Art is My Life

Sunday, June 24, 2007

နိဂံုး

ေမာင္ရန္ေအာင္ အေၾကာင္းကို ဒီတြင္ အဆံုး သတ္လိုက္ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ မာမီကို ဂုဏ္ျပဳျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း သူသည္ ဂုဏ္ျပဳျခင္းကို ဖြသည္ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ သူကို ဂုဏ္ျပဳသည့္ ယခုပို႕ကို အၿပီးသတ္ မေရးပဲ ရပ္ဆိုင္း လိုက္သည္။
မိုးေရထဲက အမွတ္တရ ဆက္ေရး ေနပါသည္။ ေအဖိုး ၇ မ်က္ႏွာ ေက်ာ္သြားၿပီ အဆံုး မသတ္ေသးခင္ တင္ပါက တန္းလန္းၾကီး ျဖစ္ေနမည္ စိုးေသာေၾကာင့္ အဆံုးသတ္ေရး ၿပီးမွ တင္ပါမည္။
ၾကားထဲမွာ ဘေလာ့ဂ္ စာအုပ္ ကိစၥ အျပင္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥေလးေတြ မ်ားေနသည့္အတြက္ ဘေလာ့ဂ္ပို႕မ်ားကို ေန႕စဥ္တင္ျဖစ္ မည ္မဟုတ္ပါ ေၾကာင္း။

ေလးစားစြာ

Read More...

Tuesday, June 19, 2007

အစ္ေအာက္ေမးျခင္း အတတ္ပညာ

အခုတစ္ေလာ ရန္ေအာင္ (ခ) မာမီရန္ နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ သတင္းတခ်ိုဳ႕ ထြက္ေပၚေနပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ႏွလံုးသားေရးရာပါ။ ထြက္ေပၚက ဆန္းတယ္ဗ်။ ဟိုေကာင္မေလးနဲ႕ လိုလို ဒီေကာင္မေလးနဲ႕ လိုလို ။ လိုလို နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ . . . .
ဒီေတာ့ မာမီရန္ကို ေတြ႕ရာ ရိုက္ခ်င္ေနၾကတဲ့ ေဆာရီးမွားသြားလို႕ ခင္ၾကတဲ့ လူေတြက ဘယ္သူနဲ႕ ႀကိဳက္လဲ ဆိုတာေမးေမး ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ မသိေပါ့ဗ်ာ။ မသိလို႕ မသိဘူး ေျပာတာကို တခ်ိဳ႕က ေျပာေသးတယ္ မင္းနဲ႕ရန္ေအာင္နဲ႕ ဒီေလာက္ခင္တာ သိမွာေပါ့တဲ့။
ဟသိစရာလားဗ်။ ဒီကိစၥက ဒိုင္လွ်ိဳ ခြက္ပံုးေလး ေသာက္ၾက တာမ်ားတာကို။ ခက္တာက မာမီရန္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ကလည္း အြန္လိုင္းမွာ မေတြ႕ျဖစ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မေမးျဖစ္ဘူးဗ်ာ။
ဒီေန႕ေတာ့ မာမီရန္ အြန္လိုင္းလာတုန္း အဲဒီ မရွင္းမရွင္းနဲ႕ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ ကိစၥႀကီးကို ရွင္းသြားေအာင္ ဒဲတိုးပဲ ေမးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ေဟ့လူ ဘယ္သူလဲေျပာ မေျပာရင္ေတာ့ က်ဳပ္ကိုသူမ်ားေတြ လာလာေမးၾကရင္ ထင္ရာေျပာမွာေနာ္ ဆိုေတာ့။ အဲဒီလူက ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး လုပ္ေနတယ္။ ခက္တာက သူ႕အၿပံဳးက ဥပမာေျပာရရင္ ေျမာက္အိုႀကီး ငွက္ေပ်ာသီးရသြားသလို စပ္ျဖီးၿဖီးႀကီးဗ်။ ( မာမီရန္ နဲနဲ ရုိင္သြားရင္ ခြင့္လြတ္ေပါ့ေလ :P )
ဒါနဲ႕ သူက မေျပာဘူးဗ် အိုက္တင္ခံေနတယ္။ ကၽြန္ေတာလဲ မထူးပါဘူး ဆိုၿပီး
မီးပ်က္ၿပီ ဆက္ေရးမယ္

Read More...

ဖိတ္ၾကားျခင္း

ဖိတ္ၾကားျခင္း ဆိိုလို႕ စိုးေဇယ် တစ္ေယာက္ မိန္းမ ယူေတာ့ မယ္လို႕႕ေတာ့ မထင္လိုက္ၾက ပါနဲ႕ ေနာ္။ ေတာ္ၾကာေန က်ိန္းေၾက သြားမွာ စိုးလို႕ . . . .

ကၽြန္ေတာ္မဂၤလာ ေဆာင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္စား ဖိတ္ေပးတာ။ ဘယ္သူ႕ အတြက္လည္း ဆိုေတာ့ ကိုေနဘုန္းလတ္ အတြက္။ သူလဲ မဂၤလာ ေဆာင္မွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေမြးေန႕ပြဲ လုပ္မလို႕တဲ့ေလ။

ရွႈင္းေအာင္ႀကိဳေျပာတာ ။ မဟုတ္ရင္ သူ႕ေလဒီက ဘယ္အေႏွာင္းနဲ႕ ေဆာင္မွာလဲလို႕ ေမးၿပီး ေျဖရွႈင္းခ်က္ မထုတ္ႏိုင္ရင္ နဖူး ေျပာင္ေျပာင္ႀကီးကို ေဒါက္ေဒါက္နဲ႕ ျမည္ေအာင္ ေခါက္ခံ ေနရမွာ စိုးလို႕။

အင္း... ေနရာေတာ့ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းက Coff King ပဲ။ တစ္ဆက္တည္းမွာ ေမြးေန႕ပြဲနဲ႕ အစည္းအေ၀းကိုလည္း တျပိဳင္နက္ လုပ္သြားမွာ ျဖစ္လို႕ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ကာမ်ား အားလံုးကို တက္ေရာက္ ေစလိုပါတယ္။ ( မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုရန္ေအာင္မပါ )

ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ သူက အေမရိကား ပိုက္ဆံေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ရေနၿပီးမွ ကပ္စီးအိုး ဆိုေတာ့ အခြန္မေဆာင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္ရင္ ေလဆိပ္တင္ ဂိသြားႏိုင္တာေၾကာင့္ သနားလို႕ မဖိတ္ေတာ့တာ။

အစည္းအေ၀းကို ပထမပိုင္း ဒုတိယပိုင္း ခြဲၿပီး က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမပိုင္းကို ေကာ္ဖီကင္းမွာပဲ က်င္းပၿပီး၊ ဒုတိယပိုင္းကို ၁၉ လမ္းမွာ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကိုေနဘုန္းလတ္သည္ ပထမပိုင္းအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ကိုသာ က်ခံမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အစည္းအေ၀း ဒုတိယပိုင္းကိုမူ မိမိ စရိတ္ျဖင့္ မိမိ က်ခံရမည့္ သေဘာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမြးေန႕ရွင္ကို အစ္ေအာက္ရင္ေတာ့ 30% to 50% မွသည္ အားေကာင္းလွ်င္ 100 % ေလာက္ထိ ထြက္လာ ႏိုင္ဖြယ္ ရွိတာေၾကာင့္ အားမေလွ်ာ့ၾကပါနဲ႕။
တစ္ခု မွာခ်င္တာက ကိုေနဘုန္းလတ္ အတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ဘုိမရုပ္ေလးတို႕ သံပါတ္ေပးတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံေလးတို႕လို သူနဲ႕ သင့္ေတာ္မယ့္ လက္ေဆာင္ ေလးေတြလည္း ယူလာႏိုင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕အတြက္ သေရပင္ ဒါဇင္ ၂၀ ေလာက္ နဲ႔ ေဂၚလီလံုး တစ္ဒါဇင္ေလာက္ ၀ယ္ေပးဖို႕ စိတ္ကူးထားပါတယ္။

ဒါကေတာ့ အေပ်ာ္သေဘာေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တကယ္လုပ္ စရာက်န္ေသးတာက

၁ စာမူေတြ ကက္တက္ဂိုရီ အလိုက္ ဘယ္ႏွစ္ပုတ္စီ ထည့္မလဲ
၂ ဒီဇိုင္းကို ဘယ္လို အၿပီးသတ္မလဲ
၃ စာစီစာရိုက္ကိစၥ
၄ ပရုရီဒါကို ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ငွားမငွား
၅ ကာတြန္း သရုပ္ေဖာ္ ထည့္မထည့္ (ထည့္လွ်င္ေတာင္ ဘယ္လုိ ကန္႕သတ္ခ်က္နဲ႕ ထည့္မွာလဲ)
၆ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ထပ္မံလို အပ္လာပါက ရံပံုေငြကို ဘယ္လို ထပ္ရွာမလဲ
ရ အကယ္၍ ကြာလတီ စာမူမ်ား လိုအပ္ခဲ့ေသာ္ လက္တမး္ ထပ္ေရြးသင့္ မေရြးသင့္

ဒါေလးေတြကို အဓိကထား ေဆြးေႏြးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေႏြးေစလိုေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားရွိပါက ယင္းေန႕ နံနက္ ၁၀ နာရီ ေနာက္ဆံုး ထားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဆီကို ျဖစ္ျဖစ္ ကိုေနဘုန္းလတ္ ဆီကို ျဖစ္ျဖစ္ အီးေမးပို႕ ေပးထားၾကပါလို႕ ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

အခ်ိန္ ၂၄ ရက္ ၆လ ၂၀၀၇ ( တနဂၤေႏြေန႕ ) ေန႕လည္တစ္နာရီ တိတိ
ေနရာ Coff King
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္း
အာလာဒင္ ႏွင့္ မ်က္ေစာင္းထိုး
ဘေလာ့ဂ္ကာ အားလံုး မပ်က္မကြက္ တက္ေရာက္ ေပးပါရန္ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။

Read More...

Sunday, June 17, 2007

မိုးေရထဲက အမွတ္တရ ၂

ကိုျဖိဳးေရ ခင္ဗ်ားတက္ခိုင္းတာ တစ္ခုတည္း ကၽြန္ေတာ္က ႏွစ္ခု တက္လိုက္တယ္။

ဇာတ္လမ္း နံပါတ္ ၂

အခ်ိန္ကား ေမွာင္ရီၿပိဳးစ။ မိုးသည္ အျငိဳးျဖင့္ သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းလွ်က္ရွိသည္။ ထီးအၾကီးႀကီးကို ေဆာင္းၿပီး မိုးေရထဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။
တပ္ရင္းသံုးမွတ္တိုင္မွ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ အေရွ႕ပိုင္းရပ္ကြက္သို႕ သြားရန္ လယ္ကြင္းရွည္ႀကီးႏွင့္ အိမ္ယာစီမံကိန္း ကြင္းၿပင္ႀကီးကို ၁၅ မိနစ္စာေလာက္ ေလွ်ာက္ရသည္။ အခုကၽြန္ေတာ္ တပ္ရင္းသံုးမွတ္တိုင္မွ ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ အေရွ႕ပိုင္း ရပ္ကြက္သို႕ ဦးတည္သြားေနသည္။
မိုးေၾကာင့္ ကြင္းျပင္ႀကီးတြင္ ေရမ်ားသည္ ေျခမ်က္စိေလာက္ တက္ေနပါသည္။ ထိုေျခမ်က္စိခန္႕ ရွိေသာေရထဲသို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျခလွမ္းမ်ား ခ်လိုက္သည့္ အခါတိုင္းတြင္ လိႈင္းေလးမ်ား ျဖစ္ေပၚၿပီး ပတ္၀န္းက်င္သို႕ ျဖာထြက္သြားၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေျခခ်လိုက္တိုင္း ထြက္ေပၚလာသည့္ လိႈင္းေလးမ်ားကို အရသာခံၾကည့္ကာ တစ္လမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။
တစ္ေနရာ အေရာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ေျခခ်လိုက္ရာမွ ထြက္ေပၚသြားေသာ လိႈင္းေလးမ်ားကို ေငးၾကည့္ေနခိုက္ ဆန္႕က်င္ဘက္အရပ္က လိႈင္းေလးမ်ား ေပၚထြက္လာသည္။ လိႈင္းႏွစ္ခု ေရလယ္မွာ ဆံုမိၿပီး ပ်က္ျပယ္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဘက္မွ လိႈင္းေလးမ်ား၏ ပိုင္ရွင္သည္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္။
ေကာင္မေလးသည္ ေဘာင္းဘီရွည္ကို ဒူးေခါင္းေလာက္ထိ ပင့္ထားၿပီး မိုးေရထဲတြင္ ထီးမပါပဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုေက်ာ္သြားေတာ့ ေခၚသံတစ္ခ်က္ ၾကားလိုက္သည္။ အစ္ကိုတဲ့ . . . .
ဒီကြင္းျပင္ႀကီး တစ္ခုလံုးမွာ သူရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေခၚရင္ တျခားလူကို ေခၚစရာမရွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ ေကာင္မေလးက ၿပံဳးျပသည္။
ထီးၾကံဳလိုက္လို႕ ရမလားတဲ့ . . .

ကိုျဖိဳးေရ အိပ္ခ်င္ၿပီကြာ ညေရာက္မွ ဆက္ေရးမယ္ မီးမပ်က္ဘူး ဆိုရင္ေပါ့ေလ။

Read More...

မိုးေရထဲက အမွတ္တရ

ကိုျဖိဳးဆိုတဲ့လူက တက္ခိုင္းလို႕ တက္လိုက္တာ သစ္ပင္ေပၚပဲ ေရာက္သြားလား ဘတ္စကားေပၚပဲ ေရာက္သြားလား တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ အေရးႀကီးတာက ၀က္ရူးမတက္ဖို႕ပဲေလ။
ကဲ... ေျပာေနၾကာေရာ့မယ္ မိုးေရထဲက ဇာတ္လမ္းေလး စေစ။

ဇာတ္လမ္: ၁

အဲဒီတုန္းကေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ တစ္တန္းလား ႏွစ္တန္းလား ေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ မွတ္မိလည္း မထူးပါဘူး အဓိကေျပာခ်င္တာက အတန္းမွ မဟုတ္တာ။ မိုးေရထဲက ဇာတ္လမ္းေလ . . . .
မွတ္မိေသးတယ္ဗ် ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတန္းပိုင္ဆရာမက အရိုက္ၾကမ္းတဲ့ေနရာမွာ နာမည္ႀကီး။ ေက်ာင္းကို တစ္မိနစ္ေလာက္ေနာက္က်ရင္ တစ္ခ်က္ရိုက္ခံရတယ္။ ႏွစ္မိနစ္ဆိုႏွစ္ခ်က္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္က ေက်ာင္းနဲ႕ သိပ္မေ၀းဘူး ၁၀ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရာက္ၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ မုန္႕စားေက်ာင္း ဆင္းခ်ိန္မွာ အိမ္ကို ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ျပန္သြားတယ္။ တစ္ရက္မွာ မုန္႕စားေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ အိမ္ကို ျပန္တယ္။ အဲဒီေန႕က အတန္း တက္တက္ျခင္း သင္ရမွာက အရိုက္ၾကမ္းတဲ့ ဆရာမ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္က်ေနၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းရွိရာကို အေျပးေလး တစ္ပိုင္းနဲ႕ လြယ္အိတ္ေလး ေက်ာပိုးလို႕ ေျပးတာေပါ့။ ျပႆနာက အဲဒီမွာ စတာပဲ။ ရူးက အရမ္းကို ေပါက္ခ်င္ေနၿပီ။ လမ္းေဘးမွာ ေပါက္လို႕လဲ မျဖစ္ဘူးေလ။ အိမ္ျပန္ရင္လည္း ေနာက္က်မွာ စိုးရေသး။ ေက်ာင္းေရာက္ေအာင္လည္း မေအာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိုးသားေတြ ရုတ္တရက္တက္လာၿပီး မိုးသီးမိုးေပါက္ႀကီးေတြ က်လာပါေတာ့တယ္။ အိုေက အိမ္သာသြား စရာမလိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရူးကို ေဘာင္းဘီထဲမွာ ေပါက္ခ်လိုက္တယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး မိုးစိုသြားရင္ ေဘာင္းဘီထဲ ေသးေပါက္တာ မသိသာေတာ့ဘူးေလ။
ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ မိုးက မိုးေပါက္ႀကီး တစ္ေပါက္ႏွစ္ေပါက္ ေလာက္က်ၿပီး ဆက္မရြာေတာ့ဘူး။ ေသၿပီေလ။ ေဘာင္းဘီထဲကို ရူးကေပါက္ၿပီးေနၿပီ။ မိုးက မရြာေတာ့ ေဘာင္းဘီတင္ ကြက္စိုေနတာ။ ေဘာင္းဘီက စိုေနတဲ့ ရူးေတြက ေျခသလံုးဆီကိုေတာင္ အိေျႏၵရရနဲ႕ ဆက္ၿပီးေတာင္ စီးက်ေနလိုက္ေသးတယ္။
သြားၿပီ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ၿပီ။ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ အိမ္ျပန္ရင္ ေက်ာင္းေျပးတယ္ ဆိုၿပီး အေမကရိုက္မယ္။ ေက်ာင္းသြားရင္ အရွက္ကြဲမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာ လုပ္လို႕လုပ္ရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။
မထူးပါဘူးေလ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းကိုပဲ ဆက္သြားလိုက္တယ္ ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ အတန္းထဲမွာ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ၀င္ထိုင္ေနတယ္။ ခဏေလာက္ေနေတာ့ ဆရာမေရာက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းမွာ ၀မ္းတူ ဖိုက္ အတြင္း၀င္တဲ့သူ ျဖစ္ေနျပန္ေတာ့လည္း အေရွ႕ဆံုးခံုမွာထိုင္ရတယ္။
ဆရာမလည္း လာေရာ . . . ဟယ္ဒီနားေလးက ေသးေစာ္နံလိုက္တာတဲ့။ အားလံုးက တိတ္ေနၾကတယ္။ ဆရာမက ဆက္ေမးတယ္ ဘယ္သူ အတန္းထဲမွာ ေသးေပါက္တာလဲတဲ့။ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မေျပာၾကဘူး။ ဒါဆိုရင္ အတန္းထဲမွာ ေသးေပါက္တဲ့လူကို ေက်ာင္းဆင္းေပးမယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာရမွာလဲ သားသား ေပါက္တာဗ်။ ဆင္းေပးေတာ့ ဆိုၿပီး လြယ္အိတ္ေလးယူၿပီး အတန္းထဲကေန တစ္ခ်ိဳးထဲ ထြက္လာခဲ့တယ္။
ေက်ာင္းအျပင္ေတာင္ မေရာက္ေသးဘူး ေကာင္ေလး ျပန္လာျပန္လာ ဆိုလို႕ ျပန္သြားရပါတယ္။ ေသခ်ာတယ္ ကံမေကာင္းေတာ့ဘူး ဆိုတာ။
အတန္းထဲလည္း ေရာက္ေရာ မႀကီးမငယ္နဲ႕ ေဘာင္းဘီထဲ ေသးေပါက္ခ်င္တဲ့ေကာင္ ဆိုၿပီး ခံုေပၚတက္ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး အရိုက္ခံ ရပါေလေရာဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ သြား..ေနာက္ဆံုးမွာ သြားထိုင္တဲ့။
အရိုက္လည္း ခံရေသးတယ္ ေနာက္ဆံုးမွာလည္း တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ရေသးတယ္။ အင္း မိုးသာ တကယ္ရြာခဲ့ရင္ ငါအဲလို ရိုက္ခံရမွာ မဟုတ္ဘူး။
ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတဲ့ မိုးရယ္

Read More...

Saturday, June 16, 2007

စိတ္မဆိုးေၾကး

အယ္ဒီတာ အဖြဲ႕၀င္မ်ား ပို႕မ်ားကို မွန္မွန္ေလး ဖတ္ေပးဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံပါရေစ။ ငါးရက္ၾကာသည္ အထိ ေကာ့မင့္ တစ္ခုမွ မေပးေသးေသာ အယ္ဒီတာ၏ စီေဘာက္တြင္ ၀င္ေရာက္ေအာ္ မည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ။ စိတ္ဆိုးျခင္းမရွိ ေစရန္ ၾကိဳတင္ အသိေပးအပ္ပါသည္

Read More...

လက္တြဲေဖာ္

ႏွလံုးသားေလးသို႕

မင္းၾကင္ယာရွာရတာ မ်ားလြန္းလို႕ အုန္း(ဦး) စားေနၿပီလား။ ေအးေလ မ်ားဆို ဒီေခတ္ၾကီးက ေယာက်ာၤးေတြ လက္မေထာင္ႏိုင္တဲ့ ေခတ္ပဲကိုးကြ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတာ့ မသိဘူး ငါတို႕ ႏိုင္ငံမွာေတာ့ လူေလးေယာက္မွာ ေယာက္က်ာၤးေလး တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္လို႕ ျပည္သူ႕အင္အား ဦးစီးဌာနရဲ႕ ကိန္းဂဏန္းေတြ အရသိရတယ္။ အဲဒီေတာ့ကြာ မင္းလဲ ေရြးရတာ ေမာလို႕ေနေတာ့မွာေပါ့။
ေအးေလ မင္းကို ေရြးရလြယ္ေအာင္ ငါ ဂိုက္လိုင္းေလး တစ္ခ်ိဳ႕ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။



လက္တြဲေဖာ္ဆိုတာ

လူလွဖို႕မလိုဘူး ႏွလံုးသားလွဖို႕ပဲလိုတယ္

အသားျဖဴဖို႕ မလိုဘူး စိတ္ထားျဖဴဖို႕ပဲလိုတယ္

အရပ္ရွည္ဖို႕ မလိုဘူး စိတ္ရွည္ဖို႕ပဲ လိုတယ္

အတန္းပညာ တတ္ဖို႕မလိုဘူး အသိပညာရွိဖို႕ပဲလိုတယ္

ေျပာေကာင္းဖို႕ မလိုဘူး သေဘာေကာင္းဖို႕ပဲလိုတယ္

အသက္အရြယ္ တူညီဖို႕မလိုဘူး ခံယူခ်က္ျခင္းတူညီဖို႕ပဲလိုတယ္

ဥစၥာရွိဖုိ႕ မလိုဘူး သစၥာရွိဖုိ႕ပဲလိုတယ္

အပ်ိဳစစ္ဖို႕ မလိုဘူး အခ်စ္စစ္ျဖစ္ဖို႕ပဲလိုတယ္



ေအးဒါက ဘ၀တစ္ခုလံုးစာ လက္တြဲရမဲ့ လူကို ေရြးဖို႕ ငါ့ရဲ႕စံႏႈန္းကို ေျပာတာေနာ္ ။ အပ်ိဳစစ္ဖို႕ မလိုဘူး ဆိုရင္ တစ္ခု လတ္တို႕ မုဆိုးမတို႕ကို ရွာေရြးရမလားဆိုတဲ့ ကတ္သီးကတ္သတ္ ေမးခြန္းေတြကို မေမးနဲ႕ေပါ့ကြာ

Read More...

Tuesday, June 12, 2007

ခ်ိန္းပြဲ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေခတၱ ေရာက္ရွိေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ရန္ကုန္ ဘေလာ့ဂ္ေတြနဲ႕ ညိွေနၾကပါတယ္။ ဘယ္ေန႕ ဘာျဖစ္မ လဲေတာ့ မသိဘူး/
အမွန္အကန္ ေဆာ္မွာ ျဖစ္တာမို႕ ေၾကာက္တတ္ရင္ေတာ့ မလာနဲ႕။ လာခ်င္ရင္ တဲ့ရန္ကုန္ ဘေလာ့ဂ္ကာေတြ ဆက္သြယ္ရမဲ့ လိပ္စာအျပည့္စံုကို ဒီေနရာမွာ ေပးသြား။ ပြဲျဖစ္ရင္ ဆက္သြယ္လိုက္မယ္။ ေနရာကေတာ့ ၁၉ လမ္းပဲ ထင္တယ္။
ကိုတက္စလာ ကေတာ့ ရပ္ေတာင္ႏွစ္ဘက္ကို နားထင္မွာ ကပ္ၿပီး ေရွ႕ဆံုးက ထိုင္ေစာင့္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္

Read More...

စူနာမီ ေသေဘးက လြတ္ခဲ့တဲ့ ရြာ

အခု စစ္ေတြမွာ ေကာလဟာလ သတင္းတစ္ခု ထြက္ေနပါတယ္။ အဲဒီသတင္းကေတာ့ စစ္ေတြၿမိဳ႕ကို ဒီလ ၁၅ ရက္ေန႕မွာ စူနာမီ ၀င္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းပါပဲ။
အဲဒီသတင္းေၾကာင့္ စစ္ေတြ ၿမိဳ႕ကလူေတြ တုန္လုပ္ေနၾကသလို ရန္ကုန္က ရခိုင္ေတြကလည္း စစ္ေတြမွာ ရွိတဲ့ သူတို႕အမ်ိဳးေတြ အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကပါတယ္။
ဘယ္ေလာက္ထိလဲ ဆိုရင္ စစ္ေတြက လူတခ်ိဳ႕ မေနရဲေတာ့လို႕ မင္းျပားနဲ႕ ေျမာက္ဦးကို စူနာမီ ေရွာင္တိမ္းဖို႕ ရာထြက္ ခြာသြားတဲ့ လူေတြလဲရွိေနပါသတဲ့။ စစ္ေတြမွာ က်န္ထားခဲ့တဲ့ လူေတြကလဲ တျခားလူေတြလိုပဲ ေျပာင္းေျပးရမလိုလို စစ္ေတြမွာပဲ ဆက္ေနရမလိုလို သို႕ေလာ သို႕ေလာ ျဖစ္ေနၾကတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။
အဲဒီအေၾကာင္းကိုေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ရွိေနတဲ့ ရခိုင္မေလး တစ္ေယာက္က စစ္ေတြမွာ က်န္ထားခဲ့တဲ့ သူအမ်ိဳးေတြ ကိုစိုးရိမ္လို႕ စူနာ၀င္မွာ ဆိုတာ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္ ဂ်ာနယ္တိုက္ကို ဖုန္းလွမ္းဆက္ေမးလို႕ သိရတာပါ။

ေကာလဟာလရဲ႕ အစ

ေကာင္မေလး ေျပာျပပံုကလဲ ခိုင္မာပါတယ္။ စစ္ေတြမွာ တပ္ထားတဲ့ စူနာမီ အခ်က္ေပးစနစ္က အဂၤလန္မွာ သြားမည္ၿပီး ၁၅ ရက္ေန႕ ဒါမွ မဟုတ္ ၁၆ ရက္ေန႕မွာ စစ္ေတြကို ၀င္မယ္လို႕ မိုးဇလ က ဦးထြန္းလြင္ ပံုပါတဲ့ စာရြက္မိတၱဴေတြ ေ၀ေနၾကတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္ေတြကလူ ေတြ ေၾကာက္လန္႕ ေနၾကတာပါတဲ့။
အဲဒီသတင္းထြက္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ လို႕ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္ေတာ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ ရွိၿပီလို႕ အဲဒီေကာင္မေလးက ေျပာပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူကို စူနာမီနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး သိေလာက္ ရွင္းျပၿပီး ေကာလဟာလ သာလွ်င္ျဖစ္တယ္လို႕ အတည္ျပဳ ရွင္းျပေပးလိုက္ပါတယ္။

စူနာမီ

ဘာျဖစ္လို႕ လဲဆိုေတာ့ စူနာမီဆိုတာ ဂ်ပန္ဘာသာ စကား ( Thunami ) ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ မဟာေရလိႈင္းႀကီးလို႕ ျမန္မာ လိုျပန္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိႈင္းႀကီးေတြက အမ်ားအားျဖင့္ ပင္လယ္ျပင္မွာ ျဖစ္ပြားတဲ့ ငလွ်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတရံမွာ ပင္လယ္နဲ႕ နီးတဲ့ကုန္းေပၚမွာ ငလွ်င္လုပ္ရင္လဲ စူနာမီ ေပၚေပါက္တတ္လို႕ မွတ္သားခဲ့ဖူးပါတယ္။

စူနာမီက ပင္လယ္ျပင္မွာ ငလွ်င္လုပ္တိုင္း ျဖစ္သလား

စူနာမီ ေရလိႈင္းႀကီးျဖစ္ဖို႕ အနည္းဆံုး ပင္လယ္ျပင္မွာ ရစ္ခ်က္တာ စေကး ၅ ေက်ာ္မွာ သာလွ်င္ျဖစ္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္လယ္ျပင္မွာ ငလွ်င္လုပ္တိုင္းလဲ စူနာမီ မျဖစ္ပါဘူး။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ အင္ဒိုနီးရွား စူနာမီၾကီး ၿပီးခါစက ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႕ အဲဒီေနရာနဲ႕ မေ၀တဲ့ ေနရာမွာ အင္အား ၇ အဆင့္ရွိတဲ့ ငလွ်င္တစ္ခု လုပ္သြားပါတယ္။ ကမ္းေျခမွာရွိတဲ့ အိုးအိမ္ေတြ ေျမငလွ်င္ တုန္ခါမႈေၾကာင့္ ပ်က္စီးၿပီး လူႏွစ္ေထာင္ ေက်ာ္ေသခဲ့ေပမယ့္ စူနာမီ ေရလိႈင္းျဖစ္ေပၚခဲ့ ျခင္းမရွိပါဘူး။

ဘယ္အေျခေတြမွာ စူနာမီ ျဖစ္ႏိုင္သလဲ
နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ အလြန္အင္အားႀကီးမားတဲ့ ငလွ်င္တစ္ခု လုပ္သြားရင္၊ ပင္လယ္ေရေတြဟာ ပုံမွန္ထက္ တစ္မိုင္သို႕ မဟုတ္ မိုင္၀က္ေလာက္ ေလွ်ာ့ၾကသြားခဲ့ရင္ ပင္လယ္ကေန ေရလိႈင္းေအာ္သံႀကီးၾကားရလွ်င္ စူနာမီ ျဖစ္ေပၚႏိုင္ပါတယ္။
သူရဲ႕ ျဖစ္စဥ္က ငလွ်င္လုပ္ၿပီးလို႕ ေျမလြာၾကိဳးျပတ္မႈေၾကာင့္ စူနာမီ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကမ္းေျခက ေရေတြဟာ ပင္လယ္ျပင္ကို မိုင္၀က္ကေန တစ္မိုင္ေလာက္ထိ ဆင္းသြားပါတယ္။ ၿပီးရင္ ေအာ္သံေတြသံေတြနဲ႕ အတူ ေရလိႈင္းလံုးႀကီးေတြ တက္လာပါေတာ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္ မိုးဇလ ညြန္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးစံလွေသာ္က လုပ္ၾကေအာ္ေျပး စူနာမီကင္းေ၀ လို႕ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ဒါျပင္ငလွ်င္ကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ လုပ္မယ္ဆိုတာ တပ္အပ္ မေျပာႏိုင္သလို စူနာမီကိုလဲ ဘယ္အခ်ိန္မွာ လုပ္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳေျပာႏိုင္ျခင္းမရွိပါဘူး။
စူနာမီ အခ်က္ေပး စနစ္ဆိုတာ ငလွ်င္လုပ္သြားၿပီးတဲ့ အခါမွသာ အဲဒီငလွ်င္ေၾကာင့္ စူနာမီ ျဖစ္ေပၚႏိုင္ျခင္း ရွိမရွိဆိုတာကို စက္က အလိုေလွ်က္တိုင္းတာၿပီး စူနာမီ ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိရင္ ဂ်ိဳလ္တုကို သတင္းလွမ္း ပို႕တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ စူနာမီ အခ်က္ေပး စနစ္က သတင္းပို႕ၿပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ စူနာမီ ၀င္လာပါတယ္။ တကယ္လို႕သာ စစ္ေတြက သတင္းမွန္ရင္ အဲဒီေကာင္မေလး ေတာင္ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖုန္းဆက္ခ်ိန္ရလိုက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ စူနာမီ ၀င္ၿပီးသြားေလာက္ပါၿပီ။

ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္လဲ စစ္ေတြမွာ ေနတဲ့ သတင္းေထာက္ဆီကို ဖုန္းလမ္းဆက္ၿပီး ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ လို႕စံုစမ္းၾကည့္ပါတယ္။

ရြာထိပ္က နားကာ ရြာေနာက္မွာ နဂါး

အေျဖကေတာ့ရွင္းပါတယ္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္(နာမည္မႀကီးေသာဂ်ာနယ္တစ္ခု) မွာ မိုးဇညႊန္ခ်ဳပ္ဦးထြန္းလြင္နဲ႕ အင္တာဗ်ဴးတဲ့ ေဆာင္ပါးတစ္ခုပါပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဦးထြန္းလြင္က စူနာမီအခ်က္ေပးစနစ္က အခ်က္ျပရင္ စစ္ေတြကို စူနာမီ၀င္တာၾကိဳသိႏိုင္မဲ့ အလားအလာေတြကို ရွင္းျပထားပါတယ္။ အဲဒါကို စစ္ေတြကလူေတြ မိတၱဴေတြကူးၿပီး စူနာမီ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္လို႕ တေယာက္စကား တစ္ေယာက္ၿကားမွာခ်ဲ႕ကားသြားခဲ့တာပါ။

ဒါကေတာ့ ဒီေန႕ စစ္ေတြမွာ ျဖစ္တဲ့ေကာလဟာလပါ။ အဲဒီမွာ ဘာကိုသြား သတိရလဲဆိုေတာ့ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အင္ဒိ ု ငလွ်င္ေၾကာင့္ စူနာမီ ျဖစ္ၿပီး လူေပါင္း ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ေလာက္ ေသခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တရား၀င္ထုတ္ျပန္တဲ့ စာရင္းအရ လူ ၅၃ ေယာက္ေသတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ပို ေသခ်ာေအာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ NGO တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေျမငလွ်င္ပညာပညာရွင္ေတြ ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ေျမငလွ်င္ေကာ္မတီမွာ သြားေမးပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သူတို႕ကြင္းဆင္းေလ့ လာထားတာကိုး။ သူတို႕ ေျပာျပခ်က္အရလဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တကယ္ပဲ ၅၃ ေယာက္သာ ေသခဲ့တာပါတဲ့။ အကယ္တမ္းေျပာရရင္ ၅၂ ေယာက္ပါပဲတဲ့ တစ္ေယာက္က ႀကိဳးဆြဲခ်ေသတာ စူနာမီနဲ႕ တိုက္ဆိုင္သြားလို႕ စာရင္း၀င္သြားတာပါတဲ့။

ဘာေၾကာင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဟာ စူနာမီထိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ ေသႏႈန္းအနည္းဆံုး ျဖစ္ေနရတာလဲ ဆိုတာကို ေျမငလွ်င္ ေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႈး ဦးတင့္လြင္ေဆြကို ဆက္ၿပီး စပ္စုၾကည့္ေတာ့။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပထ၀ီ အေနအထား ေတြအျပင္ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးနဲ႕ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ေက်းရြာႏွစ္ရြာ စူနာမီ ေဘားက လြတ္ခဲ့တယ္ဆိုတ ကိုသိလိုက္ပါတယ္။

တစ္ရြာကေတာ့ ဧရာ၀တီတိုင္ ျပင္စလူၿမိဳ႕နယ္က ကိုင္းေတာင္ ဆိုတဲ့ ေက်းရြာပါ။ အဲဒီရြာက ဘုန္းႀကီးက ဆြမ္းစားခါနီးမွာ ပင္လယ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေရေတြက်သြာတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္တဲ့။ ဘုန္းႀကီးဟာ အဲလိုေရေတြ ဆုတ္သြားၿပီးရင္ စူနာမီ လာတယ္ဆိုတာကို စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးထားတာေၾကာင့္ ရြာထဲက လူေတြကို အသိေပးၿပီး ကုန္ျမင့္မွာရွိတဲ့ သူ႕ေက်ာင္းေပၚကို ေခၚထားလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီရြာဟာ ရြာလံုးကၽြတ္စူနာမီ ထိခံခဲ့ရေပမယ့္ ဘုန္းႀကီးစကားကို မယံုတဲ့ ရြာသားသံုး ေယာက္ကလြဲရင္ တရြာလံုး အသက္ရွင္လိုက္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ရြာကေတာ့ နာမည္မမွတ္မိေတာ့ဘူး ျပင္စလူ ၿမိဳ႕နယ္ထဲကပါပဲ ။ အဲဒီေန႕က ေက်ာင္းဆရာက မႈလတန္းေက်ာင္ေလးမွာ ဆုေပးပြဲလုပ္ေနပါတယ္။ ဆုေပးပြဲ လုပ္ေနတုန္းမွာ ေစာေစာက ဘုန္းႀကီးလိုပဲ ေရဆုပ္သြားတာကို ျမင္လိုက္လို႕ တရြာလံုးကို အသိေပးခဲ့ရာကေန ရြာလံုးကၽြတ္နီးနီး အသက္ခ်မ္းသာ ရခဲ့ၾကရတယ္လို႕ သိရပါတယ္။

ေျမငလွ်င္ေကာ္မတီရဲ႕ ေလ့လာခ်က္အရ ေျပာရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၀င္ခဲ့တဲ့ စူနာမီက အားေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေသနဲခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ေသတဲ့လူ အမ်ားစုကေတာ့ စူနာမီ ျဖစ္ဖို႕ ေရက်သြားခ်ိန္မွာ ကမ္းစပ္မွာ တင္ေနခဲ့တဲ့ ငါးေတြ ပစၥည္းေတြကို လိုက္ေကာက္ေနတုန္း ေရလိႈင္းတက္လာလို႕ ေသၾကတာပါ။

Read More...

Monday, June 11, 2007

ေတာင္သြား ေျမာက္သြား

အင္းဒီေန႕ ပို႕အသစ္တင္မယ္ဆိုၿပီး အြန္လိုင္းေပၚတက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာင္သြား ေျမာက္သြားနဲ႕ ရထားစီး ၿပီးခရီးလြန္သြားလို႕ မိုးခ်ဳပ္သြားတယ္။
မီထ႐ို ရဲ႕ဘေလာ့ဂ္မွာ ေျမေအာက္ရထားေတြ အေၾကာင္း နည္းပညာတင္မကပဲ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေအာင္ ေရးထားတာမို႕ ဖတ္ရင္းနဲ႕ ပဲမိုးခ်ဳပ္လို႕ သြားပါေတာ့တယ္။

Read More...