ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္နဲ႔ မိုးေခါင္ခုိင္းတဲ့လူ

ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ FEC သြားလွဲေတာ့ ၉၁၅ က်ပ္ပဲ ေပါက္ေစ်းရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ဖု သြားသည္။ ၿပီးခဲ့ အပတ္က လွဲတာ ၉၆၀ ရေသးသည္ တစ္ပတ္အၾကာမွာ ၉၁၅ က်ပ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားလို႔ကား ဥာဏ္မမွီ။ ကၽြန္ေတာ္ FEC လွဲေနက် ဆုိင္က အမၾကီးကေတာ့ ေျပာရွာသည္ “ေမာင္ေလးရယ္ အခုေစ်းေတြက်ေနတယ္............. ”

ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ေဒၚလာလွ်င္ ျမန္မာေငြ ကိုးရာေက်ာ္ေက်ာ္ပတ္၀န္းက်င္ တြင္ေပါက္ေစ်းရွိသည္။ ထိုစဥ္က ဘဲဥတစ္လံုးကို ငါးဆယ္က်ပ္ေပးရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္ေနက် ဆန္တစ္အိတ္ကို တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ ေပးရသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္သည္မသိ ေဒၚလာေစ်းက ရုတ္တရက္ခုန္တက္သြားသည္။ တစ္ေဒၚလာကို တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေစ်း။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္ေနက် ဘဲဥတစ္လံုးကို ငါးဆယ္ႏွင့္ မရေတာ့သလို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ေနက် ဆန္တစ္အိတ္ကို တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ႏွင့္ မရေတာ့ေပ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ေဒၚလာေစ်းတက္လုိ႔ေလ.......

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က အေဖေျပာျပေသာ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို အခုအထိ အမွတ္ရေနပါေသးသည္။ ပံုျပင္ေလးနာမည္က ထမေျခာက္(ထမင္းေျခာက္) တစ္စလယ္နဲ႔ မိုးေခါင္ခုိင္းတဲ့လူတဲ့။ ပံုျပင္ထဲက လူမွာ ထမေျခာက္ တစ္စလယ္(ဆန္ႏို႔ဆီဗူးႏွစ္လံုး)ရွိသည္။ ထုိထမင္းေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေရာင္းလွ်င္ ေစ်းေကာင္းရဖုိ႔ဆိုလွ်င္ ဆန္စပါး ရွားမွျဖစ္မည္။ ဆန္စပါးရွားဖို႔ဆုိလွ်င္ မိုးေခါင္ၿပီး ဆန္ေတြအထြက္ႏႈန္းက်မွ ျဖစ္မည္။ သို႔ေၾကာင့္ သူ႔ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေရာင္းရင္ ေစ်းေကာင္းရဖို႔အတြက္ မိုးေခါင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းပါေတာ့သည္။ ပံုျပင္ထဲက လူကေတာ့ သူ႔ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေစ်းေကာင္းရဖို႔ အေရးတတုိင္းျပည္လံုးကို ဒုကၡေရာက္ခုိင္းေနသည္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ခါတစ္ေလ ျပန္စဥ္းစားမိသည္။ ရတဲ့ လစာ FEC ႏွစ္ပဲေျခာက္ျပားေလး ေစ်းေကာင္းရဖို႔ ေစ်းေတြစြတ္တက္ခုိင္း ေနသလိုမ်ားျဖစ္ၿပီလား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္မ်ားမ်ားရဖို႔အတြက္တစ္ခုတည္းနဲ႔ FEC ေစ်းေတြကို စြတ္တက္ေစခ်င္သည္မဟုတ္ပါ။ ေဒၚလာေစ်းေတြတက္လွ်င္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ေဒၚလာေစ်းတက္လုိ႔ဆုိၿပီး စြတ္လိုက္ၾကသည္။ ေဒၚလာေစ်းတက္တာက ႏွစ္လက္မေလာက္ဆုိရင္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ႏွစ္ေပေလာက္ ခုန္တက္လုိက္ၾကသည္။ ေဒၚလာေစ်းက်ေတာ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ထင္သာျမင္သာေအာင္ လုိက္မက် မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနၾကသည္။ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ရမည္မသိ။ ကၽြန္ေတာ္ တရားခံလုိက္ရွာၾကည့္သည္။ ကုန္သည္ေတြလား ကုန္ေျခာက္ဆုိင္ေတြလား လူပုဂၢိဳလ္ေတြလား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ကိုသာ အျပစ္တင္ပါေတာ့သည္။ ကိုယ္မွ အသံုးမက်ခဲ့တာကိုး..........

ဒါကေတာ့ ျမန္မာ့ဆန္စပါး ခ်င္တြယ္တဲ့ ယူနစ္ပါ
ႏွစ္လျမဴ တစ္လမ်က္
ႏွစ္လက္မ်က္ တစ္လမယ္
ႏွစ္လမယ္ တစ္စလယ္
ႏွစ္စလယ္ တစ္ခြက္
ႏွစ္ခြက္ တျပည္
ေလးျပည္ တစ္စိတ္
ႏွစ္စိတ္ တစ္ခြဲ
ႏွစ္ခြဲ တစ္တင္း

Read More...

Summary only...

ဘေလာ့ဂ္မေရးျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း

ကြန္နက္ရွင္ေဒါင္း
Ultra Surf မပြင့္
Free Don မတက္
၀က္ပေရာက္စီကေန ေက်ာ္ျပန္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ ဖန္ရွင္ေတြက မစံု
အဲဒီေတာ့ မထူးပါဘူးဆိုၿပီး မေရးပဲ ပစ္ထားလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္

Read More...

Summary only...

Forever Sports Journal What is your Ethic

ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ထားတဲ့ပံုကို Forever Sports Journal က ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ၾကီးၾကီး က်ယ္က်ယ္ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီပံုေတြကို လမ္းေဘးမွာ ရိုက္သလို ခ်က္ျခင္းရိုက္လို႔ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘရာဇီးအသင္း ဧရာ၀တီသြားမယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ခ်င္လြန္းလို႔ ေဘာ့လံုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို သြားေျပာပါတယ္။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကသူတို႔ အစီစဥ္ မဟုတ္ပါဘူး YMCA ရဲ႕ အစီစဥ္ပါဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လိုက္ဖို႔ရာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ႀကိဳၿပီး YMCA မွာေျပာထားရပါတယ္။

ဧရာ၀တီတိုင္းကို ထြက္မဲ့မနက္ေရာက္ေတာ့ မနက္အေစာႀကီးထၿပီး ဟိုတယ္ရန္ကုန္အေရွ႕မွာ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ဟိုတယ္လံုျခံဳေရးေတြက ဓာတ္ပံုသမားမို႔ ေပးမ၀င္ဘူးဆိုလို႔ပါ။ ေနာက္ေတာ့ YMCA အဖြဲ႕ေတြလာျပန္ေတာ့လည္း ကားကတစ္စီးတည္း ျဖစ္ေနလို႔ မဆံ့ေတာ့ဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ မွတ္ရပ္ၿပီး လိုက္ရလိုက္ရ လိုက္ရရင္ၿပီးပါၿပီ ဆိုၿပီး အဲဒီခရီးစဥ္ကို လိုက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

ဆိုလိုခ်င္တာေတာ့ သူမ်ားဘက္က အဲလို ခဲရာခဲဆစ္ႀကိဳစားၿပီး ရိုက္လာတဲ့ပံုေတြကို သူတို႔က အေၾကာင္းမၾကား ဘာမၾကားနဲ႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ေဖာင္ပိတ္အမွီမို႔လို႔ ယူသံုးလိုက္တာ အေၾကာင္းမၾကားဘူးပဲထား။ ပံုေအာက္မွာေတာ့ ဘယ္သူ႔ဆီကေန ယူသံုးတယ္ဆိုမ်ိဳးေတာ့ ထည့္သင့္ပါတယ္။ အခုေတာ့ မသိရင္ သူ႔ဖာသာ သူတို႔ ရိုက္ထားတာလို လို ဘာလိုလိုနဲ႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ယူသံုးလိုက္တာ။

အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္တာက Forever Sports Journal ရဲ႕ Ethic က ဘာလဲဆိုတာပါပဲ ။

မူရင္းပို႔စ္ကို ဒီေနရာမွာကလစ္ေခါက္ၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္

Read More...

Summary only...

ေလာ္စပီကာ နဲ႔ ဘေလာ့ဂ္

ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ဘာလဲ . . . .

ကၽြန္ေတာ္ အျပင္မွာေတြ႔တိုင္း မၾကာခဏ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လူေတြကိုလဲ ရွင္းျပျဖစ္ပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ေလာ္စပီကာလိုပဲ . . . .

ေလာ္စပီကာဆိုတာ သာမာန္ ေျပာေနၾက အသံထက္ ပိုၿပီး က်ယ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တယ္။ ဘေလာ့ဂ္ ဆိုတာလဲ ဒီသေဘာတရားပါပဲ။

အရင္က ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာေရးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ကဗ်ာဟာ စာအုပ္ထဲမွာ ေနလိမ့္မယ္။ သမ်ားေတြကို ဖတ္ေစခ်င္လြန္းလို႔ လုိက္ျပတယ္ထား။ အမ်ားဆံုး လိုက္ျပႏိုင္လွရင္ လူဆယ္ေယာက္ေပါ့ ဒီထက္မပိုဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲကဗ်ာကိုပဲ စာအုပ္ထဲမွာ မေရးဘူး။ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာေရးတယ္ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ကို လူရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ကၽြန္ေတာ္လိုက္ျပ ႏိုင္စြမ္းရွိလာတယ္။

ေလာ္စပီကာ ဆိုတာကေတာ့ဗ်ာ ... .
အဲဒီေလာ္စပီကာကို လူတစ္ေယာက္ လက္ထဲကို ထည့္လုိက္တယ္ဆိုပါစို႔၊ အဲဒီလူဟာ အဆိုေတာ္ ျဖစ္ရင္ ေလာ္စပီကာကို သံုးၿပီး သီခ်င္းဆိုလိမ့္မယ္၊ ဘုန္းႀကီးျဖစ္ရင္ တရားေဟာလိမ့္မယ္၊ ေက်ာင္းဆရာဆိုရင္ သင္ေထာက္ကူျပဳ ပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ အသံုးခ်လိမ့္မယ္၊ ထီသယ္ကေတာ့ ထီေရာင္းလိမ့္မယ္၊ ေစ်းသည္ကေတာ့ ေစ်းသည္ကေတာ့ ေစ်းေရာင္းလိမ့္မယ္၊ အရက္သမား လက္ထဲေရာက္သြားရင္း မူးတဲ့ အခါမွာ ရပ္ကြက္ထဲလွည့္ၿပီး ေအာ္ဆဲေကာင္း ေအာ္ဆဲလိမ့္မယ္။

အဲလို အရက္သမားက ေလာ္စပီကာကိုသံုၿပီး ေအာ္ဆဲတာနဲ႔ ေလာ္စပီကာသံုးတဲ့ လူတိုင္းကို ေလာ္စပီကာ မသံုးရဆိုတဲ့ အမိန္႔ထုတ္ျပန္လိုက္ေတာ့မွာလား။

ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာလဲ ဒီသေဘာတရားပါပဲ . . . .

Read More...

Summary only...