည့္ကားသည္ ရုန္းရင္းနစ္ရင္းျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဘီးတစ္၀က္ေက်ာ္သည္အထိ နစ္သြားသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဗြက္ကၽြံေနေသာ ကားကို ဘရာဇီး အသင္းသားမ်ား ရပ္ၾကည့္ေနၾကသူမ်ား ေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး ၀ိုင္းတြန္းၾကသည့္ အခါမွသာမွ ဗြက္က ရုန္းထြက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို အားကစားသမ်ား ၀ိုင္း၀န္းလက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ ေဘာ့လံုးတစ္လံုးကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးအပ္ကာ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာခဲ့ၾကသည္။ မူလက ဖ်ာပံုၿမိဳ႕မွ က်ိဳက္လတ္သို႔ ေလွျဖင့္ ျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း သြားရန္စီစဥ္ထားခဲ့ေသာ္လည္း ေဘာ့လံုးသမား အမ်ားစုက ေလွစီးရန္ ျငင္းဆိုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ကားျဖင့္သာခရီးဆက္ခဲ့သည္။
သံုးနာရီ အေက်ာ္တြင္ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ ရွမ္းကြင္းၾကီး ေက်းရြာသို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ရွမ္းကြင္းႀကီး ေက်းရြာတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေဒသခံရပ္မိ ရပ္ဖမ်ားက ႀကိဳဆိုၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ရြာမွ အုန္းေရ ေကာက္ညွင္းဆႏြင္းမကင္း လကဘၻသုပ္မ်ားျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံသည္။ ရွမ္းကြင္းႀကီးေက်းရြာသည္ ရြာတန္းရွည္ ရြာေလးတစ္ရြာျဖစ္ၿပီး ရြာလည္လမ္းမကို အုတ္စီထားကာ အိမ္ႏွင့္ျခံ၀င္ေလးမ်ားကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေအာင္စီမံထားသည္။ ဘရာဇီးအသင္းသားမ်ားသည္ ရွမ္းကြင္းႀကီးေက်းရြာတြင္း လွည့္လည္ၾကည့္ရႈၾကၿပီး ယူနီဆပ္မွ ေပးသည့္ Tank ျဖင့္ စာသင္ေက်ာင္းလုပ္ကာ ေက်ာင္းသားမ်ားစာသင္ ေနရသည္ကို ေတြ႕ရသည့္အခါတြင္ ယင္းရြာတြင္လည္း စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေပးရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။ ယင္းေက်းရြာတြင္လည္း လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ပို႕စကဒ္ေလးမ်ား ကိုေ၀ငွခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ေဘာလံုးတစ္လံုးကို အမွတ္တရေပးအပ္ခဲ့ကာ က်ိဳက္လတ္ၿမိဳ႕သို႕ ဆက္လက္ခရီးထြက္ခဲ့သည္။

ညေနေလးနာရီခြဲ အခ်ိန္ခန္႔တြင္ က်ိဳက္လတ္ၿမိဳ႕ အားကစားသို႔ ေရာက္ရွိသည္။ က်ိဳက္လတ္ၿမိဳ႕ အားကစားကြင္းတြင္ သုရုပ္ျပကစားမည္ကို ပရိတ္သတ္မ်ားက ကြင္းလံုးျပည့္ေစာင့္ႀကိဳေစာင့္ႀကိဳေနၾကသည္။ ကြင္ထဲသို႔ ၀င္သည္ႏွင့္ ပရိသတ္မ်ားက ဘရာဇီး ဘရာဇီး ဟုသံျပိဳင္ဟစ္ေၾကြးကာႀကိဳဆိုၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဘာရာဇီး ေဘာ့လံုးသမားတစ္ေယာက္က ေဘာလံုးကို ေတာ့ျပသည္။ ယင္းေနာက္တြင္ ကြင္းအတြင္းအသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနသည့္ ေဒသခံကစားသမားမ်ားကို ေဘာ့လံုးေလ့က်င့္နည္း နည္းစနစ္မ်ားကို လက္ေတြ႕သရုပ္ျပ သင္ၾကားျပသေပးသည္။

ယင္းသို႔သင္ၾကားျပသေပးရာတြင္ ေရွ႕တန္းတိုက္စစ္မွဴးမ်ားက ေရွ႕တန္းအားတြင္ ကစားသည့္ အားစကားသမားကို လည္းေကာင္း ေနာက္တန္းက ေနာက္တန္း ဂိုးသမားက ဂိုးအတြက္လည္းေကာင္း အသီးသီးသင္ၾကား သရုပ္ျပေပးၾကသည္။ ယင္းသို႔ သင္ၾကားသရုပ္ျပေပးရာတြင္ အခ်ဳိ႕ေသာ သင္ျပကြက္မ်ားသည္ ေဒသခံမ်ားအတြက္ ရယ္စရာျဖစ္ေနသည့္အတြက္သည့္ တစ္ကြင္းလံုး တ၀ါး၀ါး တဟားဟားႏွင့္ ပြဲၾကေနေနၾကေတာ့သည္။ ညေနေျခာက္နာရီ ထိုးခါနီးတြင္ သင္ၾကားမႈမ်ားကို အဆံုးသတ္ၿပီး ဘရာဇီးမွာ ယူေဆာင္လာသည့္ လက္ပတ္ပုတီးကြင္းေလးမ်ား ပို႔စကဒ္မ်ားကို ေဒသခံမ်ားအတြက္ အမွတ္တရအျဖစ္ေပးအပ္ၾကသည္။

မူလက က်ိဳက္လတ္တြင္ ညေနငါးနာရီတြင္ ညစာစားရန္စီစဥ္ထားေသာ္လည္း အခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္မွန္းထားသည္ထက္ ပိုမိုၾကာျမင့္သြားေသာေၾကာင့္ ညစာမစားပဲ ရန္ကုန္သို႔ျပန္ရန္စီစဥ္ခဲ့ၾကသည္။ ရန္ကုန္တြင္ ေဘာ့လံုးအဖြဲ႕ အခ်ဳပ္ဥကၠဌ ဦးေဇာ္ေဇာ္အိမ္တြင္ ညစာစားသံုးရန္ စီစဥ္ထားသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခ်ိန္မွီျပန္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေဘာလံုးသမားသည္ ပထမေန႔က ေဘာလံုးကစားၿပီး ဒုတိယေန႔တြင္ တစ္ေနကုန္ ခရီကားစီး ခရီးသြားရျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျပန္ခရီးတြင္ ပင္ပန္းသျဖင့္ တစ္ခ်ိဳ႕က အိပ္ရင္းလိုက္ပါၾကသည္။ လမ္းကလည္းၾကမ္း ကားအဲကြန္းကလည္း အေအးသျဖင့္အခ်ိဳ႕ေသာ ကစားသမားမ်ားက အအိပ္ႏိုင္ပဲ ဒီတိုင္းလိုက္ပါလာၾကသည္။ က်ိဳက္လတ္ၿမိဳ႕မွ ညေန ေျခာက္နာရီ အေက်ာ္ေလာက္တြင္ စတင္ထြက္ခြာခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႕ ညဆယ့္နာရီခြဲအေက်ာ္တြင္ ခရီးစဥ္မွ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။

နိဂံုး

ဘရာဇီးအသင္းသည္ ပထမေန႔က ေဘာ့လံုးကစားထားလို႔ ပင္ပန္းထားရသည့္ၾကားက ဒုတိယေန႔တြင္ လမ္းၾကမ္းၾကမ္းတြင္ အေနကုန္ ခရီးသြားသည္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ တတိေန႔တြင္ ကာစားမည့္ ေဘာ့လံုးတြင္ ဘရာဇီးအသင္း ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေန ေပလိမ့္မည္။ ထို႔အျပင္ ေဘာ့လံုးသမား ႏွစ္ေယာက္သည္ ပထမေန႔ ျမန္မာႏွင့္ကစားသည့္ပြဲသည္ ဒါဏ္ရာ အနည္းငယ္ရထားသျဖင့္ ထမင္းပင္စားႏိုင္ျခင္း မရွိေပ။ ယင္းအျပင္ ေဘာ့လံုးသမား အမ်ားစုသည္ သံုးဆယ့္ငါးႏွစ္ အထက္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အားလံုးထင္ထားသည္မွာ ေနာက္ေန႔ ျမန္မာႏွင့္ကစားမည့္ပြဲတြင္ ေကာင္းစြာကစားႏိုင္ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ဟု ယူဆထားခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေပမယ့္ တကယ္တန္းကစားသည့္အခါတြင္ ဘရာဇီးအသင္းသားမ်ားသည္ ထင္သေလာက္ေျခကုန္လက္ပန္း က်ျခင္းမရွိၾကပဲ ေကာင္းစြာ ကစားႏိုင္သည္ကိုေတြ႕ရသည္။ “ သူတို႔တဖြဲ႕လံုးက ေဆးလိပ္လည္း မေသာက္ဘူး။ အရက္လည္း မေသာက္ၾကဘူး” ဟု YMCA မွ အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးက ေျပာသည္။ အခုလို သက္လံုေကာင္းျခင္းသည္ ေဆးလိပ္မေသာက္ အရက္မေသာက္တာလည္း ပါေကာင္းပါပါလိမ့္မည္ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ သက္လံုေကာင္းေအာင္ ေလ့က်င့္သားျပည့္၀ေနျခင္းေၾကာင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတြင္း ယခုလာသည့္ ဘရာဇီးကလပ္အသင္းသည္ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းႏွင့္ ၾကည့္လွ်င္ဘာမွမဟုတ္ေသာ အသင္းေလးတစ္ခု ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာေဘာ့လံုးသအင္းႏွင့္ ယဥ္ျပိဳင္ကစားသည့္အခါတြင္ နည္းစပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာ မ်ားစြာအားသာကိုေတာ့ ျငင္း၍ကားမရေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဘာလံုးကစားသည့္ အားကစားသမား ကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္းေကာင္း ေဘာ့လံုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေနျဖင့္ေသာ္လည္ေကာင္း အနာဂတ္ ျမန္မာေဘာ့လံုးအတြင္းအတြက္ ဘာေတြကို ျပဳျပင္ရမည္ ဘာေတြ ထပ္လုပ္ဖို႔လိုေသးသည္ ဆိုသည္ကို သိျမင္ရရွိသည္။

တကယ္ေတာ့ ယခုလာသည့္ဘရာဇီး ေဘာ့လံုးမွ ရံပံုေငြေမွ်ာ္မွန္းထားသေလာက္ မရရွိခဲ့ပါ။ သို႔ေပမယ့္ ျမန္မာေဘာလံုးေလာကအတြက္ေတာ့ အသံုး၀င္မည့္ အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခု ရသြားခဲ့သည္က မလြဲေပ။


Read More...

Tuesday, October 28, 2008

ငါးတင္ကားနဲ႔ကုန္တင္ကားတိုက္မိ







မေန႔ည ဆယ္နာရီခြဲေလာက္မွာ ေရေၾကာင္းသိပၸံ ေက်ာင္းအေရွ႕မွာ ငါးတင္ကားနဲ႔ ကုန္တင္ကားတိုက္ မိတယ္။ ကားတိုက္တာေၾကာင့္ ငါးကားေပၚက လူေျခာက္ေယာက္ ကုန္ကားက တစ္ေယာက္ ဒါဏ္ရာ ရသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါးေတြက အခုလို လမ္းမေပၚမွာ ၾကဲခ်ထားသလို ၾကည့္မေကာင္း ျမင္မေကာင္း ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။

Read More...

Sunday, October 26, 2008

စက္ရပ္သတင္း

ရန္ကုန္မွာ မိုးမ်ား အဆက္မျပတ္ရြာ သြန္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ကာ တစ္ဦး ဒုကၡေရာက္ ..........


အိမ္ေရွ႕မွ ျမင္ရေသာ မိုးရြာသြန္းမႈ အေျခေန



ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ မိုးမ်ား အဆက္မျပတ္ ရြာသြန္းေနမႈေၾကာင့္ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ ကာတစ္ဦး ျဖစ္သူ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဒုကၡေရာက္လွ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ျဖစ္ပြားပံုမွာ သူသည္(ကၽြႏု္ပ္သည္) ယေန႔ မိုးမ်ား ရြာသြန္းျခင္းေၾကာင့္ အျပင္သို႔ မသြားႏိုင္ပါ။ (ထီးမရွိတာေၾကာင့္ လည္းျဖစ္ႏုိင္သည္) ထိုျပင္ အိမ္မွာ မိုးမလံုေသာေၾကာင့္ ပံုတြင္ ျမင္ရသည့္အတြင္း မိုးယိုေနေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ေရပံုေလးမ်ား လိုက္လံခံထားရသည္။ ၀ါယာလက္သည္ အိမ္၏၀ရံတာ အနီး တစ္ေနရာတည္း တြင္မိေသာေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာကို မိုးလံုေသာေနရာသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းသံုး စြဲရန္ လည္းမျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ထို႕ေၾကာင့္ မိုးယိုျခင္းကို သည္းခံကာ အင္တာနက္ကို သံုးေနရသည္။

မိုးယိုေသာေနရာမ်ားတြင္ ယခုကဲ့သို႔ ေရပံုးေလးမ်ား ခံထားရသည္

ထို႔အျပင္ ေစ်းသြားရန္ ထီးလည္းမရွိ (အေၾကာင္းျပျခင္းသာ ျဖစ္ၿပီး အမွန္တကယ္မွာ ေစ်း၀ယ္ရန္ ပိုက္ဆံမရွိျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္) မေန႔ညက ၀ယ္ထားေသာ လက္က်န္ ခ်ည္ေပါင္းေလး တစ္စီးကို ခ်က္ၿပီး မိုးလည္းမလံု အိမ္အိုႀကီးထည္းတြင္ ခ်ည္ေပါင္းဟင္းႏွင့္ ႏွစ္ပါးသြားရမည့္ ကိန္းဆိုက္လွ်က္ ရွိေပေတာ့သည္။


တေန႔လံုးစာအတြက္ ခ်ည္ေပါင္ရြက္

Read More...

Saturday, October 25, 2008

တန္ဖိုး

ၾကယ္ေတြကေျပာတယ္ မင္းမျမင္ေပမယ့္ေကာင္းကင္မွာ ငါတို႔ရွိေနတယ္တဲ့ ......

စမ္းေခ်ာင္းေလးကေျပာတယ္ တိတ္ဆိတ္ေနရင္ ေရစီးသံက ေတးသြားတပုဒ္ပဲတဲ့ ......

လူတစ္ခ်ိဳ႕ေျပာတာေပါ့ ၾကယ္ေတြက တန္ဖိုးရွိတယ္ ငါတို႔ကို လမ္းျပတယ္တဲ့

လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတာေပါ့ ၾကယ္ဆိုတာ ေကာင္းကင္မွ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားေနတာ ဘာမွ တန္ဖိုးမရွိပါဘူးတဲ့

လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတာေပါ့ ေရစီးသံကို နားေထာင္ရတာ စိတ္ကိုအပမ္းေျပေစတယ္တဲ့

လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ စမ္းေခ်ာင္းထဲက ေရကိုသာ ခပ္ေသာက္သြားၾကတယ္ ေရစီးသံကို မၾကားမိလိုက္ၾကဘူး

တကယ္ေတာ့ အရာရာ အားလံုးဟာ အသံုးတည့္ရင္ တန္ဖိုးရွိေပမယ့္၊ တန္ဖိုးမထားတတ္ရင္ အရာရာ အလံုးဟာ အႏုတ္စုတ္ဂုတ္စုတ္ ပါပဲ

ဒါေၾကာင့္ တစ္ရံတစ္ခါမွာ
ေတးသြားေတြ ကဗ်ာေတြ အခ်စ္ေတြဟာ တန္းဖိုးမထားတတ္သူရဲ႕ အေရွ႕မွာ အႏုတ္စုတ္ဂုတ္စုတ္ ျဖစ္ခဲ့ရဖူးတယ္

Read More...

Friday, October 24, 2008

အနာ

အရက္မူးတာလြန္ရင္ အရက္နာက်သလို။ အခ်စ္ရူးတာ လြန္ရင္လည္း အရူးနာက်တယ္။ အရက္ကို ေသာက္ပါမ်ားရင္ အသည္းကို ထိခိုက္တယ္။ အခ်စ္ကို စြဲလမ္းတာ မ်ားရင္ ႏွလံုးကို ထိခိုက္တယ္။ အရက္နာက်ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ အဖို႔ ဘလက္ေလး ေသာက္ၿပီး ေန႔တစ္၀က္ေလာက္ နားလိုက္ရင္ သက္သာသြားေပမယ့္ အခ်စ္နာက်ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဖို႔ေတာ့ ဘ၀တစ္သက္သာ လံုးအခ်ိန္ယူၿပီး ကုရလိမ့္မယ္။
(စိုးေဇယ်ထြန္း)

Read More...

Monday, October 20, 2008

ဘာလိုလိုနဲ႔ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ၿပီ . . . . . .

အခုဆိုရင္ ဘာလိုလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဂ္ ေရးလာတာ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ပထဆံုး ဘေလာ့ဂ္ကို သိတာကေတာ့ Service+ က ကိုရဲဆီမွာ အင္တာနက္သင္တန္း တက္ရင္း ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ကိုသိလာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္တယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ျမန္မာလို ေရးလို႔ရတယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။ အဂၤလိပ္လိုကလည္း မတတ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ လုပ္ၿပီးဆက္မေရးျဖစ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဘေလာ့ဂ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေလးေတြကို တင္ၿပီး ေအာက္မွာလည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေစ်းႏႈန္းေတြ ကပ္ထားခဲ့တယ္။


ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရံုးကို ေရႊျမတ္ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရံုးကို ကြန္ပ်ဴတာ လာျပင္တာ။ ကြန္ပ်ဴတာ ျပင္ရင္း သူ႔ဘေလာ့ဂ္ကို သူဖြင့္ထားတာကို ေတြ႔တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာက ျမန္မာစာေတြနဲ႔။ အဲဒီေတာ့မွ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ျမန္မာလို ေရးလို႔ရတယ္ဆိုတာ သိရတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔ကို ဘယ္လိုေရးရတာလည္း ဆိုတာေမးတယ္။ အဲေတာ့သူက ကိုညီလင္းဘေလာ့ဂ္ လိပ္စာကိုေပးၿပီး အဲဒီမွာ ျမန္မာလို ဘယ္လိုေရးရတယ္ဆိုတာ ရွင္းျပထားတယ္။ အဲဒီမွာ ဖတ္ၿပီးလုပ္ၾကည့္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ သူက နည္းပညာ တစ္ခုကို သင္ေပးထားခဲ့ေသးတယ္ ဘေလာ့ဂ္မွာ ခင္ဗ်ားလိုခ်င္တဲ့ဟာေတြ ရွိရင္ Selection မွတ္ ၿပီးရင္ Right Click ၿပီးရင္ View Source ကိုႏွိပ္ ၿပီးရင္ Source ကို ေကာ္ပီကူး ၿပီးရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ တင္းပလိတ္ထဲမွာ ထည့္တဲ့။

အဲလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဟိုလိုစမ္း ဒီလိုစမ္းနဲ႔ ဆယ္ရက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ အိပ္ေရးပ်က္ၿပီး သြားခ်ိန္မွာ ဘေလာ့ဂ္က ျမန္မာလို ေပၚတဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္လာတယ္။ (ျမန္မာလို စေရးလို႔ ရကတည္းက ဘေလာ့ဂ္ကို တစိုက္မွတ္မွတ္ ေရးျဖစ္ခဲ့တာ ဒီႏွစ္ေအာက္ တိုဘာမွာ ႏွစ္ႏွစ္ ျပည့္သြားပါၿပီ။ )

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ စီေဘာက္မရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ရုရွက ဘေလာ့ဂ္ကာ အကိုႀကီး တစ္ေယာက္ဆီက စီေဘာက္ကို Selection မွတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Source ကိုယူတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ တင္းပလိတ္မွာ ထည့္ၿပီး သူမ်ား စီေဘာက္ႀကီးကို ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေကာက္တင္ထားလုိက္တယ္။ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ အထိ မသိေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္စီေဘာက္ကို လာလာေအာ္ေနၾကပါလား ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့မွ အဲဒီအကိုႀကီးက လာေျပာတယ္။ ငါ့ညီတပ္ထားတာ အကို႔စီေဘာက္ႀကီးတဲ့။ အဲေတာ့မွ အျဖစ္မွန္ကို သိၿပီး မျဖစ္ခ်ိမ့္ဘူး ဆိုၿပီး စီေဘာက္ကို အသစ္ျပန္လုပ္ရတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္က ဒီတိုင္းၾကည့္ရင္ ေျပာင္စပ္စပ္နဲ႔ပါ ဘင္နာေလး ဘာေလးတင္မွ ဆိုၿပီး ဘင္နာဒီဇိုင္းကို ဆြဲပါတယ္။ တင္ပံုတင္နည္းကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့ ဘေလာ့ဂ္ေနရာမွာ ထားပံုထားနည္းကိုေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္ ဘေလာ့ဂ္ ဘင္နာကို ဆလက္ရွင္မွတ္ Source ကိုေကာ္ပီကူး ယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္တင္းပလိတ္မွာ ထည့္ပါတယ္။ (အဲဒီတုန္းက ဘေလာ့ဂ္ ဖူတာ၊ ဆိုက္ဘား၊ ဘင္နာေတြကို အခုလို Page Element ကေန အလြယ္တကူ ၀င္ျပင္လို႔ မရေသးပါဘူး။ အားလံုးကို Html ကုဒ္နဲ႔ ၀င္ေရးၿပီး ျပင္ရတာျဖစ္ပါတယ္။) အဲဒီမွ ျပသနာက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္က ဘင္နာကို ကလစ္ေခါက္လိုက္ရင္ ကိုညီလင္းဆက္ ဘေလာ့ဂ္ကို ေရာက္ေရာက္ သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပသနာမရွိပါဘူး ထားလိုက္ပါဆိုၿပီး ထားထားေပးလိုက္တယ္။


အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာစာရိုက္တာလည္း အခုလို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ မရွိေသးပါဘူး။ စာေလးတစ္ပုိဒ္ရဖို႔ တစ္နာရီႏွစ္နာရီေလာက္ ရိုက္ရပါတယ္။ ကီးဘုတ္ကို ၾကည့္ရတယ္။ လက္ကြက္စာရြက္ကို ၾကည့္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ ေမာ္နီတာကို ၾကည့္ရတယ္။ အဲလိုဆိုေတာ့ စာရိုက္တာ ခရီးမတြင္လွပါဘူး။ အဲလို မတြင္တဲ့ ၾကားထဲက တစ္ရက္မွာ ေဇာ္ဂ်ီမရွိတဲ့စက္မွာ သြားၿပီး ၀င္းေဖာင့္ေတြနဲ႔ ရိုက္ပါတယ္။ ၀င္းေတြကို အင္တာနက္ခ်ိတ္ထားတဲ့ စက္ကိုေရာက္မွာ ေဇာ္ဂ်ီေျပာင္းမယ္ေပါ့။ တကယ္ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းလို႔မရပါဘူး။ မရဘူးဆိုတာက ကၽြန္ေတာ္က ကြန္ဘာတာနဲ႔ ေျပာင္းတာမဟုတ္ပဲ ၀င္းအင္း၀ကေန ၀င္းကေလာ အစရွိတဲ့ ေဖာင့္ေတြကို ေျပာင္းတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး သြားေျပာင္းတာကိုး။ အဲဒီတုန္းက ကြန္ဘာတာနဲ႔ ေျပာင္းလို႔ရမွန္းလည္း မသိပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ မထူးပါဘူးကြာ ဆိုၿပီး ပရင့္စကင္ဖမ္းၿပီး ဓာတ္ပံုဖိုင္အေနနဲ႔ တင္ေပးလိုက္တယ္။ အစပိုင္းက Blog Post တစ္ခ်ိဳ႕မွာ အဲလိုျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ တစ္ရက္မွာ ကိုညီလင္းဆက္က ရံုးကို ေပါက္ခ်လာပါတယ္။ ျပသနာကေတာ့ ဂႏၳ၀င္ကိစၥေပါ့။ သူေရးထားတဲ့ ဂႏၳ၀င္ပံုပါတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ပို႔တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္က ဂ်ာနယ္ထဲမွာ ထည့္ေရးလိုက္တယ္။ ညီလင္းဆက္ ဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္ဆိုၿပီး။ အဲဒီမွာ ကိုညီလင္းဆက္က ရံုးကို ေပါက္ခ်လာၿပီး ကိုညီလင္းဆက္နဲ႔ ခင္သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္ အကူညီနဲ႔ Hit Conter , Online User, Adress ဘားက ဒဂၤါးပံုေလး အစရွိတာေတြကို ထည့္ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးက လူစင္မွီသြားၿပီး ပို႔ေလးေတြကိုပံု မွန္ေလးေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အိုေကလာခဲ့ပါတယ္။ အိုေကလာသလို ဘေလာ့ဂ္ေပၚက လူေတြနဲ႔လည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးလာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို လာတဲ့ေကာင္တာဟာ ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွ မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္တာမွာ ဂဏန္းေတြ တိုးလာေလေလ ေရးရတာ ပိုၿပီး အားရွိေလေလပါပဲ။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အိပ္ခ်င္ၿပီ က်န္တာ ေနာက္ေန႔ မွ ေခါင္းစဥ္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ ထပ္ေရးတာေပါ့ .....

Read More...

Saturday, October 18, 2008

ဖရံုသီးသရဲ


ဖိုတိုေရွာ့နဲ႔ ဆြဲထားတာ

Read More...

Thursday, October 16, 2008

ေယာက္ဖႀကီးသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္

ကြၽန္ေတာ့္ကို ေယာက္ဖႀကီး က်န္ရစ္ဂိန္က အခ်စ္အေၾကာင္း ေရးဖို႔ေျပာလာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မွာ အိုင္ဒီယာ မရွိတာနဲ႔ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒါစာေမးပြဲ စစ္တာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္အခ်စ္ အေပၚကို ဘယ္လိုခံယူထားတယ္ ဆိုတာ သိမွ ကြၽန္ေတာ့္လက္မွာ စိတ္ခ်လက္ခ် အပ္လို႔ရမွာေလ။ ဒါေၾကာင့္ က်န္ရစ္ဂိန္အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ေရးဖို႔ စဥ္းစားပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ပီကယ္လိုအရာမ်ိဳးရယ္ပါ
ဆိတ္ပါးလိုအျငိမ္မေနပဲ အၿမဲတမ္းတလႈပ္လႈပ္နဲ႔၀ါးေနရတယ္
စားခါစမွာေတာ့ ေမြးရနံ႔ေလးေတြနဲ႔ ပါးစပ္ထဲမွာ ခ်ိဳျမေနတယ္
ဒီလိုနဲ႔ ၀ါးတာလဲၾကာေရာ
ေမႊးရနံ႔ေလးေတြပ်ယ္ အခ်ိဳရည္ေတြကုန္ၿပီး
ဘတ္သပ္ဘတ္သပ္နဲ႔ ဘာမွ သံုးမရတဲ့ သားေရဖတ္ႀကီး အျဖစ္ကို ေရာက္ရွိလို႔ သြားပါေတာ့တယ္
(ေက်ာ္စံေကး)
ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေျပာင္းရွင္းစာအုပ္ထဲမွာ ေက်ာ္စံေကးေရးထားတာကို ဖတ္ဖူးတဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာပါ


အခ်စ္ဆိုတာ ေကာက္ရိုးမီးလိုပဲ
ေလာင္ကြၽမ္းလြယ္တယ္
ကုန္လြယ္တယ္
ေနာက္ဆံုးမွာ ျပာျဖစ္သြားတယ္
အဲဒီျပာေတြက တစ္ခါတံရံမွာ ပတ္၀န္းက်င္ကို အမႈိက္ရႈပ္ေစတယ္
(စိုးေဇယ်ထြန္း)


အခ်စ္ဆိုတာ
သူ႔နားမွာေန သူ႔လိုအင္ေတြကို
ျဖည့္ဆည္းခြင္ရရင္ ေက်နပ္ေနတဲ့ ပိတိေလးတစ္ခုေပါ့
အဲဒီပိတိကို အခ်စ္လို႔လို႔ ေခၚၾကတယ္
(စိုးေဇယ်ထြန္း)

အခ်စ္ဆိုတာ . . . .
ႏွလံုသားကို သစ္ေစ့လို႔ေျပာမယ္ဆိုရင္
လူစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာက ေရေလးေတြျဖစ္မွာေပါ့
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေပၚကို လူစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာေရေတြ သြန္းေလာင္းတဲ့အခါ
အပင္တစ္ပင္ေပါက္လာတယ္
အဲဒီအပင္နာမည္က သံေယာဇဥ္တဲ့
အဲဒီသံေယာဇဥ္ အပင္က အခ်ိန္တန္ေတာ့ အပြင့္ပြင့္တယ္
အဲဒီအပြင့္နာမည္က အခ်စ္လို႔ ေခၚတယ္
တကယ္လို႔မ်ား အခ်ိန္ေတြၾကာေျငာင္းလို႔ အဲဒီအပြင့္ေလးေတြ ေၾကြက်သြားခဲ့ရင္ေတာင္
အပြင့္ရဲ႕ေမႊးရနံ႕ေလးေတြက ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတတ္တယ္
အဲဒီေမြးရနံ႕နာမည္က အၾကင္နာတဲ့
(စိုးေဇယ်ထြန္း)


အခ်စ္ဆိုတာ . . .
လူသည္ဆင္ အခ်စ္သည္မ်က္မျမင္ပံုဏား
မ်က္မျမင္ပံုဏားေတြက မိမိစမ္းသပ္မိတဲ့ အစိတ္ပိုင္းကို ဆင္လို႔ေျပာသလို
လူေတြကလည္း ကိုယ္နဲ႔ထိေတြ႔ခဲ့တဲ့ ခံစားမႈေတြကို အခ်စ္လို႔ ထင္ၾကတယ္
ဒါေၾကာင့္ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတယ္ အခ်စ္က ခါးတယ္
လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ အခ်စ္က ခ်ိဳျမိန္တယ္
လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ အခ်စ္ကခါးလည္းခါးတယ္ ခ်ိဳလည္းခ်ိဳတယ္
တကယ္ေတာ့ ....
အခ်စ္မွာ ခါးျခင္းလည္းမရွိသလို ခ်ိဳျခင္းလည္းမရွိဘူး
တကယ္ေတာ့
အခ်စ္မွာ ၾကင္နာျခင္းဆိုတာ မရွိသလို ရက္စက္ျခင္းဆိုတာမရွိဘူး
တက္တယ္ေတာ့
အခ်စ္ဆိုတာ စြမ္းအားတစ္ခုပဲ
ဥပမာေျပာရင္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔တူတယ္
သင္ဘုရားကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၾကာလိမ့္မယ္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ ပိုျမန္တယ္
အဲလိုပဲ
သင္အရက္ဆိုင္ကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၾကာလိမ့္မယ္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ ပိုျမန္ျမန္ေရာက္တယ္
ဒါေပမယ့္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ကို စည္းမရွိကမ္းမရွိ ေမာင္းရင္ ရဲဖမ္းလိမ့္မယ္ ဒါဏ္ရိုက္လိမ့္မယ္ အခန္႕မသင့္ရင္ အသက္ဆံုးရႈံးရလိမ့္မယ္ ။

ေမာင္က်န္ရစ္ဂိန္ေရ ဆက္ေရးရင္ေတာ့ က်မ္းတစ္ေစာင္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ အဲခါက်ရင္ လူေတြက ၀ယ္ဖတ္လိမ့္မယ္။ မေလာက္လို႔ ပံုႏွိပ္စက္မွာ ထပ္ရိုက္ရလိမ့္မယ္။ ပံုႏွိပ္စက္မွာ ထပ္ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ကမၻာေပၚက စကၠဴေတြကုန္သြားလိမ့္မယ္။ စကၠဴေတြ ကုန္ရင္ ၀ါးပင္ေတြထပ္ခုတ္။ ေနာက္ဆံုးက်ရင္ ကမၻာေပၚမွာ ၀ါးပင္ေတြ မ်ိဳးတုန္းသြားလိမ့္။

အဲဒီအခါက်ရင္ တရားခံေတြျဖစ္တဲ့ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္တို႔ သမီးေယက္ဖ ႏွစ္ေယာက္ကို သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းသူေတြက တရားစြဲလိမ့္မယ္။ မေကာင္းဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီနားတင္ပဲ ရပ္လိုက္ၿပီေနာ္။

Read More...

ဘလာေဂါက္



ဒါကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ကာ ကိုေဂါက္ရဲ႕ ပံုပါ။ မေန႔ညက စာေရးရမွာ ပ်င္းတာနဲ႔ ဖိုတိုေရွာ့နဲ႔ ကလိထားတာ။ ပထမပံုပိုင္းပဲ ရွိေသးတယ္။ မိုးလင္းသြားလို႔ လက္စ မသပ္ရေသးဘူး။ လက္စသပ္ၿပီးရင္ ထပ္တင္ေပးဦးမယ္။

Read More...

Wednesday, October 15, 2008

ေရႊတိ ံဂံုက သီတင္းလျပည့္ည







မေန႔ညက ဘုရားသြားဖူးရင္း ရိုက္လာခဲ့တဲ့ ပံုေလးေတြပါ ...

Read More...

Tuesday, October 14, 2008

အမည္မသိ ေခတ္ေမာ္ဒယ္



























ဒီပံုက ျမန္မာႏိုင္ငံဓာတ္ပံု အသင္းနဲ႔ ကန္ေတာ္ႀကီးမွာ ရိုက္လာတာပါ။ ရိုက္ဆိုလို႔တာ လုယက္တိုးေ၀ွ႕ၿပီး ရိုက္လိုက္တာ ေမာ္ဒယ္နာမည္ေတာင္ မေမးမိလိုက္ဘူး

Read More...

There was an error in this gadget