နားသံသီး ရဲ႕ မတ္ေစ့ပံုျပင္

တစ္ခါတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႔တြင္ နားသံသီးဟု ေခၚသည့္ လူတစ္ေယာက္ရွိသည္။ သူသည္ အိႏၵယ ႏုိင္ငံသား ဟိႏၵဴ လူမ်ိဳး တစ္ဦးျဖစ္ ၿပီး စစ္အတြင္းက ျမန္မာျပည္သို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာစဥ္က သူ႔နားတြင္ သံႏွင့္ လုပ္ထားေသာ နားဆြဲသီးႀကီး တပ္ဆင္ ထားျခင္းေၾကာင့္ နားသံသီးဟု ေခၚၾကမွ အမည္တြင္သြား ျခင္းျဖစ္သည္။

တစ္ရက္တြင္ နားသံသီးသည္ ေခ်ာင္းတစ္ခု ကို တံတားေပၚမွာ ျဖတ္ကူးရင္း သူ႔ လက္ထဲမွ မတ္ေစ့ေလး တစ္ေစ့ ေခ်ာင္းအတြင္းသို႔ က်သြား ေလသည္။ မတ္ေစ့ က်သြားေသာ ေခ်ာင္းသည္ လူႏွစ္ရပ္စာ ေလာက္နက္သည္။ သူကိုယ္တုိင္လည္း ေရမကူးပါတတ္ပါ။ လူႏွစ္ရပ္စာ မွ်နက္ေသာ ေခ်ာင္းအတြင္းတြင္ မတ္ေစ့တစ္ေစ့ကို ရွာရသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ ထိုအခါ နားသံသီးသည္ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေရခ်ိဳးေနသူ မ်ားကို သူက်သြားေသာ မတ္ေစ့ကို ရေအာင္ ျပန္ရွာေပး ႏိုင္ပါက ငါးမူးေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္သည္။

ထိုအခါ ေခ်ာင္းအတြင္း ေရခ်ိဳး ေနသူမ်ားသည္ နားသံသီးက် သြားေသာ ပိုက္ဆံမတ္ေစ့ကို ရွာၾကသည္။ မ်ားမၾကာမီ ေရငုတ္ရွာသူမ်ား အနက္မွ တစ္ဦးသည္ နသံသီး က်သြားေသာ မွတ္ေစ့ကို ရွာေတြ႔သြားေလသည္။ ထိုအခါ နားသံသီးသည္ သူေျပာထားသည့္ အတိုင္း ေရငုတ္ရွာႏိုင္သူကို ငါးမူးေပးကာ ေခ်ာင္းအတြင္းက ျပန္ရေသာ မတ္ေစ့ကို ယူသြားေလသည္။

ထိုအခါ ေခ်ာင္းအတြင္း ေရခ်ိဳးေနသူမ်ားက ဒီကုလားက ငေၾကာင္ပဲ ပိုက္ဆံ တစ္မတ္ ျပန္ရဖို႔ ပိုက္ဆံ ငါးမူး အကုန္ခံေနတယ္၊ အခ်ိဳ႔ကလည္း ဒီမတ္ေစ့က အေဆာင္မို႔လို႔ ပိုက္ဆံ ငါးမူး အကုန္ခံၿပီး ငုတ္ခိုင္းတာ ျဖစ္မယ္ဟု ေျပာၾကသည္။ ထိုအေၾကာင္းကို နားသံႏွင့္ ရင္းႏွီးသူမ်ားက ၾကားသိသြားၿပီး အေၾကာင္းစံု ေမးျမန္းၾကည့္ရာ။

ကၽြန္ေတာ့္ လက္ထဲ ပိုက္ဆံ က်သြားတယ္ဆို သိၾကေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္မယူဘူး ငုတ္ၿပီး ရွာၾကပါ ဆိုရင္ေတာင္...။ ပိုက္ဆံ မတ္ေစ့ေလး တစ္ေစ့ အတြက္နဲ႔ လူႏွစ္ရပ္ စာေလာက္ရွိတဲ့ ေရထဲမွာ ငုတ္ၿပီး ခဲရာခဲဆစ္ ဘယ္သူမွ ရွာေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီမတ္ေစ့ကို ဒီတိုင္းထား လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူမွလဲ မသံုးရဘူး။ ဒီတိုင္းဆံုးသြားမွာ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က ပိုက္ဆံ ငါးမူးေပးၿပီး ရွာခိုင္းလိုက္တာပါ။ အဲဒီအခါမွာ ကၽြန္ေတာ့္ မတ္ေစ့ ျပန္ရသလို ေရငုတ္တဲ့ လူလဲ ပိုက္ဆံ ငါးမူး သံုးရတယ္။ သာမန္ အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ ကၽြန္ေတာ့ ဘက္က တစ္မတ္ရံႈးတယ္လို႔ ထင္မယ္။ တကယ္ေတာ့ လက္ထဲက ျပဳတ္က်ၿပီ ဆိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပိုက္ဆံ တစ္မတ္ ဆံုးသြားၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေရထဲက ပိုက္ဆံကေတာ့ အလဟသ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။

Read More...

Summary only...

ထန္း ႏွင့္ ေညာင္

ထန္းပင္ ႏွင့္ ေညာင္ပင္သည္ တူညီေသာ သပါ၀ရွိသလို မတူညီေသာ သေဘာတရားမ်ားလည္း ရွိတတ္ၾကသည္။

* * * *

အေဖသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေမာင္ႏွမေတြ အတြက္ တခါတရံတြင္ အေဖႏွင့္မတူပဲ သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္သာ တူေနတတ္သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အေဖသည္ တည္တည္ခန္႕ခန္႕ ေနေလ့မရွိပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလို ေျပာေျပာ ဆိုဆို စစ ေနာက္ေနာက္ ေနတတ္သည္ ကမ်ားသည္။ တခါတရံတြင္ေတာ့ အေဖ တစ္ေယာက္လို ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေပၚ စိတ္ဆိုးသည္လဲ ရွိသည္။ ရိုက္သည္လဲ ရွိသည္။ သို႕ရတြင္ သူငယ္ခ်င္းလို ေနသည္က မ်ားပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္သြားမည္ ဆိုသည့္ အခါတြင္ အေမသည္ တစ္လေလာက္ အလိုကတည္းက ဆံုးမ၍ မၿပီးႏိုင္။ ပုတီးစိမ္နည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ဘုရားရွစ္ခိုးနည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးမ်ား ကိုလည္း က်က္ခိုင္း ေသးသည္။ အေမ့မွာ ေဗဒင္သြားၾကည့္လိုက္ ရႀတာေျခလိုက္ႏွင့္ မအားႏိုင္ေအာင္ ပင္ရွိသည္။ ရန္ကုန္ကို အင္းေတာ္မွ ထြက္ခဲ့ရသည္မွာလည္း ယင္းရၾတာ၏ အစိတ္ပိုင္း တစ္ခုဟု ေျပာ၍ ရပါသည္။
သို႕ရာတြင္ အေဖကမႈ ေအးေအး ေဆးေဆးပင္ ရွိသည္။ မင္းအလုပ္ေတြ ငါလုပ္ရေတာ့မွာေပါ့။ မင္းငါ့ကို မသနားလို႕ သြားတာကေတာ့ ငါကေတာ့ မတားပါဘူး။ အစရွိသျဖင့္ ေနာက္တီး ေႏွာက္ေတာက္ စကားမ်ားကိုသာ ေျပာသည္။
အေမက အရက္မေသာက္နဲ႕ ဘာမွလုပ္နဲ႕ ညာမလုပ္နဲ႕ မွာသည့္အခါမ်ိဳးတြင္လည္း။ နင္ကလဲဟယ္ သူ႕ဖာသူ ဘာလုပ္လုပ္။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ရန္ကုန္ကေန ဘာမလုပ္တတ္ ဘာမကိုင္တတ္ ေလးေတာ့ ေခၚမလာနဲ႕ ဟုဆိုကာ စကားကို ၀င္၀င္ေႏွာက္ေလ့ ရွိသည္။
ထို႕ေၾကာင့္လဲ အေဖ့ကို ကေလးေတြကို ဆံုမရေကာင္းမသိဘူး ဟု အေမက မၾကာခဏေျပာ ေလ့ရွိသည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ေအာင္မွာ ငါ့သားသမီးေတြက လိမ္မာၿပီးသား ဆံုးစရာကို မလိုဘူးဟု ရယ္ရယ္ေမာေမာ ျဖင့္ပင္ ျပန္ေျပာေလ့ရွိသည္။
ထိုသို႕ အျမဲတမ္း ရယ္ရယ္ေမာေမာ ျဖင့္ေနေသာ အေဖသည္ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္နဲ႕ စခြဲ႕သည့္ေန႕ ရထားထြက္ခါနီးတြင္ မရယ္ဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသည္။ ပါးစပ္မွ လည္းတစ္ခုခု ေျပာဖို႕ စဥ္စားေနသလို ရွိေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း ကြမ္း၀ါးေနသည္ဟုပင္ ထင္မိသည္။
နာရီ၀က္ခန္႕ ဘာမွ မေျပာပဲ ရထားျပဴတင္းေပါက္ အနီးမွာ လာရပ္ေနေသာ အေဖသည္ ရထားထြက္ခါနီးမွ စကား စေျပာသည္။ မင့္ကိုငါ ေျပာစရာရွိေသးတယ္တဲ့။

လူဆိုတာ ထန္းပင္လို မက်င့္ရဘူးကြ ေညာင္ပင္လို က်င့္ရတယ္

ကၽြန္ေတာ္အံ့ၾသသြားသည္။ အေဖသည္ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ယင္းကဲ့သို႕ စာသံေပသံ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ေျပာသည္ကို တခါမွ်မၾကားဖူးပါ။

* * * *

ဆရာ့ဘ၀မွာ အမွားေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ဖူးတဲ့အထဲမွာ သိသိႀကီးနဲ႕ မွားလိုက္တာ ရွိတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲ ဆိုေတာ့ မိဘကို မေထာက္ပံ့ ႏိုင္ခင္မွာ အိမ္ေထာင္ ျပဳလိုက္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေျခာက္တန္းႏွစ္က ႀကိဳသက္ ဘာရပ္သင္ၾကားေသာ ဆရာ တစ္ဦးေျပာသည့္ စကားျဖစ္ပါသည္။ သူ႕တြင္ အေမတစ္ဦးသာရွိၿပီး ေက်ာင္းဆရာ အလုပ္ရခ်ိန္တြင္ ေမကို မေကၽြးႏိုင္ခင္ မိန္းမယူ လိုက္မိျခင္း ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။ ေက်ာင္းဆရာ လခသည္ မ်ားစြာမရေသာေၾကာင့္ မိန္းမရွိေနသည့္ သူ႕အဖို႕ မိခင္ကို ဘာမွ်မလုပ္ေပး ႏိုင္ခဲ့ဟုဆိုသည္။
ယင္းကဲ့သို႕ေသာ ခပ္ဆင္ဆင္ အျဖစ္မ်ားစြာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အျမဲလိုလိုပင္ေတြ႕ ျမင္ေနၾကရသည္။ ဆရာ ေကာင္းသန္႕ သည္ပင္လွ်င္ ထိုကဲ့သို႕ အမွားမ်ိဳး က်ဴးလြန္ခဲ့မိသည္ဟု သူ႕ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ တြင္ရဖူးသည္။

* * * *

တကယ္ေတာ့ ထန္းပင္ နဲ႕ ေညာင္ပင္ဟာ ႀကီးထြားၾကတဲ့ သပါ၀ခ်င္း တူေပမယ့္ ထန္းပင္ဆိုတာ အျမင့္ကိုတာ တက္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကို မေျပာနဲ႕ သူ႕အသီးနဲ႕ သူေတာင္ မိုးလံုတာ မဟုတ္ဘူး။
ေညာင္ပင္ ဆိုတာကေတာ သူႀကီးထြားလာတာနဲ႕ အမွ် သူ႕ရဲ႕ အရိပ္ကို အားလံုးက ခိုလံုလို႕ရတယ္။
လူဆိုတာ ဘာကိုပဲလုပ္လုပ္ ထန္းပင္လို ကိုယ္တက္သြားရင္ ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး မလုပ္ရဘူး။ ကိုယ္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ပါ ကိုယ့္ကို မွီခို အားထားလို႕ ရေလာက္တဲ့ ေညာင္ပင္လိုျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးးစား အားထုတ္သင့္တယ္။

အေဖ စကားသံ ဆံုးေတာ့ ခရာထြက္လာသည္ ခရာသံ ဆံုးေတာ့ ဥၾသသံထြက္လာသည္ ဥၾသသံ ဆံုးေတာ့ ရထားဘီးလံုးမ်ားသည္ သံလမ္းေပၚတြင္ တက်ီက်ီ ႏွင့္ စတင္လိမ့္ သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ရထားသည္ ဘူတာရံုေလးကို ေက်ာခိုင္း၍ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခုတ္ေမာင္ခဲ့ ပါသည္။









*

Read More...

Summary only...

ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေျခလွမ္းမ်ား

အျဖဴေရာင္သက္တံ ကဗ်ာရြတ္ပြဲမွ
ျမင့္မိုးေအာင္ ေရးဖြဲ႕သည့္ ကဗ်ာ


ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေျခလွမ္းမ်ား

ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္
ခ်ဳိင့္ခြက္မ်ားတဲ့ လမ္းေပၚမွာ သူေခ်ာ္လဲသြားခဲ့တယ္

ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္
လြယ္အိတ္အေပါက္ထဲကေန
သူ႔ခဲတံေလးက်ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္

ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္
ညစာခ်က္ေကၽြးမယ့္ သူ႔အေမ
အိမ္ျပန္ေနာက္က်လုိ႔ေနတယ္

ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္
ခုတိမရပ္ေသးတဲ့ မုိးသဲထဲမွာ
သူအဖ်ားနဲ႔ခ်မ္းေနတယ္

ကေလးတစ္ေယာက္ ငိုေနတယ္
ေခြးတစ္ေကာင္လုိက္လုိ႔ ေျပးရင္းနဲ႔
သူေရာင္းေနတဲ့ ဖရဲသီးဗန္းကေလး
သဲေတြထဲကုိ က်သြားတယ္

မင္းလဲၾကားရတယ္ ငါးလဲၾကးရတယ္
ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္
အနားမွာလဲၾကားရတယ္ အေ၀းကလဲၾကားရတယ္
ကေလးတစ္ေယာက္ ငုိေနတယ္

မငုိပါနဲ႔ေတာ့ ကေလးရယ္
ႏွစ္သိမ့္စကားေလးတစ္ခြန္း
တစ္ေယာက္ကေျပာလုိက္တယ္
မငုိပါနဲ႔ေတာ့ ကေလးရယ္
ေႏြးေထြးတဲ့လက္တစ္ဖက္
တစ္ေယာက္ကကမ္းလုိက္တယ္

တစ္ေယာက္က ေတြးမိတယ္
အလင္းေရာင္ေတြ မျဖန္႔က်က္ခဲ့ဘဲ
ဘယ္ၾကယ္စင္ေလး တစ္ပြင့္မွ
ကမၻာေျမကုိ စြန္႔ခြာမသြားသင့္ဘူး

တစ္ေယာက္က ေတြးမိတယ္
ေမႊးရနံ႔ေတြ မလႊင့္ထုတ္ခဲ့ဘဲ
ဘယ္ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္မွ
ကမၻာေျမကုိ ခ်န္ရစ္မထားခဲ့ဘူး

တစ္ေယာက္ေျပာဖူးတယ္
အလင္းဆုံးၾကယ္စင္ေတြေတာင္မွ
တိမ္ညိဳေတြေနာက္မွာ အၾကာႀကီး
လမ္းေပ်ာက္မသြားေအာင္ ခရီးဆက္ရေအာင္

တစ္ေယာက္ကေျပာဖူတယ္
အေမႊးဆုံးပန္းပြင့္ေတြေတာင္မွ
မုန္တုိင္းေတြၾကားမွာ အၾကာႀကီး
ေၾကြက်မသြားေအာင္ အားတင္းၾကရေအာင္

ကေလးေရ ေျခတစ္လွမ္းေလာက္
ေရွ႕ကုိလွမ္းလုိက္ပါ
မင္းရဲ႕ျမင္ကြင္းေတြ နည္းနည္းေတာ့ေျပာင္းသြားမွာ
ေျခတစ္လွမ္းေလာက္ ေနာက္ထပ္လွမ္းလုိက္ပါ
မင္းရဲ႕ျမင္ကြင္းေတြ ပုိၿပီးေတာ့ေျပာင္းသြားမွာ

ေျခလွမ္းေတြအမ်ားႀကီးေရာက္တဲ့အခါ
ကမၻာအသစ္တစ္ခု မင္းေရွ႕ကုိေရာက္လာမွာ
ကမ္းေနတဲ့လက္ကုိ ဖမ္းဆုပ္ကာ
ေျခတစ္လွမ္းေလာက္ လွမ္းလုိက္ပါ......

Read More...

Summary only...

လမ္းျဖတ္ကူးမဲ့ ႏွလံုးသားေလးသို႕

ႏွလံုးသားေလးေရ ဘ၀ရဲ႕ အစမွာေတာ့ တစ္ကိုယ္တည္း ဆိုတဲ့ ပလက္ေဖာင္းေလးမွာ ေလွ်ာက္ေနတာေပါ့။
အရြယ္ ေရာက္လာ ၿပီဆိုေတာ့လဲ စံုတြဲ ပလက္ေဖာင္းေလးကို မင္းကူးခ်င္မွာပဲေလ ငါမတားပါဘူး သဘာ၀ပဲကိုး

ဒါေပမယ့္ မင္းကိုမွာ ေျပာခ်င္တာေလးေတြ မွာၾကားပါရေစကြာ

တစ္ကိုယ္တည္းေလွ်က္ရတဲ့ ပလက္ေဖာင္းနဲ႕ စံုတြဲေလွ်က္တဲ့ ပလက္ေဖာင္း ႏွစ္ခုၾကားမွာ အေ၀းေျပး ကားလမ္း ႀကီးတစ္ခု ျခားထားတယ္

အဲဒီလမ္းမႀကီးကို ကူးမယ္ဆိုရင္ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ မရွိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မီးပိြဳင့္တစ္ခု ကိုေတာ့ သတိထားမိရင္ မင္းေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္
လမ္းကူးေတာ့မယ္ ဆိုရင္ မီးပိြဳင့္ကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ မီးစိမ္းေနလား.... မီး၀ါေနလား.... မီးနီေနလား.....
မီး၀ါေနရင္ သြားမကူးနဲ႕ ဒါဏ္ရိုက္ခံရ လိမ့္မယ္
နီေနရင္လည္း သြားမကူးနဲ႕ အခန္႕မသင့္ရင္ ပြဲျခင္းၿပီး ေသသြားႏိုင္တယ္
စိမ္းေနရင္ေတာ့ အျမန္ဆံုးတာ ကူးေပေတာ့ မင္းစဥ္းစားေနလို႕ ၾကံ႔ၾကာရင္ မီးပြိဳင့္ဆိုတာ ျပန္နီခ်င္ နီသြားတတ္မ်ိဳးကြ
တစ္ခါတစ္ေလ ေတာ့လဲ လူေတြက ၀ါေနတဲ့ မီးကို လတ္ထိုးၿပီး ကူးၾကတယ္
မီးနီျပေနရင္လဲ စြန္႕စြန္႕စားစား ကူးတတ္ၾကတယ္ အဲဒါကလဲ ရင္ခုန္စရာ တစ္မ်ိဳးေကာင္းတာပဲ ကြ
ဒါေပမယ့္ မင္းကေတာ့ အခုမွ စၿပီးကူးမွာ ဆိုေတာ့ မီးနီေနရင္ မကူးပါနဲ႕ ကံမေကာင္းလို႕ မဆင္မျခင္ ေမာင္းတဲ့ လူေတြနဲ႕ ေတြ႕ရင္ မီးစိမ္းမွာ ကူးတာေတာင္ တိုက္ခံရတတ္တယ္

ေၾသာ္တစ္ခုေတာ့ မွာလိုက္ဦးမယ္
လမ္းကူးခါနီးမွာ မ်က္စိကို အိုင္းတက္ စစ္သြားဦးေနာ္ တခ်ိဳ႕က ကာလာ ဘလိုင္းျဖစ္ေတာ့ မီးနီကို မီးစိမ္းထင္ၿပီး ကူးတတ္ၾကလို႕
ဒါပဲေနာ္ ကံေကာင္းပါေစ . . . .

Read More...

Summary only...

ဆႏၵ

ငါငိုတယ္ မ်က္ရည္မက်ဘူး
ငါေအာ္တယ္ အသံမထြက္ဘူး
ငါျခစ္တယ္ အရာထင္ဘူး
ငါတီးတယ္ အသံမျမည္ဘူး
ငါေျပးတယ္ ေနရာမေရြ႕ဘူး
ငါစားတယ္ အာသာမေျပဘူး
ငါအိပ္တယ္ အိမ္မက္မမက္ဘူး
ငါလမ္းေလွ်က္တယ္ ေျခရာမထင္ဘူး

ငါငိုလို႕သာ မ်က္ရည္က်ရင္ ကမၻာေျမဟာ စႀကၤာ၀လာ ေအာက္မွာ ေရႏွစ္သြားလိမ့္မယ္
ငါေအာ္လို႕သာ အသံထြက္ရင္ သိၾကားမင္း ထြက္ေျပးသြား လိမ့္မယ္
ငါျခစ္လို႕သာ အရာထင္ရင္ ပင္လယ္ျပင္မွာ အ႐ူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္ကိုေရးထား ခ်င္တယ္
ငါတီးလို႕သာ အသံထြက္ရင္ ကမၻာေျမကို မိုးႀကိဳးဆိုတာ ပစ္ဖို႕ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး
ငါေျပးလို႕သာေနရာေရႊ႕ရင္ လူသားေတြ ဒံုးျပန္ကို ျမန္သည္ထက္ ျမန္ေအာင္ ႀကိဳးစာဖို႕ မလိုေတာ့ဘူး
၀ိညာဥ္ တစ္ေကာင္စားတဲ့ ထမင္းက ဘယ္ေတာ့မွ ၀မွာဟုတ္သလို ေသဆံုး ေနသူ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ဘ၀ထဲကို ဘယ္အိမ္မက္ မွ လာခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး
ငါဟာ ေသေနတဲ့ ၀ိညာဥ္တစ္ေကာင္ေလ ဘယ္လိုလုပ္ ေျခရာက်န္မွာလဲ

Read More...

Summary only...

ငါ့ကို လိမ္လိုက္ပါ

ေလာကသည္
တရံတခါတြင္ ဟန္ေဆာင္လိမ္ ညာေလ့ရွိသည္
ၿပံဳးထားေသာ လွပသည့္ အေရျပား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္
သရဲတေကာာင္၏ ေျခာက္လွန္႕ မႈ၏ေနာက္ကြယ္တြင္ လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္
အိမ္မက္၏ ေနာက္ကြယ္ တြင္လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္
ခ်စ္ျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္
မုန္းျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္
အရာခပ္သိမ္းေသာ အေၾကာင္းရာမ်ား ၏ေနာက္ကြယ္တြင္လိမ္ညာမူမ်ားရွိသည္

မိတ္ေဆြ သင္ငါ့ကို လိမ္လိုက္ပါ
င့ါမွာရွိတာ ေတြကုန္သြားပါေစ
ငါေသသြားပါေစ
လိမ္လိုက္ပါမိတ္ေဆြ

တစ္ခုေတာ့ ႀကိဳေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္
သင္ လိမ္လိမ့္မယ္
လိမ္ေနတယ္
လိမ္သြားတယ္
ဆိုတာကို မသိေအာင္ေတာ့ လိမ္ေပးပါ
ငါ့ မေသခင္ သင္လိမ္တယ္ ဆိုတာ မသိပါရေစနဲ႕

ငါစိတ္ခ်မ္းသာသြားပါရေစ

Read More...

Summary only...