Art is My Life: ေယာက္ဖႀကီးသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္

Thursday, October 16, 2008

ေယာက္ဖႀကီးသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္

ကြၽန္ေတာ့္ကို ေယာက္ဖႀကီး က်န္ရစ္ဂိန္က အခ်စ္အေၾကာင္း ေရးဖို႔ေျပာလာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မွာ အိုင္ဒီယာ မရွိတာနဲ႔ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒါစာေမးပြဲ စစ္တာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္အခ်စ္ အေပၚကို ဘယ္လိုခံယူထားတယ္ ဆိုတာ သိမွ ကြၽန္ေတာ့္လက္မွာ စိတ္ခ်လက္ခ် အပ္လို႔ရမွာေလ။ ဒါေၾကာင့္ က်န္ရစ္ဂိန္အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ေရးဖို႔ စဥ္းစားပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ပီကယ္လိုအရာမ်ိဳးရယ္ပါ
ဆိတ္ပါးလိုအျငိမ္မေနပဲ အၿမဲတမ္းတလႈပ္လႈပ္နဲ႔၀ါးေနရတယ္
စားခါစမွာေတာ့ ေမြးရနံ႔ေလးေတြနဲ႔ ပါးစပ္ထဲမွာ ခ်ိဳျမေနတယ္
ဒီလိုနဲ႔ ၀ါးတာလဲၾကာေရာ
ေမႊးရနံ႔ေလးေတြပ်ယ္ အခ်ိဳရည္ေတြကုန္ၿပီး
ဘတ္သပ္ဘတ္သပ္နဲ႔ ဘာမွ သံုးမရတဲ့ သားေရဖတ္ႀကီး အျဖစ္ကို ေရာက္ရွိလို႔ သြားပါေတာ့တယ္
(ေက်ာ္စံေကး)
ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေျပာင္းရွင္းစာအုပ္ထဲမွာ ေက်ာ္စံေကးေရးထားတာကို ဖတ္ဖူးတဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာပါ


အခ်စ္ဆိုတာ ေကာက္ရိုးမီးလိုပဲ
ေလာင္ကြၽမ္းလြယ္တယ္
ကုန္လြယ္တယ္
ေနာက္ဆံုးမွာ ျပာျဖစ္သြားတယ္
အဲဒီျပာေတြက တစ္ခါတံရံမွာ ပတ္၀န္းက်င္ကို အမႈိက္ရႈပ္ေစတယ္
(စိုးေဇယ်ထြန္း)


အခ်စ္ဆိုတာ
သူ႔နားမွာေန သူ႔လိုအင္ေတြကို
ျဖည့္ဆည္းခြင္ရရင္ ေက်နပ္ေနတဲ့ ပိတိေလးတစ္ခုေပါ့
အဲဒီပိတိကို အခ်စ္လို႔လို႔ ေခၚၾကတယ္
(စိုးေဇယ်ထြန္း)

အခ်စ္ဆိုတာ . . . .
ႏွလံုသားကို သစ္ေစ့လို႔ေျပာမယ္ဆိုရင္
လူစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာက ေရေလးေတြျဖစ္မွာေပါ့
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေပၚကို လူစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမတၱာေရေတြ သြန္းေလာင္းတဲ့အခါ
အပင္တစ္ပင္ေပါက္လာတယ္
အဲဒီအပင္နာမည္က သံေယာဇဥ္တဲ့
အဲဒီသံေယာဇဥ္ အပင္က အခ်ိန္တန္ေတာ့ အပြင့္ပြင့္တယ္
အဲဒီအပြင့္နာမည္က အခ်စ္လို႔ ေခၚတယ္
တကယ္လို႔မ်ား အခ်ိန္ေတြၾကာေျငာင္းလို႔ အဲဒီအပြင့္ေလးေတြ ေၾကြက်သြားခဲ့ရင္ေတာင္
အပြင့္ရဲ႕ေမႊးရနံ႕ေလးေတြက ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတတ္တယ္
အဲဒီေမြးရနံ႕နာမည္က အၾကင္နာတဲ့
(စိုးေဇယ်ထြန္း)


အခ်စ္ဆိုတာ . . .
လူသည္ဆင္ အခ်စ္သည္မ်က္မျမင္ပံုဏား
မ်က္မျမင္ပံုဏားေတြက မိမိစမ္းသပ္မိတဲ့ အစိတ္ပိုင္းကို ဆင္လို႔ေျပာသလို
လူေတြကလည္း ကိုယ္နဲ႔ထိေတြ႔ခဲ့တဲ့ ခံစားမႈေတြကို အခ်စ္လို႔ ထင္ၾကတယ္
ဒါေၾကာင့္ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတယ္ အခ်စ္က ခါးတယ္
လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ အခ်စ္က ခ်ိဳျမိန္တယ္
လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ အခ်စ္ကခါးလည္းခါးတယ္ ခ်ိဳလည္းခ်ိဳတယ္
တကယ္ေတာ့ ....
အခ်စ္မွာ ခါးျခင္းလည္းမရွိသလို ခ်ိဳျခင္းလည္းမရွိဘူး
တကယ္ေတာ့
အခ်စ္မွာ ၾကင္နာျခင္းဆိုတာ မရွိသလို ရက္စက္ျခင္းဆိုတာမရွိဘူး
တက္တယ္ေတာ့
အခ်စ္ဆိုတာ စြမ္းအားတစ္ခုပဲ
ဥပမာေျပာရင္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔တူတယ္
သင္ဘုရားကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၾကာလိမ့္မယ္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ ပိုျမန္တယ္
အဲလိုပဲ
သင္အရက္ဆိုင္ကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၾကာလိမ့္မယ္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ဆိုရင္ ပိုျမန္ျမန္ေရာက္တယ္
ဒါေပမယ့္ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ကို စည္းမရွိကမ္းမရွိ ေမာင္းရင္ ရဲဖမ္းလိမ့္မယ္ ဒါဏ္ရိုက္လိမ့္မယ္ အခန္႕မသင့္ရင္ အသက္ဆံုးရႈံးရလိမ့္မယ္ ။

ေမာင္က်န္ရစ္ဂိန္ေရ ဆက္ေရးရင္ေတာ့ က်မ္းတစ္ေစာင္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ အဲခါက်ရင္ လူေတြက ၀ယ္ဖတ္လိမ့္မယ္။ မေလာက္လို႔ ပံုႏွိပ္စက္မွာ ထပ္ရိုက္ရလိမ့္မယ္။ ပံုႏွိပ္စက္မွာ ထပ္ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ကမၻာေပၚက စကၠဴေတြကုန္သြားလိမ့္မယ္။ စကၠဴေတြ ကုန္ရင္ ၀ါးပင္ေတြထပ္ခုတ္။ ေနာက္ဆံုးက်ရင္ ကမၻာေပၚမွာ ၀ါးပင္ေတြ မ်ိဳးတုန္းသြားလိမ့္။

အဲဒီအခါက်ရင္ တရားခံေတြျဖစ္တဲ့ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္တို႔ သမီးေယက္ဖ ႏွစ္ေယာက္ကို သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းသူေတြက တရားစြဲလိမ့္မယ္။ မေကာင္းဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီနားတင္ပဲ ရပ္လိုက္ၿပီေနာ္။

2 comments:

Han Thit Nyeim said...

တယ္ဆိုတဲ့ စာပါလားဗ်ိဳ႕။ ညီမကို ထိခိုက္တာကလဲြရင္ က်န္တာ အကုန္ေကာင္းတယ္။

ဒူကဘာ said...

ဘတ္သပ္ဘတ္သပ္ နဲ႔ ျပာေတြကို ရွင္းေနရတယ္ ဆိုတာ တယ္မွန္တာပဲ....

There was an error in this gadget