Brain Drain လား Brain Gain လား

မထုိက္ရဲ႕ ဒီပို႔ေလးကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဒီပို႕ကိုတင္ျဖစ္သြားတယ္

အၾကမ္းဖ်င္း အားျဖင့္ၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ မိမိႏိုင္ငံက အေကာင္းဆံုး ဦးေႏွာက္ေတြ ျပည္ပကို ေရာက္သြားတာကို ဦးေႏွက္ယိုစီးမႈ Brain Drain လို႕ယူဆၾကပါတယ္။ ဒီယူဆခ်က္ဟာ တစ္ကယ္မွန္ရဲ႕ လား။ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဒီျဖစ္စဥ္ကုိ Brain Drain လို႕မယူဆေတာ့ပဲ ဦးေႏွာက္ျပန္စီီးမႈ Brain Gain လုိ႕ေျပာင္းလဲ လက္ခံလာၾကပါၿပီ။

အမိေျမနဲ႕ ေ၀းေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ ျပန္လာမည္။ အနည္းဆံုးေတာ့ သူမိဘဆီကို ေငြပို႕လိမ့္မည္။ သို႔မဟုတ္ သူတတ္ထားေသာ ပညာမ်ားကို တစ္နည္းနည္း ျဖင့္ျဖန္႕ေ၀ႏိုင္သည္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အေ၀းတစ္ေနရာကေန အမိေျမကို ျပန္လည္ ေက်းဇူးၿပဳႏိုင္စရာ ရွိတယ္လို႕ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ား လက္ခံလာၾကပါၿပီ။

မကင္ဆီသုေသသန အဖြဲ႕ရဲ႕ ေလ့လာခ်က္ရ အေမရိကန္ေရာက္ အႏၵိယႏိုင္ငံသားမ်ား၏ အခြန္ေတာ္ ထည့္၀င္ေငြဟာ ႏွစ္္စဥ္ ေဒၚလာ ၅၀၀ မီလီယံ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ အႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ Soft Ware လုပ္ငန္း အ့ံမခန္းတိုးတက္ လာတာဟာ အေ၀းေရာက္ အႏိၵယ ပညာရွင္မ်ား ရဲ႕ ပါ၀င္စြမ္းေဆာာင္ ခ်က္မ်ား ေၾကာင့္လို႕ဆိုပါတယ္။ အႏိၵယႏိုင္ငံ ရဲ႕ FDI ႏိုင္ငံျခားတိုက္ရိုက္ ရင္းႏွီးျမဳတ္ႏွံမူ၏ ၁၆ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ အဆိုပါ အေ၀းေရာက္ မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ရရွိတာျဖစ္ပါတယ္။

တရုပ္ျပည္မွာ ဆိုရင္လည္း FDI ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ပင္လယ္ရပ္ျခား တရုပ္အမ်ိဳးသားေတြနဲ႕ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ 9/11 အေရးအခင္း အၿပီးမွာ အေမရိကန္က ဗီဇာကန္႕သတ္လိုက္တဲ့ အတြက္ ျပည္ေတာ္ျပန္ တရုပ္ေတြမွာ နည္းပညာသစ္မ်ားႏွင့္ အိုင္ဒီယာသစ္မ်ား ပါလာၾကပါတယ္။ အခုဆိုလွ်င္ တရုပ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္ေတာ္ျပန္ အေရအတြက္ဟာ ႏွစ္စဥ္ ၁၃ ရာခိုင္ႏႈန္းမွန္မွန္ တက္ေနပါၿပီ။

သြားတိုင္းလဲ ဦးေႏွာက္ယိုစီး တယ္လို႕ေျပာလို႕မရပါဘူး။ နီေပါႏိုင္ငံ GDP ရဲ႕ ၂၅ ရခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ဟာ ျပည္ပေရာက္ အလုပ္သမားေတြ ဆီကရတာပါ။

ဆိုလိုတာကေတာ့ အိမ္ေလးတစ္လံုး ေနရာေလးတစ္ခု တြင္းေလးတစ္တြင္းမွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ျပည့္စံုတယ္ဆို တာရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာက လူေတြ ဂ်ပန္ကို အိမ္မက္ေနခ်ိန္မွာ ဂ်ပန္က အင္ဂ်င္နီယာေတြ တရုပ္က စက္ရံုေတြကို သြားေနၾကတယ္။ တရုပ္ကလူေတြလဲ အေမရိကကို သြားၾကတယ္။ အဲလိုသြားၾကတာဟာ ႏိုင္ငံနဲ႕ လူမ်ိဳးကို မုန္းလို႕မဟုတ္သလို ။ ကိုယ္သြားမဲ့ႏိုင္ငံကို ခ်စ္လို႕လဲမဟုတ္ၾကပါဘူး။

ကိုးကား။ ။ ေက်ာ္၀င္း ၏ ဂလုိဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေခါင္းႏွင့္ပန္း

Read More...

Summary only...

ေတာင္တက္ သမားရဲ႕ သင္ခန္းစာ

တစ္ခါတုန္းက

အိႏၵိယႏိုင္ငံက ကုန္သည္ ေလးေရာက္ဟာ သေရေခတၱရာနဲ႔ ကုန္သြယ္ဖို႕ရာတြက္ ၀န္စည္စလြယ္ ကို စည္ယူေဆာင္ကာ ခရီးဆက္ခဲ့ ၾကတယ္တဲ့။ ဒီလုိနဲ႕ ခရီးဆက္လာရာမွာ လမ္းခရီးတစ္ေနရာ ေရာက္ေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ျမင့္မွာရွည္လွ်ားတဲ့ ေတာင္တန္းျပာႀကီး တစ္ခုက ကာဆီးလို႕ေနပါတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာင္တန္းႀကီးရဲ႕ အမည္ကေတာ့ ဟိမ၀ႏၱာ လို႕အမည္ရ တယ္တဲ့။

ေတာင္တန္းႀကီးကိုလည္း ေတြ႕ေရာ ပထမကုန္သည္က လာလမ္းအတိုင္း လည့္ျပန္သြားတယ္တဲ့

ဒုတိယကုန္သည္က သြားမဲ့လမ္းမွာ ဒီလိုေတာင္တန္း ႀကီးမ်ိဳးမရွိသင့္ဘူး၊ ေျဖင့္ျဖဴးေနတဲ့ လမ္းတစ္ခုသာ ျဖစ္သင့္တယ္။ မိုးနတ္မင္း အေနနဲ႔ ဒီေတာင္တန္း ႀကီးကို အျမန္ဆံုးဖယ္ရွား သင့္တယ္ လို႕ မည္တြန္ေျပာဆိုကာ ခိုတစ္ေကာင္လို ထုိင္ၿငီးလိုက္။ စိတ္ပ်က္စြာ ဟစ္ေအာ္လုိက္နဲ႕ ေတာင္ႀကီးကို ဆဲေရးတုိငး္ထြာ ေနေလသတဲ့။

တတိယကုန္သည္ ကေတာ့ သူမွာရိွတဲ့ အင္အားေလးနဲ႔ ေတာင္ႀကီးကို ျဖိဳဖ်က္ပစ္ဖို႕ရာ အစြမ္းထုပ္ၿပီးေနရွာတယ္တဲ့ေလ

မိတ္ေဆြ ခင္ဗ်ား သြားမဲ့ လမ္းခရီးမွာ ေတာင္တစ္လံုး ခံေနတယ္။ သာယာေျဖာင့္ ျဖဴးစြာ သြားရမဲ့ လမ္းခရီးတစ္ ခုမွာ ေတာင္တစ္လံုး ခံေနတယ္ ဆိုေတာ့ သင့္အတြက္ အနည္းနဲ႕ အမ်ား အခက္အခဲ ျဖစ္ေနမွာေတာ့ အမွန္ပါ။

မိတ္ေဆြ သင္ဘာဆက္လုပ္မွာလည္း

ႀကီးမားလွတဲ့ ေတာင္ႀကီးကို စိတ္ပ်က္ အားငယ္စြာ ေငးၾကည့္ရင္း သင့္ဘ၀ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕ ရက္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစမွာလား

အိမ္နီးခ်င္း တုိင္းျပည္ေတြက ေအာင္ျမင္မူ ခရီးလမ္းကို သာယာစြာ သြားေနရခ်ိန္မွာ ငါတို႔ ခရီးမွာ ဒီေတာင္ႀကီး ကန္႕ကန္႕ လန္႔လန္႕ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုၿပီး လက္ညိဳး ေငွာက္ေငွာက္ ထိုးကာ ေအာ္ဆဲေနမလား

ဒါမွ မဟုတ္လဲ ဒီေတာ္ႀကီးကို အျပတ္ ၿဖိဳမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓတ္နဲ႔ သင့္ရဲ႕ အင္အားနဲ႕ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစမွာလား

မိတ္ေဆြ သင့္ရဲ႕ အယူ အဆကဘာလဲ

စတုတၳေျမာက္ ကုန္သည္ကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးကို ဆဲလည္းမဆဲ။ ျဖိဳလည္းမျဖိဳ။ ေတာင္တန္းႀကီးကို အႏၵရယ္ အကင္းဆံုးနဲ႕ အျမန္းဆံုး ျဖတ္ေက်ာ္သြားႏိုင္မဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုပဲ ေရႊးေနတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးမွာ စတုတၳကုန္သည္ဟာ လမ္းေၾကာင္း ရွာေတြ႕သြားၿပီး ေတာင္တန္းႀကီးကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ တယ္တဲ့ေလ။

စတုတၳေျမာက္ ကုန္သည္ေျပာသြားတာက

ေတာင္ႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္ပ်က္စြာ ေငးငိုင္ေနရင္ ေအာင္ျမင္မူ ဆိုတာ တစ္သက္သာရ ဖို႕ေ၀းသြားၿပီ

ေတာင္ႀကီးကို လက္ညိဳးထိုးၿပီး ထိုင္ဆဲေနလို႕ကေတာ့ တုပ္တုပ္မ်ေတာင္ ေရႊ႕မွာ မဟုတ္ဘူး

ေတာင္ႀကီးကို ျဖိဳမယ္။ ဟုတ္ၿပီ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဆီမွ ရွိတဲ့ အင္အား နဲ႕ ေတာင္ရဲ႕ အရြယ္စား မွ်တမႈ ရွိရဲ႕ လား။ ကို႕ရ႕ဲအင္အားက ဆန္တစ္အိပ္ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ မ ေနရခ်ိန္မွာ အုပ္နံေလာက္ မွာေၾကာတဲ့ ေတာင္ႀကီးကို ေခါင္းနဲ႕ သြားတုိက္ရင္ မိုက္မဲရာေရာက္တာေပါ့။

တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ကိုယ္သြားမဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ဆို႕ေနတဲ့ ေတာင္ကို ျဖိဳႏိုင္မွ ကိုယ္လုိရာ ခရီးကိုေရာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာင္ကို ေက်ာ္တက္ၿပီး သြားရင္လည္း ကိုလိုခ်င္တဲ့ ေနရာကို ေရာက္ပါတယ္။

Read More...

Summary only...

yangon DocToR

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့က ျပန္သံုးလို႕ရေနၿပီ ဒါေပမဲ့ Post အသစ္ေတြ မေရးျဖစ္ေသး ဘူးဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာက နာစီးေခ်ာင္းဆိုး ျဖစ္ေနလို႕ပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ေျပာၾကပါတယ္။ မင္းေခ်ာင္းဆိုးတာ သံုးပတ္ေက်ာ္ေနၿပီ DOTS ကုိသြားျပဦးတဲ့။ တစ္ေယာက္ကလည္း QC မွာေသြးေလး ဘာေလးသြား စစ္ဦးတဲ့။

ကဲကၽြန္ေတာ့ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘယ္ေလာက္ခင္ လည္းဆိုတာ ၾကည့္ေပတာ့။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ရာ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းမႀကီး မွာရွိတဲ့ ေဆးခန္း တစ္ခုကိုေတာ့ သြားျပျဖစ္တယ္ဆို ပါေတာ့

ေဆးခန္းထဲ ၀င္လုိက္တာနဲ႕ ဘာမွ မလုပ္ရေသးဘူး၊ ေဆးခန္းမွတ္ တမ္းစာအုပ္တစ္ အုပ္ ေရာင္းလိုက္တယ္ ၂၀၀ က်ပ္။

ဆရာ၀န္နဲ႕ ေတြ႕ေတာ့ မင္းဘယ္လိုျဖစ္တာလဲတဲ့။ ေခ်ာင္ဆိုးတာ လို႕လဲေျပာလိုက္ေရာ လက္ကာျပၿပီး အမဲေရာင္ ေဆးလံုးေလး ငါးလံုးကို တိုက္လုိက္တယ္။ OK ေကာင္းသြား ၿပီတဲ့။ ၃၀၀၀ က်ပ္။ တယ္ေတာ္ တဲ့ဆရာ၀န္ပါလား။ နားၾကပ္ လည္းမလို ဘူးေရာဂါ ဇစ္ျမစ္ကို လည္းေမးစရာ မလုိဘူး ေဆးအမည္းေရာင္ အလံုးေလး ငါးလံုးတိုက္ လုိက္တာနဲ႕ ေရာဂါ ေပ်ာက္ၿပီတဲ့။

ကဲ ဆရာ၀န္ေရ ေနာက္သံုးရက္ေလာက္ ေနလို႕ မွ ေရာဂါ ေပ်ာက္ရင္ေပ်ာက္၊ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေဆးခန္း အေပ်ာက္ပဲ

Read More...

Summary only...

ေက်းဇူတင္ရွိျခင္း

ကၽြန္ေတာ့ Blog Singin လုပ္ရာတြင္ အကူညီေပးခဲ့သည့္ ဘန္ေကာက္ မွ သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးကို အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ ရွိေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါသည္

Read More...

Summary only...

ရက္စက္လိုက္တာ google ရယ္

၃ရက္ေလာက္ ရႊာလယ္သြားတာပဲ
Gmail နဲ႕၀င္ရေတာ့ ငါတို႕ျမန္မာက နင္တို႕ အေမရိကားလို ၀င္ခ်င္သလို၀င္ ထြက္ခ်င္သလို ထြက္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး

Read More...

Summary only...

တိုင္းျပည္အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ ၾကတာေတြဟာ . . . .

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အသက္ေသြးေတြ စေတးၿပီး တပ္မေတာ္ႀကီးကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာ ဘယ္လိုရည္ ရြယ္ခ်က္နဲ႕ လဲ
ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္ အရွိန္၀ါကို သံုးၿပီး လမ္းေဘးမွာ စီးကရက္ ဖိုးေတာင္ ဖို႕ ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္က အင္တီ သမားမဟုတ္သလို ပရိုသမားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကေတာ့ မ်က္စိထဲ မွာ အျမင္ေတာ္လြန္း လို႕ ေျပာတာပါ။
ျဖစ္ပံုကေတာ့ ဒီလိုဗ်ာ။ လြန္ခဲ့တဲ့ လတုန္းက မႏၱေလး သြားခဲ့တယ္။ အသြားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ထက္ အသက္ႀကီး ပံုရတဲ့ ဂ်ပန္ အထက္တန္းတြဲ (မွတ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ ႏိုင္ငံမွာ အေကာင္းဆံုးတြဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အာမခံသည္) ရထားႀကီးနဲ႕ ျပသနာ မရွိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ေျခေထာက္ တင္စရာ တန္းေလး က်ိဳးေနတာတို႔ ဆူဖာက တစ္ဘက္ခ်ိဳင့္ ေနလို႔ တစ္လမ္းလံုး ခါးေစာင္းၿပီး စီးသြားရတာတို႔ ေလာက္ကို ေတာ့ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ လုပ္ၿပီး အျပစ္ ေျပာမေနနဲ႔ ေတာ့ဗ်ာ။ သေဘာ ထားေသးရာ ေရာက္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တစ္ဦး ျဖစ္တာနဲ႔ အညီ သီးခံမွေပါ့။ ၿပီး ေတာ့ သားသမီး ခ်င္းကိုယ္ခ်င္း စာရွာတယ္။ ညပိုင္း မွာ လူျမင္ရင္ ရွက္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလး ေတြပါရင္ စီးရတာ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္မွာစိုး လို႕ မီးမထြန္းေပးဘူး။ ထားလိုက္ပါ ဒါကေတာ့ ရထားအေၾကာင္းေပါ့။ အခုေျပာမွာက . . .
အျပန္ခရီးမွာ . .
ကားနဲ႔ျပန္ခဲ့တယ္။ လံုျခံဳေရးတင္း ၾကပ္တဲ့အေနနဲ႔ ရန္ကုန္နဲ႕ မႏၱေလး ၾကားမွာ စစ္ေဆးေရး ဂိတ္သံုးဂိတ္ရွိတယ္။ မႏၱေလးကေန စထြက္ရင္ ၀မ္းတြင္းနဲ႕ မိထၳီလာၾကားမွာ တစ္ဂိတ္ ရန္ကုန္ အ၀င္နဲ႕ အျခားေနရာ တစ္ခုမွာ တစ္ဂိတ္။ ဂိတ္တစ္ဂိတ္ ေရာက္ၿပီ ဆိုတိုင္း သက္ႀကီး ရြယ္အိုနဲ႕ နာမက်န္း သူမ်ား မွ အပ က်န္ခရီးသည္ မ်ားအားလံုး ကားေပၚကဆင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး မွတ္ပံုတင္ အစစ္ခံရတယ္။ စစ္ေဆးတာကို ႀကိဳဆို ေထာက္ခံပါတယ္ တိုင္းျပည္ လံုျခံဳေရး အတြက္ လုပ္တာပဲေလ။ ေအးမေထာက္ခံ ႏိုင္တာက
၀မ္းတြင္းနဲ႕ မိတၳီလာ ၾကားကဂိတ္ မွာ စေတြ႕ ေတာ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္မွာ ၁၈ ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ မရေသးဘူး။ မလုပ္လို႕ မရတာမဟုတ္ ဘူးေနာ္။ လုပ္ရဲ႕ သားနဲ႕ မရေသးတာ။ အဲဒါကို ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ မဟုတ္လို႕ ဆိုၿပီး အဲဒီဂိတ္က ရစ္ေတာ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့ လိုလူမ်ိဳးေတြ၊ ေက်ာင္းသား ကဒ္ ကိုင္တဲ့လူေတြက ကားတစ္စီၤး မွာ အနည္းဆံုး သံုးေယာက္ ေလာက္ေတာ့ ပါတယ္။ဘယ္လို ရစ္လဲဆိုေတာ့
ငါတို႕ ကိုအထက္က ညႊန္ၾကားထားတယ္ ဒီလို အသက္ မျပည့္ မွတ္ပံုတင္ ကိုင္ေဆာင္ သူေတြကို စစ္ေဆးၿပီး ေတြ႕ရွိရင္ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လြတ္ပါ ခရီးဆက္သြား ခြင့္မေပးပါ နဲ႔တဲ့။ မင္းတို႔ ေၾကာင့္ တစ္ျခား ခရီးသည္ ေတြလည္း အခ်ိန္ ႀက့ံၾကာမယ္။ ကားလက္မွတ္ လည္းဆံုးရံုးမယ္။ လိုရာခရီးလည္း မေရာက္ဘူး။ အဲလိုမျဖစ္ ရေအာင္ ငါတို႔ဘက္က သေဘာထား ႀကီးစြာနဲ႕ လိုက္ေလွ်ာေပးမယ္။ နားလည္မႈ အေနနဲ႕ လန္ဒန္ စီးကရက္ တစ္ဘူး ၁၇၀၀ တစ္ဘူး ၀ယ္ေပးထားခဲ့ပါ။
အဲလိုေျပာ ၿပီး ေဘးနားေလးက ( အရံသင့္ ဖြင့္ထားတဲ့) ကြမ္းယာဆိုင္ ေပၚကို မွတ္ပံုတင္ေတြ၊ ေက်ာင္းသား ကဒ္ေတြ လွမ္းေပလိုက္တယ္။ အဲဒီဆိုင္ ေလးကေနမွ ကိုယ့္မွတ္ပံု တင္ကို ၁၇၀၀ နဲ႕ ျပန္ေရႊးရတာ။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ပိုက္ဆံနဲ႕ ျပန္ေရႊးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူတို႕ ထဲက အႀကီးလူ ( အေႏြးထည္း ၀တ္ထား ေသာေၾကာင့္ ဘာအဆင့္မွန္း မသိရပါ) ဆီသြားၿပီး ဆိုင္ရာ ခလုပ္ေတြ ႏွိပ္လိုက္တယ္။ သတင္းစာထဲက Clean Government အေၾကာင္း။ ေနျပည္ေတာ္ တိုင္ၾကားရန္ ဖုန္းနံ ပါတ္ေတြ အေၾကာင္း လဲပါတာေပါ့။ ဒီေတာ့ ပုဂိၢဳလ္က သူကိုယ္တုိင္ပဲ ကြမ္းယာဆိုင္က ကၽြန္ေတာ့ ရဲ႕ မွတ္ပံုတင္ကို ယူေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၁၇၀၀ ကိုေပးရမွာ ႏွေျမာလို႕ မဟုတ္ဘူး။ သက္သက္မဲ့ လူလယ္က်တာက္ို မခံခ်င္လို႕ပါ။ ေနာက္ဂိတ္ေတြ ေရာက္ေတာ့လည္း ဒီလိုခလုပ္ေတြ ဆက္ႏွိပ္ရဦး မယ္ထင္တာ၊ မဟုတ္ဘူးဗ်။ က်န္တဲ့ ဂိတ္ေတြက ေအးေဆးပဲ။ လူကိုေသခ်ာၾကည့္တယ္။ မွတ္ပံုတင္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ ၿပီးသြားေရာ။
ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ အထက္ကညႊန္ ၾကားထားတာဆိုရင္ ဂိတ္သံုးဂိတ္လံုး အတူတူ ျဖစ္ရမွာေပါ့။ တစ္ဂိတ္ တည္းက ထူးထူးဆန္းျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တာ မွန္သြားၿပီး။ ၀မ္းတြင္းနဲ႕ မိတၳီလာ ၾကားက ဂိတ္က သက္သက္ မဲ့ ညစ္တာ။
ရန္ကုန္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေသခ်ာေအာင္ လ.၀.က ရံုးခ်ဳပ္နဲ႕ ေနျပည္ေတာ္ က ရံုးတစ္ခ်ိဳ႕ကို ဖုန္းဆက္ၾကည္တယ္။
၁၈ ႏွစ္ျပည့္မွတ္ ပံုတင္မလုပ္ရေသး သူေတြကို ျပည္လည့္ခိုင္းရန္ ညႊန္ၾကား ထားျခင္းမရွိပါတဲ့။ လ.၀.က ရံုးက ေျပာတာကေတာ့
၁၀ ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္သည္လည္း ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းကို တရား၀င္ အသိမွတ္ျပဳတဲ့ လက္မွတ္ ျဖစ္တဲ့ အတြက္၊ အခ်ိဳ႕ေတာ့ ကန္႕သန္႕ အေၾကာင္း ရာမ်ားကအပ၊ သာမန္ခရီးသြား လာျခင္းတြင္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ မလွဲလွယ္ ရေသးျခင္းႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ ရစ္ပိုင္ခြင့္မရွိပါ။ အကယ္၍ ယင္းအေပၚတြင္ ျပသနာအေၾကာင္းျပ ေငြေတာင္ ခံလာပါက တုိင္ၾကားႏိုင္ပါသည္။ တဲ့ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မတိုင္ေတာ့ပါဘူး သိေအာင္ေတာ့ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီဂိတ္ကေတာ့ ၀မ္းတြင့္နဲ႕ မတၳီလာ ၾကားမွာပါလို႕
ဒါနဲ႔ မိတ္ေဆြ . . .
ေစတနာနဲ႕ ေျပာလိုက္မယ္
မႏၱေလးရန္ကုန္ ခရီးသြားရင္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ယူသြား
တကယ္ လို႕မွ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပံုတင္ ပါမသြားရင္ ဂါထာတစ္ခု သင္ေပးလိုက္မယ္
၀၆၇ ၄ x x x x x ေလးနဲ႔ စၿပီး အေနာက္ထပ္ ေတြ႕ကရာ ဂဏန္းငါးလံုး ေျပာလိုက္
စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ ကိုေတာ့ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ထပ္ေပါင္းလိုက္

Read More...

Summary only...

မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ Mystic Ball ႏွင့္ မူပိုင္ခြင့္

Mystic Ball လိွ်ဳ႕၀ွက္ေသာ ေဘာလံုး လို႕အမည္ရတဲ့ မွတ္တမ္းရွပ္ရွင္ကား ကေတာ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ ျခင္းလံုး အေၾကာင္းကို ရိုက္ကူးထားတာပါ။ ဒီ Mystic Ball မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကို ကမၻာကသိခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ကြယ္က လူသိနည္းေသးတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးတစ္ခုကို ေျပာျပသြားမွာပါ။
Mystic Ball အေၾကာင္းမသိေသးရင္ ဒီ ဘေလာ့ေတြမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္ 1 2 3

Mystic Ball ဇတ္လမ္းရဲ႕ေနာက္ခံ တီလံုးက ျမန္မာဆိုင္းဆရာ စိန္ဗိုလ္တင့္ရဲ႕ ေရာင္ေတာ္ဖြင့္ ကိုအသံုးျပဳ ထားတာပါ။ အသံုးျပဳမည့္ အေၾကာင္းကို ကြယ္လြန္သူ ဆရာစိန္ဗိုလ္တင့္ရဲ႕ မူပိုင္ခြင့္ ဆက္ခံပိုင္ခြင့္ရွိသူ ထံမွာ အေၾကာင္းၾကား အသိေပးျခင္း မရွိဘူးလို႔ သူရဲ႕ဇနီး ကေျပာပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ မူပိုင္ခြင့္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေျပာရရင္၊ WIPO ( World Intellectual Property Organization ) ကျပဌန္းခ်က္အရ အႏုပညာ လက္ရာတစ္ခုကို ဖန္တီးသူ ကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ ၅၀ ကေန ႏွစ္ ၇၀ အထိ အေမြဆက္ခံသူက ပိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ Copy Right ဥပေဒ ရယ္လို႕ သီျခားျပဌန္းရျခင္း မရွိေပမယ့္ အႏုပညာႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဖန္တီးသူ ကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ ၅၀ အထိ မူပိုင္ခြင့္ကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရွိတယ္ဆိုတာ ျပဌန္းထား ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
မူပိုင္ခြင့္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ပါက ခ်ိဳးေဖာက္သည့္ ပမာဏေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ေလွ်ာ္ေၾကးေငြေပး ေဆာင္ရပါတယ္။ WIPO ၏ ျပဌန္းခ်က္ အရ စီးပြားေရး အလို႔ငွာ ႏိုင္ငံတကာသို႕ ျဖန္႔ခ်ိ ျပသ ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္ပါက $ ငါးေထာင္ မွ တစ္ေသာင္းၾကား ေလွ်ာ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Mystic Ball ဟာႏိုင္ငံတကာ ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ မ်ားျဖစ္တဲ့

- Vancouver International ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ (စက္တင္ဘာ - ႏို၀င္ဘာ 2006)
- မဲလ္ဘုန္း အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ ( ဂ်ဴလိႈင္ - ေၾသာဂုတ္ 2006)
- BRITDOC ပြဲေတာ္ ေအာက္စဖို႕ ၊ ယူေက ( ဂ်ဴလိႈင္ 2006)
- Academy of Canadian Cinema and Television ( တိုရန္တို ကေနဒါ July 2006)
- Hot DOCS International Documentary Flim Festival World Premier ( တိုရန္တို ကေနဒါ May 2006)
ေတြမွာျပသခဲ့ၿပီး
- Vancouver International ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ မွာ Auience Award For Best Candion Feature Film ဆု
- Hot DOCS International Documentary Flim Festival World Premie မွာ Special Jury Award For Best Candian Feature & 2nd Place Audience Award ဆု
- Academy of Canadian Cinema and Television မွာ Critic’s Choice ဆု
အပါအ၀င္ အျခား ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ တစ္ခုမွာ အေကာင္းဆံုး ဆုကို ရရွိထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္

ဒါေၾကာင့္ ဆိုင္းဆရာ စိန္ဗိုလ္တင့္ ရဲ႕ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚစန္းပြင့္ က ေလွ်ာ္ေၾကးေငြ ေတာင္းခံခဲ့ရာ မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ကိုယ္စလွယ္ တစ္ဦးတစ္ဦး ျဖစ္သူ Mr. Greg Hamition ကေနတစ္ဆင့္ ေဒၚလာ ၃၀၀ ေပးမယ့္ အေၾကာင္း ကမ္းလွမ္း လာတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။
Mr. Greg Hamition အေနျဖင့္ ဆရာစိန္ဗိုလ္တင့္ရဲ႕ ေရာင္ေတာ္ဖြင့္ ဂီသသံစဥ္ အားလံုးကို ေဒၚလာ ၃၀၀ ႏွင့္ အၿပီးျပတ္ လြဲေျပာင္းေပးအပ္ သည့္အခ်က္မ်ားပါတဲ့ စာခ်ဳပ္တစ္ခုကိုပါ ယူေဆာင္လာ တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ေရာင္ေတာ္ဖြင့္ သံစဥ္အားလံုးကို ေဒၚလာသံုးရာနဲ႕ အျပတ္၀ယ္လိုက္ၿပီ ေနာက္ထပ္ ဇတ္လမ္းေတြမွာ သံုးခ်င္သံုးမယ္ ၀ယ္မဲ့လူရွိရင္ ေရာင္းမယ္ ဒီသံစဥ္ေတြ မင္းတုိ႕ မပိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာစိန္ဗိုလ္တင့္ရဲ႕ ဇနီးက လက္မခံပဲ ကန္႕ကြက္စာ ေပးပို႕ခဲ့ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ထုပ္လုပ္ သူဟာ အေမရိကန္ နယူးေယာက္ အေျခစိုက္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အေမရိကန္ ဂီတအသင္း နဲ႕ Stamford ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ Law Firm တစ္ခုတို႕ ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ တရားရံုးခ်ဳပ္ ေရွ႕ေနတစ္ဦး ဆီကတစ္ဆင့္ မႈပိုင္ခြင့္ ခ်ိဳးေဖာက္မူ အတြက္ အကူညီ ေတာင္းခံစာမ်ား ေပးထားၿပီးျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။
လက္ရွိ အေျခအေန အထိကေတာ့ အေၾကာင္း မျပန္ေသး ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။

Read More...

Summary only...

တေစၧေျခာက္ျခင္း

ျမန္မာျပည္မွာ သရဲ တေစၧာ စာအုပ္ ဗီဒီယိုေတြ ေခာတ္စားေနတုန္း ကိုယ့္ေတြ႕ ျဖစ္ရပ္ မွန္အေတြ႕ၾကံဳေလးကို ေဖာက္သည္ခ်လိုက္တယ္

မိတ္ေဆြ ခင္ဗ်ားဘ၀မွာ တေစၧေျခာက္တာကို ၾကံဳေတြ႔ဖူးလား၊ ၾကံဳေတြဖူးခဲ့ရင္ ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္သြားလား တေစၧတစ္ေကာင္နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနတုန္းမွာ ခင္ဗ်ားဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲ။
ဒါမမဟုတ္ရင္ တေစၧဆိုတာ ကိုမေတြ႕ဘူးေသးရင္၊ တစၧဆိုတာကို အျပင္မွာ မရွိဘူးလို႕ တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ ထားတယ္ဆိုရင္ . . . .
တကယ္လို႕မ်ား ခင္ဗ်ားနဲ႕ တေစၧ အျပင္မွာ ေတြ႕ခဲ႔ရင္ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္မလဲ ….. .

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ကို မေရာက္ေသးဘူး၊ မွတ္မွတ္ရရ ေျပာရရင္ ဆယ္တန္း ေအာင္တဲ့ႏွစ္က ေပါ့ဗ်ာ။ အသက္က ၁၇ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္။ တေစၧဆိုတာကို လံုး၀မယံုဘူးဗ်။ ကိုယ့္ကိုယ္လဲ ဗိုလ္သင္တန္း ေလွ်ာက္ၿပီး စစ္တိုက္မဲ့ အနာဂတ္ရဲ႕ သူရဲေကာင္းႀကီး တစ္ေယာက္လို႕ ခံယူထားတယ္။ အဲလို လူငယ္ပီပီ တက္ၾကြတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ နီရဲေနတဲ့ သတၱိေသြးေတြက သေစၧတစ္ေကာင္ နဲ႕ ပက္ပင္းတုိးမိခ်ိန္မွာ ေတာ့ . . . .

ဟဲ့ေကာင္ေလး ေနေစာင္းေနၿပီ မျပန္နဲ႕ေတာ့ ဒီမွာညအိပ္

အဖြားကလဲ ရပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ မေၾကာက္တတ္ပါဘူး၊ ဒီလမ္းေလာက္က ေတာ့ေအးေဆးပါ

ကၽြန္ေတာ့ အဖြားရဲ႕ ညီမ အဖြားေလး မိစီ ကၽြန္ေတာ့ ကိုအတန္တန္တား ေနတဲ့ၾကားက ဇြတ္ထြက္ လာခဲ့တယ္။ အခ်ိန္က ေန၀င္ရိုးရီ။ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္က ျမိဳ႕ထဲမွာ။ အခုေရာက္ေနတာက ကၽြန္ေတာ့ အေဖရဲ႕ ဇာတိရြာေလး။ ျမိဳ႕နဲ႕ ဆိုရင္ ႏွစ္နာရီ ေလာက္စက္ဘီး စီးရတယ္။ လမ္းမွာက သုသန္ သံုးခုကိုျဖတ္ရတယ္။ တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကိဳ႕ခံုရြာရဲ႕ သုသန္၊ တစ္ခုက ဇီးခံုသုသန္၊ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုက ျမိဳ႕အ၀င္က ျမိဳ႕သုသန္။ န.၀.တ ဥကၠဌေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္ ရဲ႕မိခင္ အုပ္ဂူရွိတယ္ ဆိုတဲ့ သခ်ၤီဳင္းေပါ့။ အဲဒီအထဲမွာ နာမည္ႀကီးဆံုး သုသန္ကေတာ့ ဇီးခံုသုသန္။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူး ထားသေလာက္ ျပန္ေျပာျပရရင္ နံနက္ ေ၀လီေ၀လင္းမွာ ငါးသြားေရာင္းတဲ့ ရြာေတာင္ ပိုင္းက ေဒၚခင္စန္း ကိုခဏရပ္ ခိုင္းၿပီး ငါးေတြ လက္နဲ႕ႏိုက္စား တာတို႕ ။ ႏြားလည္းေတြ အေရွ႕မွာ လက္ႀကီးနဲ႔ ထြက္ထြက္တားတာ တို႕။ ႏြားလည္းလမ္း မႀကီးေပၚမွာ ေနာက္ေၾကာ ေပးၿပီးကြမ္းအစ္ႀကီး တစ္လံုးနဲ႔ ကြမ္းထိုင္ ယာေနတာတို႔။ အဲလိုနည္းမ်ိဳး စံုနဲ႕ ေျခာက္လွန္႕ တတ္တယ္ဆိုပဲ။
ဒါေပမယ့္ ဒီသုသန္ရဲ႕ သတင္းေတြက ျငိမ္ခ်က္သား ေကာင္းေနတာ ၾကာၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ သံုးတန္းႏွစ္ေလာက္ က တစ္ျခားတစ္နယ္က သားမက္တက္ လိုက္လာတဲ့ ရြာလူႀကီးရဲ႕ သမက္ကို ေျခာက္လို႕ ၊ ရြာလူႀကီးက သုသန္ တစ္ကုန္းကို ေငြႏွစ္ရာေပးၿပီး သစ္ပင္မွန္သမွ် အကုန္သတ္ခိုင္းလိုက္တာ၊ အဲေနာက္ပိုင္း သုသန္ႏွစ္ခုလံုး(ၿမိဳ႕ အ၀င္က သုသန္မပါ) ေျပာင္သလင္း ခါသြားၿပီး ခ်ံဳပင္ေတာင္ မေပါက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
အခုကို ေတာ္ေတာ္ေလး ေမွာင္ေနၿပီ၊ ကၽြန္ေတာ္က အခုမွ ရြာကထြက္ခါ စပဲရွိေသးတာ။ လဆုတ္ရက္လည္း ျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့ အလင္းေရာင္က မုံတိမံု၀ါးနဲ႔။ ေနာက္ထပ္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ စက္ဘီးစီးလိုက္ရင္ ႀကိဳ႕ခံု သုသန္ကို ေရာက္ၿပီ။ သုသန္ေရွ႕ကိုေရာက္တာနဲ႔ ဘာမွမျမင္ရသေလာက္ နီးနီးေမွာင္မွာနဲ႔ ကြက္တိေလာက္ပဲ။ ႀကိဳ႕ခံုသုသန္ နဲ႕ ဇီးခံုသုသန္က ေဘးခ်င္းကပ္လွ်က္ အလယ္မွာ လွည္းလမ္းေလး တစ္ခုပဲျခားတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ခုက ဆက္သေလာက္ နီးနီးကပ္ေနေပမယ့္ ေျခာက္တယ္လို႕ နာမည္ထြက္တာက ဇီးခံုဘက္အျခမ္းက ႀကိဳ႕ခံုဘက္ အျခမ္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ တစ္သက္နဲ႕ တစ္ကိုယ္ ေျခာက္တယ္လို႕ မၾကားမိေသးဘူး။
ေဟာေျပာရင္းဆိုရင္း သုသန္နားေလးေတာင္ ေရာက္လာၿပီ။ သြားေနၾက လာေနၾက လူမို႕သာ ဒီလမ္းေတြကို အလြတ္ရေနလို႕ ။ အလင္းေရာင္ မရွိ ဓာတ္မီးမရွိပဲ သြားေနၾကမဟုတ္ရင္ သြားလို႕ရမွာမဟုတ္ဘူး။ လမ္းကေတာ္ေတာ္ ေမွာင္ေနၿပီ။ အေမွာင္ထဲမွာ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ စက္ဘီးလဲသြားရင္ သုသန္အေရွ႕မွာ ဆိုေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ဖုတ္၀င္တို႕ ဘာတို႕ျဖစ္တတ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သုသန္အေရွ႕မွာ ေတာ့စက္ဘီးကို ဆင္းတြန္းမွပဲ။
ေတာင္ေလတိုးသံက နားထဲမွာ တရွီးရွီးနဲ႕ၾကားေနရတယ္။ ေလတိုးလိုက္တိုင္း ရိမ္းႏြဲ႕ေနတဲ့ လမ္းေဘးက မ်က္ရိုင္းပင္ ႀကီးေတြရဲ႕ အရိပ္က အေမွာင္ ထဲမွာေျပး တမ္းလိုက္တမ္း ကစားေနၾကတဲ့ လူေတြလိုလို။ ဘာလိုလို။ အဲဒီလူတစ္ရပ္ စာေလာက္ မ်က္ရိုင္းပင္ ႀကီးေတြကိုၾကည့္ရင္းြက တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ေၾကာခ်မ္းခ်မ္းသြားတယ္။ ႏွစ္ဖာလံုေလာက္ အကြာကရထား တစ္စီးခုတ္ေမာင္းေနတာကို ျမင္ေနရတယ္။ နီးတာေ၀တာ အသာထား ရထားေလးကို ျမင္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ အားရွိလာသလိုပဲ။ ရထားကလည္း တစ္ေျဖးေျဖးခ်င္း ေ၀သြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တြန္းေနတဲ့ စက္ဘီးကလည္း ႀကိဳ႕ခံု သုသန္ ကိုလြန္လို႔ သုသန္ႏွစ္ခုၾကားက လွည္းလမ္းကိုေတာင္ ေက်ာ္စျပဳၿပီ။ စိတ္ကသိလိုက္ၿပီ ဇီးကုန္သုသန္ ေရွ႕ကို စေရာက္ေနပါၿပီလား။
ပတ္၀န္းက်င္ အသံကတိတ္ဆိတ္ေနတယ္။ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ့္ ရထားေလးးကို ၾကည့္ရင္း အားငယ္သ လိုလိုပဲ။ ဒီေလာက္ ကေတာ့ Small ေလးပါ တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ လူေသအေလာင္း ေတြၾကားမွာ ေသနတ္တစ္လက္ နဲ႕ ေျပးလႊား ေနရဦးမွာပဲ။ ဘာေၾကာက္စရာ ရွိလို႕လဲ။ ကိုယ္ဘာသာကို သာအားေပး ေနရတယ္ စိတ္ကေတာ့ သိပ္မဟန္လွ။
ဇီးခံုသုသန္ လြန္ခါးနီးေရာက္ၿပီ။ ဟာ . . . .
စက္ဘီးကို ဆက္တြန္းလို႕ မရေတာ့ဘူး။ ေသခ်ာၿပီ စက္ဘီးကို အေနာက္ ကတစ္စံု တစ္ေယာက္ ဆြဲထားၿပီ။ ေဟ့ဘယ္ ေကာင္လဲကြ ငါ့စက္ဘီးကိုဆြဲတာ။ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္ေျပာေန ေပမယ့္ ထူးျခားမလာ။ ေဟ့ေကာင္ ေသာက္ရူးေတြ ေၾကာက္မယ္မ်ား ထင္ေနၾကလား။ ေျပာရင္းဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေပါက္နဲ႔ ႏြားကန္လွမ္းကန္ လိုက္တယ္။ ဘာကိုမွ်မကန္မိ။ ေခၽြးေစးေတြ ထြက္လာၿပီ။ ၾကက္သိမ္းေတြလဲ ထလာၿပီ။ ေဟ့ေကာာင္ ငါႏွစ္ခါ ထပ္ေျပာခ်င္ ဘူးေနာ္။ ဟန္လုပ္ ၍သာေျပာလိုက္ရသည္ စကားလံုးေတြက အၿမီးအေငွာက္ မတည့္။ လူကလည္းျပတ္ လိုက္တာလြန္ေရာ။ ႏြားလွည္း ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုခု ေရာက္လာပါ ေစလို႕သာ ဆုေတာင္းပါတယ္။ သို႕ေသာ္ မည္သူမွေရာက္မလာ။ စက္ဘီးကို အားအားနည္းနည္း ထည့္တြန္းၾကည့္တယ္။ နည္းနည္းေလးမွ မေရႊ႕။ ေနာက္ကိုဆုတ္ ၾကည့္လိုက္တယ္။ ဟာရတယ္ ေနာက္နည္း ဆုပ္လို႕ရတယ္။ ဒါဆိုရင္ ဟာ …………. ေရွ႕မွာ။ မညး္မည္းႀကီး။ ကၽြန္ေတာ္ဆက္ မေတြးရဲေတာ့ဘူး။ နဖူးေတြ႕ ဒူေတြ႕ ႀကံဳေတာ့ အရင္က သတၱိေတြ ရဲရဲနီေနတာ ေတြဘယ္ေရာက္ ကုန္ၿပီလဲမသိဘူး။ ေဟ့လူ အေရွ႕ကဖယ္ေနာ္ က်ဳပ္က ေၾကာက္တတ္ တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ ေျပာရင္းဆိုရင္း စက္ဘီးကို အားစိုက္ ၿပီးတြန္းေနတယ္။ ဖိန္႕ဖိန္႕နဲ႕ တာေလွ်ာက္ ေအာ္ေနတာ အသံေတြက လဲျပာၿပီး ဆို႕နင့္ေနၿပီ။ အိမ္မက္မ်ား မက္ေနတာလား။ လည္းေခ်ာင္ေတြ လည္း ေျခာက္ကပ္လာၿပီ။ ေနာက္ျပန္ လည့္ေျပးရင္ ေကာင္းမလား။
အခုမွေတာ့ မထူးေတာ့ ပါဘူး။ ေယာက်ာၤးကြ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကို နည္းနည္းဆုပ္ ရွိန္ယူၿပီး အားနဲ႕ ေျပး၀င္တိုက္ လိုက္သည္။ ဒုန္း . . . .
တိုက္မိသြားၿပီ။ စက္ဘီးလက္ ကိုင္ကိုထိမ္း ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ ရဲ႕ လက္ေတြ ေလထဲကို ေျမာက္တက္သြားၿပီ။ အရွိန္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရွ႕ကို ဟတ္ထိုး လဲက်သြားတယ္။ တစ္ျခားေနရာ မွာလဲက်သလို ပဲေလးနဲ႔ ဇိမ္ယူေနလို႕ မျဖစ္။ တေစၧက လည္းပင္းလာ ညစ္သြားႏိုင္တယ္။ လံုးတာျခင္း အတူတူကိုယ္က အေပၚက ျဖစ္ေအာင္ ခ်က္ျခင္းထလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေစာေစာ တစၧကို လုိက္ရွာတယ္။ အေမွင္ထဲမွာ ဘာမွျမင္ရ။ ကၽြန္ေတာ္ လက္သီးႏွစ္ ဘက္ကို က်စ္က်စ္ပါ ေအာင္ဆုပ္။ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို ဟန္ခ်က္ပါပါထိမ္းၿပီး တေစၧကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ အသင့္ျပင္ထားတယ္။
ေဟာ့ေကာင္ ဘယ္မွာလဲ ထြက္ခဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွပ္ညစ္ရင္း ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။ ဘာသံမွလည္း မၾကားရေတာ့။ ေဟ့ေကာင္ ေျပာေနတယ္ ေလကြာ။ အဲေလာက္မွ သတၱိမရွိ ရင္လံုခ်ည္ သာ၀တ္ထား။ ကၽြန္ေတာ္ ေသြးပူသြားၿပီ ဘာကိုမွ မေၾကာက္ေတာ့။ ထြက္လာတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို ရင္ဆိုင္ရန္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၿပီ။ ေဟ့ေကာင္ထြက္ခဲ့ ။ အေနာက္ကိုမ်ား ေရာက္ေနတာလား။ အေနာက္ကို လည့္ၾကည့္ေတာ့၊ ဘာမွ်မရွိ။ ေဘးပတ္လည္လည့္ ၾကည့္ျပန္တယ္။ ဘာကိုမွမေတြ႕ ရ။
၅ မိနစ္ခန္႕ ၾကာသြားၿပီ။ အေျခေနက ဘာမွထူးမလာ။ ကၽြန္ေတာ္ လဲေနေသာ စက္ဘီးကို အေမွာင္ထဲမွာ ျပန္ရွာ လိုက္တယ္။ ေတြ႕ ၿပီစက္ဘီး။ ကၽြန္ေတာ္စက္ကို ေကာက္ေထာင္လိုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာက အခဲလံုး၀မေက်။ သုသန္ဘက္သို႕ လည့္ၿပီးကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးထားေသာ ဆဲနည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ဆဲၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညကိုးနာရီ ေက်ာ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မွာလံုး၀ အခဲမေၾက။ ေမ့ဆီက ဓာတ္မီးေတာင္းၿပီး နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ငွက္ႀကီးေတာင္ ဓားကိုဆြဲယူလိုက္တယ္။ အေမက ျပာျပာသလဲ ေမးတယ္။ကၽြန္ေတာ္လည္း အေၾကာင္း စံုရွင္းျပလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ေျပာသံ ကိုၾကားလို႕ အဖြားက ပုရိတ္ေရ ပုလင္းေလးကိုင္ၿပီး ဆင္းလာၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့ကို အားလံုးက ဆက္သြားခြင့္မေပး။ ရွိေစေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီညက လံုး၀အိပ္မပ်ာ္ပါ။
မနက္ေရာက္ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ညက ျဖစ္ခဲ့သည့္ ေနရာကို ထြက္လာခဲ့တယ္။ ညကလုိ တစ္ေယာက္ ထည္းမဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ့ ညီက ပုရိတ္ေရ၊ ပုရိတ္သဲ ေတြပါလာသလို ကၽြန္ေတာ့ လက္မွာက ငွက္ၾကီးေတာင္ ဓားနဲ႕။ ေဘးအိမ္းနားက အိမ္နီးနား ခ်င္းတခ်ိဳ႕ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း လိုက္လာၾကတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အဲဒီသုသန္ကို ေျမထိုးစက္နဲ႕ စိစ္ညွက္ညွက္ ေၾကေအာင္ ထိုးလွန္ံလိုက္ ခ်င္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ အခင္းျဖစ္ခဲ့ တဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့။ ေတြ႔ပါၿပီ ကၽြန္ေတာ္ လဲက်ထားေသာ ေနရာ။ စက္ဘီး လဲထားတဲ့ေနရာ။ ရႈပ္ပြေနေသာ ေျခရာမ်ား ႏွင့္ သိပ္မေ၀းေသာ ေနရာေလးမွာေတာ့ အနားပဲ့ၿပီး အျမင့္တစ္ထြာ ခန္႔ရွိတဲ့ သစ္ငုတ္တုိေလးတစ္ခု။ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပဲ့ေနတဲ့ အနားေလးက ေလာေလာလတ္လတ္ တစ္စံုတစ္ခု ၀င္တိုက္ခံသြား ရသလို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ပင္ . . .

Read More...

Summary only...

အိမ္ေရာင္းရန္ရွိသည္

အျပစ္ကင္း၍ သန္႔ရွင္း ေသသပ္ လွပေသာ အိမ္ေလးတစ္လံုး ေရာင္းရန္ရွိသည္

ေရာင္းသူ ဘက္မွ ေပးႏိုင္ေသာ အာမခံခ်က္

ၾကင္နာျခင္း ယုယျခင္းတို႔ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ အျပည့္
မုန္းတီးျခင္း နာၾကည္းျခင္းတို႔ကို ထာ၀ရ ရပ္နားထာႏိုင္ေသာ က်ယ္၀န္းသည့္ ပါကင္ လည္းရွိသည္
အခ်စ္ဂါလံ ၁၅၀၀ခန္႕ ကို သိုေလွာင္ထား ႏိုင္ေသာ Tamp တစ္ခုလည္းပါရွိသည္
ေပးဆပ္ျခင္းျဖင့္ ေဖာင္ေဒးရွင္းခံ တည္ေဆာက္ထား ေသာေၾကာင့္ ေရရွည္ခိုင္ခန္႔သည္
သံေရာဇာဥ္ က်ပ္လံုးမ်ားကို တိုင္လံုးမ်ား အတြင္းထည့္သြင္း တည္ေဆာက္ ထားေသာေၾကာင့္ ကံၾကမၼာ မုန္တိုင္းမ်ား ႏွင့္ ဘ၀၏ တုန္ခါမူ ဒါဏ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ခံ ႏိုင္ရည္စြမ္းရွိသည္
အတင္း အဖ်င္း ကဲ့သို႕ေသာ အင္းဆက္ပိုး မႊားမ်ား အပါ၀င္ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား ၀င္ေရာက္ ႏိုင္မႈမရွိ ေစရန္ ေမတၱာ သံကြန္ခ်ာက ကာကြယ္ေပးထား သည္
၀ယ္သူ ဘက္မွ ရွိရမည့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား

ကိုယ္တိုင္ ၀ယ္ယူမည့္ သူျဖစ္ရမည္ (ပြဲစားမလိုပါ )
အေပ်ာ္ေနထိုင္ရန္ ေခတၱတည္းခိုရန္ ၾကံစည္ထားသူမ်ား စံုစမ္းရန္မလို ထာ၀ေနထိုင္ လိုသူျဖစ္ရမည္
မွတ္ခ်က္။ ။ အပၚရံႏွင့္ အျပင္ပန္း အလွကို ၾကည့္ၿပီး တန္ဖိုးျဖတတတ္္သူမ်ား အတြက္ အဆင္ေျပလိမ့္ မည္မဟုတ္ပါ

ေရာင္းေစ်း ၁၅၀၀
အေလွ်ာ့ အတင္း လံုး၀ မရွိ

ႏွလံုးသား ေရစုပ္စက္ျဖင့္ ေမတၱာေရမ်ား ပက္ဖ်န္းျခင္းေၾကာင့္ အခ်စ္ပန္းမ်ား ထာ၀ရေ၀ေနတဲ့ ဒီအိမ္ေလးကို ပိုင္ဆိုင္လိုတယ္ ဆိုရင္

အမွတ္ L0E သစၥာလမ္းမႀကီး ႏွင့္ အၾကင္နာလမ္းမႀကီး ဆံုရာေထာင့္ ျမားနတ္ေမာင္ ရပ္ကြက္ ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္
brvboy@gmail.com
ph number 528

Read More...

Summary only...

မန္းၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ ေနထြက္ခ်ိန္

ျပင္ဦးလြင္ အတက္မွာ ကားဆီထည့္ေနတုန္း ရိုက္ထားလိုက္တာပါ

Read More...

Summary only...