အိမ္မက္ခြင့္

ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေတြနဲ႔

ဘယ္ေန႕ ေရာက္လာမလဲ။

ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕

ဘယ္လို ဖြင့္ဟရမွာလဲ။

ဘယ္အခါ ဘယ္ေတာ့မွ

ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္အခါမွ

မေ၀းခ်င္ ပါဘူး။

စကားေလး တစ္ခြန္သာ

ေျပာခြင့္ရွိေသးရင္ ခံစားခ်က္ေတြ

အသက္၀င္လာဦးမလား။

ျပန္မဆံုႏိုင္တဲ့ စည္းရဲ႕ တစ္ဘက္စီမွာ

ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔အတူ ရပ္ၾကည့္ေနရင္နဲ႕ပဲ

အခ်စ္ရဲ႕နိဂံုး အဆံုးသတ္လိုက္ေတာ့မွာလား။

တမာပင္ႀကီးေတြ ၿငိမ္သက္ေနၿပီ

ေအးျမတဲ့ေလႏုေတြကေရာ ၾကား၀င္မေစ့စပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။

တ၀ီ၀ီမည္ေနတဲ့

ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္သံေတြနဲ႕ ေက်ာကၠာလမ္းမႀကီးကေရာ

ဘာမ်ားတတ္ႏုိင္ေသးလို႔လဲ။

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ

အတၱေတြ မာန္မာနေတြ ဂုဏ္ပကာသနေတြ နဲ႔ ဖြဲ႔စည္း ထားတာ မဟုတ္ သလို

အတၱေတြ မာန္မာနေတြ ဂုဏ္ပကာသနေတြ ကို အားၿပိဳင္ ဖို႔ရာ အတြက္ ေယာကၤ်ား တစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခဲ့ ၾကတာမွ မဟုတ္တာ။

အခ်စ္ ဆိုတာ ခံစား ခ်က္ေတြ ကို တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ မွ်ေ၀ၿပီး ႏွစ္ဦးသား ညီမွ်စြာ ခံစား ဖို႕ေလ

ခ်စ္သူ ေရ ေက်းဇူး ျပဳၿပီး မင္းမာန္မာန ေတြကို တမာပင္ ေအာက္မွာ ျမဳတ္ႏွံပါ အတၱေတြကို ထရံၾကားမွာ ထိုးထား ခဲ့ပါ။ နံေစာ္ ေနတဲ့ ဂုဏ္ပကာသန ေတြကို ေဆးေၾကာဖို႔ ခ်င္းတြင္း ျမစ္ထဲ ကို စီး၀င္ခဲ့ပါ။ ေက်ာက္ေဆာင္ ေတြကို တိုးမိရင္ ထြက္လာမယ္ ေတးသြားေတြ ကို ကူးတို႕ငွက္ေတြ ႀကိဳေနၾကတယ္။ ေပါင္းစပ္ ျခင္းရဲ႕ ဒက္ဖေနးရွင္း ကို ေရေပ်ာ္ ငါးေတြ သီဆို ေနၾကၿပီ။ အိမ္မက္ ေတြကို လန္႕မႏိုးဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တံခါးအုိ ကို လာမေခါက္ ၾကပါနဲ႕ ငါ ဆက္ၿပီး အိပ္စက္ ပါရေစ

Read More...

Summary only...

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ

အခ်စ္ ဆိုတာ ဘာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ခံစား ၾကည့္ခ်င္တယ္။ သူဟာ ျဖဴသလား မဲသလား ခ်ိဳသလား ခါးသလား။ သူမ်ားေတြ ေျပာတဲ့ ေပးဆပ္တာေတြ ရယူတာေတြ ျပန္ေတာင္း တာေတြ ျပန္ေရာင္း တာေတြ၊ အဲဒါေတြကို စိတ္၀င္ စားတာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္ တာက ေဘာလံုး ဆိုရင္ လံုးမယ္။ ခဲတံ ဆိုရင္ ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာ ေလးေနမယ္။ စီးကရက္ ဘူးဆိုရင္ ေလးေထာင့္ စပ္စပ္ ရွိမယ္။ အဲဒါ မ်ိဳးကို သိခ်င္တာ။ အခ်စ္ ဆိုတာေရာ ဘယ္လို ပံုလဲ…….

ေဟ့ေကာင္ ထထ

ႏႈးညံ့ ေႏြးေထြး တဲ့အရာ တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ကို လာလုပ္ႏိုးတယ္။ မ်က္စိ ဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ အေမွာင္ ထဲမွာ မဲေနတာပဲ ဘာမွ သဲသဲ ကြဲကြဲ မျမင္ ရဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူက သူ႕ကိုယ္သူ ေျပာတယ္ အခ်စ္ ဆိုတာ သူပဲ တဲ့……..

ဒီေခတ္ ႀကီးမွာ လူလိမ္ေတြ ဒီေလာက္ ေပါေနတာ ခင္ဗ်ား ေျပာတာကို ဘယ္လို ယံုရ မွာလဲ။ အမွန္တိုင္း ေျပာပါ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ

မင္း သိခ်င္ ေနတဲ့ အခ်စ္ ဆိုတာ ငါပဲေလ

ခင္ဗ်ားကို ဘယ္သူက အခ်စ္လို႔ ေျပာတာလဲ

ငါကေျပာတာ

သူေျပာေျပာ ဆိုဆို ကၽြန္ေတာ့ နားကို ထပ္တိုး လာၿပီး ပြတ္တယ္။ သူရဲ႕ အထိ အေတြ႕က ႏႈးည႔ံ ၿပီး ေႏြးေထြး ေစတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်။

ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ား အခ်စ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဘာနဲ႔ သက္ေသ ျပမွာလဲ

မင္းဆိုတဲ့ေကာင္ ငတံုးပဲ

ဘာဆုိင္လို႔ လဲဗ်

ကိုယ့္ ေဘးနားမွာ အခ်စ္ တစ္ခုလံုး ေရာက္ေန တာေတာင္ ဘယ္လို အသံုး ခ်ရမလဲ ဆိုတာကို မစဥ္းစားပဲ ….

ခင္ဗ်ားကို အခ်စ္ စစ္ပါတယ္ လို႔ ဘယ္သူက အာမခံ ေပးထား လို႔လဲ

ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာ မင္းက ငတံုး ပါဆို

ခင္ဗ်ား လြန္လာၿပီေနာ္…. ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးတဲ့ ေလသံနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္

သူက ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ ေနာက္ထပ္ ပြတ္သပ္ ျပန္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ အထိေတြ႕ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေတြေ၀ သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူး တာက အခ်စ္ ဆိုတာ ႏူးညံ့တယ္ ေႏြးေထြးတယ္ အလံုး အထည္ ေဖာ္လို႔ မရဘူး။ ဟာ . . ဒါဆိုရင္ ဒီေကာင္က အခ်စ္ရဲ႕ ၀ိေသသ ေတြနဲ႔ ကိုက္ေနၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ဟာ ဘယ္လို အနံ႕ ရွိတယ္ ဆိုတာေတာ့ ဘယ္၀ိေသသ မွာမွ ေဖၚျပ ထားတာ မရွိ ၾကဘူး။ ဒါဆိုရင္ အခ်စ္မွာ ဘယ္လို အနံ႕ မ်ိဳးရွိ ေနမလဲ။

အခ်စ္ ဆိုတာ ဘယ္လို အနံ႔မ်ိဳး ရွိသည္ကို သိရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္နမ္း လိုက္သည္

အခ်စ္ ဆိုတဲ့ ရနံ႔က. . . ခ်ဥ္စုပ္စုပ္နဲ႔ပါလား. . .

ဟာ . . . ဘာႀကီးလဲ

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္တိုတိုနဲ႔ ထ ကန္ထည့္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲ

သိပ္မၾကာလိုက္ ပါဘူး ၾကားလိုက္ရတာကေတာ့

အေမ့ရဲ႕ ဆဲသံ

သူရဲ႕ ေရႊ၀ါ ေလးကို ကန္လို႔ တဲ့ေလ

Read More...

Summary only...

ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ား

ေလာေလာဆယ္ siminar တစ္ခု ကို MICT မွာ လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ Service+ က MD နဲ႔ အေသးစိေဆြးေႏြး ဖို႔ရာသူက ခရီးလြန္ေနလို႔ပါ။ Siminar ကိစၥကို ဒီတစ္ပတ္ အတြင္းမွာ ပဲ အၿပီး တင္ျပႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
စာမူေရြးခ်ယ္တဲ့ အပိုင္းမွာ တရားမွ်တမႈရွိေအာင္
၁။ blogspot ႏွစ္ခုထပ္တင္ၿပီး Username နဲ႔ Password ကို အားလံုးသိေအာာင္ ေျပာထားမယ္
၂။ တစ္ခုက ကိုယ္ရဲ႕ ဘေလာ့ထဲမွာ အႀကိဳက္ဆံုးပို႔ ရွိတဲ့လင့္ ကို ေျပာၿပီး ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳက္တယ္ ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပခ်က္ေပးရပါမယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိုယ္ဖတ္ဖူးတဲ့ ဘေလာ့ေတြထဲက စာအုပ္မွာ ပါသင့္တယ္လို႔ ထင္တဲ့ ပို႔ေတြရဲ႕ လင့္ကို လာေရာက္တင္ ေပးရပါမယ္။ အေၾကာင္ျပခ်က္ ေပးရပါမယ္
၃။ အေၾကာင္းျပ ခ်က္ေပးတယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဒီစာကို လူေတြ ဘာေၾကာင့္ဖတ္သင့္တယ္ ဒီစာမွာ ဘယ္လို အားသာခ်က္ေတြ၊ အားနည္းခ်က္ေတြရွိတယ္၊ ဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ့
၄။ ဘာျဖစ္လာႏိုင္ေသးလဲ ဆိုေတာ့ ပိုင္ရွင္ကေတာ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ကေန ႀကိဳကလို႔ ကူးၿပီး တင္ထားပို႔ကို ဘေလာ္ကတစ္ ေယက္က မသိလို႕ စာအုပ္မွာ ပါသင့္ေၾကာင့္ ညႊန္းဆိုမိရင္ လည္း အဲဒီပို႔သည္ ျပည္တြင္းစာအုပ္မွာ မွီျငမ္း ကိုးကား ေရးထားျခင္းျဖစ္သည္ ဆိုတာကို ပိုင္ရွင္ကေသာ္ လည္းေကာင္း သိသူတစ္ဦးဦးကေသာ္ လည္းေကာင္း ၀င္ေရာက္ ေျပာျပေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၆။ ပါသင့္ေၾကာင္း တင္ျပထားတဲ့ပို႔ ေတြကို ေကာမင့္ေပးရာမွာ ေကာင္ပါတယ္ ဆိုတာ ေလာက္နဲ႔ မလံုေလာကပါဘူး၊ ဘာေၾကာင့္ေကာင္းတယ္ ဆိုတာကို မိမိေကာ့မင့္ ေပးလိုတဲ့ ပို႔ ကစာသားမ်ာကို ကိုးကားၿပီး ေရးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုလုပ္တာ အၾကမ္းဖ်င္းၾကည္ရင္ ရွတ္တယ္လို႔ ထင္ေကာင္းထင္ႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လုပ္ ၾကည့္ရင္ မရွတ္ပါဘူး။ နည္းေတာ့ အလုပ္ပို တာေပါ့။ အလုပ္ပိုတယ္ ဆိုတာလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ အားတစ္ခုကို စိုက္ထုတ္ျခင္းသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မ်ားမ်ား အလုပ္ လုပ္ေလ စာအုပ္က ပိုေကာင္းေလပါ ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ခံယူခ်က္ကေတာ့ စာအုပ္ကို ပီးပီးေရာ အျဖစ္ကေလး မလုပ္ျခင္ပါဘူး။ စာအုပ္ၿပီးသြား တာနဲ႔ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ မေခၚပါဘူး။ အဲဒီစာအုပ္က ဘယ္ေလာက္ထိ ခရီးေရာက္သလဲ ဆိုတာနဲ႔ပဲ ေအာင္ျမင္မူကို တိုင္းခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာအုပ္ဟာ ထြက္ၿပီးသြားရင္ လည္းခရီးမ်ားမ်ားသြားႏိုင္ေအာင္ စြမ္းအင္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထည့္ေပးလိုက္ဖို႔လိုပါမယ္။
စာအုပ္ကို လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေစ်းႏႈန္းေတြ အၾကမ္းဖ်င္းစံု စမ္းထားပါတယ္။
စာအုပ္မွာ အေၾကာင္း အရာေတြ ခြဲဦးမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ စာအုပ္ရဲ႕ ဆိုဒ္ကို ဗလာစာအုပ္ ဆိုဒ္အရြယ္နဲ႔ စာမ်က္နွာ ၁၆၀ ထည့္ရင္ ပိုလွတယ္၊ ပိုသင့္ေတာ္တယ္ လို႔ထင္ပါတယ္။ ( သင့္ဆႏၵကို ေျပာပါ ) ။ စာရြက္သားကေတာ့ ေကာင္းသန္႕ စာအုပ္ေတြ ကိုရိုက္တဲ့ စာရြက္ အတိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကုန္က် စရိတ္ အၾကမ္း

13 1/2" x 17 " = 8 ခ်ိဳး
စာမ်က္ႏွာ ၁၆၀ = ေဖာင္ ၂၀
စာအုပ္ေရ တစ္ေထာင္ အတြက္
စကၠဴ = ၁၁ ၁/၂ ထုပ္
မ်က္ႏွာဖံု အပ္ေပပါ လိုအပ္ခ်က္ = ၁၁၃ ရြက္
စကၠဴဖိုး =၂၈၇၅၀၀
မ်က္ႏွာဖုး စာရြက္ဖိုး = ၃၃၉၀၀
အဖံုးရိုက္ခ= ၁၃၀၀၀
အတြင္းရိုက္ခ = ၄၀၀၀၀
အတြင္းဖလင္ = ၆၇၂၀၀
အဖံုးဖလင္ = ၃၁၁၅
ခ်ဳပ္ခ = ၁၀၀၀၀
စုစုေပါင္း = ၄၅၄၉၁၅ + စာေပစိစစ္ ရံုးတင္စရိတ္ ၊ Proof Reader စရိတ္ + Layout ဒီဇိုင္း စရိတ္
အားလံုးေပါင္းလိုက္ရင္ ၆ သိန္း ေက်ာ္ဆိုတာ အနည္းဆံု ကုန္က် ဖြယ္ရာ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာအုပ္တိုက္ တစ္ခုခုကို စာအုပ္ၿပီးသည္ အထိအပ္ရင္ ကုန္က်မဲ့ စရိတ္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ လုပ္တဲ့စရိတ္ ကြာမကြာ ဆိုတာ စံုစမ္းေနပါတယ္။
ဆရာေကာင္သန္႕ ကေတာ့ ခရီးလြန္ေနလို႔ ေႏွာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေနမွာ ျပန္ေရာက္ပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူစာအုပ္တိုက္ကို အပ္ၿပီလုပ္ခို္င္းရင္ ဘယ္ေလာက္ က်မယ္ဆိုတာ ေမးၾကည့္ပါမယ္။ ေနာက္ထပ္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဆရာတပည့္လို ရင္ႏွီးတဲ့ စအုပ္တိုက္ေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ထပ္ၿပီး စံုစမ္းေပးပါမယ္။

Read More...

Summary only...

လူမသိ သူမသိ သို႔ေသာ္ သတၱိရွိသည္

အခ်ိန္ကား ၁၉၄၄ ခုႏွစ္
ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔ကို ျမန္မာျပည္သူေတြ မုန္းတီးနာက်ဥ္းေနခ်ိန္။ ဖိုးေသာက္ၾကာ ကအသက္ ၁၇ ႏွစ္ အရြယ္ေကာာင္း။
ေခာတ္ကာလကလည္း လူမွန္းသိတတ္စ ကေလးေတာင္ လြတ္လပ္ေရးလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ ေနခ်ိန္သည္။ လူတိုင္းလြတ္လပ္ေရး လို႔ေအာ္ေနခ်ိန္မွာ ဖိုးေသာၾကာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေထာက္ခံတဲ့ ေက်ာင္းသား သံမဏိတပ္သား အဖြဲ႔ကို၀င္ခဲ့သည္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လြတ္လပ္ေရးကို ေႀကြးေၾကာ္လုပ္ရွား ၾကရာမွာ လက္ေမာင္းမွာ ၀လံုး တံဆိပ္ေတြ ကပ္ထားတဲ့ `၀´ အဖြဲ႔၊ လက္ရုံးတံဆိပ္ကို သံုးတဲ့ လက္ရံုးအဖြဲ႔ ႏွင့္ အကၤ်ီ အစိမ္းေရာင္ကို ၀တ္ဆင္သည့္ သံမဏိေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ႔ တို႔က လူသိမ်ားတဲ့ အဖြဲ႔ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဖိုးေသာၾကာ အေနျဖင့္ သံမဏိေက်ာင္းသား တပ္ဖြဲ႔ကို ၀င္ခဲ့တာ ႏိုင္ငံေရးအျမင္အရ နားလည္ တတ္ကၽြမ္း၍မဟုတ္ မိမိေနထိုင္ရာ ေညာင္တုန္းတၿမိဳ႔လံုးရွိ ေက်ာင္းသားမ်ား အာလံုး သံမဏိေက်ာင္းသား အဖြဲ႔၀င္မ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာ ၁၃ ႏွစ္သား ကတည္းက ၀င္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အဖြဲ႔ ၀င္ခ်ိန္တြင္ ဖိုးေသာၾကာသည္ မိဘအုပ္ထိန္းမႈ ေအာက္တြင္ရွိေသာ ကေလးတစ္ဦးမွ်သာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စစ္မ်က္ႏွာျပင္တြင္ မပါ၀င္ရဘဲ ၿမိဳ႔ေပၚတြင္ ေနထိုင္ၿပီး သတင္းေပးရေသာ အလုပ္ကိုသာ လုပ္ရသည္။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဂ်ပန္အင္းအား ဘယ္ေလာက္ ၀င္လာသည္ ဘယ္ေနရာမွာ တပ္စြဲထားသည္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ထြက္မည္ အစရွိသျဖင့္ စံုစမ္းသတင္းေပးရေသာ အလုပ္ကိုလုပ္သည္။
ဒီလိုသတင္းေပးရင္း ဖိုးေသာၾကာ သတိထားမိတာက ဂ်ပန္အုပ္စု ေရာက္လာတိုင္း ဗမာ သို႔မဟုတ္ တိုင္းရင္သူ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ား ပါလာတတ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ မသက္သာ၍ လိုက္ခဲ့ရသည္ ဟုေျပာျပေနသည့္ အလား မ်က္ႏွာမ်ား ျငိွးငယ္ ေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အမ်ိဳးသမီး မ်ားကေတာ့ သူ႕ဖေအက ေပးစားလိုက္သည့္ အလား ၿပံဳးၿပံဳးေပ်ာ္ေပ်ာ္၊ သူတို႔ကို ၾကည့္ရသည္မွာ ဖက္ဆစ္ေတြကို လင္လုပ္ေနရတာ ဂုဏ္ယူေနသည့္အလား ေဆာင့္ၾကြား ေဆာင့္ၾကြား ႏိုင္လွသည္။ ေနာက္တစ္ခုက ဂ်ပန္မ်ားသည္ လူျမင္ကြင္းမွာ ၀တ္လစ္စလစ္ျဖင့္ ေရခ်ိဳးၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ သူတို႔ႏွင့္ပါလာေသာ ဗမာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို သူတို႔ႏွင့္အတူ ၀တ္လစ္ စလစ္ ျဖင့္ပင္ ေရခ်ိဳးခိုင္း သည္ကိုလည္း ကိုေတြ႕ရသည္။
တစ္ရက္ေတာ့ G.H.S ( ယခု အ.ထ.က (၂) ေညာင္တုန္း ) ေက်င္းတြင္ ယာရီတပ္စြဲထားေသာ ဂ်ပန္တပ္၏ အင္းအား အေျခအေနကို တိတ္တဆိတ္ စံုစမ္းစဥ္ ဂ်ပန္မ်ားႏွင့္အတူ ၀တ္လစ္စလစ္ အေနထားျဖင့္ ေပ်ာ္ရြင္စြာ ေရခ်ိဳးေနၾကေသာ ကရင္မေလး ႏွစ္ဦးကို ေတြ႕ရသည္။ ဖိုးေသာၾကာ ကိုယ္တိုင္လည္း ကရင္ကျပား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စကားေျပာသည့္ ေလယူေလသိမ္း ပံုပန္းသဏၭန္ မ်ားကိုၾကည့္၍့ ကရင္မေလး မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရျခင္းျဖစ္သည္။ ဖိုးေသာၾကာစိတ္တြင္ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို မေစာင့္စည္းေသာ ယင္းအမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးကို ျဖစ္ႏိုင္ပါက ေျပး၍သာ သတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ မိမိမွာ လုပ္စရာတာ ၀န္မ်ားရွိေသးတာ ေၾကာင့္စိတ္ကို ခ်ဳပ္တည္းခဲ့ရသည္။
ေနာက္တစ္ရက္မွာ ထပ္စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ကရင္မေလးႏွစ္ဦးသည္ သူနာျပဳဆရာမေလးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းသိခဲ့ရသည္။ ဂ်ပန္ဆရာ၀န္လည္း ပါလာသည္။ ဂ်ပန္ဆရာ၀န္ ႏွင့္ ကရင္မေလး ႏွစ္ဦးတို႔မွာ တပူးတြဲတြဲရွိလွသည္။ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္မွာ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ခန္႔ တစ္ေယာက္မွာ ၂၅ ႏွစ္ခန္႕ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသားျဖဴ၍ ရုပ္ရည္ ေခ်ာေမာၾကသည္။
ဂ်ပန္မ်ားႏွင့္ ပါလာေသာ ကရင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သတင္းက တစ္ၿမိဳ႕လံုးတြင္ ေျပာ၍မဆံုး၊ ကာလသားမ်ား ကလည္း စုပ္သပ္လို႔ မဆံုးၾက။ ဒီလိုရုပ္ရည္ ေခ်ာေခ်ာႏွင့္ အရြယ္ေကာင္း ေကာင္မေလးေတြ ငပုေကာင္မ်ားႏွင့္ တြဲေနသည္ကို အမ်ိဳးသားေရး အျမင္မရွိေသာ ကာလသားမ်ားပင္ ႏွေမွ်ာၾကသည္။
ဂ်ပန္မ်ားတပ္စြဲၿပီး တစ္ပတ္ခန္႔ အၾကာ။ ယင္းေန႔ညတြင္ ဂ်ပန္မ်ား ေညာင္တုန္း ၿမိဳ႕ ေဘးရွိ ပန္းလိႈင္ျမစ္ ( ယင္းျမစ္သည္ ရန္ကုန္ ျမစ္ႏွင့္ ဧရာ၀တီျမစ္တို႔ ကို ဆက္စပ္ေပး ထားသည့္ ျမစ္တစ္စီး ျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္ တြင္လိႈင္ျမစ္ဟု ေခၚၾကသည္ ) အတိုင္း စုန္ဆင္းမည္ဟု ဖိုးေသာၾကာ သတင္းရသည္။ သတင္းက ခိုင္လံုသည္။ ယင္းအဖြဲ႔တြင္ လူအင္အားႏွစ္ရာခန္႔ ႏွင့္ လက္နက္ ဗံုးသီးမ်ား အပါ၀င္ၿပီး ရိကၡာျပည့္စံုသည္။ ညဦးပိုင္းတြင္ သေဘၤာငယ္ ရွစ္စီးခန္႔ ျဖင့္ ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕ ကထြက္ခြာ သြားသည္ကို ဖိုးေသာၾကာ ကိုယ္တိုင္ျမင္လိုက္ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေတာထဲကအဖြဲ႔ကို သတင္းပို႔ရာတြင္ ခါတိုင္းလို ဆက္သား မလြတ္ေတာ့ပဲ ကိုယ္တိုင္ သြားသတင္းပို႔သည္။
ဖိုးေသာၾကာ ပါ၀င္ေသာ သံမဏိေက်ာင္သား တပ္ဖြဲ႔သည္ ဂ်ပန္သဘၤာမ်ား နံနက္တစ္နာရီ ခန္႔တြင္ ေရာက္ရွိ မည္ဟု ခန္႕မွန္းရေသာ ပန္းလိႈင္ျမစ္ကမ္းဘား တစ္ေနရာက ေစာင့္ေနၾကသည္။ ( ေရေၾကာင္းခရီး ထက္ ကုန္းလမ္း ခရီးက ပိုျမန္ပါသည္ )
ေသနတ္ မကိုင္ရတာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ဖိုးေသာၾကာ တစ္ေယာက္ လက္ေတြ ယားေနၿပီ။ ညတစ္နာရီက မေရာက္ႏိုင္ေသး။ ေစာင့္ရခ်ိန္ကို ၾကာလြန္းလွသည္ဟု ဖိုးေသာၾကာ ထင္ေနမိသည္။ ဖိုးေသာၾကာသည္ ငါးမွ်ားသူ တစ္ဦး ေဖာ့တံကို ဘယ္အခ်ိန္ျမဳတ္မလဲ ဆိုတာကိ စိုက္ၾကည့္ေနသည့္အလား ဂ်ပန္မ်ား လာမည့္ ျမစ္ျပင္ဘက္ကို ၿငိမ္သက္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ လူက ၿငိမ္ေနရေသာ္လည္း စိတ္ထဲကမၿငိမ္လွ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဂ်ပန္မ်ား အလာကို မေစာင့္ဘဲ ဂ်ပန္မ်ား ေရာက္ရာေနရာကို သြားေရာက္ တိုက္ခ်င္လွသည္။ ညတစ္နာ ထိုးၿပီ။ ဂ်ပန္ေတြ အရိပ္အေရာင္ ပင္မေတြ႕ရေသး။ ဖိုးေသာၾကာ စိတ္ေတြ ပိုလုပ္ရွားလာသည္။ ႏွစ္နာရီထိုးၿပီ ဂ်ပန္ေတြ ေရာက္မလာၾကေသး။ ႏွစ္နာရီ ထိုးၿပီးကြမ္းတစ္ရာ ညွက္ခန္႔အၾကာ ဖိုးေသာၾကာတို႔ႏွင့္ ေရလမ္းခရီး ႏွစ္နာရီခန္႕ သြားရမည္ဟု ယူဆရေသာ အကြာရွိ ပန္းလိႈင္ျမစ္တြင္း တစ္ေနရာမွာ ေပါက္ကြဲသံ ႀကီးထြက္ေပၚလာသည္။ ေပါက္ကြဲသံႏွင့္ အတူ မီးလံုးႀကီးမ်ား လည္း ေကာင္းကင္ထက္သို႔ တက္လာသည္။ ေနာက္ထပ္ ေပါက္ကြဲ သံမ်ားကိုလည္း ဆက္တိုက္ ဆက္တိုက္ ၾကားရျပန္သည္။ မီးလံုးမ်ားလည္း ယင္းေနရာမွ ဆက္တိုက္ ဆက္တိုက္ပင္ ထြက္ေပၚ လွ်က္ရွိေတာ့သည္။ ဖိုးေသာၾကာတို႔ လည္း မီးလံုးေပၚထြက္ ေပါက္ကြဲရာေနရာသို႔ ခ်က္ျခင္း ခ်ီတက္ခဲ့ၾကသည္။
ေပါက္ကြဲမႈက ထင္ထားသည့္အတိုင္း ဂ်ပန္သဘၤမ်ား မွပင္ျဖစ္သည္။ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုျဖစ္သြားသည္ မသိ သေဘၤအားလံုး ပ်က္စီးေနၿပီ။ ေသသူမ်ားလည္း ေသၾကၿပီ။ ေျပးသူမ်ားလည္း ေျပးၾကၿပီ။ မီေလာင္သေဘၤာမ်ားက ေရေပၚမွာ ေလာင္ကၽြမ္းလွ်က္။ သေဘၤာက မီးေလာင္သည့္ အခ်ိဳ႕အစိတ္ပိုင္းေတြ တစ္ျဖည္းျဖည္းျခင္း ေရထဲကိုေႀကြ ၾကေနၾကသည္။ မီးက ယန္းမ်ား ရွိသည့္ေနရာမ်ားကို ေလာင္သြားမိလွ်င္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထထေပါက္ကြဲသည္။ ဒီညေတာ့ ဖိုးေသာၾကာတို႔ အုပ္စု ေသနတ္ တစ္ခ်က္မွ မပစ္ပဲ ေအာင္ပြဲ ခံလိုက္ရသည္။
သေဘၤာေပါက္ကြဲ ရာက မေသပဲ ထြက္ေျပးသည့္ ဂ်ပန္စစ္သားအခ်ိဳ႕ကို ေနာက္ေန႔နံနက္မွာ ေဒသခံရြာသားမ်ားက ဖမ္း၍ ဖိုးေသာၾကာတို႔ အဖြဲ႔ကို လာၿပီးအပ္ၾကသည္။ သူတို႔ကို သေဘၤာမ်ား ေပါက္ကြဲရျခင္း၏ အေၾကာင္းကို ေမးေတာ့ . . . .
မအံ့ၾသပါနဲ႔ကြာ အဲဒီကရင္မေလး ႏွစ္ေယာက္က ငါတို႔ သံမဏိေက်င္းသား အဖြဲ႔က။ သူတို႔ကို ဂ်ပန္ေတြထဲမွာ သူလွ်ိဳထည့္ထားတာ
ရန္ကုန္က လာေသာ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္၏ စကားကို နားေထာင္ၿပီး ဖိုးေသာၾကာ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ ဒီကရင္မေလးေတြကို အရင္က ဖိုးေသာၾကာ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္နာခဲ့သည္။ အခုေတာ့ ဒီေကာင္မေလးေတြက တိုင္းျပည္ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးကို တည္ေဆာက္ရာမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ အသက္ကို အုပ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ အျဖစ္ ပါ၀င္စေတး သြားခဲ့ၾကသည္။ ဖိုးေသာၾကာ အပါအ၀င္ ေညာင္တုန္း တစ္ၿမိဳ႕လံုး ၀မ္းနည္းလို႔ မဆံုး။ ဖိုးေသာၾကာ လည္းငယ္ေသးသူ တစ္ေယက္ျဖစ္သည့္ အတြက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ေပး သြားေသာ ကရင္မေလးႏွစ္ဦးသည္ မည္သူ မည္၀ါ ျဖစ္သည္ကို မစပ္စုမိခဲ့။
အဲဒီညက ဂ်ပန္သေဘၤာ အုပ္စုထဲက တစ္စီးသည္ ေရလမ္းျပ၏ မကၽြမ္းက်င္ မႈေၾကာင့္ တူးေခ်င္းရြာႏွင့္ ဆီျဖဴကၽြန္းေက်းရြာ အၾကားတြင္ ေသာင္တင္သြားသည္။ အုပ္စုမကြဲေစရန္ အတြက္ ေသာင္တင္သည့္ သေဘၤာေဘးတြင္ က်န္သေဘၤာမ်ားလည္း ရပ္ေစာင့္ေပးရသည္။ ယင္းကဲ့သို႔္ လက္နက္သေဘၤာ မ်ားစုေနခ်ိန္ကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ကရင္မေလး ႏွစ္ဦးက ကိုယ္ကိုကိုယ္ အေသခံကာ လက္နက္မ်ားကို ေဖာက္ခြဲ ပစ္လိုက္သည္။
ယေန႔ဆိုရင္ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့သည္မွာ ၾကာခဲ့ၿပီ။ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲ၀င္ခ်ိန္ကာလတြင္ အသက္ေသြးမ်ားစြာ စေတးခဲ့ရသည္။ အခ်ိဳ႕က လူေသေသာ္လည္း နာမည္မေသ ေသးသူမ်ား ရွိၾကသည္။ အမ်ားစုက စစ္ေျမျပင္မွာ လူမသိသူမသိ တိုင္းျပည္ အတြက္ အသက္ကို ေပးလႈခဲ့ ၾကသည္။ ကရင္မေလး ႏွစ္ေယာက္လို လူမသိသူမသိ အသက္ေပး ခဲ့ၾကသူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္ျပည္မွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ရွိခဲ့ မည္မသိ။ သို႕ေသာ္ . . . . သူတို႔ သတၱိရွိ ၾကပါသည္
ဤျဖစ္ရပ္မွန္ သမုိင္းေႏွာက္ခံကို လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ခြန္း၀င္ ဒုတိယအဆင့္ ဦးခင္ေမာင္ေလး ကေျပာျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဦးခင္ေမာင္ေလးသည္ စစ္ႀကိဳေခာတ္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္း ခ်ိန္ကာလက တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၿပီး စစ္ၿပီးေခာတ္ႏွင့္ လြပ္လပ္ေရး ရၿပီးေႏွာက္ပိုင္တြင္ သတင္းစာသမား တစ္ဦးအေနျဖင့္ သတင္းေဆာင္း ေပါင္းမ်ာစြာကို ဖိုးေသာၾကာ ( ေခာတ္ + မိုး ) အမည္ျဖင့္ ေရးသားခဲ့ၿပီး၊ ယခုအခါတြင္ သူ၏သတင္းေထာက္ တစ္သက္တာ အေတြ႔ႀကံဳကို စာအုပ္ထုတ္ရန္ စီစဥ္လွ်က္ ရွိသည္။

Read More...

Summary only...

ဘေလာ့ႏွင့္ သီခ်င္း

ဘေလာ့ေတြမွာ ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ သီခ်င္းေလေတြ တက္လာေအာင္ လုပ္ထားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ သီခ်င္းေတြကေတာ့ အစံုပါပဲ တခ်ိဳ႕ကလည္း ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ ႏွစ္သက္ေၾကာင္း သီခ်င္းေလးေတြကို တင္ေပးထားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း ကိုယ္ပိုင္ခံစား ခ်က္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ ဂစ္တာသံေလးနဲ႔ တင္ထားတာကိုေတြ႕ ရပါတယ္။ ေသခ်ာနား ေထာင္ၾကည့္ေတာ့ သီခ်င္းေလး ေတြကေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေသာ္ . . .
ျပသနာက ဘာလဲဆိုေတာ့ … ကြန္ပ်ဴတာမွာက သီခ်င္းတစ္ပုတ္ ဖြင့္ထားတယ္။ ဘေလာ့တစ္ခု ဖြင့္လိုက္ေတာ့ သီခ်င္းတစ္ပုတ္ တက္လာတယ္။ ေနာက္ဘေလာ့တစ္ခု ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေနာက္တစ္ပုတ္က ထပ္တက္လာျပန္ေရာ။
အဲဒီေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲ ဆိုေတာ့ မ်ိဳးႀကီးက ကြန္ပ်ဴတာထဲကေန နားညွီးေအာင္ေအာ္ ေနခ်ိန္မွာ အယ္စိုင္းဇီက မိုးေရထဲကေန ငိုေနတယ္။ ေဆာင္ဦးလိႈင္ကလည္း ခပ္ေဆြးေဆြး ဥာည္းေနတယ္။ ဘေလာ္ကာတစ္ေယက္ ကလည္း ခံစားခ်က္ေတြကို ဂစ္တာ တစ္လက္နဲ႔ ေဖာက္ခြဲေနတယ္။ ကဲမိတ္ေဆြ စိတ္ကူးနဲ႔တာ နားေထာာင္ ၾကည့္ေပေတာ့။
စိတ္ကူးေကာင္းေကာင္း နဲ႔ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြနဲ႔ လာလည္သူေတြ အပမ္းေျပပါေစေၾကာင္း ေစတနာေကာင္းနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖေပး တာျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ထိုသို႔ ျဖစ္တတ္ပါေၾကာင္း ………

Read More...

Summary only...

ျမန္မာဘေလာ့ ဖိုရမ္

ေတာင္ရွာ ေျမာက္ရွာနဲ႔ လိုက္ရွာရင္နဲ႔ ျမန္မာ ဘေလာ္ကာေတြ အတြက္လုပ္ ထားတဲ့ ျမန္မာ ဘေလာ္ကာ ဖိုရမ္ေလးကို ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ ဘေလာ့စာအုပ္ လုပ္မဲ့ ကိစၥကိုလဲ Topic တစ္ခု အေနနဲ႔ တင္ထားပါတယ္။ ျမန္မာ ဘေလာ္ကာ ဖိုရမ္ကို သြားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီေနရာကို

ႏွိပ္ပါ

Read More...

Summary only...

My Photo

ဒီေန႔ ေညာင္တုံး ၿမိဳ႔ကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ေညာင္တုံးၿမိဳ႔ေဘးက ပန္းလိႈင္ျမစ္ထဲမွာ ေလွစီးရင္းနဲ႔ ေဘးနားက ျဖတ္သြားတဲ့ စက္ေလွေတြ ၀ါးေဖာင္ေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

Read More...

Summary only...

ျမန္မာကႏုတ္ပန္း

Update မလုပ္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ျမန္မာကႏုတ္ပန္းေတြကို ဒီေန႕ Update လုပ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ကို လဲစုလို႔ ရသမွ် ျမန္မာကႏုတ္ပန္းေတြကို ဆက္လက္ တင္သြားမွာပါ။ ျမန္မာကႏုတ္ပန္း ေတြကိုၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီကိုသြားပါ

Read More...

Summary only...

ကိုစစ္အိမ္ရဲ႔ အႀကံျပဳခ်က္ကို ေဆြးေႏြးျခင္း

ဒီအစီအစဥ္ကို ကိုစိုးေဇယ် တစ္ဦးတည္းျဖစ္ေစ၊ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအေနနဲ႔ျဖစ္ေစ လုပ္ဖို႔ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲမယ့္ကိစၥပါ။

အားလံုးစုစီးပါ၀င္ၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာေလာက္ေအာင္ မခက္ႏိုင္ပါဘူး။ ခက္ရင္လည္း အဲဒီအခက္ခဲေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႕ စုစည္း ၿပီးေက်ာ္လႊားၾကတာေပါ့။

(၁) ျမန္မာဘေလာ့ခ္ေတြက ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်တိုးေနတာကတစ္ေၾကာင္း၊ တိတိပပ စာရင္းတစ္ခု မရွိတာကတစ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္ လက္ရွိရွိေနတဲ့ ျမန္မာဘေလာ့ခ္ဆိုဒ္မ်ားကို စုစည္းဖို႔ဆိုတာက ပထမဆံုးအခက္အခဲပါပဲ။

ဟုတ္ပါတယ္ အဲဒီအတြက္ စုစည္းႏိုင္ဖို႔ရာ ဆင္မနာ တစ္ခုလုပ္ဖို႔လဲ လ်ာထားပါတယ္။ ဂ်ာေနေတြကေနလဲ သိေအာာင္ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပသြားမွာပါ။ ျမန္မာဘေလာ္ကာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ကိုညီလင္းဆက္ ကိုလည္းအကူညီေတာင္ထားပါတယ္။ သူကလဲ မၾကာခင္မွာ ျပည္ပကို ျပန္သြားေတာ့မွာ ဆိုေတာ့ ျမန္မာရွိသူရွိေနတုန္းမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။

(၂) ဘယ္ဘေလာ့ခ္ေတြကို ေရြးၿပီးထည့္မလဲ
(၃) ဘေလာ့ခ္ဂါတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ့ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြကို ေရြးၿပီးေဖာ္ျပမွာလဲ (က်ေနာ္ဆိုလိုတာက နည္းပညာဦးစားေပးအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပမွာလား)
ဘေလာ့ေတြကိုေတာ့ ဘေလာ့ပိုင္ရွင္က သူဆႏၵအရ ထည့္ေပးေစခ်င္တဲ့ ပို႔ေတြကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပမွာ ျဖစ္သလို။ ျမန္မာစာဖတ္ ပရိတ္သတ္အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ Information ေတြကို ဘေလာ့ေရးသူရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္တဲ့လိုင္း အေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လို အေၾကာင္းရာေလးေတြ ေရးေပးပါ ဆိုတာမ်ိဳးလည္း ေတာင္းဆိုသြားမွာပါ။

(၄) ဘယ္လိုပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ထုတ္ေ၀မွာလဲ၊ တစ္ခါတည္း တစ္အုပ္တည္းထုတ္႐ံုပဲလား။ အပတ္စဥ္၊ လစဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းတစ္ခုခုအေနနဲ႔ဆိုရင္ေရာ။

ေလာေလာဆယ္ ရည္ရြယ္တာကေတာ့ လာမဲ့ World Blog Day အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႔ ထုတ္ဖို႔ပါ။ စာအုပ္အေနနဲ႔ ထုတ္ရင္ေကာင္းမလား ႏွစ္လည္ မဂၢဇင္းလို ပံုစံနဲ႔ ထုတ္မလားဆိုတာေတာ့ ပူးေပါင္းပါ ၀င္ၾကမဲ့ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားစု ရဲ႕ဆႏၵသေဘာထားကို ရယူၿပီးလုပ္သြားမွာပါ။ တစ္ႏွစ္ကို ႏွစ္ႀကိမ္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏ္ိုင္ပါတယ္။ အပတ္စဥ္လစဥ္ ထုတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စီးပြားေရးဆန္သြားပါ လိမ့္မယ္

(၅) အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ဘေလာ့ခ္ေရးသူအားလံုးက ကိုယ္သိတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ကိုယ့္ဘေလာ့ခ္ေလးေတြမွာ အလကားၾကည့္ဆိုၿပီး ေဖာ္ျပထားတာကို တစ္ဖက္မွာ စကၠဴစာမ်က္ႏွာေတြေပၚတင္လိုက္တဲ့အခါက် ဒါေတြဟာ ေငြေပးဖတ္ရပါေတာ့မယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ အခုထုတ္မယ္ဆိုတဲ့ စာအုပ္ဆိုတာကို ေရာင္းေစ်းသတ္မွတ္တဲ့အခါက် စီးပြားေရးသိပ္မဆန္သြားဖို႔။

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အင္တာနက္သံုတဲ့ လူဦးေရဟာ တစ္သိန္း မျပည့္ေသးပါဘူး။ အင္တာနက္ သံုးတဲ့လူေတြ ထဲကမွ ကိုဆယ့္ငါး ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ခ်က္သံုးၾကတယ္။ သံုးရာခိုင္ ႏႈန္းေလာက္က ဆက္သြယ္ေရး အတြက္သံုး ၾကတယ္၊ ကၽန္တဲ့အပိုင္းက စီးပြားေရး အလုပ္သံုးနဲ႔ ပညာေရးအတြက္ သံုးၾကတာပါ။

ဘေလာ့ေရးတဲ့လူက ေတာ္ေတာ္ေလးကို နည္းပါေသးတယ္ ငါးရာမျပည့္ေသးပါဘူး။ ဖတ္တဲ့လူလဲ အဲလုိပါပဲ။ ဘေလာ့ေတြကို အစဥ္မျပတ္လိုက္ ဖတ္ေနတဲ့လူ ငါးရာမျပည့္ေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့က ေရးသားခ်က္ ဘယ္ေလာက္ အသံုး၀င္တယ္ဆိုတာ ဒီလို ဘေလာ့ဖတ္တဲ့ လူအနည္းစုပဲ သိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ကေန လူအမ်ားစု ဖတ္ဖို႔သင့္ေတာ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို အင္တာနက္ မသံုးႏိုင္ၾကေသးတဲ့ လူေတြကိုလဲ ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵရယ္၊ ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသေလာက္ ဘေလာ့မွာေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ အခ်ိဳ႕က လက္ရွိ စာေပေလာက နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘူး ထူးျခားကြဲျပားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထူျခားကြဲျပားေအာင္ ေရးႏိုင္တဲ့ ျမန္မာ ဘေလာ္ကာေတြကို ဘေလာ့မွာ တင္မဟုတ္ပဲ ျမန္မာစာေပေလာက မွာပါ ပါ၀င္ေရးသားတဲ့ စာေရးဆရာ ေကာင္းေတြ ျဖစ္လာေစဖို႔ ရည္ရြယ္ထုတ္တာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာအုပ္ေရာင္းလို႔ ရတဲ့ ပိုက္ဆံအားလံုးကို လႈဒန္းမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ စီးပြားေရးလုပ္ သလိုမျဖစ္ပါဘူး။ ရတဲ့ အျမတ္ကို ဘေလာ္ကာေတြ ေ၀ယူၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္ တယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။

ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေတြ႔အႀကံဳရွိတဲ့ လက္ရွိလည္း စာအုပ္/စာေပထုတ္ေ၀ေနတဲ့အဖြဲ႕ တစ္ခုခုက ဦးစီးလုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးအဆင္ေျပႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ျမင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ သေဘာထား ခံယူခ်က္ကေတာ့ ဘယ္သူကမွ ေမြးကတည္းက အေတြ႕ႀကံဳေတြ ပါလာၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ရင္နဲ႔ သင္ သင္ရင္းနဲ႔ တတ္သြားတာပါ။ မျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္ဆႏၵျပင္းျပမႈ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ ေတြးေခၚစဥ္း စားႏိုင္တဲ့ ဦးေႏွက္ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္ေတြကို ပံ့ပိုးေပးမဲ့အရာေတြ ရွိေနရင္ ဘယ္အရာမဆို မျဖစ္ႏိုင္တာ မရွိပါဘူး။

အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵကလည္းရွိေန ၾကၿပီ။ ဦးေႏွက္ေတြကလည္း တစ္လံုးတည္း မဟုတ္ဘူး။ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္မဲ့ ေလာ္ကေတြက လည္းညီညႊတ္ေနၾကၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္တကယ္လုပ္ဖို႔ ပဲက်န္ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ထပ္ ေပးၾကမဲ့ အႀကံဥာဏ္မ်ားကို လဲႀကိဳဆိုလက္ခံ ပါတယ္။ အခုလို အၾကံျပဳေျပာေပးတဲ့ ကိုစစ္အိမ္ ကိုလဲ အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္

Read More...

Summary only...

ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္သစ္အျဖစ္ ထပ္မံေတြ႔ရိွသည္။

RAVE: ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္သစ္အျဖစ္ ထပ္မံေတြ႔ရိွသည္။
ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္သစ္အျဖစ္ ထပ္မံေတြ႔ရိွေၾကာင္းသိရသည္။

မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေမြးျမဴေရးၿခံ၌ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါပိုး H5N1 ေတြ႕ရွိသည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံတိရစၧာန္ေမြး ျမဴေရးႏွင့္ကုသေရးဦးစီးဌာန (တိေမြးကု) က ယမန္ေန႔က အတည္ျပဳၿပီး ကုလသမဂၢစားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရး အဖြဲ႕(FAO) အပါအ၀င္ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသို႔ အစီရင္ခံသည္ဟု ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ FAO ဌာေနကိုယ္စား လွယ္ ေဒါက္တာတန္ဇန္ပင္းက ေျပာသည္။

ကနဦးစမ္းသပ္ခ်က္ အတည္မျပဳမီ (၂) ရက္ခန္႔၌ ထုိေမြးျမဴေရးၿခံတၿခံ၌ ေရာဂါျဖစ္ေၾကာင္း စတင္ေတြ႕ရွိျခင္းျဖစ္ ၿပီး ေရာဂါပိုးေတြ႕သည့္ ၾကက္ (၆၈) ေကာင္ေသဆံုးကာ ေရာဂါရွိသည္ဟုသံသယျဖစ္သည့္ ၾကက္ (၁,၂၉၂) ေကာင္ကို ယမန္ေန႔၌ သုတ္သင္ၿပီးျဖစ္သည္ဟု ေဒါက္တာတန္က ေျပာသည္။

“တိေမြးကုရဲ႕ ကနဦးစမ္းသပ္ေတြ႕ရွိခ်က္အရ H5N1 ေပါ့စတစ္ပါ။ ေနာက္ထပ္အေသးစိတ္ စမ္းသပ္စစ္ေဆးေနပါ တယ္။ အေျဖရဖို႔ (၂) ရက္ေစာင့္ရပါမယ္” ဟု ေဒါက္တာတန္က ေျပာသည္။

ေရာပိုးေတြ႕ရွိသည့္ေနရာကို ပိုးသတ္ေဆးျဖန္းျခင္း၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ျခင္း၊ ထုိေနရာကို သီးသန္႔ခြဲျခားျခင္း စသည္ တို႔အပါအ၀င္ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး ကူးစက္ရသည့္အေၾကာင္းရင္း ကို ရွာေဖြေနဆဲျဖစ္သည္ဟု ၎ကေျပာသည္။

“ဒီဗိုင္းရပ္စ္ဟာ သဘာ၀ငွက္႐ိုင္းေတြကေနကူးစက္တာလာ
း၊ တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္လားဆိုတာ ရွာေဖြေနပါ တယ္။ ဒီ့ထက္ပိုၿပီး စူးစမ္းေလ့လာဖို႔လိုပါေသးတယ္” ဟု ေဒါက္တာတန္က ေျပာသည္။

ကမၻာ့တိရစၧာန္က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ FAO တို႔ကလည္း ေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ အကူအညီမ်ားေပး ေနသည္။

ရန္ကုန္ရွိေစ်းအခ်ဳိ႕၌ ယေန႔နံနက္မွစ၍ ၾကက္ဘဲေရာင္း၀ယ္ျခင္းကို ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီက ထိန္းခ်ဳပ္ရန္စတင္ေနေၾကာင္း ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။

၎က “မနက္က အင္းစိန္ေစ်းနဲ႔ ေျမာက္ဥကၠလာ (၂) ရပ္ကြက္ေစ်းမွာလိုက္ဖမ္းတယ္။ ၾကက္ဥသြား၀ယ္ေတာ့ ၀ယ္ေနတုန္းတန္းလမ္းႀကီး လိုက္ဖမ္းတာ။ ေနာက္ၿပီး ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးျဖစ္ၿပီ၊ ၾကက္သားမေရာင္းရဆိုတဲ့
စာေတြလိုက္ကပ္ဖို႕လုပ္ေနတာ ျမင္ခဲ့တယ္” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဆံုးၾကက္ငွက္ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈကို ယမန္ႏွစ္ဧၿပီတြင္ မႏၱေလးတိုင္း၌ စတင္ေတြ႕ရွိသည္။

ေရာဂါႏွိမ္နင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ တိေမြးကုက လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ ထပ္မေတြ႕ေတာ့ဟု စက္တင္ဘာ၌ ထုတ္ျပန္ေၾကညာသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ လူကိုကူးစက္မႈ မေတြ႕ရွိေသးဟု ျမန္မာစစ္အစိုးရက ေၾကညာထားသည္။

ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လူ (၂၅) ဦးကို ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ ကူးစက္ခဲ့ၿပီး (၁၇) ဦးေသဆံုးၿပီးျဖစ္သည္။ ဤေရာဂါ ေၾကာင့္ ၂၀၀၃ခုမွစ၍ ကမၻာတ၀န္း လူ (၁၆၇) ဦးေသဆံုးခဲ့ၿပီဟု ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႕က ေၾကညာသည္။

ယခုလ (၂၇) ရက္တြင္ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါေၾကာင့္ လူကိုကူးစက္မႈတခုအား အိမ္နီးခ်င္းေလာႏိုင္ငံ ဗီယံက်င္းၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ အသက္ (၁၅) ႏွစ္အရြယ္မိန္းကေလးတဦး၌ ေတြ႕ရွိသည္။

ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ လူအခ်င္းခ်င္းကူးစက္ကာ ကမၻာ့လူသားသန္းခ်ီေသဆံုးမည္ကို ကၽြမ္းက်င္သူပညာ ရွင္မ်ားက စိုးရိမ္လ်က္ရွိသည္။
Source : www.khitpyaing.org

Read More...

Summary only...