ေႏြဦးေပါက္ရာသီေရာက္ေတာ့မယ္ ေနာ္ . . . . .
ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ရာ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းကေန ဗႏ¨လလမ္းမႀကီးေပၚကိုကၽြန္ေတာ္ဒီေန႔မနက္ေရာက္ခဲ့တယ္၊ဆူးေလဘက္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ရင္း ဘုရားႀကီးရွိရာဘက္လမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေၾသာ္.... သစ္ပင္တခ်ိဳ႕ေတာင္ရုိးတန္ၾကဲေတြျမင္ေနရၿပီ
မၾကာခင္ဆိုေႏြေရာက္ေတာ့မွာပါလား . . . .
ဒီလိုအခ်ိန္ဆိုရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ေျမာက္ဖက္ မိုင္ေလးရာေက်ာ္အကြာမွာရွိတဲ့ဇာတိၿမီဳ႕ေလးကေတာ့
ေဆာင္းရာသီက ႏွင္း ျမဴခိုးေတြႏွင့္အတူျခံဳသိုင္းၿပီး ခ်မ္းေအးလို႕ေနရွာေတာ့မည္ . . .
ငယ္ငယ္ကဆိုရင္ ဒီလိုခ်ိန္မွာ ၀င္းမည့္ခါစ စပါးခင္းထဲမွာ ညကေထာင္ထားတဲ့ၾကြက္ကိုင္းေတြ လိုက္သိမ္းေနမည္ ၿပီးရင္ရတဲ့ၾကြက္ေတြအေရခြန္ဆုတ္ၿပီးေနပူလွမ္းခဲ့မည္ ၿပီးတာနဲ့တူရြင္းျပာေလးဆြဲၿပီး
ပုရစ္သြားတူးမည္၊ ေနလည္ပိုင္းမွာေတာ့ႏွင္းျမဴေတြကြဲၿပီးေနပူကလည္း ရန္ကုန္ႏွင့္မျခားပူျပင္းသည္၊ ဒီအခ်ိန္
မွာေတာ့ လငိးေအာင္တို႕တလင္းအံုမွာ မနက္ကရတဲ့ၾကြက္ကိုကင္ ပုရစ္ေတြကိုမီးဖုတ္ ၿပီးစုစားၾကသည္။
လင္းေအာင္နဲ႔မိုးခ်မ္းေအးကေတာ့ လူၾကီးလစ္ရင္လစ္တလို စားရင္းငွား(လယ္လုပ္သား)ေတြအတြက္၀ယ္ထားတဲ့အရက္ကိုခိုးေသာက္တတ္ၾကသည္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၀ါးေရာင္းသင္းႏွံ့(၀ါးမီးေလာင္နံ႔)သင္းသင္းနဲ့လယ္ၾကြက္ကင္ကို ေခါဆီ(ေခါပုတ္)ကင္ႏွင့္စာရသည္ကိုပင္ေၾကနပ္ေနမည္။ ဒီလိုရာသီမွာရတဲ့ပုရစ္ကဥပါသည္၊ ဒါေၾကာင့္မီးဖိုထဲကပုရစ္ကို သူထက္ငါအမရေအာင္လုစားရ၏။ဒီလိုနဲ႔ ့ ့ ့ ့
ကၽြန္သီတင္းကၽြတ္ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ ေက်ငိးတက္၊ကၽြန္ေတာိကေတာ့ဆယ္တန္ေအာင္ၿပီးရန္ကုန္ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊
မီုးခ်မ္းဦးကေတာ့မိုးညင္းေျပာင္းသြားခဲ့၏၊ ျမင့္ထြန္းကေတာ့University of Monywa က BA.BM ဘြဲ႔ရၿပီးခါမွ
လည္းတန္းမွတ္တိုင္မွာေရခဲေရ၊ကြမ္းယာေရာင္းေနၿပီ၊လင္းေအာင္ကေတာ့ No4 စြဲၿပီးခီုကိုးရာမဲ့ျဖစ္ေနရာက
တပ္မေတာ္ထဲသို႔ေရာက္သြားသည္။
ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ေၾသာ္. . . . ရန္ကုန္ေရာက္တာသံုးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္....
ငယ္စဥ္ဘ၀က အတိတ္ မွာက်န္ခဲ့ၿပီ . . .
ပိုက္ဆံရွိရင္ Treaders Hotel က 12$ တန္ၾကက္ကင္ကိုအခ်ိန္မေရြး၀ယ္စားလို႕ရႏိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ကင္တဲ့လယ္ႀကြက္သားကေတာ့ ဘယ္ေတာ့ရႏုိင္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး . . .
သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္၊ျမဴႏွင္းေတြရယ္အားလံုးကေတာ့ အတိတ္မွာ
ေၾသာ္ အတိတ္ဆိုတာ အရိပ္လိုကပ္မလိုက္ေတာ့ အိမ္မက္တစ္ခုလိုက်န္ခဲ့ၿပီေပါ့ . . .
အရပ္ျမင့္တာျခင္းတူေပမယ့္ ထန္းပင္နဲ့ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ ဘာမွမဆိုင္ဘူးေလ. . . .
