ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သီခ်င္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ရွစ္တန္း ေက်ာင္းသားေလာက္မွာ စၿပီး စစ္တုယဥ္ကစားတယ္။ အဲဒီတုန္းက စေနတနဂၤေႏြဆို မနက္ကေန ညေနမိုးခ်ဳပ္တဲ့အထိ တေနကုန္ကစားတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ျပိဳင္ဖက္ကေတာ့ ေခါင္းရင္းအိမ္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္းပါ။ သူႏိုင္လိုက္ ကိုယ္ႏိုင္လိုက္နဲ႔ လက္ရည္ညီတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ရပါတယ္။ ကစားရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နားေထာင္ျဖစ္တာက ေလးျဖဴရဲ႕ ပါ၀ါ၊ အဲဒီေခတ္က ကက္စက္ေခြ နဲ႔ ဖြင့္ရတာ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔အိမ္မွာကလည္း သီခ်င္းေခြဆိုေတာ့ အဲဒီတစ္ေခြတည္းရွိတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေန႔ ဘယ္အခ်ိန္ပဲ ကစား ကစား အၿမဲတမ္း ပါ၀ါေခြကိုပဲ နားေထာင္ျဖစ္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ျမစ္ၾကီးနားကို ေရာက္ေတာ့ လြယ္လင္ ဆိုတဲ့ ျမန္မာထမင္းဆိုင္တစ္ခုမွာ အေမနဲ႔အတူ ထမင္းစားျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းစားေနတုန္းမွာ ထမင္းဆိုင္က သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဖြင့္ထားတယ္။ ထြန္းအိျဒၵာဗိုလ္ရဲ႕ “ခါေလးလုပ္ခါ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ေကာင္ေလးေတြၾကည့္မယ္၊ မ်က္လံုးေလးတစ္ဖက္ကို မိတ္ျပလိုက္ရင္ တပံုၾကီးပါလာမယ္” သီခ်င္းပါ။

ကၽြန္ေတာ္ပထဆံုး ရည္းစားထားျဖစ္ေတာ့ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ၾကိဳက္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဖုန္းေျပာၿပီဆိုရင္ သူ႔ဘက္ကေန ေလးျဖဴရဲ႕ ခဏေလးမ်ား သီခ်င္းေခြကို ဖြင့္ထားတယ္။ သူနဲ႔ဖုန္းေျပာတိုင္းမွာ ေလျဖဴရဲ႕ ခဏေလးမ်ားေခြထဲက သီခ်င္းေတြကို ၾကားေနရတယ္။

“ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့ ဒီပန္းခ်ီကားေလး အေရာင္ေတြျပယ္လြင့္လို႔ ဟိုအရင္က ေဆးစက္တို႔ ေမွးမိန္လို႔…. ”
ရွစ္တန္းႏွစ္တုန္းက ၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ အခုဆိုရင္ ၂၀၀၉ ထဲကိုေရာက္လာၿပီ။ ဘာလိုလိုနဲ႔ ဆယ္ႏွစ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာသြားခဲ့ၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေလးျဖဴရဲ႕ ပါ၀ါ စီးရီးထဲက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပုဒ္ကို ၾကံဳၾကိဳက္လို႔ နားေထာင္မိလိုက္ၿပီ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစားမႈေတြက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က စစ္တုယဥ္ကစားေနတဲ့ ကစား၀ိုင္းေလးဆီကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ အၾကားအာရံုေတြက အတိတ္ဆီကို ျပန္ျပန္ေရာက္သြားၿပီး အရံုထဲက အနံ႕အသက္ေတြကလည္း အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီကာလ အဲဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ေရာက္ရွိေနသလိုပဲ။ အဲလိုပါပဲ ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္ရဲ႕ “ ခါးေလးလုပ္ခါ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္” ဆိုတဲ့သီခ်င္းကို နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ေလာက္က ျမစ္ၾကီးနားက လြယ္လင္ ဆိုတဲ့ ထမင္းဆိုင္မွာ ထမင္းစားေနတဲ့ ခံစားမႈေတြကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ ေလးျဖဴရဲ႕ “ မင့္ရဲ႕ အနမ္းတ႐ႈိက္နဲ႔ ငါ့ရဲ႕အနမ္းတစ္႐ႈိက္နဲ႔ ” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကိုနားေထာင္ျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေတြးစိတ္အာရံုေတြက အတိက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဆီကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္။

ကၽြန္ေတာ္အခု လိုျဖစ္ဖူးတာ ဒီတစ္ခ်င္းေတြတင္မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားသီခ်င္းေတြလည္း အဲလိုပါပဲ။ ငါ့ဆယ့္တစ္လမ္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ညလံုး ေသာက္စားသံုျဖဳန္းၿပီး မနက္မိုးလင္းေတာ့ စားစရာမရွိ သြားစရာကားခမရွိနဲ႔ တေနကုန္အားလံုး အိပ္ေနခဲ့ရတုန္းက အိုးေ၀ရဲ႕ “သက္တံတစ္ခုလိုပဲ၊ နင္ဟာငါ့မ်က္စိအေရွ႕ကေန ေပ်ာက္ကြယ္” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို တစ္ေနကုန္ဖြင့္ထားခဲ့မိတယ္။ ေနာက္ပိုင္းဘယ္အခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီသီခ်င္းေလကို ျပန္ဖြင့္ၿပီး နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ စိတ္ေတြက အဲဒီတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူ ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း မ်ားအဲလိုျဖစ္တာလား၊ သူမ်ားေတြေရာ ျဖစ္တာလား။ ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ သူတို႔ေတြလည္း အဲလိုမ်ိဳးခံစားရတယ္တဲ့။ ကဲ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ အဲလိုမ်ိဳးခံစားဖူးလား ….

Read More...

Summary only...

သင္ဆိုရင္ဘာလုပ္မလဲ.......

အခ်ိန္ကား နံနက္ ၁၁ နာရီခန္႕ .........

ေႏြဥတုဘက္ကို ကူးေျပာင္းလာၿပီ ျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ နံနက္ ၁၁ နာရီဆိုေသာ အခ်ိန္သည္ အလြန္တရာ ပူျပင္းလွသည္။ လမ္းေပၚတြင္ သြားလာသူၾကသူမ်ားမွာ အပူဒါဏ္ သက္သာေစရန္အတြက္ တခ်ိဳ႕က ထီးေဆာင္းၾကသည္။ ထီးပါမလာသူမ်ားက လက္ထဲရွိ ဖိုင္ေလးမ်ား စာအုပ္ေလးမ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာကိုကြယ္ရင္း လမ္းေလွ်ာက္ ၾကသည္။

ိထိုအခ်ိန္တြင္ အသက္ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ခန္႕ အရြယ္ရွိေသာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္သည္ မဟာဗႏၵဳလ ပန္းျခံလမ္းဘက္မွ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ရွိရာဘက္သို႔ လမ္းျဖတ္ကူးရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။ သူ၏လက္တစ္ဘက္တြင္ ေျမြအေရခြန္ အိပ္ႀကီးတစ္လံုးကို တစ္ဘက္က ကိုင္ၿပီး လက္တစ္ဘက္က ျခင္းတစ္ျခင္းကို ကိုင္ထားသည္။ ခဏေလာက္ၾကေတာ့ ထိုအဖြားအိုသည္ ေျမြအေရခြံအိတ္ႀကီးႏွင့္ ျခင္းကိုဆြဲကာ လမ္းျဖတ္ကူးသြားသည္။ ထို႔သို႔လမ္းျဖတ္ကူးရင္ တစ္ေနရာအေရာက္ ရုတ္တရက္ေျခေခ်ာ္ၿပီး လွဲက်သြားသည္။


ထိုအခါတြင္ အနီးပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူမ်ားက အဖြားၾကီး၏ အျဖစ္ကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႔က မရယ္ၾကေသာ္လည္း ၿပံဳးစိစိႏွင့္ ၾကည့္ၾကသည္။ အသက္ကလဲႀကီးႀကီး လက္ထဲမွာ အိတ္ႀကီးေတြနဲ႕လွဲက်သြားေတာ့ဆိုေတာ့၊ အဲဒီပံုကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္မည္ဆိုလွ်င္လည္း ရယ္စရာေကာင္းေန ေပလိမ့္မည္။

တခ်ိဳ႕လူမ်ားကေတာ့ အဖြားၾကီးကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ စိတ္မေကာင္းသည့္ အတြက္ စုတ္ပင္သတ္ၾကသည္။ ထိုအဖြားႀကီးသည္ အသက္ကလဲႀကီး တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မပါပဲ လမ္းမအလယ္မွာ ေခ်ာ္လွဲတာဆိုေတာ့ သနားမည္ဆိုလွ်င္ သနားစရာ ေကာင္းေနေပလိမ့္မည္။

ယခု အျဖစ္အပ်က္တြင္ ရယ္သူလည္းရွိသလို စိတ္မေကာင္းသူလည္းရွိသည္။ မိတ္ေဆြ အကယ္၍ ဤေနရာတြင္ရွိခဲ့လွ်င္ ထိုအျဖစ္ပ်က္ကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္ေနမည္ေလာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမည္ေလာ။ သင္ဘာလုပ္မည္နည္း ..........

* * * *

ထိုထဲမွာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ လွဲက်ေနေသာ အဖြားႀကီးကို ေျပးထူးလိုက္ၿပီး အိတ္နဲ႕ျခင္းကို လက္ထဲကဆြဲ တစ္ဘက္က အဖြားႀကီးကိုတြဲၿပီး လမ္းတစ္ဘက္ေရာက္သည္ အထိ လိုက္ပို႔ေပးလိုက္သည္။

Read More...

Summary only...

ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္ေသာ ေမးခြန္းမ်ား

မျမဲျခင္းနိယမ အရ အရာခပ္ သိမ္းေသာ အရာအားလံုး သည္ တည္ၿမဲျခင္း မရွိၾကပါ။
သို႕ရာတြင္ ဘာေၾကာင့္ မၿမဲျခင္းဆိုတဲ့ နိယမႀကီးက တည္ၿမဲေနရတာလဲ။

တကယ္ျဖစ္ခ်င္ တကယ္လုပ္ အဟုတ္ျဖစ္ရမည္ ဆိုတဲ့ စကားပံု ေနရာတိုင္းမွာ မွန္ပါ့မလား။

ထိုင္ေနလို႕ ေတာ့ဘာမွ ျဖစ္မလာ ဘူးတဲ့။
အဲဒါမွန္ရဲ႕လား။
ဘာမွန္တယ္ ဟုတ္လား ဒါဆိုရင္ ငါ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ထိုင္ခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္
ငမြဲျဖစ္သြားရတာလဲ။

ပင္လယ္ဒီေရတက္တာ လရဲ႕ ဆြဲငင္အားေၾကာင့္လို႕ ေျပာၾကတယ္။ လရဲ႕ဆြဲအားက
ပင္လယ္ျပင္က ေရေတြကို ႀကြတက္လာ ဆြဲႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ ဖန္ခြက္ထဲက ေရေတြကို
ဘာေၾကာင့္ ႀကြတက္လာေအာင္ မဆြဲတာလဲ။

လူမ်ားသည္ မိမိကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ သာကို လိုလားၾကသည္။ မွန္ပါသလား
မွန္တယ္ဆိုရင္ အခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ား သည္ မိမိကို ခ်စ္ပါသည္ လို႕ေျပာလာ
ေသာလူကို မုန္းၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

Read More...

Summary only...