ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ ပထဆံုး လံုးျခင္း၀တၳဳ

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပထဆံုးလံုးျခင္း၀တၳဳကို ဒီေန႔ညမွာ အၿပီးသတ္ေရးၿပီးသြားပါၿပီ။ ဒီဇာတ္လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ေရးၿပီး သိပ္မၾကာခင္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ ေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက စၿပီးေရးေနတာပါ။ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ၾကာသြားလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးေပါက္လာရင္ေရးလိုက္ မေရးခ်င္ရင္ ပစ္ထားလိုက္ ႏွစ္လသံုးလေလာက္ေနမွ ျပန္ေရးလိုက္ ေရးလိုက္ မေရးလိုက္ လုပ္ေနတာေတြေၾကာင့္ပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕အခန္းေတြဟာ ေရးၿပီးခါစ ျပန္ဖတ္တဲ့အခါမွာ အရမ္းေကာင္းတယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ ႏွစ္လသံုးေလာက္ပစ္ထားၿပီး ျပန္ဖတ္တဲ့အခါမွာ အားနည္းခ်က္ေတြကို ျပန္ေတြ႕ရတတ္ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီအခန္းကို ျပင္လိုက္ျပန္ေရာ။ အဲဒီအခန္းကို ျပင္ၿပီဆိုေတာ့ အဲဒီအခန္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အခန္းေတြကိုပါ ေလွ်ာက္ျပင္ အဲလို အဲလိုနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကာသြားခဲ့တာပါ။ စာေပစိစစ္ေရး တင္မွာရယ္ တျခားျပင္ဆင္တာေတြရယ္ ထည့္တြက္လုိက္ရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အနည္းဆံုး ႏွစ္လ ထပ္ၾကာပါဦးမယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီစာအုပ္ကို ဒီႏွစ္မကုန္ခင္ ထြက္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္မွန္းထားပါတယ္။

ေအာက္မွာ ေကာင္းႏုိးရာရာ ေရြးထားတဲ့ အခန္းအဖြင့္ေလးေတြကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အခန္း (၃)

ကိုယ္ခ်စ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္ေျပေနရင္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ႏွင္းေတြ ဘယ္ေလာက္က်ၿပီး ခ်မ္းေနပါေစ၊ အခ်စ္ဟာ ရင္ကိုေႏြးေထြးေစတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ေလာကငရဲလို ပူေနပါေစ၊ အခ်စ္ဟာ ရင္ကိုေအးျမေစတယ္။

ေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘရိတ္ေပါက္သြားတဲ့ ကားလို အခ်စ္ဟာ အိုဗာေတြျဖစ္ကုန္တယ္။ ေႏြးရမဲ့အစား ပူေလာင္လာတယ္။ ေအးျမ မဲ့အစား ေအးစက္သြားတယ္။

အခန္း (၆)

တကယ္ေတာ့ အလြမ္းဆိုတာ အဆိပ္တစ္မ်ိဳးပဲ။ အဲဒီအဆိပ္က ႏွလံုးသားကို တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေဆြးေျမ့ေစတယ္

မေန႔ညက မိုးသက္ေလျပင္းက် သြားသည့္အရွိန္ေၾကာင့္ တစ္မနက္လံုး မိုးေတြရြာေနခဲ့သည္။ ေန႔ခင္းမွာ မိုးတိတ္စျပဳၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ မိုးေရစက္ေလးမ်ားကေတာ့ တံစက္ျမိတ္မွာ တြဲလွဲခိုၿပီး တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္ က်ေနေသးသည္။ တံစက္ျမိတ္တြင္ တြဲလႊဲခိုေနေသာ မိုးေရစက္မ်ားႏွင့္အျပိဳင္ အခန္းျပဴတင္းေပါက္၀က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္လံုးအိမ္ေတြလည္း မ်က္ရည္စက္ေလးမ်ား တြဲလႊဲခိုေနသည္။

“ ပံုဆြဲတာ ၀ါသနာပါတယ္ဆိုလို႔ သင္တန္းေပးတက္တာ၊ ေပါက္လုပ္ပဲ စားေကာင္နဲ႔ ရည္းစားထားဖို႔ မဟုတ္ဘူး”

အဲဒီေန႔က သူ႔ဘ၀ထဲမွာ မုန္တိုင္းက်တဲ့ေန႔။ မုန္တိုင္းက်ရင္ မုန္တိုင္းသင့္သည့္ ေနရာမ်ား စုတ္ျပတ္သြားသလို၊ မုန္းတိုင္းသင့္ခံ သူ႔ႏွလံုးသားမွာလည္း ပြန္းပဲ့ ဒါဏ္ရာေတြေတြ ရခဲ့သည္။ မုန္တိုင္းရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ေကာင္းကင္မွာ မိုးေတြရြာသလို၊ မုန္းတိုင္းသင့္ခံရသူ၏ မ်က္လံုးမွာလဲ မိုးေတြ ေန႔တိုင္းရြာခဲ့သည္။

အခန္း(၇)

တကယ္ေတာ့ ႏွလံုးသားဆိုတာ အျဖဴေရာင္သက္သက္ပါ၊ အဲဒီအျဖဴေရာင္ ေလးေပၚကို လူေတြက ေဆးေရာင္ေတြျခယ္ၾကတယ္ေလ ပထမဆံုး ျခယ္လိုက္တဲ့ အေရာင္နာမည္က ခင္မင္မႈတဲ့ ေနာက္ေတာ့ သံေယာဇဥ္ ေနာက္ေတာ့ အခ်စ္။
လူေတြက ေမးၾကတတ္ၾကတယ္၊ အျဖဴေရာင္ သက္သက္ေလးက ပိုေကာင္းလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရာင္စံုလွလွေလးျခယ္ထားတာ ပိုေကာင္းလားတဲ့။ တကယ္ေတာ့့ အျဖဴေရာင္ သက္သက္ေလးက လွပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအျဖဴေရာင္ေလးကို ေဆးေရာင္လွလွေလးေတြ ျခယ္လိုက္ေတာ့ ပိုလွသြားသလိုပဲ။
ဘယ္ေလာက္ပဲလွတဲ့ ေရာင္စံုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပဲ ျဖစ္ေနပါေစ အခ်ိန္ကာလေတြၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေနေတြ ေလေတြရဲ႕ တိုက္စားမႈေအာက္မွာ အေရာင္ေတြက မႈံ၀ါး၀ါးနဲ႔ လႊင့္ပါးေပ်ာက္ျပယ္ကုန္တယ္။ အဲလိုပဲ အလြမ္းေတြရဲ႕ တုိက္စားမႈေအာက္မွာ အခ်စ္ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီကားဟာလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မႈံ၀ါးသြားတတ္တယ္။

အခန္း (၈)

လူတုိင္းက တေစၦမေၾကာက္တတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ….. ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကို ျပန္မခ်စ္မွာကိုေတာ့ လူတုိင္းေၾကာက္ၾကပါတယ္။

နည္းနည္းခ်စ္ရင္ နည္းနည္းေၾကာက္မယ္ မ်ားမ်ားခ်စ္ရင္ မ်ားမ်ားေၾကာက္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ဖြင့္မေျပာရဲေလာက္ေအာင္ကို ေၾကာက္ၾကတယ္……..

အခန္း (၉)

၀ါးပင္ဟာ တစ္သက္မွာ တစ္ၾကိမ္ပြင့္ၿပီးရင္ ေသဆံုးသြားတတ္တယ္။ လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္ အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ၀ါးပင္လိုပဲ တစ္သက္မွာ တစ္ၾကိမ္ပဲ ေတြ႕တယ္တဲ့ . . . . .

လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခ်စ္က ဖီးနစ္ငွက္လိုပဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္လည္ရွင္သန္လာႏိုင္တာတယ္တဲ့

အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားၾကည့္တယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ၀ါးပြင့္လား ဖီးနစ္ငွက္လား

Read More...

Summary only...

နာမည္မေပးရေသးေသာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

ကၽြန္ေတာ့္ ဆိုတဲ့ အေကာင္က အၿမဲတမ္းလြဲ ေခ်ာ္ေနၾကေလ။ ဘယ္ေနရာကို သြားသြား၊ ဘာကိုလုပ္လုပ္၊ ေနရာတိုင္း အလုပ္တိုင္းမွာ အရာရာနဲ႕ အေၾကာင္းေၾကာင္းဗ်။ တစ္ခုတစ္ေလ မလြဲရရင္ ထမင္းစား မ၀င္တဲ့ အေကာင္ေပါ့ဗ်ာ။

အဲလို ေနရာတကာမွာ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္။ အဲဒီလြဲေခ်ာ္မႈေတြက ကၽြန္ေတာ္ကို ဒုကၡလွလွ ေပးေလ့ရွိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အဲဒီ ဒုကၡေတြက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ငိုခ်င္ေပမယ့္ ေဘးကၾကည့္တဲ့လူအတြက္ ဟာသေတြ ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ အဲအဲလို အဲလို လြဲေခ်ာ္မႈေတြက တစ္ႀကိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည္ႏူးမႈေလးေတြ ဖန္တီးေပးခဲ့တယ္ဆိုရင္ . . .
သင္ယံုေလမလား

ရန္ကုန္မွာ ေနထိုင္လို႕ မေကာင္းေအာင္ ပူျပင္းလွတဲ့ ေႏြရာသီတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ဦးလြင္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ ေရာက္ခဲ့တယ္။ နာမည္ေက်ာ္ ျပင္ဦးလြင္ကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ အတိုင္းပါပဲ ရန္ကုန္ေႏြနဲ႕ ျပင္ဦးလြင္ေႏြက လံုး၀ တစ္ျခားစီ။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဇတ္လမ္းေလးကေတာ့ အဲဒီ ျပင္ဦးလြင္မွာ အစပ်ိဳးခဲ့တာေပါ့။

အဲဒီေန႕က နံနက္ ဆယ္နာရီ၀န္းက်င္ ေလာက္မွာ ျပင္ဦးလြင္ကို ေရာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တည္းရမဲ့ ဟိုတယ္ ေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းေတြထား ေရေတြပါေတြခ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ တေရး တေမာအိပ္တယ္။ အဲလို အဲကြန္းမဖြင့္ပဲ ေအးတဲ့ ေႏြရာသီ ေန႕လည္ခင္းေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း။

`` ေဟ့ေကာင္ထ သြားၾကမယ္ ´´ ဆိုတဲ့ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မထခ်င္ထခ်င္နဲ႕ ထလိုက္ရတယ္။ သူတို႕ေျပာတာေတာ့ ျပင္ဦးလြင္ ေနရာအနွံ႕ကို ပတ္မယ္ဆိုပဲ။ အဲဒီေတာ့လည္း ထရတာေပါ့ေလ။ မ်က္ႏွာေလး ဘာေလးသစ္ အ၀တ္စားလွဲ ကင္မရာေလး ဆြဲၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဟိုတယ္ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းလာခဲ့တယ္။

ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္ေတြက ကားေပၚေရာက္ေနၿပီ။ တက္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ကားေပၚတက္ ထိုင္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားမထြက္ေသးဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ေလးမွာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ စက္ဘီးစီး သြားတာေတြ႕လိုက္လို႕ ကင္မရာကို အလွ်င္အျမန္ထုတ္ၿပီး ရိုက္ဖို႕ ပါ၀ါဖြင့္လိုက္တယ္။ ပြင့္မလာဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကားက ထြက္ၿပီ။ အခုမွ သတိရတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဘထၳရီက အခန္းထဲမွာ အားသြင္းထားတာ ထည့္မလာခဲ့မိပဲကိုး။ အဲေတာ့မွ ``ကားဆရာေရ ဟိုးဟိုး´´ လို႕ေအာ္ရပ္ခိုင္းၿပီး ဘကၳရီ ယူဖို႕ ဟုိတယ္ ဆီကို တစ္ေခါက္ျပန္ ေျပးခဲ့ရတယ္။

ဧည့္ၾကိဳေကာင္တာ ေရာက္ေတာ့ ဧည့္ၾကိဳေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ၿပံဳးျပတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူၿပံဳးျပတာ မၾကည့္အားဘူး။ အခန္းနံပါတ္ 201 ေသာ့ေပးပါလို႕ ေတာင္းၿပီး အေပၚထပ္ကို တက္လာခဲ့တယ္။ ဒုတိယထပ္ အခန္းနံပါတ္ 201 ေရာက္ေတာ့ ျပသနာက အဲဒီမွာ စတာဗ်။

ကၽြန္ေတာ္ ေသာ့ကို ဖြင့္ၿပီး အခန္းထဲ ကို၀င္လိုက္တာနဲ႕ မိန္းကေလး ေအာ္သံေတြထြက္လာတယ္။ အခန္းက သံုးေယာက္ အိပ္ခန္း။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခန္းထဲကုတင္ေတြေပၚမွာ ေကာင္မေလးေတြ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္ေနရာကေန နီးရာ ေစာင္ေတြကို ဆြဲျခံဳၾကတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ပါလိမ့္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္ေသေသၿပီး ေငးၾကည့္ေနတုန္းမွာ ၀ွီးကနဲ အသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လိေမၼာ္သီး တစ္လံုး ကၽြန္ေတာ့နားသယ္ နားေလးကျဖတ္ၿပီး တံခါးကို သြားမွန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီတိုင္း ဆက္ရပ္ေနရင္ လိမ္ေမာ္ပ်ံေတြ အျပင္ ေခါင္းအုန္းပ်ံ ေဒါက္ဖိနပ္ ပ်ံေတြ ဆက္တိုက္ ၀င္လာႏိုင္တာမို႕ အခန္းျပင္ကို ျပန္ထြက္ၿပီး တံခါကို ၀ုန္းကနဲ ဆြဲပိတ္လိုက္တယ္။ ဘယ္လို ျဖစ္ရတာပါလိမ့္ . . .

ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစား ေနတုန္းမွာ ေလွကားအတိုင္း ေျပးတက္လာတဲ့ ဖိနပ္သံေတြၾကားရတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဧည့္ၾကိဳက ေကာင္မေလး။

`` အစ္ကို! အစ္ကို! ေသာ့မွား ယူသြားတယ္။ အစ္ကို႔ အခန္းက 301 ´´
လို႕ လက္ထဲက ေသာ့ေလးကို ကိုင္ျပရင္ ျပာျပာသလဲ ေျပာတယ္။

`` ဟာ ဒါဆို ဒါကၽြန္ေတာ့ အခန္းမဟုတ္ဘူးေပါ့ ´´

`` မဟုတ္ဘူး၊ အစ္ကိုတို႕ အခန္းက အေပၚထပ္မွာ´´

`` ဒါဆိုဘာျဖစ္လို႕ အဲဒီေသာ့ၾကီးေပးလဲ´´

`` အစ္ကိုက 201 ဆိုၿပီးေတာင္းေတာ့ သမီးက ေၾကာင္ၿပီးေပးလိုက္မိတာ´´

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ေကာင္မေလးနဲ႕ ဆက္ၿပီး အျငင္းပြားေနလို႕ မျဖစ္။ ကားေပၚက ေစာင့္ေနတဲ့ လူေတြ ေမတၱပို႕ ေတာ့မည္။ ထို႔အတူ ဤေနရာတြင္ ၾကာရွည္စြာ ရပ္ေနျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အင္မတန္ အႏၵယ္ ၾကီးမားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္မေလး လက္ထဲက ေသာ့ကို ဆြဲယူၿပီး အေပၚထပ္ကို ေျပးတက္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အခန္းမမွားေတာ့ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ ကားေပၚ ျပန္ေရာက္ေတာ ့ အားလံုးက ေမတၱာပို႕ေနၾကၿပီ။ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ အခုသြားမွာ ပိတ္ခ်င္ေျမွင္ကိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မ၀င္စားႏုိင္ဘူး။ အခု ဟိုတယ္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျပသနာက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္ႏိုင္ေသးလဲ ဆိုတာ မသိေသးဘူးေလ။

မဟာအံ့ထူးကံသာ၊ ပိတ္ခ်င္းေျမွာင္၊ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ ညေနပိုင္းေရာက္ေတာ့ ကန္ေတာ္ႀကီးကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ ကန္ေတာ္ႀကီးထဲ ေရာက္ေတာ့ တခ်ိဳ႕က ဘာဂီေတြငွားၿပီး ေလွ်ာက္ပတ္ႀကည့္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွ မၾကည့္ႏိုင္ဘူး။ စိတ္လဲ သိပ္မပါတာေၾကာင့္ ပန္းပင္ေတြနားမွာ သြားၿပီး လိပ္ျပာေလးေတြကိုပဲ ဓာတ္ပံုလိုက္ရိုက္ေနလိုက္တယ္။

ေဒလီယာ ပန္းေလးေပၚမွာ နားေနတဲ့ လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ အမိအရ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတုန္း ေနာက္က ေခၚသံတစ္ခုၾကားလိုက္တယ္။

`` ဓာတ္ပံုဆရာ ဓာတ္ပံုရိုက္မလုိ႕ ´´

ကၽြန္ေတာ္ လည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလး သံုးေလးေယာက္ ကိုေတြ႕ရတယ္ ။ အသက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မတိမ္းမရိမ္းေတြ ပါပဲ။ ပံုစံေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္မွ လံုခ်ည္မပါဘူး။ ကြာတားပင္နဲ႕ ၊ ေဘာင္းဘီရွည္နဲ႕။ ဆံပင္ကို ေျဖာင့္ထားတဲ့ လူနဲ႕၊ ေကာက္ထားတဲ့ လူနဲ႕။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဓာတ္ပံုဆရာနဲ႕ မွားေနပံုေပၚပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဓာတ္ပံုဆရာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ေျပာမလို႕ ကာရွိေသးတယ္ သူတို႕ထဲ တစ္ေယာက္က ပန္ပြင့္ေလးကို ကိုင္ၿပီး အမူရာေတြ ဘာေတြလုပ္ေနၿပီ။

`` ဒီအတိုင္းေလး တစ္ပံုရိုက္´´ တဲ့

ကၽြန္ေတာ္လည္း မထူးေတာ့ပါဘူးေလ ဆိုၿပီး အဲဒီေကာင္မေလးကို ရိုက္မလို႕ ကင္မရာနဲ႕ ခ်ိန္လိုက္တယ္။ ရိုက္မလို႕ Focus ခ်ိန္ေနတုန္းရွိေသးတယ္။ သူတို႕ အုပ္စုထဲက အသံထြက္လာတယ္

`` ေဟ့ေဟ့ မတ္တပ္ရပ္ႀကီးနဲ႕ မလွဘူးထိုင္လိုက္ ထိုင္လိုက္ထိုင္လိုက္´´

`` ဟုတ္လား ဒါဆို မရိုက္နဲ႕ ဦးထိုင္လိုက္ဦးမယ္ ´´
ကၽြန္ေတာ္လဲ သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္

`` အစ္ကိုရၿပီ ရိုက္ေတာ့´´

ေကာင္မေလးက ပန္းပြင္ေလးနားမွာ ေဘးတစ္ေစာင္း ေလးထိုင္ေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒူးေထာက္ထိုင္ၿပီး ရိုက္မလို႕ ခ်ိန္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႕ အုပ္စု ထဲက အသံ ထြက္လာျပန္တယ္။

`` ဟိုလူႀကီး ! ဟိုလူႀကီ ! ´´

`` ဘယ္လူႀကီးလဲ၊ ဘယ္လူႀကီးလဲ ´´

`` ေန႕လည္က အခန္းထဲ ၀င္လာတဲ့ လူႀကီး ´´

`` ဘယ္မွာလဲ ဘယ္မွာလဲ ´´

`` အဲမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ေနတဲ့ လူႀကီး ´´

`` ဟင္ . . ဟုတ္လား ´´ ဆိုၿပီး ေကာင္မေလးေတြ ထြက္ေျပးကုန္ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္လို႕ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိဘူး။ သတိရလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးေတြ ထြက္ေျပးကုန္ၾကၿပီ။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေတာင္းပန္မိလိုက္ဘူး။ ထားလိုက္ေတာ့ေလ။ ဟိုတယ္ေရာက္မွ ပဲ သြား ေတာင္းပန္ေတာ့မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ပန္းပြင့္ေလး ေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္မလို႕ ပန္းပင္နားေလး တုိးလာခဲ့တယ္။ ေစာေစာက ဓာတ္ပံု အရိုက္ခံမဲ့ ေကာင္မေလး ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာနားေရာက္ေတာ့။ ပိုက္ဆံ အိတ္တစ္အိတ္ေလး တစ္အိတ္။ ၾကည့္ရတာ ေစာေစာက ဓာတ္ပံု အရိုက္ခံ မဲ့ေကာင္မေလး ေၾကာက္အားလန္႕ အားနဲ႕ ထြက္ေျပးရင္း က်က်န္ထားခဲ့ပံုပဲ။

ေကာက္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုက္ဆံ အိတ္ထဲမွာ ပိုက္ဆံ တစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ ထီလက္မွတ္သံုးေစာင္ မွတ္ပံုတင္တစ္ခုနဲ႕ ေက်ာင္းသားကဒ္ တစ္ခုကိုေတြ႕တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ထုတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ယြန္း၀တ္မံႈ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ အပိုင္း(က) ေဆးတကၠသိုလ္ (၁) ရန္ကုန္တဲ့ ။ ဟိုတယ္ေရာက္ရင္ ျပန္ေပးမယ္ဆိုၿပိး အဲဒီပိုက္ဆံ အိတ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္ယူခဲ့တယ္။


ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ ဆက္ေရးမည္

* * *

Read More...

Summary only...

လက္ေဆာင္ဆိုး 2

အပိုင္းတစ္ကို မဖတ္ရေသးရင္ ဒီေနရာေလးကို ႏွိပ္

တစ္ပတ္ခန္႕အၾကာ

ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလး အဖိုးဖုန္းနံပါတ္ကို ျပန္ဆက္ၾကည့္ေတာ့ ဖုန္းကိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သူ ျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ ကေလးမေလးရဲ႕ အဖိုးက ညေနေလးနာ ရီမွာ သူ႕ရံုးခန္းကိုလာေတြ႕ ဖို႕ေျပာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ညေနေလးနာရီ ေရာက္ေတာ့ ကေလးမေလးရဲ႕ အဖိုးရံုးခန္းကို ေရာက္သြားတယ္။ ရံုးခန္းေရာက္သြား တယ္ဆိုရင္ပဲ စာေရးမေလး ေျပာတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ျမည္းေဆးရံု တင္ရလို႕ ျပန္သြားၿပီ ကၽြန္ေတာ္လာ ရင္သူ႕ဆီကို ဖုန္းဆက္ဖို႕ မွာသြားတယ္လို႕ ေျပာေပးပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ရံုးကေနပဲ ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့ ကေလးမေလးကို ေဆးရံုတင္ထားရတယ္တဲ့။ ဒီေန႕ ညေန ၇ နာရီ ေလာက္သူ႕အိမ္ကို လာႏိုင္မလားတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ လာႏိုင္ပါတယ္လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။
ညခုနာရီ ထိုးခါနီးေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ျခံကိုေရာက္သြားတယ္။ သူတို႕ျခံက တာေမြ အ၀ိုင္းထိပ္ဘက္ ဗဟန္ၿမိဳ႕ထဲက ဆိပ္ျငိမ္ရပ္ ကြက္ထဲကမွာပါ။ ျခံေရွ႕က ဘဲလ္ကို ႏွိပ္လိုက္ေတာ့ ျခံေစာင့္က တခါးလာဖြင့္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ခဏေစာင့္ပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိုင္ေနတုန္း ျခံထဲကို ကားတစ္စီး ၀င္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူတစ္ေယာက္ ဆင္းလာၿပီး အိပ္ထဲကို ေျခလွမ္းသြက္သြက္နဲ႕ ၀င္လာတယ္။ အဲဒီလူက ဘယ္မွာလဲ ငါ့ဧည့္သည္ ေရာက္ၿပီလားတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေရာက္ၿပီလို႕ ေျပာေတာ့ အဲဒီလူက တစ္ခါတည္း ထမင္းစားဖို႕ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚတယ္ ကၽြန္ေတာ္က စားၿပီးၿပီလို႕ေျပာေတာ့ ေအးဒါဆို ထမင္းမစားလဲ အေအးေလး ဘာေလးေသာက္ ေပ့ါကြာ ငါကေတာ့ အခ်ိန္ သိပ္မရဘူး ထမင္းစားရင္း စကားေျပာၾကတာေပါ့တဲ့။
သူနာမည္သည္ ဦးလူေက်ာ္ ျဖစ္၍ ယခုအခါ အသက္ ေျခာက္ဆယ္ ေက်ာ္ခန္႕ရွိေနၿပီ။ သူ႕တြင္ သားတစ္ဦး ရွိၿပီး ယင္သားမွာ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ယခုကေလးမေလး ကိုေမြးသည္။ ယခု ကေလးမသည္ ငယ္စဥ္ကတည္း မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္အိမ္မွ ေကာင္မေလးႏွင့္ အတူေန အတူစား ျဖင့္ အလြန္ရင္းႏွီးခင္မင္သည္။
လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္က အန္ကယ့္သား ေရာ ေခၽြးမေရာ ကူးစက္ေရာဂါနဲ႕ ဆံုးသြားၾကတယ္။ အဲဒီကတည္းက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အိမ္က ကေလးမေလး မိဘေတြက အန္႕ကယ့္ ျမည္းကို ေပးမကစားေတာ့ဘူး။ ဦးသားနဲ႕ ေခၽြးမနဲ႕က ႏွစ္လေလာက္ျခားတယ္။ ေခၽြးမ အရင္ဆံုးသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမည္းေလးကို ေသြးစစ္ၾကည့္တယ္ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ေျမးေလးမွာ HIV က နေဂးတစ္ပဲ ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕အေဖ ဆံုးသြားတယ္။
ေျမးေလးကို ေနာက္ေျခာက္လ ေနေတာ့ ေသြးထပ္စစ္ေတာ့ ေပါ့စတစ္ ေတြ႕ရတယ္။ HIV ပိုးက တစ္ခါတစ္ေလမွာ ရွိေနေပမယ့္ နေဂးတစ္ အေနနဲ႕ လဲ ျပတတ္တယ္ ဒါေၾကာင့္ ေသခ်ာေအာင္ ၆ လေနရင္ ေသြးတစ္ခါ ျပန္စစ္ရတယ္ ။ အဲဒီကတည္းက အန္ကယ္လဲ သူ႕ကို ေက်ာင္းမလြတ္ေတာ့ဘူး။ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္အိမ္က ကေလးမေလးနဲ႕ ေတာ့ သူတို႕ တယ္လီဖုန္းခ်င္း ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီ အထိ အန္ကယ္ ေျမးက အေကာင္းပဲ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးေလး လေလာက္က ေကာင္မေလး အဖ်ား၀င္ၿပီး ရုတ္ရရက္ေသသြားတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က စၿပီး အန္ကယ့္ေျမးက အန္ကယ္က လြဲရင္ ဘယ္သူနဲ႕ မွ စကားလဲ မေျပာေတာ့ဘူး။ သူ႕ဖာသူပဲ ေနေတာ့တာ။ တစ္ေနကုန္ ေခြၾကည့္တယ္ အရုပ္ေတြနဲ႕ ကစားတယ္။ သူအခန္းထဲကေနလဲ အျပင္မထြက္ေတာ့ဘူး။ တယ္လီ ဖုန္းတစ္လံုးကို သူ႕အခန္းထဲမွာ ယူထားတယ္ သူဆက္ခ်င္ရင္ ဆက္တယ္ အဆက္ခ်င္ရင္ ဖုန္းခြက္ ႀကီးကို ပက္လက္ လန္ထားတယ္။ အဲလို လန္ထားလို႕ အသံၾကယ္လာရင္ စပီကာကို တိုးထားတယ္။ သူဆက္ခ်င္တာ ရွိမွာ အသံျပန္ဖြင့္ၿပီး ဆက္တယ္။
ဒါဆို သူ႕ကို ေက်ာင္းဘာလို႕ ဆက္မထားေတာ့တာလဲ။
သူမွ မေနခ်င္ေတာ့ အန္ကယ္လဲ သူစိတ္ခ်မ္းသာရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီး မထားေတာ့ဘူး။ မေန႕ကေတာ့ ေရာဂါ ေဖာက္လာလို႕ ကူးစက္ေရာဂါကု ေဆးရံုးၿကီးမွာ တင္ထားတယ္။ သလိပ္ စစ္ၾကည့္ေတာ့ TV ျဖစ္တာတဲ့။
TV ကဘယ္ကကူး လို႕လဲ။
အဲဒါေတာ့ အန္ကယ္လဲ မေျပာတတ္ဘူးကြာ။
ကဲ ေမာင္ရင္ အန္႕ကယ္ကို ခြင့္ၿပဳပါဦး ေဆးရံုသြားရဦးမယ္။ ဟိုမွာ သူ႕အဖြားနဲ႕ ထားခဲ့တာ။ သူက အဖြားကို အဲေလာက္မဟုတ္ဘူး အဖိုးမွ အဖိုးျဖစ္ေနလို႕။

ကၽြန္ေတာ္ ေရာလိုက္ခဲ့ လို႕ရမလားဆိုေတာ့ သူ႕ျမည္းကို ေမးၾကည့္ပါဦးမယ္တဲ့ ေနာက္ဖုန္းဆက္ပါတဲ့။ ေနာက္ေန႕ က်ေတာ့ ဦးလူေက်ာ္ဆီကို ဖုန္းဆက္ပါတယ္ ေဆးရံုကို ကၽြန္ေတာ္လိုက္လို႕ ရမရေပါ့။
အဖိုးျဖစ္သူက ေျပာျပေတာ့ ကေလးမေလးက ကၽြန္ေတာ့ကို ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္တဲ့ ညေန ၅ နာရီေလာက္ ဦးလူေက်ာ္ ေရးခ်ိဳးျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္မွာ လာေစာင့္ပါတဲ့။ ၿပီးရင္သူ႕ကားနဲ႕ပဲ ေ၀ဘာဂီကို ကူးစက္ေဆးရံုႀကီးကို လိုက္ခဲ့လိုက္တဲ့။ ဒါနဲ႕ ေန႕ခင္းဘက္ ေရာက္ေတာ့ အရုပ္ဆိုင္မွာ ၆ လက္မ ခန္႕ရွိေသာ ပါ၀ါရိန္းၾကား အနီေရာင္ အရုပ္ေလး တစ္ရုပ္ကို ၀ယ္လာခဲ့တယ္ ၿပီးေတာ့ ညေနငါးနာရီ ထိုးမဲ့ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ့သူ ငယ္ခ်င္းကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေျပာျပေတာ့ သူလဲ လိုက္ခ်င္ပါတယ္တဲ့။ ဒါေၾကင့္ ညေနငါးနာရီ အေရာက္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ အတူူ ဦးလူေက်ာ္တို႕ အိမ္ကိုထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူ႕အိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ ငါးနာရီ မတ္တင္းပဲရွိပါေသးတယ္ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး ေစာင့္ေနပါတယ္။
ငါးနာရီထိုးၿပီး ဦးလူေက်ာ္ေရာက္မလာ ေသးပါဘူး။ ငါးနာရီ ၁၅ ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေနႏိုင္လို႕ ဦးလူေက်ာ္ကို ဖုန္းေခၚတယ္။ သူဖုန္းမကိုင္ဘူး။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေရာဂါ အေျခအေန မေကာင္းလို႕မ်ား ဖုန္းမကိုင္တာလို႕ ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္ စိတ္ေတြ၀င္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဦးလူေက်ာ္ ျပန္အလာကို မေစာင့္ေတာ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ေျမာက္ဥကၠလာမွာ ရွိတဲ့ ေ၀ဘာဂီ ကူးစက္ေဆးရံုႀကီးကို ကားငွားၿပီး သြားၾကပါတယ္။
ေဆးရံုးေရာက္ေတာ့ ဘယ္ကို သြားလို႕ သြားရမွန္း မသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဟိုေမးဒီေမး ေမးရင္းနဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာ ကေလးမေလး ေဆးကုေနတဲ့ အခန္းကို ေရာက္သြားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခန္းထဲကို ၀င္သြားေတာ့ ေျမးအဖိုးႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာ ေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေတာင္ မကိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုမွ ေတာ့ေရာဂါ အေျခအေန ဆိုးေနေလာက္ၿပီ လို႕ထင္ထားတာ ပကတိ အေကာင္းတိုင္း ေတြ႕ေတာ့မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။
ကေလးမေလးက ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနတယ္ သူက အသားျဖဴျဖဴ ၀၀ ေလးပါပဲ။ သူဟာ ေရာဂါသည္ ဆိုတာကို မသိသာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သာမန္ လူေလာက္ေတာ့ မရႊင္ျပႏိုင္ရွာပါဘူး။ သူလဲသူ႕ ေ၀ဒနဲ႕သူကိုး။ အဲလို မရႊင္မျပ ျဖစ္တဲ့ ၾကားထဲက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ျပံဳးျပပါေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က ဖုန္းမကိုင္လို႕ စိုးရိမ္မိေသးတဲ့ အေၾကာင္းေျပာေတာ့။ တယ္လီဖုန္းက ရံုးမွာ က်န္ထားခဲ့လို႕တဲ့။
ၿပီးေတာ့ ကေလးမေလးကို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္လာတဲ့ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အရုပ္ေလး လက္ေဆာင္ ေပးမလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တကၠစီေပၚမွာ က်န္ထားခဲ့ၿပီ။ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ ေနာက္တစ္ေန႕ လာမွ ေပးရံုပဲ ရွိေတာ့တာေပါ့။
အရင္ ဖုန္းထဲမွာ ေျပာတုန္းက စကားမ်ား ၿပီး စြာမယ္လို႕ ထင္ထားတာ သူပံုက အဲေလာက္လဲ စြာမယ္ လို႕ထင္ထားခဲ့တာ။ အျပင္မွာေတာ့ စကားနဲၿပီး သေဘာ ေကာင္းတဲ့ပံုပဲ။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႕ စိတ္၀င္တစားနဲ႕ နားေထာင္ေနပါတယ္။
သူေပးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္စဥ္က သရဲ အေျခာက္ခံရတယ္ ထင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ျပာယာ ခတ္သြားခဲ့ရပံုကို ေျပာျပေတာ့ ရယ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၾကားသိဖူးတဲ့ ဟာသ ပံုျပင္ေလး ေတြေျပာျပၿပီး ခုနာရီ ထိုးခါနီးေလာက္ ေရာက္ေတာ့ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။
ေဆးရံုက အျပန္မွာ ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္မွာ စဥ္းစားစရာ ေတြေခါင္းထဲ ေရာက္လာတယ္။ ကံၾကမမာ ဆိုတာမ်ိဳးက ဆန္းက်ယ္တာကို ေတြ႕ရတယ္။ ကေလးမေလး မိဘေတြ ကူးစက္ ေရာဂါနဲ႕ ဆံုးတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕သမီးကို ကူးမွာ စိုးလို႕ ေပးမေတြ႕ေတာ့ မိဘေတြ။ တကယ္လဲ ေသေတာ့ ေရာဂါရွိတဲ့သူ ထက္ သူ႕သမီးကအရင္ ေသသြားတယ္။
နန္းေတာ္ႀကီးလို႕ ခန္းနားတဲ့ တိုက္ႀကီးေနတဲ့ သူေဌးႀကီးေတြလဲ သာမန္လူေတြနဲ႕ မျခား အပူ မီးဆိုတာ ရွိတတ္ၾကတာ ခ်ဥ္းပါပဲ။
ေနာက္တစ္ရက္ ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္ဆိုင္ကေန ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အနီ ေကာင္ေလး တစ္ေကာင္ ထပ္၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တ ေခါက္ထပ္သြားရင္ ေပးဖို႕အတြက္ပါ။ ရံုးကို ေရာက္ေတာ့ အဲဒီ အရုပ္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ့စားပြဲ ေပၚမွာ တင္ထားလိုက္တယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႕မွာပဲ ခရီးသြားရမယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ရက္မွာ သြားေပမဲ့ အစဥ္ပ်က္ သြားျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ အရုပ္ကေလးကို ျပန္လာမာပဲ ေပးေတာ့မယ္ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့အံဆြဲထဲမွာ ထည့္ထားခဲ့တယ္။

အဲဒီအရုပ္ကေလးဟာ ဒီေန႕ အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ့အံဆြဲထဲမွာပဲ။ ကေလးမေလးကို မေပးျဖစ္လိုက္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေပးမဲ့ လက္ေဆာင္ထက္ သဘာ၀က ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ဆိုးက ဦးသြားခဲ့တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ခရီး သြားေနတုန္း ကေလးမေလး ဆံုးသြားတယ္။
တကယ္ေတာ့ လက္ေဆာင္ဆိုတာ ရယူလိုသူရဲ႕ ေတာင္းဆို ျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလာတတ္ သလို ့ ေတာင္းဆိုျခင္း မရွိပဲ ေပးသူရဲ႕ ဆႏၵအေလွ်ာက္ ေရာက္ရွိလာတတ္တဲ့ အရာမ်ိဳးပါ။
ဒါေပမယ့္ ကမၻာ ေျမကိုေတာ့ ေတာင္းဆိုမႈမရွိပဲ သဘာ၀ တရားႀကီးကေန လက္ေဆာင္ေတြ မၾကာခဏေပးေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီထဲမွာ မဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ လက္ေဆာင္ေကာင္း ေတြပါသလို ကမၻာသားေတြကို ဒုကခ လွလွေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ ဆိုးေတြလဲ ပါတတ္တယ္။
တကယ္ေတာ့ HIV ဆိုတာလဲ သဘာ၀တရား ေပးခဲ့တဲ့ လက္ေဆာင္ဆိုး တစ္ခုပါပဲ။

Read More...

Summary only...

လက္ေဆာင္ဆိုး

တစ္ခုရက္တြင္ ျပင္းျပင္းရွိေနခိုက္ တယ္လီဖုန္း၀င္လာသည္။ ေကာက္ကိုင္ လိုက္ေတာ့ ဂ်ာနယ္တိုက္ကပါလားတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္လို႕ ေျပာေတာ့ ပါ၀ါရိန္းဂ်ားနဲ႕ ဖုန္းေျပာခ်င္လို႕ ဖုန္းနံပါတ္ေလး ေပးပါတဲ့။
အသံက ေကာင္မေလး အသံေလး။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရုတ္တရက္ ဆိုေတာ့ ေၾကာင္သြားတယ္။ ဘာေျပာလို႕ ေျပာရမွန္မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ေနာက္ေနတာလား ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ သူက ထပ္ေျပာတယ္။ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အနီရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္တဲ့ တျခား အေကာင္ေတြ ဆိုရင္ မလိုခ်င္ဘူးတဲ့ အနီနဲ႕ပဲ ေျပာခ်င္တာတဲ့။
ဖုန္းနံပါ ေတာင္းေနတဲ့ ကေလးမေလး အသံက တည္တည္ ျငိမ္ျငိမ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေကာင္မေလးကို ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ညီမေလး ပါ၀ါရိန္းဂ်ားက ျမန္မာလို မတတ္ဘူး အိဂၤလိပ္လို ပဲေျပာတတ္တာလို႕ ေျပာေတာ့ သူလဲ အဂၤလိပ္ေျပာ တတ္တယ္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္နားမလည္ တဲ့အဂၤလိပ္ စကားေတြနဲ႕ မုတ္ပါတယ္။ အမွန္တိုင္း ၀န္ခံရရင္ ကၽြန္ေတာ္က အိဂၤလိပ္စာ ဆိုရင္ ဆယ္တန္းကို ၄၀ တိနဲ႕ ေအာင္လာတဲ့ လူဆိုေတာ့ ကေလး ေျပာတဲ့ စကားေတြကို နားမလည္ပါဘူး။
ဘာေတြေျပာေနတာလဲ လို႕ေမးလိုက္ေတာ့ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အနီးက လူဆိုးစက္ရုပ္ႀကီးေတြကို ႏိုင္သြားရင္ ေျပာတဲ့ အတိုင္းေျပာတာတဲ့။ အင္းၾကည့္ရတဲ့ ပံုအရဆိုရင္ေတာ့ ဒီကေလးက ေခတဲ့ ကေလးေတာ့မဟုတ္ ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ မနက္ျဖန္ မွရွာေပးမယ္ ဖုန္းနံပါတ္ေပးထားခဲ့ လုိ႕ေျပာေတာ့ ရတယ္ သူျပန္ဆက္မယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့နာမည္ရယ္ ျပန္ဆက္ရမဲ့ အခ်ိန္ရယ္ကို အတိအက် ေမးၿပီးဖုန္းခ်သြားပါတယ္။
ကေလးမေလး ဖုန္းခ်သြားေတာ့ အင္တာနက္ကို ဖြင့္ကာ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား ဆိုက္ေတြကို လိုက္ရွာၾကည့္ပါတယ္။ ပါ၀ါရိန္ဂ်ား ဆိုက္ေတြကို ေတာ့ေတြ႕ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ ေတြကိုေတာ့ မေတြ႕ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၀က္ဆိုဒ္လိပ္ စာေလးကို ႏုတ္ပက္ မွာ မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္တေန႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာ ထားတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ကေလးမေလး ဖုန္းထပ္ဆက္ပါတယ္ ဖုန္းနံပါတ္ရၿပီလားတဲ့ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ မီးက ပ်က္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ကေလးမေလး ေက်နပ္ေအာင္ ၀က္ဆိုဒ္ လိပ္စာေလး ေပးလိုက္မယ္ ကိုယ့္ဘာသာကို ဖြင့္ၾကည့္ေပါ့။
သူ႕ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ပဲေျပာျပလိုုက္တယ္ ၀က္ဆိုဒ္ လိပ္စာကို ရွာေတြ႕တယ္ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္ရွာလို႕ မရဘူး၊ ေလာေလာ ဆယ္မီးပ်က္ေနလို႕ အဲဒီလိပ္စာလဲ ၾကည့္မရဘူးလို႕ ေျပာေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ့ကို ဘိုလို မုတ္ပါတယ္။ ဘာေျပာတာလဲ လို႕ေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ပိန္းတယ္လို ႔ အဂၤလိပ္ဘန္း စကားနဲ႕ ေျပာလိုက္တာတဲ့။ ဘုရားေရ တကယ္မလြယ္တဲ့ ကေလးပါလား။ သူကပဲ စိတ္ဆိုး မာန္ဆိုးနဲ႕ ဆက္ေျပတယ္ ဘယ္ေန႕ ထပ္ဆက္ရမွာလဲ တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ မနက္ျဖန္ ျပန္ဆက္လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ေသခ်ာတယ္ေနာ္ တဲ့။ ေသခ်ာတယ္ လို႕ေျပာေတာ့ ဖုန္းခ်သြားပါတယ္။
ေနာက္ရက္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀က္ဆိုဒ္လိပ္စာ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဖုန္းနံပါတ္ရရင္ ျပန္ဆက္ေပး လို႕ရေအာင္ ဖုန္းနံပါတ္ ေပးထားခဲ့လို႕ ေတာင္းေတာ့ သူဖုန္းနံပါတ္နဲ႕ နာမည္နဲ႕ ကိုေျပာထားခဲ့ပါတယ္။
အဲေန႕ကစၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဆီကို သူဖုန္းမဆက္ေတာ့ပါဘူး။ ပါ၀ါရိန္ဂ်ား ဖုန္းနံပါတ္ပဲ ရသြားလို႕လား စိတ္ပ်က္သြားလို႕လား ဒါမွမဟုတ္ တျခားဂ်ာနယ္ တိုက္ေတြကိုပဲ လိုက္စားေနသလား ကၽြန္ေတာလဲ မေျပာတတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား အေၾကာင္းပါတဲ့ ၀က္ဆိုဒ္ေတြကို ေန႕တိုင္းၾကည့္ျဖစပါတယ္။ ခ်က္တင္ ေျပာေနရင္ေတာင္ ပါ၀ါရိန္းၾကား ဆိုဒ္ကိုေတာ့ ဖြင့္ထားျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႕ တစ္ေန႕မွာ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား ရုပ္ရုင္ထုတ္လုပ္သူ ရဲ႕အီးေမးလိပ္စာ ရတာေၾကာင့္ သူ႕ဆီကို ဖုန္းဆက္လိုက္ပါတယ္။
သူေပးထားတဲ့ နံပါတ္ ဆက္ၾကည့္ေတာ့ မိန္းမၾကီး တစ္ေယာက္လာ ကိုင္ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ နာမည္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ဘာကိစစ ရွိလို႕လဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ အဲဒါသူ႕သမီးတဲ့ ႏိုင္ငံျခား ဘာသာစကားနဲ႕ သင္တဲ့ ေက်ာင္းတစ္ခုမွာ တက္ေနတာ Grate 5 ေရာက္ေနၿပီ ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးလေလာက္ကမွ ဆံုးသြားတာတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လိ္မ္ေနတယ္လို႕ပဲ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီမိန္းမၾကီးကို မယံုၾကည္တဲ့ ေလသံမ်ိဳးနဲ႕ ျပန္ေမးေတာ့။ မိန္မၾကီးငိုပါတယ္။ သားရယ္ တကယ္ေျပာတာပါတဲ့။ မယံုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလက ေၾကးမံုနာေရး ေၾကာ္ျငာနဲ႕ သူတို႕ေက်ာင္းက ထည့္ေပးတဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာကို ရွာၾကည့္လို႕ ရပါတယ္တဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ တယ္လီဖုန္းကိုခ်ၿပီး လြန္ခဲ့သံုးလက သတင္းစာဖိုင္ထဲမွာ ျပန္ရွာၾကည့္တယ္။ ခက္တာက လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလကိုပဲသိၿပီး ေန႕စြဲကို မေမးမိလိုက္ဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလက သတင္စာ ဖိုင္ၾကီးထဲမွာ တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ရွာတယ္။ ေၾကးမံု ကေတာ့ ကုန္သြားၿပီး။ မေတြ႕ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလက ျမန္မာ့ အလင္းသတင္း စာဖိုင္ထဲမွာ ျပန္ၾကည့္တယ္။ တလံုးစာ ဖိုင္ၾကီးသာ ကုန္သြားတယ္ ေစာေစာက ေကာင္မေလးနာ မည္ကိုမေတြ႕ဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေခၽြးေတြကလဲ စက္စက္က်ေနၿပီ။
စိတ္မရွည္တဲ့ အဆံုး ေစာေစာက မိန္းမၾကီးဆီကို ဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္လဲ တို္ေနၿပီ။ သူ႕သမီးနဲ႕ ဖုန္းေပးမေျပာခ်င္ရင္ ေပးမေျပာခ်င္ဘူး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာေပါ့လို႕ အခုလိုမ်ိဳးေတာ့ လူကို စတ္ေျခာက္ျခား ေအာင္မလိမ္သင့္ ဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ မိန္းမၾကီးက ငိုသံနဲ႕ တကယ္ပါသားရယ္ အဲးဒီလက ၂၈ ရက္ ေန႕မွာ ဆံုးတာပါ ေၾကာျငာက ၂၉ ရက္ေန႕မွာ ပါတာပါတဲ့။ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန႕က ၂၈ ရက္ေန႕။
ကၽြန္ေတာ္ ေခၽြးေတြျပန္ေနၿပီ ျဖစ္ခဲ့တာေတြက အိမ္မက္ေတြလား တကယ္ပဲလား။ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းစာ ဖိုင္ေဟာင္းေတြဆီကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ထြက္ခဲ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလ ၂၉ ရက္ေန႕ သတင္းစာကို လိုက္ရွာတယ္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီ ဖိုင္တြဲမွာ ၂၉ ရက္ေန႕ သတင္းစာ မရွိဘူး။ အဲဒီလက အားလံုးစံုတယ္ ၂၉ ရက္ေန႕ သတင္းစာ တစ္ေစာင္ပဲ လို္ေနတာ။ ဒါေၾကာင့္ ေစာေစာက ရွာလို႕ မေတြ႕တာကို။
ကၽြန္ေတာ္ အၾကံတစ္ခု ရသြားတယ္။ ခ်က္ျခင္း ဖုန္းလွမ္းဆက္လိုက္တယ္ အျခားတိုက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆီကို။ ည ၁၂ နာရီ ထိုးခါနီး ၿပီဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကလဲ အိမ္ေနလို႕လားမသိဘူး ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ဖုန္းမကိုင္ဘူး။ ေနာက္ ဖုန္းကိုင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို အေၾကာင္းစံုရွင္းၿပီ ၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလက ၂၉ ရက္ေန႕ ေၾကးမံႈသတင္းစာမွာ ေစာေစာ ကေကာင္မေလး နာမည္နဲ႕ နာေရး ေၾကာ္ျငာ ပါမပါ ရွာခိုင္းလိုက္တယ္။ သူဖုန္း ျပန္ဆက္မယ္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ ေခၽြးေစးေတြ ျပန္ေနတယ္ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခု ေၾကာက္ လန္႕ေနမိသလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ နယ္မွာ ေနတုန္းက သုသန္ထဲမွာ ႏြားေက်ာင္းခ့ဲ တုန္းကေတာင္ အဲေလာက္ ေၾကာက္သလို စိတ္မ်ိဳးမေပၚခဲ့ဖူးဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္လက္က နာရီေလးက တီတီ လို႕ႏွစ္ခ်က္မည္တယ္ ၁၂ နာရီ ထိုးၿပီ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိလုိက္တယ္။ နာရီ မည္သံနဲ႕ တျပိဳင္ နက္မွာပဲ တယ္လီဖုန္း မည္သံထြက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္ ၿပီး ေအားေျပာ ေတြ႕လားလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့ ။ တစ္ဘက္က အသံက သူငယ္ခ်င္း မဟုတ္ဘူး။
ဦးစိုးေဇယ် ဖုန္းနံပါတ္ရၿပီလားတဲ့။ ဘုရား ဘုရား ကၽြန္ေတာ္ ဘာျပန္ေျပာရမလဲ မသိေတာ့ဘူ။ ကၽြန္ေတာ့အိမ္ မက္မက္ေနတာလား တကယ္လား ဆိုတာလဲ မစဥ္းစား တတ္ေတာ့ဘူး။
အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဟိုဘက္က ဖုန္းတစ္လံုး မည္လာတယ္။ ကိုင္လိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္မေလးကို ဖုန္းနံ ပါတ္ရွာလိုက္ဦးမယ္ ခဏကိုင္ထား လို႕ေျပာလိုက္တယ္။
၂၉ ရက္ေန႕ သတင္းစာမွာ အဲဒီ ေကာင္မေလး နာမည္ကို ေတြ႕တယ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခား ဘာသာသင္ ေက်ာင္းတစ္ ေက်ာင္းက Grate 5 ေက်ာင္းသူတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီဘက္မွာ သူ႕ဖုန္း၀င္ ေနတယ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပလိုက္တယ္။
သူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္ ဒါဆိုရင္ သူ႕ဖုန္းကို ပါ၀ါရိန္းဂ်ားရ႕ဲ ဖုနး္ပါလို႕ ေျပာၿပီး ဆက္ခိုင္းလိုက္တဲ့ သူတို႕က Caller ID တပ္ထားေတာ့ ဘယ္ကဆက္သလဲ ဆိုတာ အေျဖကို သိႏိုင္တယ္တဲ့။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလးဘက္ အသံထြက္လာတယ္ ဖုန္းနံပါတ္ ရွာတာ အဲေလာက္ၾကာလားတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရၿပီ ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္း ဖုန္းကို ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္မေလးက ဒါျမန္မာ ျပည္ဖုန္းၾကီးတဲံ။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ပါ၀ါရိန္းဂ်ား ျမန္မာျပည္ ေရာက္ေနလို႕ အဲဒီဖုန္းနံပါတ္မွာ တည္းတယ္ ဆက္ၾကည့္လိုက္လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးက ဖုန္းနံပါတ္ကို ေမးၿပီး ဖုန္းခ်သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ့ ဖုန္းနားေလးမွာပဲ ေစာင့္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ျပန္ဆက္မလားလို႕ ။ ဒီေလာက္အေရး ၾကီးတာကို ကၽြန္ေတာ့ကို ျပန္မဆက္ပဲ အိပ္ေျပာေနသလား ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ ဆီကို ျပန္ဆက္ၾကည့္တယ္။ သူသုတ္သီး သုတ္ျပာ ေလသံနဲ႕ ဖုန္းလာ ထူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွန္း သိေတာ့ သူသက္ျပင္းခ်သြားတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ အခုထိ ကေလးမေလး အခုထိ မဆက္ေသးဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဖုန္းျပန္ ခ်ၿပီး တယ္လီဖုန္း နားေလးမွာ ထိုင္ေနလိုက္တယ္။
ခဏေလာက္ေနေတာ့ ဖုန္းမည္လိုက္တယ္ ေကာင္ကိုင္လိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း။ ဆက္သြား ၿပီတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက သူ႕ကိုသူ ပါ၀ါရိန္းဂ်ားလို႕ ေျပာေတာ့ ဘိုလို ဆဲၿပီး ဖုန္းျပန္ခ် သြားတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဖုန္းနံပါတ္ကို ေတာ့ရလိုက္တယ္။ ေသသြားၿပီ ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး ဖုန္းနံပါတ္နဲ႕ သူဖုန္းနံပါတ္က ၅၄ နဲ႕ စတာခ်င္းေတာ့တူတယ္။ ေနာက္က နံပါတ္ေတြကေတာ့ ကြဲေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီဖုန္းႏွစ္လံုးဟာ တစ္အိမ္ထဲက မဟုတ္ရင္ေတာင္ တစ္ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ျဖစ္ရမယ္ ဆိုတာေတ့ အၾကမ္းဖ်င္း ေကာက္ခ်က္ရရလိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္ ေပးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ရရျခင္း ဆက္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖုန္းက အင္ေက့ ျဖစ္ေနတယ္။ လံုး၀ မ၀င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းပါ ငါးမိနစ္ ျခားတစ္ခါ ေလာက္ေခၚေပမယ့္ လံုး၀မ၀င္ဘူး။ တစ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ေခၚၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း လက္ေလွ်ာ့ သြားတယ္ မေခၚခ်င္ေတာ့ဘူး အိပ္ေတာ့မယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေတာ့ဇြဲမေလွ်ာ့ပဲ တညလံုးေခၚတယ္။ တညလံုး ဖုန္းမ၀င္ဘူး။
ေနာက္ေန႕ ေရာက္ေတာ့လဲ ဆက္ေခၚတယ္ ဖုန္းက မ၀င္ပါဘူး။ ညပိုင္းဦးပိုင္းမွာ ဖုန္းေခၚၾကည့္ေသးတယ္ ဖုန္းမ၀င္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ား ျပန္ဆက္ဦမလား ဆိုၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေန ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖုန္းျပန္မဆက္ဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ ဖုန္းနံပါတက္ကို ဆက္သြယ္ဖို႕ ၾကိဳးစားတာ သံုးရက္သာ အခ်ိန္ကုန္ သြားတယ္ ေခၚလို႕မရဘူး။
သံုးရက္ေျမာက္တဲ့ ညမွာ သူ႕သမီးေသသြားၿပီလို႕ မိန္းမၾကီးေျပာတဲ့ ဖုန္းကို ျပန္ဆက္လိုက္တယ္။ အဲဒီ မိန္းမၾကီးပဲ ဖုန္းလာကိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အက်ိဳးအေၾကာင္း ရွင္းၿပၿပီး သူငယ္ခ်င္း ဖုန္း Caller ID မွာလာေပၚတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ေျပာျပတယ္ အဲဒီဖုန္းနံ ပါတ္ကို သိလားေပ့ါ။ အဲဒီေတာ့ မိန္းမၾကီးက သိတယ္တဲ့ သူတို႕ ျခံနဲ႕ မ်က္ႏွာျခင္း ဆိုင္က အိမ္က ဖုန္းတဲ့။ အဲဒီအိမ္မွာ သူ႕သမီးနဲ႕ ေက်ာင္းတက္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းရွိတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အဲဒီေကာင္မေလး အေၾကာင္းကို မိန္းမၾကီးဆီက သိသေလာက္ စပ္စုၾကည့္လိုက္တယ္။
ေကာင္မေလးက သူ႕သမီးနဲ႕ အရမ္းခင္တာတဲ့။ အသက္တူ တစ္တန္းတည္း တစ္ေက်ာင္းတည္းပဲတဲ့။ က်န္တဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြကေတာ့ သူ႕အေနနဲ႕ ေျပာလို႕ မသင့္ေတာ္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္မေလး အုပ္ထိန္းသူေတြ ဆီကို ကိုယ္တိုင္ ဆက္သြယ္ၿပီး စံုစမ္းပါတဲ့ေလ။ ၿပီးေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ အဖိုး ဖုန္းနံပါတ္ကို ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ညမိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ ဆက္သြယ္လို႕ မသင့္ေတာ္ေတာ့ တာေၾကာင့္ မနက္မွ ဆက္မယ္ဆို ၿပီး အဲဒီညက အိပ္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ေန႕ နံနက္ ေရာက္ေရာက္ေတာ့ ကေလးမေလးရဲ႕ အဖိုးဆိုသူရဲ႕ ဖုန္းကို ဆက္ၾကည့္ လုိက္ေတာ့ လူၾကီး မင္းေခၚဆိုေသာ ဖုန္းကို ဌာနမွ ယာယီ ပိတ္ထားပါသျဖင့္ ဆက္သြယ္လို႕ မရႏိုင္ပါတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္လဲ စဥ္းစားရ ၾကတ္သြားတယ္။ ေကာင္မေလးမွာ လယ္လို အေၾကာင္းတရားေတြ ရွိေနလို႕ မိန္းမၾကီးက ေျပာမျပႏိုင္ရတာလဲ။ မိန္းမၾကီးက ေကာင္မေလး အေဖ အေမ ဖုန္းနံပါတ္ကို မေပးပဲ ဘာေၾကာင့္ အဖိုးဖုန္းနံပါတ္ေပးရတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ တစ္ကိုယ္တည္း ေတာင္စဥ္ေရမရ ေတြးေနမိပါေတာ့တယ္။

က်န္ရွိသည့္ အပိုင္းကို အဂၤါေန႕ ေနာက္ဆံုးထား တင္ပါမည့္ အေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္

Read More...

Summary only...

ပုစၦာ ၂

အထက္ပါ အျဖစ္ပ်က္မ်ား ျဖစ္ပ်က္ၿပွီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဆိပ္ကမ္းသို႕ အျမဲ မသြားျဖစ္ေတာ့ပါ။ သို႕ရာတြင္ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေတာ့ေမ့လို႕မရ။
တစ္ခုေသာညတြင္ ကြၽန္ေတာ္အိပ္ ေပ်ာ္ေနစဥ္ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ ေကာင္းမေလးကို အိမ္မက္ထဲတြင္ ေတြ႕သည္။ သူမသည္ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕စဥ္က အတိုင္း လံုခ်ည္ကို ၀တ္ၿပီး ဆံပင္ကို ဖားလားခ်ထားသည္။ မ်က္ႏွာတြင္ ဘာမွ်လိမ္း ျခယ္ထားျခင္းမရွိ။ သူမသည္ ကြၽန္ေတာ့္ကို အျပင္မွာ ကဲ့သို႕ပင္ ခ်ိသာစြာ ျပံဳးျပသည္။ ကြၽန္ေတာ္ သူမကို စကားေျပာေပမယ့္ သူမကေတာ့ ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာ ၿပံဳးျမဲသာျပံဳးေနသည္။ ထို႕ေနာက္ သူမ ငိုသည္။ ဘာေၾကာင့္ ငိုသည္ကို ကြၽန္ေတာ္မသိပါ။ ေမးလို႕ လဲမရပါ။ စိတ္မရွည္ေတာ့ သည့္အဆံုး သူမကို ဆြဲကိုင္ရန္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။

မိုးလင္းလို႕ အိပ္ရာထေတာ့ အဂၤါေန႕။ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ သူမကို ကြၽန္ေတာ္ စေတြ႕ခဲ့တာကလဲ အဂၤါေန႕။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ သူမ အတြက္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္လုပ္ရန္ ေရႊတိ ံဂံု ဘုရားသို႕ တက္လာခဲ့သည္။ ဘုရားေရာက္ေတာ့ စံပယ္ပန္း ၁၅ ကုံုး၀ယ္ကာ အဂၤါေဒါင့္ တြင္ဘုရားသို႕ ကပ္၍ ျပန္ခဲ့သည္။

ထို႕ေန႕က ရံုးတြင္ ကြၽန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ရန္ ေထြေထြထူးထူး ကိစၥမရွိပါ။ ထိုေန႕က မိုးကလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး သည္းသည္။ မိုးသဲသဲတြင္ ဘာမွ်လုပ္စရာမရွိေသာ ကြၽန္ေတာ္ ထိုင္ခံုတြင္ ငုတ္တုတ္ ထိုင္ရင္ေမးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေတာ့သည္။

ေန႕ခင္းဘက္ခံု ေပၚတြင္ထိုင္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္သည္ ဆိုသာမွာ သိၾကတဲ့ အတိုင္း ႏိုးတ၀က္ အိပ္တ၀က္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ေနေပမယ့္ အျပင္ကလူေတြ စကားေျပာသံကို ၾကားေနရသည္။ ထိုသို႕ၾကားေနရေသာ အသံထဲတြင္ ဘုရားမွာ ကပ္ထားေသာ စံပယ္ပန္း ၁၅ ကုန္းကို ျပန္ခ်ၿပီးပါက ေရမွာ ေမွ်ာေပးပါတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီ အသံကို သဲသဲကြဲကြဲ ၾကားလိုက္ရသည္။ ထိုအသံ ၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ လန္႕ႏိုးသြားသည္။ မ်က္လံုး ဖြင့္ၿပီး ေဘးဘီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ား သူ႕အလုပ္ႏွင့္ သူလုပ္ေနၾကည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မိုးကလဲ စဲေနၿပီ။

ကြၽန္ေတာ္သည္ သရဲ႕ တေစၦ ႏွင့္ ၀ိဥာည္ ေလာကကို ေခတ္လူငယ္ပီပီ ယံုၾကည္ျခင္းမရွိ ေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တစ္ဦး ျဖစ္သည္က တစ္ေၾကာင္း။ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္ အပန္းမၾကီးသည္က တစ္ေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ ဘုရားေပၚက ပန္းမ်ားကို ခ်ၿပီး ေရသို႕သြားေမွ်ာရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ကြၽန္ေတာ္ ဘုရားကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့ ဘုရားမွ ကပ္ထားတဲ့ စံပယ္ပန္းကုန္းေတြက ၁၅ ကံုး မကေတာ့ပါ။ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားေနၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္သည္ ဘုရားကို သံုးႀကိမ္ဦးခ် ခြင့္ေတာင္းၿပီး စံပယ္ပန္း ၁၅ ကုန္းတိတိကို ယူလာခဲ့သည္။ ရံုးေရာက္ေတာ့ စံပယ္ပန္းမ်ားကို ကြၽန္ေတာ့္စားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ မေတြ႕တာ ၾကာၿပီ ျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာေၾကာင့္ ရံုးအျပင္ထြက္ကာ လက္ဘက္ရည္ လိုက္တိုက္လိုက္သည္။

ကြၽန္ေတာ္ျပန္လာလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ ထားခဲ့တဲ့ စံပယ္ပန္းေတြ မရွိကုန္ေတာ့။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးခံုမွာ ထိုင္တဲ့ ေကာင္မေလးက ေနာက္ေဘးလမ္းၾကားထဲကို ပစ္လိုက္ၿပီတဲ့။ ပန္းမွာ ျဖဳတ္ေတြတက္ေနလို႕ တဲ့ေလ။ ေနာက္ေဘးလမ္း ၾကားကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေစာေစာက စံပယ္ပန္းေလးေတြကို ေတြ႕ေနရသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေစာေစာက ေကာင္မေလးကို အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပၿပီး ျပန္ေကာက္ခိုင္းသည္။ ေကာင္မေလးသည္ ကြၽန္ေတာ့္စကားကို အယံုအၾကည္မရွိဟု ဆိုကာ မေကာက္ပဲေနသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဆင္းေကာက္ကာ ျပန္ယူခဲ့ရသည္။ ရံုုးဆင္းသည္ႏွင့္ ဆိပ္ကမ္းသို႕ သြားကာ ထိုပန္းေလမ်ားကို ေရသို႕ ေမွ်ာခ်လိုက္ပါသည္။

ေနက္တစ္ရက္တြင္ ကြၽန္ေတာ္ေဘးနားမွာ ထိုင္တဲ့ ေကာင္မေလး ရံုးမလားပါ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕အိမ္က ဖုန္းဆက္သည္။ ညက ကုတင္ေပၚမွၿပီး လက္က်ိဳးသြားေသာေၾကာင့္ သကၤန္းကြၽန္း စံျပေဆးရံုႀကီးတြင္ ေက်ာက္ပတ္တီး စီးထားရသည္ဟု ဆိုသည္။

ညေနရံုးဆင္းေတာ့ ရံုးက အေဖာ္ေတြနဲ႕ ေဆးရံုတက္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို လူနာသြားေမးၾကသည္။ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ အေမက
သမီးက အိပ္ေရး ေတာ္ေတာ္ႏုတာ အဲလို ကုတင္ေပၚက တစ္ခါမ မက်ဖူးေသဘူး

ေကာင္မေလးကို ၾကည့္ရတာ တစ္စံုတစ္ခုကို ေၾကာက္ေနပံုေပၚသည္။ စကား တစ္လံုမွ မေျပာ။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္က စၿပီး စကားစရွာေျပာရသည္။

နင္က ဘာလဲ အိပ္မက္ထဲမွာ ဘဲဘဲနဲ႕ ေျပးတမ္းလိုက္တန္း ကစားရင္ ျပဳတ္ၾကသြားတာလား။
ကြၽန္ေတာ္က သူစိတ္ေျပပါေစေတာ့ ဆိုၿပီးေျပာလိုက္သည္။

မဟုတ္ဘူးဟ
ေကာင္မေလးက ဒီတစ္ခြန္းထဲေျပာၿပီး ျပဳတင္းေပါက္ကေန အေ၀းကို ေငးေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အားလံုးလဲ ဘာဆက္ေျပာရမွန္း မသိ။

ညက အိမ္မက္ထဲမွာ နင္ေျပာတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႕ ေတြ႕တယ္။ သူက ကိုယ္လုပ္တဲ့ မေကာင္းမႈ ကိုယ္ဘာသာ ကိုခံရမယ္လို႕ ေျပာၿပီး ျပံဳးျပေနတယ္။ ငါလဲ ေၾကာက္ေၾကာက္တာနဲ႕ ထြက္ေျပးလိုက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚက ျပဳတ္က်ေတာ့တာပဲ

အျဖစ္ပ်က္ေတြကပဲ တိုက္ဆိုင္ေနတာလား။ ၀ိဥာည္ေလာကကို တကယ္ပဲယံုၾကည္ရေတာ့မွာလဲ ကြၽန္ေတာ္ မေ၀ခြဲတတ္ေတာ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ေဆးရံုကျပန္ေရာက္ေတာ့ ခုနစ္နာရီ ေလာက္ရွိၿပီ။ ရာသီဥတုကလဲ သာသာယာယာရွိသည္။ မိုးကေတာ့ ေမွာင္စျပဳပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ အိမ္အေပၚထက္ကေန ဆိပ္ကမ္းဆီေတာ့ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေနမိသည္။ ထိုေန႕ညက အိမ္မက္ထဲသို႕ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ ေကာင္မေလး ေရာက္လာပါသည္။

ထူးဆန္းသည္က ေကာင္မေလး ပါးျပင္တြင္ သနပ္ခါးကို ပါးကြက္ၾကားေလး ကြက္ထားသည္။ သူမ၏ လက္ထဲတြင္ ကလစ္ဘုတ္ေလးႏွင့္ ခဲတံေလးကို ကိုင္ထားသည္။ ထို႕ေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ပန္းခ်ီဆြဲေပးမည္ဟု ေျပာသည္။ကြၽန္ေတာ္လဲ ပန္းခ်ီဆြဲရန္ သေဘာတူလိုက္သည္။ သူမသည္ ကြၽန္ေတာ့ကို နံရံတြင္မွီခိုင္းကာ ေ၀းတစ္ေနရာသို႕ ခပ္ေဆြးေဆြး ၾကည့္ေနသည့္ပံုမ်ိဳးထိုင္ခိုင္းသည္။ ကြၽန္ေတာ္လဲ သူမေျပာသည့္အတိုင္း ေနေပးလိုက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာေတာ့သူမ အသံေပးသည္။ သူမကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပံုဆြဲလို႕ၿပီးသြားဟန္တူသည္။

သူမသည္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ျပံဳးၿပီးၾကည့္ေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္လဲ ျပံဳးျပသည္။ သူမသည္ ျပံဳးေနရင္က မ်က္ရည္မ်ားစီး က်လာသည္။ ထိုမ်က္ရည္စက္မ်ားသည္ ပါးျပင္ေပၚက သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကား ေလးေပၚမွာ ေခ်ာင္းေလး သဖြယ္စီးက်ေနသည္။ မ်က္ရည္မ်ားစီးက်ေနရင္းႏွင့္ပင္ သူမအျပံဳမပ်က္ပါ။ ထို႕ေနာက္ကြၽန္ေတာ့္ကို ႏုတ္ဆက္သည္။ သြားေတာ့မယ္တဲ့။ သူမသည္ ႏုတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႕ တခါတည္း လည့္ထြက္သြားပါေတာ့သည္။ ကြၽန္ေတာ္ေနာက္က လိုက္ေခၚေနေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ အသံေတြထြက္မလာပါ။သူမလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ေ၀းသြားခဲ့ၿပီ။

ထူးျခားသည္က ထိုအိမ္မက္ မက္ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ သူမကို အိမ္မက္ထဲမွာေရာ အျပင္မွာပါ ျမင္ေတြ႕ျခင္းမရွိေတာ့ပါ။

Read More...

Summary only...

ဧည့္သည္

အိမ္တစ္အိမ္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ ဟိုတယ္တစ္ခုကေန ဧည့္သည္ တစ္ေယာက္ပါလို႕ ေျပာၿပီး ျပန္ထြက္သြားလို႕ ရေပမယ့္ သံေယာဇဥ္တံခါး ေပါက္ကေန ၀င္လာၿပီမွ ဧည့္သည္ တစ္ေယာက္ပါဆိုၿပီး ႏွလံုးသား ၿမိဳ႕ေတာ္က ျပန္ထြက္လို႕ရေအာင္ အခ်စ္ဆိုတာ ၀င္ခ်င္သလို ၀င္ ထြက္ခ်င္သလို ထြက္ လို႕ရတဲ့ ဇရပ္မဟုတ္ဘူးေလ

------___ ၁ ___
ကြၽန္ေတာ္တို႕ စီးလာေသာ ကားေလးသည္ မႏၱေလး လာရိႈး လမ္းမႀကီးအတိုင္း ေမာင္းႏွင္ေနသည္။ မႏၱေလးက ထြက္ၿပီး ၂၁ မိုင္ကိုေက်ာ္ၿပီဆိုတာနဲ႕ ရာသီဥတုက ေျမျပန္႕ႏွင့္ဘာမွ် သက္ဆိုင္ျခင္းမရိွေတာ့ပါ။ ရန္ကုန္က ထြက္လာကတည္းက ပူျပင္းေသာ ရာသီဥတုသည္ ၂၁ မိုင္ေက်ာ္သည္ႏွင့္ ေဆာင္းဥေပါက္ ရာသီရုတ္ခ်ဥ္းေျပာင္းလဲ သြားသလို ခံစားရသည္။
နံနက္ခင္းတစ္ခုလံုးကို ျမဴမ်ားကလြမ္းျခံဳထားၾကသည္။ စိန္ပန္းပင္မ်ားက လမ္းေဘး၀ဲယာတြင္ ပင္လံုးကြၽတ္ နီရဲေနေအာင္ ပြင့္ၿပီး ေတာင္ေပၚေႏြရာသီ၏အလွကို သရုပ္ေဖာ္ေနၾကသည္။ ရာသီဥတုက ေျမျပန္႕လို ပူအိုက္ျခင္း မရွိသလို ခ်မ္းေအးျခင္းလဲမဟုတ္ ေနထိုင္လို႕ ေကာင္ရံုသာ ေအးျမျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေၾကာင့္ပင္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕သည္ ေႏြရိပ္ခို ၿမိဳ႕ေလးအျဖစ္ နာမည္ေက်ာ္ေလသည္လားမသိ။
ကြၽန္ေတာ္သည္ ျပင္ဦးလြင္ကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ့ဘူးပါ၏။ အရင္ေရာက္ခဲ့ဖူးစဥ္က ေဆာင္းရာသီမ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းေအးလြန္းလွသျဖင့္ ေနထိုင္လို႕ မေကာင္းလွ။ ျပင္ဦးလြင္ကဲ့သို႕ ေႏြရာသီ အပန္းေျဖဖို႕ ေကာင္တဲ့ အျပင္ ျပင္ဦးလြင္ကဲ့သို လွပတဲ့ ၿမိဳ႕မ်ားစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ရွိပါသည္။ သို႕ရာတြင္ ျပင္ဦးလြင္သည္ အျခားေသာ ၿမိဳ႕မ်ားထက္ သြားေရးလာေရးလြယ္ကူျခင္း၊ အမ်ိဳးသားကန္ေတာ္ႀကီး ဥယဥ္အပါ၀င္ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ဂူ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ ဓာတ္ေတာ္ခ်ိဳင့္ေရတံခြန္ ကဲ့သို႕ေသာ အပန္းေျဖ ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ေနရာမ်ားရွိျခင္း မ်ားေၾကာင့္ အျခားေသာ ေနရာမ်ားထက္ ပိုမိုစည္ကားဟန္တူပါသည္။
ကားသည္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ကို မၾကာခင္၀င္ေတာ့မည္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ လက္ထဲတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ဒီဇင္ဘာလက ရိုက္ထားေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၏ ဓာတ္ပံုေလးကို ၾကည့္ရင္ လိုက္ပါလာပါသည္။

___ ၂ ___

ကားေရာက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ဟိုတယ္ကိုသြား ေရးမိုးခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ဟိုတယ္နဲ႕ မနီးမေ၀းက အကင္ဆိုင္ေလးကို ထြက္လာခဲ့သည္။ အကင္ဆိုင္ေလးက ဟုိတယ္နဲ႕ သိမ္မေ၀တဲ့ေနရာမွာပါ။ အကင္ဆိုင္ကိုေရာက္ေတာ့ ေန႕ခင္းမို႕လို႕ ဆိုင္ပိတ္ထားသည္။ အဲဒီဆိုင္ကညေရာက္မွ ဖြင့္တာတဲ့။
ကြၽန္ေတာ္လဲ တညလံုးကားစီးလာရတဲ့ အတြက္ ပင္ပမ္းတာေၾကာင့္ ဘယ္ကိုမွ မသြားေတာ့ပဲ ျပန္လာခဲ့သည္။ ဒီေန႕ေတာ့ နားၿပီး ေနာက္ရက္မွ သြားစရာရွိတာသြား လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေတာ့မယ္ လို႕ဆံုးျဖတ္ကာ အိပ္လိုက္ ပါေတာ့သည္။
တစ္နာရီေလာက္မွာ ထမင္းစာဖို႕ ထတာကလြဲလို႕ အဲဒီေန႕က တေနကုန္ပဲ အိပ္ပစ္လုိက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕ကလူေတြကေတာ့ ဘယ္ေတြေလွ်က္သြားၾကေသးလဲ ကြၽန္ေတာ္မသိေတာ့ပါ။
ညေနအိပ္ရာထေတာ့ ငါးနာရီထိုးၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ ရန္ကုန္က အတူတူထြက္လာခဲ့ ေကာင္ေတြ တစ္ေကာင္မွ မရွိၾက။ လယ္ပတ္စရာမ်ားကို ေလွ်က္ၿပီးလယ္ပတ္ေနၾကတာ ထင္ပါသည္။ ဒါေၾကင့္ ကြၽန္ေတာ္ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး သူတို႕ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္။
သူတို႕က ေျခာက္နာရီေလာက္မွာ ျပန္လာတယ္ အဲဒီေတာ့မွာ ညစာကို ဟိုတယ္မွာပဲ သူတို႕နဲ႕အတူစားၿပီး မနက္က သြားတဲ့ အကင္ဆိုင္ေလးကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္သြားခဲ့သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ ရန္ကုန္ကပါလာတဲ့ ကြၽန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ လိုက္လာသည္။
ညရွစ္နာခန္႕ဟုထင္ပါသည္။ အကင္ ဆိုင္ေလးမွာ လူေတြေတာင္စီစ ၿပဳလာၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္း ႏွင့္ အကင္မ်ားကို ေရြးရင္း ေကာင္တာကို တစ္ခ်က္လွမ္း ၾကည့္လိုက္သည္။ ေကာင္တာတြင္ ခပ္၀၀ ရွမ္းတရုတ္မႀကီးတစ္ဦး ထိုင္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္စားခ်င္ေသာ အကင္မ်ားကို မွာထားခဲ့ၿပီး ေခ်ာင္က်က် စား၀ိုင္းေလးမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။ ၿပီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ဘီယာတစ္လံုး မွာသည္။ သူငယ္ခ်င္း က ၀ီစကီ ပုလင္းျပားတစ္ခု မွာသည္။ ကြၽန္ေတာ္က အကင္လာမခ်ေသးလို႕ ဘီယာကို မေသာက္ေသးေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့ေကာင္ကေတာ့ ၀ီစကီကို အျမည္းမပါပဲ ေရနဲ႕ႀကိဳက္ေနေတာ့သည္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္တာကမိန္းမႀကီး ေနရာသို႕ ရွမ္းတရုပ္မေလး တစ္ေယာက္ အစားထိုး၀င္ထိုင္သည္ကို ေတြ႕လိုက္သည္။ အဲလိုေျပာင္းထိုင္သည္ကို ေတြ႕လိုက္သည္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္စားပြဲထိုးကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ ၿပီေတာ့ ဓာတ္ပံုေလးေတြကို ထုတ္ကာ ေကာင္တာတြင္ ထိုင္ေနသည့္ ေကာင္မေလးကို သြားေပးရန္ ေျပာလိုက္သည္။ စားပြဲထိုးေကာင္ေလးက ဓာတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ၿပီ ေကာင္မေလးကို သြားမေပးရဲ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေပး ခိုင္းတာက အဲဒီေကာင္တာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ ပံုေတြေလ။

ေဟ့ေကာင္ သြက္လွခ်ည္လားကြ ဘယ္တုန္းက ရိုက္ထားတာလဲ
ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ ပါလာတဲ့သူငယ္ခ်င္းက ကြၽန္ေတာ့ကို မယံုၾကည္ႏိုင္ေသာမ်က္လံုးမ်ားႏွင့္ ၾကည့္၍ေမးသည္။

အရင္တစ္ေခါက္လာတုန္းက ရိုက္ထားတာ။ ၾကာပါၿပီ။ ပန္းပြဲေတာ္ကို လာတုန္းကပါ။ အခုႀကံုလို႕ လက္ေဆာင္ေပးရ ေအာင္ဓာတ္ပံုထုတ္ၿပီးယူလာတာ။ မင္းသြားေပးမလား။

အာ... မလုပ္ပါနဲ႕ကြာ ငါ့ဟာငါ ေအးေဆးေနပါရေစ။ ေကာင္မေလးက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႕လက္လို႕ နာမည္ေကာင္းရရင္ မင္းရမွာ။ အခန္႕မသင့္လို႕ ျပသနာတက္ရင္ ငါက ကန္႔လန္႕ကန္႕လန္႕ ပါေနဦးမယ္။

ေကာင္မေလးက ကြၽန္ေတာ္ထက္စာလွ်င္ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႕ ငယ္မည္ဟု ခန္႕မွန္းမိပါသည္။ အသားျဖဴ၍ အရပ္အေမာင္း အသင့္အသင့္ရွိသည္။ ရန္ကုန္ျမင္ေတြ႕က် မယ္ေတာ္မ်ားလို အရပ္ရွည္ရွည္ ပိန္ကပ္ကပ္နဲ႕ ၀ါးခ်မ္းျပားလိုမဟုတ္။ ၿပီးေတာ့ သူပံုက အၿပံဳခ်ိဳၿပီး အလွပေပၚတြင္ မာနတက္တတ္သည့္ မိန္းကေလး ပံုမ်ိဳး မဟုတ္။ မ်က္ႏွာခ်ိဳၿပီး အျမဲလိုလို ၿပံုးေနသည္။
လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုမ်ားႏွင့္ ေကာင္မေလးကို တလည့္စီၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ ဒီတိုင္း မေပးပဲ ျပန္ယူသြားရင္ ေကာင္းမလား။ ဓာတ္ပံုကူးစဥ္ကလို သြားေပးပစ္လိုက္မည္ ဆိုတဲ့ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓာတ္ေတြလဲ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီမသိ။ သို႕ေသာ္ ေပးကလဲေပးခ်င္ ေသးသည္။
ကြၽန္ေတာ္မွာတဲ့ အကင္က ရာက္မလာေသးပါ။ ဘီယာလဲ မေသာက္ရေသးပါ။ ရဲေဆးလဲ မတင္ထားပါ။ ပင္ကိုစိတ္ကို ျငိမ္ေအာင္ထားၿပီး ကြၽန္ေတာ္ေကာင္တာ ဆီကိုေလွ်က္ခဲ့သည္။ ေကာင္တာကိုေရာက္ေတာ့ ဓာတ္ပံုေလးမ်ားကို ေမာက္လွ်က္တင္ၿပီး တယ္လီဖုန္းႏွင့္ ဟိုဆက္ဒီဆက္လုပ္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေမာက္ထားေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ေမ့ခ်င္ေရာင္ ေဆာင္ၿပီး စားပြဲတြင္ ျပန္ထိုင္ေနလိုက္သည္။
စားပြဲေရာက္ေတာ့ အကင္ေတြေရာက္ေနၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ ဘီယာေသာက္ရင္း အကင္စားရင္ မ်က္လံုးမ်ားက ေကာင္တာ ဆီသို႕သာ ၾကည့္ေနမိသည္။ ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ေနတဲ့ အထိေကာင္မေလးက ဓာတ္ပံုမ်ားက သူ႕ေနရာႏွင့္သူေနသား တက်။

အသဲ အျမစ္ကင္က ဒီက မွာတာမဟုတ္ဘူးကြ
၀ိုုင္းမွားၿပီးလာခ်တဲ့ စာပြဲထိုးေလးကို သူငယ္ခ်င္းကေျပာသည္။

ေကာင္တာက မွာထားတယ္လို႕ ေျပာလို႕ လာခ်တာ
စားပြဲထိုးေလက ျပန္ေျပာသည္

ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေကာင္တာသို႕ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ေကာင္တာတြင္ ထိုင္ေနေသာ ေကာင္မေလးကလဲ ကြၽန္ေတာ္ကို ၿပံဳးၿပီးၾကည့္ေနသည္။ ကြၽန္ေတာလဲ အၾကည့္ခ်င္းဆံုေတာ့ ့ျပန္ၿပံဳးျပလိုက္သည္။ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့ ေစာေစာက ကြၽန္ေတာ္တင္ထားခဲ့ ေသာဓာတ္ပံုမ်ား ေကာင္တာေပၚတြင္ မရွိေတာ့ပါ။
အခ်ိန္က ဆယ္နာရီေက်ာ္လာၿပီ။ ကြၽန္ေတာ့္ေကာင္က အရက္တျပားကုန္ေတာ့မည္ ကြၽန္ေတာ္က ဘီယာႏွစ္လံုးမကုန္ေသးေပ။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္သည္ နာမည္ႀကီး ထမင္းငတ္သာျဖစ္သည္။ ဘီယာေသာက္သည္ ဟုသာေျပာေသာ္လည္း မ်ားမ်ားစားစား ေသာက္ႏိုင္သူ မဟုတ္ သံုးခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္ရင္ အာရြင္လာသည္။ ေလးခြက္ေလာက္ဆို ေတာ္ေတာ္ မူးေနၿပီ။ ငါးခြက္ေလာက္ဆိုရင္ ေခါင္းငိုက္ဆိုက္ က်သြားေတာ့သည္။ အခုက ဘီယာသံုး ခြက္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ေသာက္ထားၿပီ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အာရြင္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဒီၾကားထဲမွာ ေကာင္တာက ေကာင္မေလးနဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္ဆံုတိုင္း ၿပံုးျပရေသးသည္။

ေအးမ်က္လံုးခ်င္က ခဏခဏဆံုမွာေပါ့ကြ မင္းက သူ႕ကိုခ်ဥ္းၾကည့္ေနတာကို
သူငယ္ခ်င္းက ကြၽန္ေတာ့ကို ေျပာသည္။

မနာလို၍ေျပာသည္ဟုပဲ မွတ္ထားလိုက္ပါသည္။ ၁၁ နာရီထိုးခါနီးေတာ့ ဆိုင္ထဲမွာ လူေတြေတာ္ေတာ္ရွင္း သြားၿပီ။ ဧၿပီလိုေႏြေခါင္ေခါင္ႀကီးက အဲဒီမအခ်ိန္မွာ နဲနဲခ်မ္းလာသည္။ ေကာင္မေလးသည္ ဆြဲတာပန္းႏုေရာင္ အပါးေလးကို ၀တ္ကာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၀ိုင္းဆီသို႕ဦးတည္လာေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္ကို လာႏုတ္ဆက္သည္ထင္ၿပီး ၀မ္းသာေနတုန္း သူက ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၀ိုင္းတြင္ထိုင္ခ်လိုက္လိုက္သည္။ ထိုင္ၿပီးမွာ ထိုင္ဦးမယ္ေနာ္ဟု ေျပာသည္။ သူ႕အသံက တိုင္းရင္သူ ပီပီ ခပ္၀ဲ၀ဲေလး။
ၿပီးေတာ့သူက သူကိုယ္သူ အရင္စၿပီး မိတ္ဆက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ၾကားဖူးေသာ ရွမ္းတိုင္းရင္းသူမ်ားသည္ နာမည္အေရွ႕တြင္ နန္းထည့္ၾကပါသည္။ သူကေတာ့ ေျပာင္းျပန္ နန္းက နာမည္အေနာက္ ဆံုးမွာပါသည္။ ၿပီးေတာ့ သူမသည္ ကြၽန္ေတာ္ထင္သလို ကြၽန္ေတာ့ထက္ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ငယ္ပါသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ မႏၱေလးတြင္ ဒုတိယႏွစ္တက္ေနသည္ ဟုသိရသည္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ရိုက္ေပးတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ ေၾကာင္းေျပာသည္။
ကြၽန္ေတာ္လဲ ကြၽန္ေတာ္သည္ ရန္ကုန္မွလာေၾကာင္း။ အေမသည္ သူမကဲ့သို႔ ရွမ္တိုင္းရင္သူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ္လဲ ရွမ္းစကား မတတ္ေၾကာင္း။ ယခုခ်ိန္ထိ ဘြဲ႕မရေသးေၾကာင္း ေျပာျပခဲ့သည္။
သူမႏွင့္ကြၽန္ေတာ္ စကားေကာင္းေနခဲ့သည္။ သူမသည္ ဒုတိယႏွစ္ ကြန္ပ်ဴတာ ေက်ာင္းသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခ်က္တင္ကို တႀကိမ္မွ မထိုင္ဘူးသည့္ အျပင္ အီးေမးအေကာင့္ ရွိေသာ္လည္း ပို႕မည့္သူ မရွိေသာေၾကာင့္ မသံုးျဖစ္ အင္တာနက္ လဲမသံုျဖစ္ ဟုဆိုသည္။ သူမသည္ စင္ေရာ္ေမာင္ေမာင္ ရိုက္သည္ ၾကယ္စင္၀န္းခ ပန္းရိုးမွ ဇတ္ကားထဲတြင္ ေတာင္ပိုင္းရွမ္းႏွင့္ ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းကို မွားယြင္းစြာရိုက္ကူးသည္ကို လည္းေျပာျပခဲ့သည္။
ညကား ၁၁ နာရီေက်ာ္ၿပီ။ ဆိုင္ပိတ္ရေတာ့မည္ဟု သူမကေျပာသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႕လဲ ျပန္ဖို႕ရာ ျပင္သည္။ ဆိုင္ထဲကထြက္ေတာ့ ဘယ္မွာတည္းတာလဲဟု သူမကေမးသည္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ ဆိုင္မွ လွမ္းျမင္ေနရေသာ ဟိုတယ္ကို လက္ျငိဳးထိုးျပၿပီးျပန္ခဲ့သည္။

___ ၃ ___

ညကား ၁ နာရီထိုးၿပီ တစ္ေနကုန္ အိပ္ထားသည့္ အရွိန္ေၾကာင့္ လံုး၀အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရန္ကုန္က ယူလာသည္ ပံုျပင္စာ အုပ္ေလး တစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနလိုက္သည္။ ညသည္ခ်မ္းစိမ့္စမ့္ ႏိုင္လွသည္။ ျပဴတင္ေပါက္မွ အျပင္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ လမ္းမႀကီးက ေျခာက္ကပ္ေနၿပီ။ တျမိဳ႕လံုးလဲ ေအးခ်မ္းေသာ ေတာင္ေပၚေႏြည ေလးတြင္ အိပ္ေမာက်ေနၾကၿပီ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့ ေဘးနာက တယ္လီဖုန္း မည္လာသည္။ ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့ သူမျဖစ္ေနသည္



မပ်င္းေသာ္က ဆက္ေရးပါမည္






***

Read More...

Summary only...

အပိုင္း ၁၁

တယ္လီဖုန္းက ျမည္လာသည္။ ေသခ်ာၿပီ ေစာေစာ ကမႏၱလာသား ဆက္တာ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္က ခ်က္ထဲမွာ မိန္းကေလးလို႕ သူ႕ကို ေျပာထားသည္။ ခက္သည္က အေယာင္ေဆာင္ ကိုင္ခိုင္းလို႕ ရေအာင္ အိမ္မွာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္မွ်မရွိ။ ဖုန္းကို သြားကိုင္ဖို႕ ရာကၽြန္ေတာ္ မ၀႔ံရဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဆိုၿပီး စိတ္ပိုင္းကာ သြားကိုင္လိုက္သည္။
ဟလို ေျပာပါ
ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုက္သည္

ဟုတ္ကဲ့ ခင္စပယ္လိႈင္နဲ႕ ေျပာခ်င္လို႕ ပါ။
ေသခ်ာ သြားၿပီ မႏၱလာသား။ ဒီေနရာမွာ ထံုးစံ အတိုင္း ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္ သံုးမွ ရေတာ့မည္။ မဟုတ္ရင္မလြယ္

ေအးေျပာ ငါခင္စပါယ္လိႈင္ရဲ႕ အစ္ကိုပဲကြ။ ဘာကိစၥရွိလို႕လဲ
ကၽြန္ေတာ္ေလသံကုိ ခပ္မာမာပင္ ေျပာလိုက္သည္

ကၽြန္ေတာ္သူ႕ သူငယ္ခ်င္းပါဗ်။ သူနဲ႕ ေျပာခ်င္လို႕ ပါ
ေအာင္မေလး ေလသံက ရိုေသေနလိုက္တာ သူ႕ေဖနဲ႕အေမ ေပၚေတာင္ ဒီေလာက္ရိုေသ ရဲ႕လားမသိ။ ဒီေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး အပိုးက်ိဳးေနသည္။

ေအးသူ အခန္းထဲမွာ စာက်က္ေနတယ္။ ေခၚေပးလို႕ မရဘူး ။ ေျပာစရာရွိ ရင္ငါ့ကို မွာထားခဲ့

ေအာ္ရပါတယ္ ဗ်။ မမွာေတာ့ ပါဘူး။ မႏၱေလးက ေအာင္ေက်ာ္စိုး ဆက္တယ္ လို႕သာေျပာေပးပါ။
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ေျပာေပးမယ္လို႕ လဲမေျပာ။ မေျပာေပး ဘူးလို႕လဲ ျပန္မေျပာ။ သူ႕စကားဆံုး သည္ႏွင့္ဖုန္းကို ခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းခ် ႏိုင္ေတာ့သည္။
ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ငနာေကာင္က ခ်က္ထဲမွာ ျပန္ေရာက္ေနၿပီ။ သူက စကား လာေျပာသည္။ ဘာတဲ့ မမကို ေမာင္ေလး ဖုန္းဆက္တယ္ ေနာ္တဲ့ မမရဲ႕ အစ္ကိုက ေခၚမေလးလို႕တဲ့ ။ ေအးဒါေၾကာင့္ နင့္ကို ေျပာသားပဲ မဆက္ပါနဲ႕လို႕ အခုေတာ့ ငါ့ကို ငါ့အစ္ကိုဆူေတာ့ မယ္ လို႕ေျပာလိုက္ေတာ့ ငနာေကာင္က ကၽြန္ေတာ့ကို ေတာင္းပန္ရွာပါသည္။ ၿပီေတာ့လဲ ေျပာေသးသည္ ။ သူ႕အတြက္နဲ႕ မမဒုကၡေရာက္ တာကို မၾကည့္ရက္တာေတြေရာ ေတာင္းပန္တာေတြေရာ စံုေနတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီဘက္ကေန သူ႕အျဖစ္ကို ၾကည့္ၿပီး အူတက္မတတ္ ဟားေနရသည္။ ေၾသာ္ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တဲ့ ကေလးေတြပဲ။
သူမ်ားကို အားရပါးရ အရႈးလုပ္ၿပီးကာမွ တစ္ခု ျပန္စဥ္းစား မိသည္။ ျပသနာပဲ အခု ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ခ်က္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးေတြ ဆိုတာ ေတြကေရာ ကၽြန္ေတာ့လို ေကာင္မ်ိဳးေတြ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး လား။

အပိုင္း ၁ ကိုဖတ္ခ်င္ရင္

Read More...

Summary only...

သိုက္ဆရာ

သူမသည္ ဥစၥာေစာင့္မေလး တစ္ေယာက္ ကဲ့သို႕ ေခ်ာေမာသူ ျဖစ္သည္။ သူမတြင္ ဥစၥာေစာင့္မေလး ကဲ့သို႕ ပစၥည္းဥစၥာ မ်ားစြာရွိသည္။
သူသည္ ေသးႏုတ္ေသာ လူငယ္ တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္သည္။ သူ႕တြင္ ေကာင္ထည္ေဖာ္မျပ ႏိုင္ေသးေသာ ရည္မွန္းခ်က္ ဆိုသည့္အရာ မ်ားကလြဲ၍ ပိုင္ဆိုင္မႈျပစရာ ဘာမွ်မရွိ။ သူသည့္ သူ႕၏ရည္မွန္းခ်က္ မ်ားကိုသာ ေန႕စဥ္ စိတ္ကူးယဥ္ေန၏။ သူ႕၏ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ေပ်က္ပ်က္မသြား ရေလေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းေနေသာ ႏြားေက်ာင္းသား တစ္ဦးႏွင့္သာတူေလ၏။
တစ္ရက္တြင္ ဥစၥာေစာင့္မေလးႏွင့္ ႏြားေက်ာင္းသားေလးတို႕ ဆံုမိၿပီး မ်ားမၾကာမွီ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ေမတၲာသက္၀င္ ခ်စ္ၾကင္သူမ်ား ျဖစ္သြားၾကသည္။
သူမပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားသည္ ႏြားေက်ာင္သားေလး၏ ရင္ခြင္ေလာက္ ေႏြးေထြးမႈကို မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ဥစၥာေစာင့္ မေလးက ေျပာ၏။ ႏြားေက်ာင္းသား ေလးေျပာျပေသာ ပံုျပင္မ်ားေလာက္ သူမပိုင္ဆိုင္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားက ႏွစ္သိမ့္ ေၾကနပ္မူကို ေပးႏိုင္စြမ္း မရွိဟုလည္း မၾကာခဏ ေျပာေလ့ရွိသည္။
ဥစၥာေစာင့္မေလးတို႕ မိဘမ်ားက ႏြားေက်ာင္းသားေလးကို သိုက္တူမည့္သူ တစ္ေယာက္ အျဖစ္သာ ျမင္သည္။ ႏြားေက်ာင္း သားေလးကိုလည္း သိုက္ဆရာ တစ္ေယာက္ကဲ့ ရႊံရွာ၏။ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္ ႏြားေက်ာင္းသားေလးသည္ သိုက္ဆရာ ျဖစ္သည္ဟုသာ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးေလ့ ရွိၾကသည္။
တစ္ရက္တြင္ ဥစၥာေစာင့္မေလးႏွင့္ ႏြားေက်ာင္သား ေလးတို႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားၾကသည္။ ႏြားေက်ာင္းသားေလး ႀကိဳးစား၍ဆက္ သြယ္ၾကည့္သည္။ ဥစၥာေစာင့္မေလး တို႕သိုက္သည္ သရဲသဘက္ အေစာင့္အေရွာက္ မ်ားျဖင့္ တင္က်ပ္စြာ ခ်ထားေသာေၾကာင့္ မည္သို႕မွ် အဆက္အသြယ္မရ ပဲျဖစ္ေနေလသည္။
ႏြားေက်ာင္သား ေလသည္ ေန႕ရွိသေရႊ႕ ဥစၥာေစာင့္ မေလးကိုသာ ေမွ်ာ္ကိုးေနေသာေၾကာင့္ သူေက်ာင္းေနေသာ ႏြားတခ်ိဳ႕မွာ လမ္းေပ်က္ကုန္သည္ အခ်ိဳ႕မွာ ေသးဆံုးသြားၾကသည္။ ဥစၥာေစာင့္မေလး ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရေသာ ေန႕သည္ ႏြားေက်ာင္း သားေလးအတြက္ ေပ်ာ္စရာ အေကာင္းဆံုး ေန႕ရက္ျဖစ္လာ လိမ့္မည္ဟုသာ ယံုၾကည္မိ၏။
တစ္ရက္တြင္ ႏြားေက်ာင္း သားေလးႏွင့္ ဥစၥာေစာင့္မေလးတို႕ အဆက္အသြယ္ ရသည္။ ဥစၥာေစာင့္မေလးက ရွင္က်မကို အဲေလာက္ထိ အသဲအသန္ ျဖစ္ေနတာ သိုက္တူခ်င္လို႕ မဟုတ္လားလို႕ ႏြားေက်ာင္းသား ေလးကို ေျပာလိုက္သည္။ မထင္ထား ေသာစကား ကို ၾကာလိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ ႏြားေက်ာင္းသားေလး မွာတုန္႕ျပန္ ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ သူ႕အခ်စ္ေတြ အေစာ္ကား ခံလိုက္ရၿပီဟု ခံစားနား လည္လိုက္သည္။ သူ၏ေမတၲာလည္း သိကၡာ က်သြားခဲ့ၿပီ။

Read More...

Summary only...

ေနာက္ဆံုးႏွင္းဆီ

ေကာင္မေလးရယ္ ........
ကမၻာေျမမွာ ႏွင္းဆီေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ပြင့္ခဲ့ ၿပီ
ႏွင္းဆီေတြပြင့္လာ တာေလာက္ငါ့ ဘ၀ကို ခမ္းနားေစတဲ့အရာ မရွိခဲ့ဘူး
ဒ‘ီေန႕ေတာ့ ငါ့ရင္မွာ ႏွင္းဆီေတြ မ်ိဳးတံုးကုန္ၾကၿပီ
တကယ္ပါခ်စ္သူ
နင့္ကိုဒီေန႕လာေပးတာ ငါ့ဘ၀အတြက္ေနာက္ ဆံုးႏွင္းဆီပါ
နမ္း႐ိႈက္လိုက္ပါခ်စ္သူ လို႕မေတာင္းဆိုပါဘူး ဆႏၵအတိုင္းပါ ခ်စ္သူ

ေကာင္မေလးေရ . . .
ငါ နင့္အခန္း ထဲကိုေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေအးစိမ့္တဲ့ အထိေတြ႕ ကိုခံစားရတယ္။ နင္က အဲကြန္းကို ပါ၀ါျမင့္ၿပီး ဖြင့္ထားတာကို။ ဒီေန႕ ငါနင့္ကို ေပးဖို႕ က်န္ေနေသးတဲ့ ေနာက္ဆံုးႏွင္းဆီပြင့္ကိုလာ ေပးတာပါ။ ႏွင္းဆီပြင့္နဲ႕ အတူကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါတယ္။ နင္ဖတ္တာ မဖတ္တာ ငါ့အပိုင္း မဟုတ္ဘူးေလ။ အဓိက ငါလာသြား တယ္ဆိုနင္သိရင္ ရပါၿပီ။ ငါနင့္ကို ေျပာထားတဲ့ အတိုင္း ႏွင္းဆီ ေျခက္ပြင့္ကို နင့္ဆီကို အေရာက္ပို႕ ခဲ့ၿပီးၿပီေလ။ ဒီညက ၇ ပြင့္ေျမာက္ ေနာက္ဆံုးႏွင္းဆီလာ ပို႕တဲ့ညေပါ့။
ခ်စ္သူရယ္ နင္ကေတာ့ မိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေမာက်ေနေလရဲ႕။ ခ်စ္သူရယ္ နင့္မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ရင္း ေၾသာ္ ..... နမ္း႐ိႈက္ခြင့္ မရွိေတာ့ပါလား။
ငါယူလာတဲ့ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္နဲ႕ ကဗ်ာေလးကို နင့္မွန္တင္ခံုေပၚမွာတင္ထားၿပီး ငါဟာ နင့္အနားက အၿပီးခြဲရေတာ့မွာပါလား ဆိုတဲ့အသိက ငါ့ႏွလံုးသား ကို႐ိုက္ခတ္လာတယ္။ ခ်စ္သူရယ္ ဘာေၾကာင့္မ်ား လမ္းခြဲ ခ်င္ရတာလဲကြာ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ နင့္နားေလးမွာ တစ္ညလံုး ထိုင္ၿပီး ငါ့ရင္ဘတ္ ထဲကခံစားခ်က္ေတြကို ဖြင့္ထုတ္ ေနလိုက္ခ်င္တယ္။ ခ်စ္သူ. . . နင္နဲ႕ငါ ခ်စ္ၾကတုန္းက နင္ငါ့ကိုေပးထားတဲ့ လက္ေဆင္ေလးေတြကို ငါအျမတ္ တႏိုးသိမ္း ဆည္းထားေပမယ့္ နင့္အခန္းထဲမွာ ေတာ့ငါေပးခဲ့တဲ့ လက္ေဆင္နဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္တူတဲ့ အရာေလးေတာင္မရွိပါလား။
ေကာင္မေလးေရ ငါျပန္ရေတာ့မယ္ ငါႏုတ္ဆက္တယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းေအးတဲ့ အဲကြန္းကိုေတာ ့ေလွ်ာ့ထားခဲ့တယ္။ နင္ကိုယ္ေပၚက ေစာင္ကိုလဲ ငါဆြဲတင္ေပးထားခဲ့ တယ္။ နင္အေအးပတ္ ေနမွာစိုးလို႕ပါ။ နင့္ကိုငါ ေစာင္ခ်ံဳေပးရင္းနဲ႕ နင့္ရဲ႕ နဖူးေလးကို နမ္း႐ိႈက္လိုက္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္ ငါ့တို႕စည္း ျခားခဲ့ၾကၿပီေလ။ နင့္ကို ငါဆက္ခ်စ္ ေနေသးေပမယ့္ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့လို႕ သားခဲ့စည္းကို ငါမေက်ာ္ပါဘူး ေကာင္မေလးရယ္။
အဲကြန္းေၾကာင့္ ေအးစိမ့္ေနတဲ့ နင့္အခန္းထဲက ငါထြက္လိုက္ေတာ့ ျပင္ပေလက ေႏြးေထြးေနသလိုပဲ။ ငါလာရာလမ္း အတိုင္း ျပဴတင္းေပါက္ ကေနအျပင္ကို ဆင္းခဲ့တယ္။ အလာတုန္းက လိုပဲ အုပ္နံကို ေက်ာ္ရမွာ။ အလာတုန္းက ေတာ့ေသြးပူပူနဲ႕ မို႕ ေက်ာ္ရတာ ဘာမွ မျဖစ္သလို ရွိေပမယ့္ အျပန္မွာေတာ ့နဲနဲ ခက္ေနသလိုပဲ။ ေတာ္ေသး တာေပါ့ နင္တို႕ အိမ္က ေခြးေသ သြားၿပီး ေနာက္ထပ္ ေမြးမထားလို႕။
ငါအုပ္တံတိုင္းကို စတက္ဖို႕ ျပင္လိုက္ၿပီးမွ နင့္ရဲ႕ အိပ္ခန္းေလးကို ငါတစ္ခ်က္လွမ္း ၾကည့္လုိက္တယ္။ ငါနင့္ အိပ္ခန္းကို လွမ္းၾကည့္ေနတုန္းမွာ နင္တို႕ ဆင္၀င္ေအက္က မီးပြင့္လာတယ္။ ေသခ်ာၿပီ နင္တို႕ အိမ္ကလူ တစ္ေယာက္ ႏိုးလာတာ။ ငါအုပ္တံတိုင္းကို ကျပာ ကရာ ေျပးတက္လိုက္တယ္။ ငါတက္ေနတုန္းမွာ နင္တို႕ အိမ္ေရွ႕တခါး ပြင့္လာၿပီး လူတစ္ေယာက္ ေျပးထြက္လာတယ္။
ေဟ့ေကာင္ မင္းဘယ္သူလဲ
ငါအသံကို ဂရုမစိုက္ႏိုင္ဘူး ငါလြတ္ဖို႕ ရာပဲ အားခဲေနတယ္။ ငါအုပ္တံတိုင္းေပၚက ေနလမ္းဘက္ကို ခုန္ခ်ၿပီး လမ္းမႀကီးအတိုင္း ဆက္ေျပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္ ႏွစ္လမ္းသံုး လမ္းပဲ ေျပးလိုက္ရတယ္ ေခြလဲက်သြားတယ္။ ငါဆက္ေျပးဖို႕ အားယူထေပ မယ့္ ဘယ္ဘက္ေျခ ေထာက္က မေထာက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နင္တို႕ အိမ္ထဲက ေျပးထြက္ လာတဲ့ လူက ငါ့ေခါင္းကို သူ႕လက္ထဲက တုတ္နဲ႕ ရိုက္လိုက္တယ္။


ငါ့ေခါင္းထဲက ကိုက္ေနတယ္။ ငါမ်က္လံု ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ငါ့ေဘးနာမွာ သူနာျပဳဆရာမေလး တစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတယ္။
သတိရလာ ၿပီလား
အဲဒီအသံ ကိုငါရင္းရင္း ႏွီးႏွီး ၾကာဖူးသလိုပဲ။ မ်က္လံုးေတြက အလင္းေရာင္မွာ က်င့္သားမရ ေသးလို႕ သူ႕မ်က္ႏွာ ကိုေသခ်ာမျမင္ရဘူး။ မ်က္လံုး ေတြက က်င့္သားရလာေတာ့ သူနာျပဳဆရာမေလး ရဲ႕မ်က္ႏွာက တစ္ေျဖးေျဖး ပီျပင္လာတယ္။
ဟင္ အေမ
ဟုတ္လို႕ လား။ အေမက သူနာၿပဳဆရာမကေန ငါတို႕ ငယ္ငယ္ ေလးကတည္းက အၿငိမ္းစား ယူခဲ့တာပဲ။
ဟုတ္တယ္ သား ။ ဒီေဆးရံုက စည္းကမ္းႀကီး တယ္။ လူနာရွင္ကို တစ္ေယာက္ပဲ ၀င္လို႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေမက ယူနီေဖာင္း ၀တ္လာရတာ။
အေမ တစ္ေယာက္တည္း လာတာပဲ ယူနီေဖာင္း ၀တ္စရာလို လို႕လား
မဟုတ္ဘူး။ အေမက လူနာရွင္ အေနနဲ႕ လာတာ မဟုတ္ဘူး သူနာျပဳ ဆရာမ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ လာတာ။သားရဲ႕ လူနာရွင္က ဟိုမွာ ။
ငါ့လူနာ ရွင္ဆုိတာ ဘယ္သူလဲ လို႕လွမ္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလး နင္ျဖစ္ေနတာကိုး။
အဲဒီ အခ်ိန္မွာ နင္က အေနာက္တိုင္ သတို႕သမီး ၀တ္စံု အျဖဴေရာင္ကို ၀တ္ထားၿပီး လက္ထဲမွာ ပန္းျခင္းတစ္ခုကို ကိုင္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ကုတင္ရွိရာကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လွမ္းလာေနတယ္။ ပန္းျခင္းထဲက ႏွင္းဆီေတြကလည္း ရဲရဲေတာက္ေနတယ္။

လူနာ လာေမးတာက ပန္းျခင္းႀကီးနဲ႕ အဆန္းပါလား
လူနာလာေမးတာ မဟုတ္ဘူး
ဒါဆိုရင္ ဘာလာလုပ္တာ လဲ
လြမ္းသူ႕ပန္း ေခြလာခ်တာ
ဘာ......။ ဘယ္သူ႕ အတြက္လဲ
အစ္ကို အတြက္
ဟာ။ ဘာဆိုင္လို႕ လဲ
အစ္ကိုက မၾကာခင္ဆိုရင္ ေသေတာ့မွာေလ

နင္ငါကို အဲလို ေျပာလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ငါ့ဘ၀ႀကီး တကယ္ေသ သြားတာထက္ ပိုၿပီး ခံစားလိုက္ရတယ္ခ်စ္သူ။ တကယ္ပါ ခ်စ္သူ။ မင္းသာ အဲလို လြမ္းသူ႕ပန္း ေခြလာခ်ေပး မယ္ဆိုရင္ ဒီဘ၀တစ္ခု တည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဆယ္ဘ၀စာ ေသေပးလိုက္ခ်င္ ပါတယ္ခ်စ္သူ။
ၿပီးေတာ့ နင္ငါ့ကို ႏွင္းဆီပန္း တစ္ပြင့္ ပန္းျခင္းထဲကေနထုတ္ ေပးတယ္။ ငါနင္ေပးတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေလးကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။ နင္ေပးတာ လွပၿပီး ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ ေကာင္တဲ့ပန္းေလး ျဖစ္ေပမယ့္ လွပျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က ဆူးေတြက ငါ့ႏွလံုးသား ကိုစူ၀င္သြားခဲ့ၾကၿပီေလ။ အဲဒီဆူးေတြထဲမွာ အဆိပ္ေတြ ပါတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ႏွလံုးသားထဲက ဆူးကို ျပန္ႏုတ္ယူလို႕ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္မွ သိလိုက္တယ္။
ငါမ်က္လံုးေတြ ျပာေ၀လာၿပီ။ ေကာင္မေလးရယ္ ငါတကယ္ပဲ ေသရေတာ့မွာလား။ ငါအားကိုးလို႕ ရမလားလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေမက မရွိေတာ့ဘူး။ နင္ကေတာ့ ငါ့ကို ၾကည့္ၿပီး ၀မ္းနည္းေနမလား ဟားတုိက္ ရယ္ေနမလား ငါမသိေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕ လဲဆိုေတာ ့ ငါ ေသသြားၿပီေလ

ဟုတ္တယ္ ေကာင္မေလး။ နင္ငါ့ကို အဆက္ျဖတ္ ၿပီးခဲ့တဲ ့ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲလိုေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ အိမ္မက္ေတြက ငါ့ကို လာၿပီး ႏိုးဆြေနၾကတယ္။ အိမ္မက္ ဆိုးေတြ ဘယ္ေလာက္ မက္မက္ ငါကေတာ့ နင့္ကို အခ်စ္ေတြ မပ်က္ေသးပါဘူး။ ငါ့နင့္ကို ေျပာခဲ့ တဲ့အတိုင္း ႏွင္းဆီ ခုႏွစ္ပြင့္ ျပည့္ေအာင္ ေပးသြားမွာပါ။
ပထမဆံုးအႀကိမ္မွာ ႏွင္းဆီေလးပြင့္ ေပးမယ္။ ဒုတိယ အႀကိမ္မွာ ႏွင္းဆီႏွစ္ပြင့္ ေပးမယ္။ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္မွာ ႏွင္းဆီ တစ္ပြင့္ ေပးမယ္။ အဲလို ေနာက္ဆံုး ႏွင္းဆီ ေပးၿပီးသြားရင္ ငါနင့္ကို ေျပာထားတဲ့ အတိုင္း လံုး၀ေမ့လိုက္မယ္။ ငါဆိုတဲ့ ေကာင္ကလဲ ငါပဲ။ နင့္ကို ေနာက္ဆံုး ႏွင္းဆီ ေပးၿပီး သြားတဲ့ေန႕ မွာ နင့္ကိုငါ မုန္းလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ မုန္းလိုက္ မွာမဟုတ္လို႕ ဆက္ခ်စ္ေနဦးမွာလား လို႕လဲ မထင္လိုက္ပါနဲ႕။ ငါ့ဦးေႏွက္ထဲက နင္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေဒတာေတြကို ဒလိလုပ္လိုက္မွာ။ ဒါေၾကာင့္ နင္အေပၚမွာ ခ်စ္ျခင္းမုန္း ျခင္းေတြ မရွိေတာ့သလို နင္ဆိုေသာ ေကာင္မေလးကလဲ ငါ့ဦးေႏွက္ထဲမွာ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

ႏွင္းဆီေလးပြင့္

ငါပန္းဆိုင္ကေန ႏွင္းဆီေလးပြင္ ၀ယ္လာတယ္။ ပန္းေတြရဲ႕ အရိုးေတြက တိုေနေတာ့ ထုပ္ရတာ မလွဘူလို႕ စတိုးဆိုင္က အစ္မႀကီးက ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကတ္သီးကတ္သတ္ ေလးပြင့္ေပး ရတယ္လို႕ ပန္းက ငါးပြင့္ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ သံုးပြင့္မွ ထုပ္ရတာ လွတာတဲ့။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္ေတြေလး နက္တယ္ဆိုတာ အဓိပၸယ္ေပၚလြင္ေအာင္ လို႕ပါလို႕ ဆိုင္ရွင္ကို လြယ္လြယ္ပဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ဆိုင္ရွင္ကို ၾကည့္ရတာ ငါ့ရဲ႕ စကားကို ဘ၀င္မက်သလိုပဲ။
ငါနင္တို႕ အိမ္ေရွ႕ကိုေရာက္သြာေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေက်ာ္ၿပီ။ နင္တို႕ ျခံတံခါးက ဖြင့္ထားတယ္။ အျပင္မွာ နင့္အေဖ အပါ၀င္ တရုပ္လိုလို လူႀကီးေလး ငါးေယက္ေလာက္ ထိုင္ေနၾကတယ္။ ငါ ဖြင့္ထားတဲ့ နင္တို႕ တခါး၀မွာ ရပ္လိုက္ေတာ့။ ေစာေစာ ကလူႀကီးေတြက ေျပာလက္စ စကားကို ရပ္ၿပီး ဘာလဲဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ငါ့ကိုၾကည့္ၾကတယ္။ ဒါအိမ္မက္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာေတာ့ ငါသိလိုက္တယ္။ ဒါျပင္မွာ တကယ္ျဖစ္ေနတာ။ အတိ အက်ေျပာရရင္ မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႕။
ေကာင္မေလး နင္တို႕အိမ္ဟုတ္ သလားလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့။ နင္အေဖက ဟုတ္ပါတယ္ ဘာကိစၥလဲ ဆိုၿပီး ထလာတယ္။ ငါကလဲ ခ်စ္သူမ်ား ေန႕တုန္းက လုိပဲေပါ့။ ဂစ္ေရွာ့ဆိုင္က ပါဆိုၿပီး ႏွင္းဆီပန္းေတြနဲ႕ ကဗ်ာ တစ္ပုတ္ကို နင့္အေဖလက္ ထဲမွာ ေပးထားခဲ့လိုက္တယ္။
ေကာင္မေလး အဲဒီေန႕က နင္အိမ္မွာ အဆဲခံလိုက္ရေသးလား ဟင္ . . .


ေနာက္ထပ္က်န္ေသးတဲ့ ႏွင္းဆီေတြလား
နင္မေျပာနဲ႕ ငါကိုယ္တိုင္ကို ဘယ္ေန႕လာပို႕ မယ္ ဘယ္ေလာက္ၾကမယ္ ဆိုတာ မသိေသးဘူး။ ငါ့စိတ္ကူးရတဲ့ရက္ ကိုလာပို႕ မယ္။ လာပို႕ရင္ ဒီနည္းကို ေတာ့သံုးေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕ လဲဆိုေတာ့ ရိုးသြားၿပီ။ ဘယ္နည္းကို သံုးမွာလဲ
လာမေမးပါနဲ႕ ငါကိုယ္တုိင္ကို မသိေသးလို႕ပါ

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၁၀)

မတ္လ ၂၈ ရက္ အဂၤါေန႕


ေကာင္မေလးမလးေသးဘူးလား
ေကာင္မေလးမလာေသတဲ့ အတူတူမထူးပါဘူး၊ ပ်င္းပ်င္းရွိေနတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ Ygnchat ကိုဝင္လာတယ္။
ygnchat ရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း အမ်ိဳးစားစံုလင္လွတဲ့ Nick ေတြနဲ႕ စည္ကားလွ်က္ေပါ့။

Chat room ထဲက Nick ေတြမွာ girl အမွတ္အသားပါတဲ့ Nick ေတြအားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္လိုက္ေခၚမိသည္။ နာရီဝက္သာေက်ာ္သြားတယ္ ဘယ္သူမွReplay မလုပ္ၾက။

ဘယ္သူမွမရွိတဲ့ အလင္းေရာင္မဲ့ အခန္းထဲမွာ တစ္ကိုယ္တည္း အထီးက်န္ေနတာထက္ လူစည္ကားတဲ့ေနရာမွာ တစ္ေရာက္တည္း အထီးက်န္ေနတာ ပိုဆိုးပါတယ္ဗ်ာ။

အခုပဲၾကည့္ ေကာင္မေလးကလည္းမလာဘူး။ Ygnchat ကလူေတြကလည္း အေလ့မလုပ္ၾကဘူး။ ဟုတ္မွာေပါ့ေလ ညကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီဆိုေတာ့ မိန္းကေလးေတြကနည္းသြားၿပီေပါ့။ ဒီေတာ့ က်န္တဲ့မိန္းကေလး တစ္ေယာက္စႏွစ္ေယာက္စကလည္း ကိုကိုေမာင္ေမာင္ေတြၾကားမွာ ဘယ္ကလာလက္အားႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။

ေတြ႕ၿပီ Nick တစ္ခု Dan^Dan^Dan တဲ့
ဟုတ္ၿပီ အခုမွအမွတ္ရၿပီ Dan^Dan^Dan ဆိုတာ မႏၱေလးက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ခင္တဲ့ေကာင္မေလးေျပာဖူးတယ္၊ အဲဒါသူ႕ရဲ႕ အစ္ကိုအရင္ဆိုပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတိုင္းထိုင္ေနရတာထက္စာရင္ သူနဲ႕စကားသြားေျပာဦးမွပဲ။

Hi
ကၽြန္ေတာကစေခၚလိုက္သည္

Hi hi
သူျပန္ထူးသည္

asl plz
သူရဲ႕ အသက္ ေနရပ္ လိင္ ကို chat ဘာသာစကားႏွင့္ေမးလိုက္သည္

19 m mdy
nu

21 ygn

gitl လား boy လား
မန္တလာသားကကၽြန္ေတာ့ကို girl လား boy လားလာေမးေနသည္။ nick မွာ BOY ဆိုတာႀကီး ထင္ထင္ရွားရွား ပါေနပါလွ်က္နဲ႔ gitl လား boy လား လာေမးေနတာ့

girl
စိတ္ခ်င္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ရႊဲ႕ေျပာလိုက္သည္။အဒါကို ကိုေရႊမႏၱလာသားက သေဘာမေပါက္ဘူး။

ဒါဆိုရင္ မမ ေပါ့ဗ်

ဟုတ္တယ္ေမာင္ေလး

မမက uni ၿပီးၿပီလား

ဟင့္အင္း တက္တုန္း ေမာင္ေလးေကာ
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီေလာက္ေတာင္ ရွိတဲ့ေကာင္ ေနာက္ေပးလိုက္ ဦးမယ္ဆိုၿပီး ဆက္ေနာက္ေပး လိုက္သည္။

ကၽြန္ေတာ္လည္းတက္တုန္းဗ်။ မမက ဘာလူမ်ိဳးလဲ။

ရွမ္း။ ေမာင္ေလးေရာ

တရုပ္ဗ်

ေၾသာ္ ေၾသာ္ . . ႀကိဳးစားေပါ့ ေမာင္ေလးရာ
ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေနာက္လိုက္သည္။ အဲ ေနာက္ေနရင္းတန္း လန္းနဲ႕မွ အႀကံတစ္ခုရသည္။ သူ႕ညီမႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ရင္းႏွီးေပမယ့္ ဖုန္းနံပါတ္ေပးမထား၊ ေတာင္လို႕ လဲမရ။ သူကသာကၽြန္ေတာ္ဆီကို ဆက္သည္။ ဒီေတာ့ ဒီေကာင္ကို ၾကဴၿပီး တစ္ဘက္လက္နဲ႕ ဖုန္းနံပတ္ရေအာင္ေတာင္းရင္ . . . သူညီမဆီဆက္လို႕ရၿပီ။ ဒီေတာ့ . . . .

မမက ဘာတက္ေနတာလဲ

မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး

ဘာျဖစ္လို႕လဲဗ်

စိတ္ညစ္လို႕

ဘာလို႕ညစ္တာလဲ

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အိမ္မွာကိုမေနခ်င္ ေတာ့ဘူး

ဘာေတြညစ္တာလဲ ေမာင္ေလးကို ေျပာျပေလ
ဟဲဟဲ အကြက္ထဲေရာက္ေတာ့ မယ္။ကၽြန္ေတာ္ က်ိတ္ၿပီးၿပံဳးေနမိသည္။

ေတာ္ပါၿပီ မေျပာေတာ့ပါဘူး

ေျပာျပပါဆို
ဟုတ္ၿပီ ကၽြန္ေတာ္ဆင္တဲ့ အကြက္ကို တည့္တည့္ႀကီးဝင္လာၿပီ

အင္း ဒီမွာေျပာေနလို႕ ေမာင္ေလးနား လည္မွာမဟုတ္သလို။ စာရိုက္ရတာ မမလည္းလက္ေညာင္းတယ္။ ေမာင္ေလးရဲ႕ အိမ္ဖုန္းေပးေလ မမဆက္လိုက္မယ္
ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းထဲကို ဆြဲသြင္းလိုက္သည္။

ဟာဒါေတာ့မျဖစ္ဘူးဗ်
ကၽြန္ေတာ္ထင္သလို အလြယ္တကူမရ

ဘာျဖစ္လို႕လဲေမာင္ေလးရ

အိမ္ကဆူမွာ ေပးလို႕မရဘူး
ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ တစ္ေလသံတည္းထြက္သည္။ ေယာက်ၤားေလး ျဖစ္တဲ့အစ္ကို ေတာင္မိန္းကေလးေတြနဲ႕ ဖုန္းေပးမေျပာဘူးဆိုရင္ မိန္းကေလးျဖစ္တဲ့ သူညီမက ကၽြန္ေတာ့ကို ဖုန္းနံပါတ္မေပးတာ အျပစ္ေျပာဖြယ္ရာမရွိေတာ့။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မႀကိဳးစားေတာ့ ဘူးဆိုၿပီးလက္ေလွ်ာ့လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လက္ေလွ်ာ႕ လိုက္ေပမယ့္

မမဖုန္းေပးေလ ကၽြန္ေတာဆက္မယ္

ေတာ္ပါၿပီေနပါေစ မမဖာသာမမ ရွိပါေစေတာ့

ဟာမဟုတ္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ဆက္မယ္ ေပးပါဆို
ဒီေကာင္ကေတာ့ လက္ေလွ်ာ့မည့္ပံု မျမင္။ ခက္တာက ဒီေကာင္ဖုန္းဆက္လာရင္ အကူညီေတင္းစရာ ေဘးနားမွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္မွ မရွိ။

ဒါဆိုရင္မနက္မဆက္ပါလား
မနက္မွဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ ကိုႀကိုတင္ရွင္းျပၿပီး ဖုန္းနံပါတ္ေပးလိုက္လို႕ရသည္။ျပသနာမရွိ ျပသနာက

ေမာင္ေလးက မနက္က်ရင္ေက်ာင္းသြားရမွာ
အခုေပး

ေအး 01 * * * * * ဆက္လိုက္
ဒီေလာက္ေတာင္ရွိတဲ့ေကာင္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့ဖုန္းနံပါတ္ကိုေပးလိုကသည္ . . .

မၿပီးမခ်င္းဆက္ေရးမည္ မေသေသးဘူးဆိုလွ်င္ေပါ့

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၉)

မတ္လ ၂၇ ၂၀၀၆

မေန႕က မလာတဲ့ေကာင္မေလးကို ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာထိုင္ၿပီးေမွ်ာ္ေနမိသည္။
ေကာင္မေလးရယ္ နင္ဘာျဖစ္လို႕မလာတာလဲ။ ဒီေန႕ေရာနင္လာဦးမွာလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မလာႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္ email ေလးေတာ့ပို႕သင့္ ပါတယ္ ေကာင္မေလးရယ္. . .

ေကာင္မေလးေရာက္မလာေသးေပမယ့္ သူကိုေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကိုကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ေျပာေနမိသည္

ညကိုနာရီ
ေကာင္မေလးမလာေသးပါ

ဆယ္နာရီ
ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနဆဲပါ

ဆယ္နာရီခြဲ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတဲ့ မိုင္းပ်ပ် အလင္းေရာင္ေလးေအာက္မွာ လြမ္းဆြတ္ခ်င္းဆိုတဲ့ ေဝဒနာေတြကိုထမ္းပိုးရင္းနဲ႕ အျဖဴနဲ႕အမည္း မသဲကြဲတဲ့ အရာဝတၳဳတစ္ခုကို ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕လိုက္ရွာေနမိတယ္
ေကာင္မေလးရယ္ . . . .

ဆယ္နာရီေလးဆယ္
----------------------

ဆယ္နာရီေလးဆယ့္သံုး

ေဟးေရာက္ေနၿပီလား
ေကာင္မေလးေရာက္လာၿပီ

ဟုတ္တယ္။ေရာက္ေနတာၾကာလွေပါ့
အလွည့္က် မီးေပးစနစ္ရဲ႕ မီးပ်က္တဲ့ ရက္မွာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ ေငးေနတုန္း မထင္မွတ္ပဲ မီးလင္းလာတဲ့ ကိုရီးရားဇတ္လမ္းတြဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူ တစ္ဦးရဲ႕ ခံစားမူမ်ိးနဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲက ဝပ္ ၁၅၀၀ အားရွိတဲ႔ ႏွလံုးသားလည္း လင္းလက္လို႕လာပါေတာ့တယ္။

ေဟး wait wait

ေကာင္မေလးရယ္ ------------- ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲက ေကာင္မေလးကိုေျပာမဲ့ ဒိုင္ရာေလာ့ေတြကို စာစီေနတုန္း .....
ေကာင္မေလး က out သြားၿပီ

တီဗီေျပးဖြင့္ဖို႕အသြား၊ ခလုပ္တိုက္လဲေနတုန္း၊ လန္႕ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးကို ႏွေမွ်ာတမ္းတစြာ ခံျပင္းေၾကကြဲရတဲ့ ကိုရီးယားဇတ္လမ္းတြဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္သူေရ .. ... ...
ကိုရီးယား မင္းသမီးေလး ကင္ဆာေရဂါနဲ႕မေသခင္ မင္းကေတာ့ ႏွလံုးေရာဂါေတြ နိဒန္းပ်ိဳးေနၿပီေပါ့ကြယ္

ေဟာသူေရာက္လာျပန္ၿပီ

ေဟး
ကၽြန္ေတာ္လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ သူဘက္ကျပန္မထူးေသာ္လည္း voice ေျပာဖို႕ Call လုပ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သူ ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းနဲ႕ conection မေကာင္းတေကာင္ေလးၾကားမွာ မိနစ္ေလးဆယ္ၾကာသြားခဲ့သည္

ေဟးမီးပ်က္သြားၿပီ

ေအးဘိုင္ဘိုင္

အဲဒီညက သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ အဓိကေျပာျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ ကမၻာ႔ႏိုင္ငံအားလံုးကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ ViteuanFlu ေခၚ စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့တုပ္ေကြးေရာဂါ ကပ္ဆိုးႀကီးရဲ႕ ေရွ႕ေျပး ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြး အေၾကာင္းေတြပါ ပဲ

ညီမေလး ၾကက္သားမစားနဲ႕

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၈)

မတ္လ ၂၆ ရက္ ၂၀၀၆

ကၽြန္ေတာ္ ကိုးနာရီေလာက္ကတည္းက Online ေပၚေရာက္ေနသည္

ဆယ္နာရီထိုး
သူေရာက္မလာေသးပါ

ဆယ့္ႏွစ္နာရီ
ေရာက္မလာပါ

သံုးနာရီ
ကၽြန္ေတာ္ကြန္ပ်ဴတာပိတ္ၿပီး အိပ္ရာထဲသို႕ဝင္ခဲ့သည္။

ဘယ္လိုပင္ႀကိဳးစားအိပ္ေပမယ့္ အဲ့ဒီညကအိပ္လို႕မေပ်ာ္ခဲ့ပါ။

ဘိုက္ထဲမွာအစာမရွိေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္္
ရင္ဘတ္ထဲက ဟာေနတဲ့ေနရာကိုေတာ့ ဘယ္အစာေတြမွ ထိုးလို႕မရပါဘူး

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၇)

ေဟး
အိုင္ကိုေမ့သြားၿပီလား
8 minutes
ေဟးဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ
သူဘက္ကဘာမွ အေၾကာင္းမျပန္ေတာ့။ စိတ္မ်ားဆိုးသြားၿပီလား
34 minutes
ဖုန္းလာေနလို႕ပါ
fri gyi ရ
ေကာင္မေလးက မထင္မွတ္ပဲျပန္ေျပာလာသည္။

ေၾသာ္ဟုတ္လား . .

family ဖုန္းပါဟ

ဟဲဟဲ
ယုံရမွာလားေနာ္

yong ka lay pone draww htar tot yone like pop
ယုန္ပံုေလးဆြဲေပးမွေတာ့ ယံုလိုက္ေပါ့

ေအးပါ ယူဖုန္းနံပါတ္ေပးေလ
ဖုန္ထဲကေန Ygnchat မွာအရုပ္ဆြဲနည္းသင္ေပးမယ္
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ဖုန္းနံပါတ္ကို သူစိတ္ဝင္စားသည့္ အရုပ္ကိုအေၾကာင္းျပၿပီးေတာင္းျခင္းျဖစ္သည္

Gtalk ကေန voice နဲ႕ေျပာၿပီးသင္ေပး
သူကလည္း ေခသူမဟုတ္သူ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကိုလြယ္လြယ္နဲ႕ေပးခ်င္ပံုမရ

ေအးဟာဒါဆိုလဲ ယူဘက္ကစၿပီး Call လုပ္လိုက္

သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ Gtalk Voice နဲ႕စကားေတြေျပာၾကသည္
connection ကလည္းမိတစ္ခ်က္မိတစ္ခ်က္

33 minutes
မိနစ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ေျပာၿပီးေနာက္

Dc မေကာင္းဘူးကြာ
Ygnchat ပဲျပန္ဝင္ရေအာင္
ေကာင္မေလးက ေျပာသည္

ေတာ္ၿပီ
မဝင္ခ်င္ေတာ့ဘူး ဒီမွာပဲေျပာရေအာင္

ဒီမွာက Dc မွမေကာင္တာ

ဒါဆိုလည္းအိပ္ေတာ့မယ္ဟာ
ကၽြန္ေတာကေျပာလိုက္သည္။ မနက္ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းအိပ္ခ်င္လာၿပီ။

ေအးဒါဆိုအိုင္လည္း အိပ္ေတာ့မယ္

မနက္ဖန္ ဘယ္အခ်ိန္လာမွာလဲ

10 PM

ေအးေစာင့္ေနမွာေနာ္

ဟုတ္ၿပီဘိုင္

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၆)

မတ္လ ၂၅ ရက္ ၂၀၀၆

ကၽြန္ေတာ္ Gtalk ကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးေရာက္ေနၿပီ။

hi ေရာက္ေနတာၾကာၿပီလား

hello fri

္fri ရဲ႕နာမည္အရင္းက ဘယ္သူလဲ

ယူအရင္ေျပာေလ

soe zeya
ေဇယ်လို႕ေခၚရင္ရပါတယ္

ယူကဆိုးလား

မဆိုးပါဘူးဟ

ေတာၿပီ ေဇယ် လို႔မေခၚဘူး ဆရာ လို႕ပဲေခၚမယ္
not Zayar ..... saya
hehee...
ေကာင္မေလးက သူဖာသူေျပာၿပီးသေဘာက်ေနသည္။

ယူနာမည္ေျပာဦးေလ

. . . . . . .
ေကာင္မေလးက နာမည္ေလးလံုးပါတဲ့ သူရဲ႕နာမည္ကိုေျပာျပသည္

ygn chat ထဲျပန္ဝင္မယ္ေလ
ygnchat ထဲျပန္ဝင္ရေအာင္
ဆရာ . . . . ရဲ႕ ပံုကိုဆြဲၿပီးၿပီလား
Hay are you buzy

no
ma busy bar bu

ေမးၾကည့္တာ

အိုင္ကယူလို တျခားေျပာစရာ ႏိုင္ငံျခားက အန္ကယ္လဲမရွိပါဘူးဟ
ကၽြန္ေတာ္ voice ေျပာရေအာင္ call လုပ္လိုက္သည္။ သူ႕ဘက္ကလက္မခံ။

ေဟးဘာျဖစ္တာလဲ မရဘူးလား
ဘာလဲ ႏိုင္ငံျခားကအန္တီေရာက္ေနျပန္ၿပၤီလား
are u busy nay lar

့hello
ေကာင္မေလးျပန္ထူးသည္

ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲဟ

ဖုန္းလာေနလို႕ဖုန္းသြားေျပာေနတာ

ေအာ္ဟုတ္လား
ဒါဆိုရင္ အိုင္ကိုလည္းဖုန္း နံပါတ္ေပးထားေလ

ဘာလုပ္မလို႕လဲ

အေၾကာင္းရွိရင္ဆက္လို႕ ရေအာင္လို႕ပါ

u busy ( button ) pya nay bi.... girl girl lay twae nae pyaww nay tar lar???? heheeee....
gtalk က busy button ျပေနခ်င္ကိုေျပာခ်င္းျဖစ္သည္

သက္မြန္ျမင့္နဲ႕ေျပာေနတာ

really that mon myint larrr?

yes
ဘာလဲမယံုလို႕လား

ယံုတယ္
ဒါဆိုရင္လည္း မေႏွာက္ယွက္ေတာ့ ဘူးေနာ္
တျခားလူေတြနဲ႕သြားေျပာလိုက္ဦးမယ္

ဟဟ
စတာဘာဟ
Gtalk မွာက fri ဆိုလို႕ေျပးၾကည့္ရင္ေတာင္ ယူတစ္ေရက္တည္းရွိတာ

ဒါဆိုရင္ဘာျဖစ္လို႕ busy button ျဖစ္ေနရတာလဲ

ေၾသာ္ဒါလား
ယူနဲ႕ေျပာေနေတာ့ မအားေတာ့ ဘူးဆိုတဲ့သေဘာပါ

ygn tae mar ( ah yout ka lay twae) draww pay ohhh brave boyyyyy Zoe sayar ...... ye~
ကၽြန္ေတာကို သူကဇိုးဆရာ လို႕ေခၚၿပီး Ygnchat မွာပံုေတြဆြဲခိုင္းေနသည္

ဟ ဟ ဟ
အိုင္က ဇိုးသမား( အရက္သမား) မဟုတ္ဘူးဟ

Zoe sayarrrr ( lo pae call chin tai) ma khin yin de lo ma call puuuu ( hheeeee....heheee...)
ဇိုးဆရာလို႕ပဲေခၚခ်င္တယ္ မခင္ရင္မေခၚဘူး ဟီးဟီး
ခင္လို႕စတာ

ရပါတယ္ဗ်ာ

Zoe sayarrrr
Zoe sayarrrr
Zoe sayarrrr
heheee...
ygnchat room mar shi lar?
ေကာင္မေလး ကကၽြန္ေတာ့ ကိုအားရပါးရစၿပီး သေဘာေတြက်ေနသည္

ရပါတယ္ႀကိဳက္သလိုေခၚပါ
---------- စိတ္ခ်မ္းသာရင္ ကမၻာႀကီးၿငိမ္းခ်မ္းပါတယ္

Ygnchat room ကိုဝင္ခဲ့မယ္
Chatroom ေရာက္ရင္ ကိုကိုေတြ ေမာင္ေမာင္ေတြကို replay လုပ္ရတာ လက္မလြယ္ဘူးဟ
ေကာင္မေလးက Ygnachat မွာသူကို ခ်က္တဲ့လူေတြေပါတဲ့ အေၾကာင္ကို ၾကြားေနသည္

မဝင္နဲ႕
ကၽြန္ေတာ္က Ygnchat မဝင္ဖို႕ေကာင္မေလးကိုတားသည္

ဘာျဖစ္လို႕လဲ

သဝန္တိုလို႕
ဟီးဟီး

ဟာ ယူကလဲ ကိုကိုဆိုေပမဲ့ တခါတေလက်ေတာ့လည္း အေျခာက္နဲ႕ေတြ႕တယ္ဟ
ko ko..... so payy mae ( some time) ja tot ( ah chout gyi) twae nae laee chat pu tai ....
ygnchat tae ko larr kae maee ( ah ku win lar mae)
ေကာင္မေလးက သူအေျခာက္နဲ႕ ေတြ႕တာကို ေျပာၿပီးသေဘာက်ေနသည္

တီတီတီ
အဲဒီအခ်ိန္မွာဖုန္းကဝင္လာသည္ ေကာင္မေလးကို replay မလုပ္အားေတာ့

hello
(toilet)............. twarrr nay tar lar??? heheee.
ဟာလို toilet သြားေနတာလား
ေကာင္မေလးက စသလိုေနာက္သလိုနဲ႕ေမးသည္

မဟုတ္ပါဘူးဟ
ယူဘာေျပာမွာလည္း လို႕ေစာင့္ေနတာပါ

. . . . ..
သူဘက္ကဘာစကားမွျပန္မေျပာ

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၅)

ဟုတ္ၿပီ fri အိုင္အိပ္ေတာ့မယ္ ေနာက္ရက္မွေတြ႕တာေပါ့

ေအာ္ ေအး by by

ေကာင္မေလးႏုတ္ဆက္သြားၿပီ။

မတ္လ ၂၄ ရက္

အဲဒီေန႕က သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ Ygnchat မွာေျပာလိုက္ Gtalk မွာေျပာလိုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္ပါတယ္။ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေျပာၿပီးေတာ့ သူဘက္က replay လုပ္တာေႏွးလာသည္။ ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ email check ေနတာတဲ့။ ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ voice ေျပာရေအာင္ call လုပ္လိုက္သည္။ သူဘက္ကလက္မခံ။

ေဟး ယူဘယ္သူနဲ႕ေျပာေနတာလဲ

ႏိုင္ငံျခားက အန္တီနဲ႕ပါ

ယံုရမွာလားေနာ္

တကယ္ပါဆို

ok ဒါဆို အစ္ကိုေစာင့္ေနမယ္ေလ

Thank

ကၽြန္ေတာ့္ gtalk က message ကို i wait someone လို႕ေရးထားလိုက္သည္

၄၁ မိနစ္ၾကာၿပီးေနာက္

ညီမၾကာဦးမွာလား

u wait some one ka bae tu lae??? ယူတစ္ေယာက္ ကို ေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ

ယူေပါ့ဟ ဘယ္သူရွိရဦးမွာလဲ

ဟီးဟီး ယူေနာ္

ေျပာေလဘာလဲ

အိုင္ပံုေလးဆြဲေပးထားဦး

အင္း ေနာက္အပတ္ထဲဆိုရင္ရၿပီ

ခဏေလးေစာင့္ ဦးေနာ္ အန္တီနဲ႕ ေျပာတာ မၿပီးေသးလို႕

ေတာ္ၿပီ ေစာင့္ေတာ့ဘူး အိပ္ၿပီ by by

ok cu later

ညႏွစ္နာရီထိုးေနၿပီ သူကၽြန္ေတာကို ျပန္ေခၚဦးမလားလို႕ ေစာင့္ၾကည့္ေနေသးသည္။ သူကၽြန္ေတာ့ ကိုအေလ့ပင္ မလုပ္ေတာ့။ ေသခ်ာပါသည္ သူနဲ႕ေျပာေနတာ သူ႕အန္တီကေတာ့ ဘယ္လို မွ ျဖစ္ႏိုင္မည္မထင္ပါ။

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၄)

အဲဒီေန႔က မတ္လ ၂၃ ရက္ေန႕
ကၽြန္ေတာ္ မႏၱေလးက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ေနာက္ခ်င္တာနဲ႕ Gtalk Message မွာ ညီမေလးကို ေစာင့္ေနတယ္ ဆိုၿပီးေရးထားလိုက္သည္။ မေန႕ကေကာင္ မေလးနဲ႕ေတြ႕ခဲ့တာကိုေတာ့ Chatter မ်ားရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း အမွတ္တမဲ့ပါပဲ

Hi. Who are you
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ စိမ္းတဲ့ Nick တစ္ခုက Gtalk မွာလာေခၚေနသည္

21 M ygn , nu?
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာလိုက္သည္

why u call me nyi ma lay ko wait nay tai .who is nyi ma lay ?
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ စိမ္းတဲ့ Nick က Gtalk message ကုိၾကည့္ၿပီးေျပာသည္။

ဟာဟုတ္ၿပီ ဒီNick ကမေန႕ကေတြ႕တဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ Nick ပဲ။ ဒီေတာ့

ယူက အိုင္ထက္ငယ္တယ္မဟုတ္လား၊ ယူကိုေျပာတာေလ

အင္.... မွားကုန္ၿပီ

ယူက ...

အိုင္ထင္တာ အိုင္ရဲ႕ ... ၊ ဟီဟီ

ယူက မေန႕က အိုင္နဲ႕သိတဲ့ ေကာင္မေလးမဟုတ္လား

ဟုတ္ဘူး
တျခား
ဟီဟီဟီ

သြားၿပီ လူမွားသြားၿပီလား မသိဘူး၊ ဒါဆိုရင္ သူဘယ္သူလဲ

Who are you
ကၽြန္ေတာ္ ေမးလိုက္သည္

heheee...
who are you
သူျပန္ေမးသည္

That is my question
ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မရွည္ စြာနဲ႕ျပန္ေျပာလိုက္သည္

ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ
call လုပ္လိုက္အသံနဲ႕ေျပာမယ္

ကၽြန္ေတာ္ Call လုပ္လိုက္သည္

Hello
ေကာင္မေလး အသံတိုးတိုး ခၽြဲခၽြဲေလးကိုၾကားရသည္။

Hello
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေခၚလိုက္ေတာ့ က်သြားသည္

Dc မေကာင္ဘူး
ေကာင္မေလးကေျပာသည္

one of people he also call me (nyi ma laY\y))) လူတစ္ေကာက္ကလည္း ငါ့ကိုညီမေလးလို႕ ေခၚတယ္
same phit nay loe ... heheee.. တူေနလို႕
ေကာင္မေလးက ဆက္ေျပာသည္

ယူ asl ေျပာဦးေလ
ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္ေတာ့

20 f ygn

ဘာတက္ေနလဲ

ဘာမွမတက္ဘူး
ပံုဆြဲသင္မလို႕

ဟုတ္လားေကာင္တာေပါ့

ဟုတ္တယ္ ယူကိုသေဘာက်လို႕ေလ ။ပံုမ်ားမ်ား ဆြဲေပးဦးေလ။ ဟီဟီ

ေအာ္ မေန႕ကေကာင္မေလးကို။ ဒါဆိုရင္ Ygn Chat ကိုလာခဲ့

ဘာပံုဆြဲေပးမွာလဲ၊ ဘုရင္နဲ႔ ဘုရင္မပံုဆြဲေပးပါလား

မရဘူး အိုင္ဆြဲျပတဲ့ ပံုပဲရမယ္
ကၽြန္ေတာ္ ရုပ္ပံုေတြတစ္ပံုၿပီး တစ္ပံုဆြဲျပတယ္ သူကလည္း သေဘာက်တယ္။တစ္ခါတေလမွာ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ Gtalk ကေနအသံနဲ႔ေျပာၾကတယ္။ သတိထားမိတာကေတာ့ သူအသံေလးက ခၽြဲခၽြဲေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးနားေထာင္ လို႕ေကာင္းတယ္။

ေဟးဒါနဲ႕ ညီမေလးက ဘာလူမ်ိဳးလဲ

တစ္ဝက္ကျမန္မာ၊ တစ္ဝက္က Chain

နာဒန္းေမာ္

ဘာေျပာတာလဲ

ညီမပဲ ခ်င္းဆိုလို႕ ခ်င္းလိုေျပာတာေလ

ဟာ အိုင္က Chain အစစ္မွ မဟုတ္တာ

ခ်င္းလိုလည္း မတတ္ဘူး :P

ယူကခ်င္းလား

အိုင္ကခ်င္း မဟုတ္ဘူး အိုင္ gf ကခ်င္း

ဟုတ္လား ယူ gf ကဘယ္သူလဲ

သက္မြန္ျမင့္ေလ :P

ေဟးဟုတ္လို႕လား ေလွ်ာက္ေျပာေန ပီ

ေသခ်ာတာေပါ့ဟ၊ အိုင္ဘက္ကေျပာတာေနာ္၊ သူ႕ဘက္ကေတာ့ သူ႕ကိုပဲေမးၾကည့္ေပါ့

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ (၃)

သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ygnchat Chat room ကေနစသိခဲ့ၾကတာပါ။ စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းမွာ သူကကၽြန္ေတာ့ကို စေခၚတာလား ကၽြန္ေတာ္ကသူ႕ ကိုစေခၚတာလား ဆိုတာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့။ မွတ္မိတာက သူနဲ႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေန႕မွာ သူကိုကၽြန္ေတာ္ ႏွင္းဆီပန္း Dosen Rose ကို Scoop သံုးၿပီး Chat ထဲကေန လက္ေဆင္ေပးလိုက္သည္။ သူေတာ္ေတာ္ေလး သေတဘာက်သြားသည္။

ဟ ဟ မိုက္တယ္ ယူ ကပန္းခ်ီဆရာလား

အင္းေပါ့ဟ
ကၽြန္ေတာ္ ေဖာလိုက္သည္

ဟုတ္လား ဒါဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ဆြဲ ေပးဦး

ကၽြန္ေတာ္ ယုန္ပံုေလး ပို႕ေပးလိုက္သည္

ဟယ္ အရမ္းလွတာပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ သင္ေပးပါလား

ဟာဒါကဒီတိုင္း ဆြဲလို႕ရတာမဟုတ္ဘူးဟ ပန္းခ်ီပညာတတ္မွ ဆြဲလို႕ရတာ
ကၽြန္ေတာ္ လိမ္လက္စနဲ႕ပဲ ဆက္လိမ္လိုက္သည္။ သူကကၽြန္ေတာ္ ကိုပံုေတြတစ္ ပံုၿပီးတစ္ပံု ဆြဲျပခိုင္းသည္။ ကၽြန္ေတာကလည္း ပရိုဂရမ္ထဲက ပံုေတြကို တစ္ပံုၿပီးတစ္ပံု ပို႔ေပးလိုက္သည္။ အဲဒီမွာ ျပသနာက

Fri I ရဲ႕ပံုေလးကို ဆြဲေပးပါလား

ဟာ ယူကို မွ အိုင္ မျမင္ဘူးဘဲနဲ႕ ဘယ္လိုလုပ္ ဆြဲေပးလို႕ရမွာလဲ၊ ဆြဲေပး ေစခ်င္ရင္ ဓတ္ပံုုပို႕လိုက္

ေတာ္ၿပီမတူခ်င္ေန မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ပံုဆိုရင္ ရၿပီ
အဲဒါမွ ျပသနာပဲ၊ Scoop မွာက မိန္းကေလးပံု မေတြ႕မိဘူး Kiss Chat မွာေတာ့ ရတယ္လို႕သာ ၾကားဖူးသည္။ Kit chat ကကၽြန္ေတာ့ မွာမရွိ။ ဒီေတာ့ ဆက္ေဖာရံုပဲေပါ့

Fri I မွာကေလာေလာ ဆယ္မဆြဲရေသးဘူး ေနာက္မွဆြဲထားလိုက္မယ္။ ဟုတ္ၿပီလား

အင္းဒါလိုလဲၿပီးတာပဲ I အိပ္ေတာ့မယ္

ေနဦး

ဘာလုပ္ဦးမလို႕လဲ

ယူ G mail ေပးထားဦး

********@gmail.com

ok I add လုပ္ထားလိုက္မယ္

ေကာင္မေလး Out သြားၿပီ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္မေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေန႕မွာ ခင္မင္မူ အတိုင္းတာ ေနရာေလး တစ္ခုအထိေရာက္ သြားခဲ့ၿပီ

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ(၂)

ဟာမဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ

ရွင္ျဖစ္ခ်င္တာက လူတစ္ဘက္သား ထိတ္လန္႕သြားၿပီး စိတ္ဒုကၡေရာက္သြား ေတာ့ေက်နပ္သြား ၿပီေပါ့၊ လူကိုဘယ္လို ဟာမ်ားမွတ္ေနလဲမသိဘူး၊ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ သြားၿပီေပါ့ဟုတ္လား၊ ေတာ္ၿပီ ဒီလိုသူငယ္မ်ိဳးေတာ့
တီ.တီ

သူေျပာခ်င္တာေတြ ဆက္တိုက္ေျပာၿပီး ဖုန္းခ်သြားၿပီ ေျဖရွင့္ခြင့္ေတာင္ မရလိုက္
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ဖုန္းကိုျပန္ေခၚသည္၊ သူလံုးဝမကိုင္ေတာ့။ ရုတ္တရက္မို႕ စိတ္ေကာက္သြားတာလား။ တကယ္ပဲ စိတ္ဆိုးသြားတာလား။ ကၽြန္ေတာ္ ေဝခြဲလို႕မရ တကယ္စိတ္ဆိုးသြားၿပီး ရဲစခန္းတိုင္လွ်င္ေကာ၊ ဟုတပါသည္ ကၽြန္ေတာ္လြန္သြားသည္ ရဲေတာ့မတိုင္ေလာက္ပါဘူး၊ ရဲတိုင္ခ်င္းမတိုင္ခ်င္းထက္ ကၽြန္ေတာ္ကို သူဆက္ခင္ ပါ့ဦးမလား။ ေသြးပူေနတုန္း မို႕ျဖစ္ပါလြမ့္မည္။ ခဏေလာက္ေနမွ ျပန္ေတာင္းပန္လွ်င္ ရႏိုင္မည္ဟုထင္သည္။ ဟုတ္တယ္ေလ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ခင္လာတဲ့ ကာလက နည္ေတာ့တာမွမဟုတ္ဘဲ။
ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာၿပီးေတာ့ ဖုန္းထပ္ေခၚသည္။ သူလံုးဝဖုန္းမကိုင္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္စိုးရိပ္လာၿပီ သူတကယ္ပဲ စိတ္ဆိုးသြားၿပီလား။ ကၽြန္ေတာ္လမ္းထိပ္ထြက္ၿပီး PCO ဖုန္းဆိုင္ကေန ေခၚၾကည့္သည္။
တီ........တီ ......

ဟယ္လို ေျပာပါရွင္

ဟာ.. သူဖုန္းကိုင္ၿပီ။ေလသံကည္း ေစာေစာကလိုမမာေတာ့။ေတာ္ပါေသးရဲ႕။

ေစာေစာက ကိစၥကိုေတာင္းပန္ခ်င္လို႕ပါ
တီ တီ တီ
ဖုန္းခ်သြားၿပီ
သူ တကယ္ပဲကၽြန္ေတာ့ ကိုခြင့္မလြတ္ေတာ့ ဘူးလား

Read More...

Summary only...

ေျဖရွင္းခြင့္ေလးရခ်င္တယ္ ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )

အခ်ိန္ကေမာာင္ရီပ်ိဳးစ
ဂဏန္းကိုးလံုးပါတဲ့ တယ္လီဖုန္းနံပတ္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ႏွိပ္လိုက္သည္
တူ........ တူ............
ဟဲလို
တစ္ဘက္ကဖုန္းျပန္ထူးၿပီ
ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာေအာင္ဖုန္းနံပါတကိုျပန္ေမးၾကည့္သည္
ဟဲလို 09 90 * * * * * ကပါလားခင္ဗ်ား
ဟုတ္ပါတယ္
ေသခ်ာေအာင္ ထပ္ေမးမယ္ 09 90 * * * * * ဟုတ္ပါသလား
ဟုတ္ပါတယ္ ဘာကိစၥမ်ားရွိပါလဲ ရွင္

ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေက်က္တံတားရဲစခန္းကပါ ဒီတယ္လီဖုန္းနံပါတ္ဟာ ေဒၚလာႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ ခိုးယူမႈနဲ႕ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့အတြက္ လိုအပ္တာေလးေတြ စစ္ေဆးလို႕ရေအာင္ တယ္လီဖုန္းကိုင္ေဆာင္သူ အမည္နဲ႕ေနရပ္ လိပ္စာေလး ေျပာျပေပးပါ

ရွင္!
တစ္ဘက္ကမိန္းကေလးရဲ႕ အသံမွာ စိုးရိမ္ထိတ္လွန္႕ေၾကာက္ရႊံ႕ျခင္းမ်ား ေပါင္းစပ္သြားသည္

ဘယ္လို ဘယ္လို မရွင္းလို႕ေနာက္တစ္ခါက္ေလာက္ ျပန္ေျပာပါဦး ရွင္

ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ေက်က္တံတားရဲစခန္းကပါ ဒီတယ္လီဖုန္းနံပါတ္ဟာ ေဒၚလာႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ ခိုးယူမႈနဲ႕ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့အတြက္ လိုအပ္တာေလးေတြ စစ္ေဆးလို႕ရေအာင္ တယ္လီဖုန္းကိုင္ေဆာင္သူ အမည္နဲ႕ေနရပ္ လိပ္စာေလး ေျပာျပေပးပါ
ကၽြန္ေတာ္ေနာက္တစ္ ႀကိမ္ျပန္ေျပာေပး လိုက္သည္

တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ မွားတာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား

ေကာင္မေလးအသံမွာ တုန္ရီေနၿပီး ငိုသံနီးနီးအထိ သိမ္ဝင္သြားသည္။ ေကာင္မေလးအသံကိုနားေထာင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးထိတ္လန္႕ေန ပံုေပၚသည္။ ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္ လိုက္ၿပီ အေျခအေနက ကၽြန္ေတာ္ ထင္ထားသလို ၿဖစ္မလာ၊ ေကာင္မေလး တကယ္လန္႕သြားၿပီ၊ ဆက္ေနာက္ေနလို႕ မျဖစ္ေတာ့၊

ေဟး ကင္ဒီေလး စပိုက္တာလူဆိုးပါ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တာပါ
ကၽြန္ေတာ္ အေျခေနမွန္ကို ဖြင့္ေျပာလိုက္သည္

ဘာ
ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေလ

ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ာကို ေျပာထားၿပီးၿပီပဲ ခင္ဗ်ာကိုႏွလံုးေရာ ဂါေပးပါမယ္ဆို
ကၽြန္ေတာ အရႊန္းေဖာက္သည့္ ေလသံႏွင့္ ေျပာလိုက္သည္

ဘာေျပာတယ္ ဒါကြန္ျပဴတာထဲမွာ မဟုတ္ဘူး ဒါအျပင္မွာ

တီတီတီ
ေနာက္ဖုန္းတစ္လံုး ဝင္လာသည္၊ ေကာက္ကိုင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အလုပ္ကိစၥအေရးႀကီး ဖုန္း။ မတတ္ႏိုင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလးႏွင့္ ေျပာေနသည့္ ဖုန္းကိုခ်လိုက္သည္၊ အလုပ္ကိစၥဖုန္းကို ေျပာမလို႕ျပင္ကာရွိေသး ေစာေစာကခ်လိုက္သည့္ဖုန္းက ျပန္ျမည္လာသည္။ ေသခ်ာသည္ ေစာေစာကေကာင္မေလး ျပန္ေခၚတာျဖစ္မည္။ ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ေစာေစာကေကာင္မေလး၊ မတတ္ႏိုင္ အလုပ္ကိစၥဖုန္းကို ေနာက္မွျပန္ ဆက္ပါမည့္ေၾကာင္ ေျပာ၍ျပန္ခ်လိုက္ရသည္။

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ လိုက္ၿပီးေျခာက္လွန္႕ေနရတာလဲ
သူအသံေတြက Gtalk မွာေျပာတုန္းက ၾကားရတဲ့ ခပ္ခၽြဲခၽြဲအသံေလးႏွင့္ မည္သုိ႕မွမဆိုင္၊ ေစာေစာကထိန္႕လန္႕ တုန္လုပ္ေနတဲ့ အသံေတြက ေဒါသသံေတြအျဖစ္ ေျပာင္ကုန္ၿပီ

ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ သရဲပံုနဲ႕ေျခာက္ လို႕အားမလို႕ (www.hypercom.ca/love ကိုဆိုလိုခ်င္း ျဖစ္သည္) အျပင္မွာတယ္လီးဖုန္နဲ႕ပါ လိုက္ၿပီး ေျခာက္ေနတာလား။

အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး

ဘာလဲ လူတစ္ေယာက္ ဒုကၡေရာက္တာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္တတ္တယ္ေပါ့ေလ၊ အခုရွင္အလို လုပ္လိုက္ရလို႕ ေပ်ာ္သြား ၿပီလား
ကၽြန္ေတာ္ကို စကားေျပာလည့္ မေပးေတာ့ဘဲ သူဆက္ေျပာသည္

ဘာလဲမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ကိုစိန္ေခၚေနတာလား၊ စိန္ေခၚခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္းရတယ္

ဆက္ေရးပါမည္

Read More...

Summary only...